Fertig seid: September 11, 2011
Zruck zue d Alemannische Bibel (Markgräflerland Eschbach)

PSALTER

D 1. Psalm

ERSCHTE BUECH

D Wäg vum Fromme - d Wäg vum Gottlose

1,1 Wohl däm, der nit goht(wandelt) im Rot dr Gottlose noh kummt uf d Wäg vu d Sinda noh hockt, wo de Schpötta hocke, (a) (b) (c) (d) 1,2 sundern het Luscht am Gsetz des HERRN un (a) (b) sinnt iba sinem Gsetz Dag un Nacht!

1,3 Der isch (a) (b) we ä Baum, abäut a d Wassabäch, der sini Frucht bringt zue sinere Ziit, un sini Blätta vuwelke nit. Un was sa(er) macht, des grotet wohl.

1,4 Aba so sin di Gottlose nit, sundern we Schpreu, de d Wind vuschtrait. 1,5 Drum bschtoh d Gottlose nit im Gricht noh d Sinda in d Gmeinde vu d Grechte. 1,6 Denn dr HERR kennt d Wäg vu d Grechte, aba dr Gottlose Wäg vugoht.


D 2. Psalm

Gottes Sieg un de Herrschaft vu sinem Bue(Suhn)

2,1 (a) Wurum tobe de Heide un (b) murre de Velka so vugeblig? 2,2 D Kenig vu d Erde lehne sich uf, un de Herre hebed Rot mitänanda gege d HERRN un si Gsalbte: "2,3 Len uns(us) (a) vurieße ihri Bande un vu uns(us) werfe ihri Schtrick!"

2,4 Aba (a) der im Himmel wohnt, lacht ihra, un dr Herr schpottet ihra. 2,5 Einscht wird da(er) mit ne schwätze in sinem (a) (b) Zorn, un mit sinere Wuet wird da(er) sie schrecke: "2,6 I(Ich) aba ha mi König igsetzt uf minem (a) heilige Berg Zion." 2,7 Sage(Kund mache) will i(ich) d Rotschluß des HERRN. Na(Er) het zue ma(mir) gsait: (a) (b) (c) (d) (e) "Dü bisch mi Bue(Suhn), hiit ha i(ich) di ziigt (zeugt). 2,8 Bitt mi, so will i(ich) dir Velka zum Erbe ge un dr Welt Ende zum Bsitz(Eigentum). (a) (b) 2,9 Dü sollsch sie mit nem (a) (b) (c) iserne Zepta zerschla, we Tepf sollsch dü sie vuschmetere. "

2,10 So sin etze schlau(vuschtändig), ihr Kenig, un len äich warne, ihr Richta uf Erde! 2,11 Dene däm HERRN mit Angscht un küße sini Feß mit Zittere, (a) (b) 2,12 daß sa(er) nit ziirnt un ihr umkumme uf däm Wäg; denn si Zorn wird bald losbrenne. Wohl alle, de uf nen träue!


D 3. Psalm

Morgeled in besa Ziit

3,1 Ä PSALM DAVIDS, ALS SA(ER) VOR SINEM BUE ABSALOM GFLOHE ISCH. 3,2 Ach HERR, we sin mini Gegna(Feinde) so viel un lene sich so vieli gege mich uf! 3,3 Vieli sage vu mir: Na(Er) het kei Hilf bi Gott. SELA. 3,4 Aba dü, HERR, bisch (a) des Schild fir mich, dü bisch mi Ehri un hebscht mi Kopf nuff.

3,5 I(Ich) ruef mit minare Schtimm zum HERRN, so erhert da(er) mi vu sinem heilige Berg üs. SELA. 3,6 I(Ich) lieg un schlof un wach uf; denn dr HERR hebt (haltet) mi. (a) 3,7 I(Ich) (a) fircht mi nit vor mängi Dusig, de sich ringsum gege mi lege.

3,8 Ala, HERR, un hilf mir, mi Gott! Denn du schlasch allene minene Gegna(Feinde) uf d Backe un vuschmettersch d Gottlose ihri Zähn. 3,9 Bi`m HERRN findet ma Hilf. Di Sege kummt iba di Volk! SELA.


D 4. Psalm

Ä Obendgebet

4,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, BIM SITESCHPIEL. 4,2 Erher mi, wenn i(ich) ruef, Gott wägä minere Grechtigkeit, der dü mi treschtesch in Angscht; bi ma(mir) gnädig un erher mi Gebet! 4,3 Ihr Herre, we lang soll mi Ehri gschändet wäre? We hän ihr des Eitle so leb(lieb) un s Lege so gern! SELA. 4,4 Erkenne doch, daß dr HERR sini Heilige wundabar fihrt; dr HERR hert, wenn i(ich) nen aruef. 4,5 (a) Zirne ihr, so sindige nit; schwätzt in äirem Herz uf äirem Laga un sin schtill. SELA. 4,6 (a) (b) Opfat, was recht isch, un hoffe uf d HERRN. 4,7 Vieli sage: "Wer wird uns(us) Guetes aluege lo?" HERR, (a) loß laichte iba uns(us) des Lecht vu dinem Agsicht(Antlitzes)! 4,8 Dü erfraisch mi Herz, ob sälli au viel Wi un Korn hän. 4,9 I(Ich) lieg un schlof ganz mit Friede; denn ällei dü, HERR, hilfsch ma(mir), daß i(ich) sicha wohn. (a)

D 5. Psalm

Gebet um Leitig un Bewahrig

5,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, ZUM FLÖTESCHPIEL. 5,2 HERR, her mi Wort, merk uf mi Gsaites! 5,3 Vunimm mi Brellä, mi Kenig un mi Gott; denn i(ich) will zue dir bäte. 5,4 HERR, freh wollescht dü mi Schtimm häre, freh will i(ich) mi zue da(dir) wende un horche. 5,5 Denn dü bisch nit ä Gott, däm gottloses Wäse gfallt; wer bes isch, bliebt nit vor dir. 5,6 Di Ruhmredige bschtehn nit vor dine Auge; dü bisch feind alle Ibeltäta. 5,7 Dü bringsch di Vulogeni um; däm HERRN sin ä Greuel di Bloetgierige un Falsche. 5,8 I(Ich) aba (a) darf in di Huus go durch di großi Güte un abäte (ahimmle) vor dinem heilige Tempel in dinere Angscht.

5,9 HERR, leite mi in dinere Grechtigkeit wägä mine Gegna(Feinde) wille; ebne vor ma(mir) di Wäg! 5,10 Denn in ihrem Mul (Gosch) isch nigs Vuläßliches; ihr Inneres isch Bes(Bosheit). (a) Ihr Rache isch ä offenes Grab; mit ihre Zunge hechle sie. 5,11 Schprich sie schuldig, Gott, daß sie zue Fall kumme durch ihri Ränke. Schtoß sie üs um ihra viele Ibatretige wägä; denn sie sin bockig gege di. 5,12 Loß sich fräie alli, de uf di träue; ewiglich loß sie rehme, denn dü bschirmescht sie. Frehlich loß si in dir, de di Name leb hän(liebe)! 5,13 Denn dü, HERR, segnesch di Grechte, dü decksch sie mit Gnade we mit nem Schild.


D 6. Psalm

Bußgebet in Afechtig (Dr erschte Bußpsalm)

6,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, BIM SITESCHPIEL UF ACHT SITE. 6,2 Ach HERR, schtrof mi nit in dinem Zorn (dinere Wuet) un (a) schtrof(zichtige) mi nit in dinem Zorn(Wuet)! 6,3 HERR, bi ma(mir) gnädig, denn i(ich) bi schwach; heil mi, HERR, denn mini Knochä(Gebeine) sin vuschrocke 6,4 un mi Seele isch arg vuschrocke. Ach dü, HERR, we lang!

6,5 Wend di, HERR, un errett mi, hilf ma(mir) um dinere Güte wille! 6,6 Denn im Dod denkt ma a di nit; (a) (b) (c) (d) wer wird dir bi d Dote danke? 6,7 I(Ich) bi so med vum Jomere; i(ich) schwemm mi Bett di ganz Nacht un netz mit mine Träne mi Laga. 6,8 Mi Aug isch treb wore vor Gram un matt, wel wägä mine Bedränger de so vieli sin.

6,9 Weiche vu ma(mir), alle Ibeltäta; denn dr HERR hert mi Hiile. 6,10 Dr HERR hert mi Flehe; mi Gebet nimmt dr HERR a. 6,11 S soll alle mi Gegna(Feinde) zschande wäre un arg vuschrecke; sie solle umkähre un zschande wäre pletzlig.


D 7. Psalm

Gebet vumä unschuldig Vufolgte

7,1 Ä KLAGLED DAVIDS, DES SA(ER) DÄM HERRN GSUNGE HET WÄGÄ D WORTE VUM KUSCH, DÄM BENJAMINITA. 7,2 Uf dich, HERR, mi Gott, träu i(ich)! Hilf mir vu alle mine Vufolga un errett mi, 7,3 daß sie nit we Löwe mi packe un zerrieße, wel kei Retter do isch.

7,4 HERR, mi Gott, hab i(ich) des doe un isch (a) Unrecht a mine Händ(Pfode), 7,5 hab i(ich) Beses zruck ge däne, de friedlich mit ma(mir) gläbt hän, odr gschädigt, de ma(mir) ohni Ursach feind ware, 7,6 so vufolg mi d Feind un pack mi un tritt mi Läbä in d Bode un leg mi Ehri in d Schtaub. SELA. 7,7 Schtand uf, HERR, in dinem Zorn (Wuet), erhebe di gege de Wuet wägä minw Gegna(Feinde)! Wache uf, mir z helfe,der dü Gricht vorge hesch, 7,8 so wäre de Velka sich um di sammle; dü aba throne iba ne in dr Höhi!

7,9 Dr HERR isch Richta iba de Velka. Schaff ma(mir) Recht, HERR, nohch (a) minere Grechtigkeit un Unschuld! 7,10 (a) Loß dr Gottlose Bosheit ä End nähmä, aba d Grechte loß bschtoh; denn (b) (c) (d) dü, Grechter Gott, prefesch Herz un Niere. 7,11 Gott isch dr Schild iba mir, der(er), der d fromme Herze hilft. 7,12 Gott isch ä Grechte Richta un ä Gott, der jede Dag schtrofe ka.

7,13 Gwiß, wieda het eina si (a) Schwert gwetzt un si Boge gschpannt un zielt. 7,14 Doch fir sich selba het da(er) tödlichi Waffe un feurigi Pfiel parrat gmacht. 7,15 Lueg, na(er) het Beses im Sinn (Gmeht), mit Unrecht isch scha(er) schwanga un wird Luug erfinde. 7,16 Na(Er) het ä Gruebe grabe un üsghehlt - un isch in de Gruebe gfogä, de na(er) gmacht het. (a) 7,17 Si Unrecht wird uf si Schädel kumme un si Schand (Frevel) uf si Scheitel flege.

7,18 I(Ich) dank däm HERRN fir sini Grechtigkeit wägä un will lobe d Name des HERRN, vum Allahechschte.


D 8. Psalm

Offenbarig dr Herrlichkeit Gottes am Mensch

8,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, UF DER GITTIT. 8,2 HERR, unsa Herrscha, we herrlich isch (a) di Name in alle Lända, der dü zeigsch di Hoheit am Himmel! 8,3 Üs säm Mul(d Gosche) dr junge Kinda un Babys(Säuglinge) hesch dü ä Macht zuegrichtet um dini Gegna(Feinde) wägä, daß dü vutilgsch d Feind un d Rachgierige. 8,4 Wenn i(ich) de Himmel sieh, gschaffe mit dine Finga, d Mond un de Schterne, de dü gmacht hesch: 8,5 (a) was isch dr Mensch, daß dü a nen gedenksch, un s Mensche Kind, daß dü dich sinere animmsch? 8,6 Dü hesch nen (a) weng niedriger gmacht als Gott, mit Ehri un Herrlichkeit hesch dü nen krönt. 8,7 Dü hesch nen zum Herrn gmacht iba diner Hände Gschafftes, (a) alles hesch dü unda sini Feße doe: 8,8 Schof un Rinda allzmol, dzue au di wilde Tierli, 8,9 de Vegel unda däm Himmel un de Fisch im Meer un alles, was de Meere durchzehn.

8,10 HERR, unsa Herrscha, we herrlich isch di Name in alle Lända!


D 9. Psalm

Dankled fir Rettig üs Vufolgig

9,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, NOHCH DR WEISE "SCHENE JUGEND". 9,2 I(Ich) dank däm HERRN vu ganzem Herze un (a) vuzehl alli dini Wunda. 9,3 I(Ich) fräi mi un bi frehlich in dir un lob di Name, dü Allahechschta, 9,4 daß mi Gegna(Feinde) zruckweiche mußte; sie sin gfloge (gschtirzt) un umkumme vor dir.

9,5 Denn dü firsch mi Recht un mi Sach, dü sitzesch uf däm Thron, ä rechte Richta. 9,6 Dü schiltsch de Heide un bringsch de Gottlose um; ihr Name vutilgsch dü uf imma un ewig. 9,7 Dr Feind isch vunichtet, zertrimmert fir imma, de Schtädt hesch dü zerschtert; (a) jedes Gedenke a sie isch vugange.

9,8 Dr HERR aba bliebt ewiglich; na(er) het si Thron gmacht zum Gricht, 9,9 na(er) wird d Erdkreis richte mit Grechtigkeit un de Velka regiere, we s recht isch. 9,10 Dr HERR isch vum Arme Schutz, ä Schutz in Ziit dr Not. 9,11 Drum hoffe uf di, de di Name kenne; denn dü vulosches nit, de di, HERR, sueche. 9,12 Lobet d HERRN, der zue Zion wohnt; vukindigt unda d Velka si Schaffe(Doee)! 9,13 Denn der nohch (a) (b) Bloetschuld frogt, (c) (d) denkt a d Elende un vugißt nit ihr Brellä.

9,14 HERR, bi mir gnädig; lueg a mi Elend unda minem Gegna(Feinde), der dü mi erhebsch üs d Dire(däm Tor) vum Dod, 9,15 daß i(ich) (a) vuzehl all di Röhm, in d Direne(Tore) dr Dochta Zion (b) frehlich isch iba di Hilfe. 9,16 D Heide sin vusunke in dr Gruebe, de sie grabe, ihr Fueß isch gfange im Netz, des sie gschtellt hän. 9,17 Dr HERR het sich kundgmacht un Gricht ghalte. Dr Gottlose isch vuschtrickt (gfange) in däm Gschäfft vu sinene Hände. ZWISCHESCHPIEL. SELA.

9,18 Di Gottlose solle zue d Dote fahre, alli Heide, de Gott vugässä! 9,19 Denn na(er) (a) wird d Arme nit fir imma vugässä; de Hoffnig dr (b) Elende wird nit ewig vulore si. 9,20 (a) HERR, schtand uf, daß nit Mensche d Obahand gwinne; loß alli Heide vor dir grichtet wäre! 9,21 Lege, HERR, ä Angscht uf sie, daß d Heide erkenne, daß sie Mensche sin. SELA.


D 10. Psalm

Jamma un Zuevasicht bim Ibamuet dr Gottlose

10,1 HERR, wurum schtohsch dü so wiet wäg, vuschtecksch(vubirgsch) di zue d Ziit dr Not? 10,2 Wel dr Gottlose Ibamuet tribt, men di Elende liede; sie wäre gfange in d Ränke(lischt), de na(er) üsdenkt het. 10,3 Denn dr Gottlose rehmt sich vu sinem Muetwille, un dr Habgierige sait däm HERRN ab un läschtert nen. 10,4 Dr Gottlose meinet in sinem Schtolz, Gott frog nit dnohch. "S isch kei Gott" sin alli sini Meinige. 10,5 Na(Er) fahrt fort in sinem Doe imma. (a) Dini Gricht sin wiet wäg vu nem, na(er) doet gwalt a alle sinene Gegna(Feinde). 10,6 Na(Er) sait in sinem Herz: "I(Ich) wäre nimmi wanke, s wird fir un fir kei Not ha. " 10,7 Si (a) Mul (Gosch) isch voll Flueche, voll Lug un Trug; sini Zunge richte Mehsal un Unheil a. 10,8 Na(Er) hockt un lauert in d Hef, na(er) mordet di Unschuldige heimlich, sini Auge luegä nohch d Arme. 10,9 Na(Er) lauert im Vuborgene we ä Löwe im Dickicht, na(er) lauert, daß sa(er) d Elende fangt; na(er) fangt nen un zeht nen in si Netz. 10,10 Na(Er) duckt sich, legt sich ane, un durch sini Gwalt flege di Unglickliche. 10,11 Na(Er) sait in sinem Herz: "Gott het's vugässä, na(er) het si Alitz(Üsgsäh) vuborge, (a) (b) (c) na(er) wird's nimmi säh. "

10,12 Schtand uf, HERR! Gott, erhebe di Hand! Vugiß di Elende nit! 10,13 Wurum soll dr Gottlose Gott läschtere un in sinem Herz schwätze: "Dü frogsch doch nit dnohch?" 10,14 Dü siehsch s doch, denn dü siesch des Elend un d Jamma; s schtoht in dine Hände. Di Arme bfehle s dir; (a) (b) dü bisch dr Waise Helfa. 10,15 (a) Vubrich d Arm vum Gottlose un Bese un suech sini Bosheit heim, daß ma nigs me dvu finde.

10,16 Dr HERR isch Kenig imma un ewig; d Heide solle üs sinem Land vuschwinde. 10,17 D Vulange dr (a) Elende hersch dü, HERR; dü machsch ihr Herz gwiß, di Ohr merkt druf, 10,18 daß dü Recht schaffsch d Waise un Arme, daß dr Mensch nimi trotzt uf Erde.


D 11. Psalm

Vuträue uf Gottes Grechtigkeit

11,1 VU DAVID, VORZSINGE. I(Ich) trau uf d HERRN. We sage na(ihr) denn zue ma(mir): "Flieh we ä Vogel uf d Berg! 11,2 Denn lueg, de Gottlose schpanne d Boge un lege ihri Pfiel uf d Sehne, damit heimlich z scheße uf di Fromme. 11,3 Jo, sie riße de Grundfeschte um; was ka do dr Grechti üsrichte?"

11,4 Dr HERR isch in sinem heilige Tempel, (a) des HERRN d Thron isch im Himmel. (b) Sini Auge luege rab, sini Blick prefä d Menschekinda. 11,5 Dr HERR preft d Grechte un d Gottlose; wer Unrecht leb het(liebt), der haßt sini Seele. 11,6 Na(Er) wird (a) rägnä losse iba d Gottlose Fiir un Schwefel un Gluetwind ne zum Lohn ge.

11,7 Denn dr HERR isch Grecht un het Grechtigkeit leb(lieb). (a) Di Fromme wäre luege si Agsicht(Visasch).


D 12. Psalm

12,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, UF ACHT SITE. 12,2 Hilf, HERR! Di Heilige hän abgnumme, un gläubigi sin wenig unda d Menschekinda. 12,3 Eina schwätzt mit däm andere Lug un Trug, sie hechle un schwätze üs zwieschpältigem Herz.

12,4 Dr HERR wott üsrotte alli Heucheläi un de Zunge, d Hoferige schwätzt, 12,5 de do sage: (a) "Durch unsari Zunge sin ma(mir) mächtig, uns(us) kert s schwätze! (b) Wer isch unsa Herr?" .

12,6 "Wel de Elende Gwalt liede un di Arme jommere, will i(ich) etzed ufschtoh", sait dr HERR, "i(ich) will Hilfe schaffe däm, der sich dnohch sehnt. "

12,7 De Wort vum HERRN sin luta we Silba, im Tiegel gschmolze, gläutert siebemol. 12,8 Dü, HERR, wollescht sie bwahre un uns(us) heete vor däm Gschlecht ewiglich! 12,9 Denn Gottlosi gehn allenthalba dher, wel Gmeinheit unda d Menschekinda herrscht.


D 13. Psalm

Hilferuef vumä Agfochtene

13,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 13,2 HERR, we lang willsch dü mi so ganz vugässä? We lang vuschtecksch(vubirgsch) dü di ÜAgsicht vor mir? 13,3 We lang soll i(ich) sorge wägä minere Seele un mi ängschtige in minem Herz jede Dag? We lang soll mi Feind iba mi ufmupfe?

13,4 Lueg doch un erher mi, HERR, mi Gott! Erlaicht mi Aug, daß i(ich) nit im Dod entschlof, 13,5 daß nit mi Feind sich rehmt, na(er) isch wägä mir mächtig wore, un mini Feinde sich fräie, daß i(ich) wank.

13,6 I(Ich) aba träu druf, daß dü so gnädig bisch; mi Herz fräit sich, daß dü so gern hilfsch. I(Ich) will däm HERRN singe, daß sa(er) so wohl a ma(mir) doet.


D 14. Psalm

De Dümmi vu d Gottlose

(vgl. Ps 53)

14,1 VU DAVID, VORZSINGE. Di Tore (De Dummkepf) schwätze in ihrem Herz: "S isch kei Gott. " Sie tauge nigs; ihr Triebe isch ä Greuel; do isch keina, der Guetes doet. 14,2 Der HERR luegt vum Himmel uf de Menschenkinda, daß sa(er) sieht, ob jemads schlau isch un nohch Gott frog. 14,3 Aba sie sin alle wäggange(abgwiche) un allisamt vudorbe; do isch keina, der Guetes doet, au nit eina. (a) (b)

14,4 Will denn des keina vu d Ibeltäta vuschtoh, de (a) mi Volk frässä, daß sie sich nähre, aba d HERRN ruefä sie nit a? 14,5 Do vuschrecke sie arg; denn Gott isch bi däm Gschlecht dr Grechte. 14,6 Aira Aschlag gege d Arme wird zschand wärä; denn dr HERR isch si Zuevasicht. (a)

14,7 Ach daß de Hilf üs Zion iba Israel käm un (a) dr HERR si gefangenes Volk erlese dät! So dät Jakob frehlich si un Israel sich fräie.


D 15. Psalm

15,1 Ä PSALM DAVIDS. HERR, (a) wer darf vuwiele in dinem Zelt? Wer darf huuse uf dinem heilige Berg?

15,2 Wer untadelig läbt un doet, was recht isch, un d Wohret schwätzt vu Herze, 15,3 wer mit sinere Zunge nit legt(vuliignet), wer sinem Nächschte nigs Arges doet un sinene Nochbere nit schmäht; 15,4 wer di Vuworfenen fir nigs achtet, aba ehrt di Gottesfirchtige; wer si Eid hebet (haltet), au wenn s nem schadet; 15,5 wer (a) (b) si Geld nit uf Zinse git un nimmt nit Gschenkli gege d Unschuldige.

.Wer des doet, wird nimmi wanken.


D 16. Psalm

S schene Erbdeil

16,1 Ä GOLDENES KLEIOD DAVIDS. Bwahr mi, Gott; denn i(ich) träu uf di. 16,2 I(Ich) ha gsait zum HERRN: Dü bisch jo dr Herr! (a) I(Ich) wiß vu keinem Guet üßa dir. 16,3 A d Heilige, de uf Erde sin, a d Herrliche hab i(ich) all mi Gfalle. 16,4 Aba sälli, de nem anderem nohchlaufe, wäre viel Herzeleid ha. I(Ich) will des Bloet ihra Trinkopfa nit opfare noh ihr Name in minem Mul (minere Gosch) fihre.

16,5 Dr HERR isch mi Guet un mi Deil; dü erhältsch ma(mir) mi Erbdeil. (a) (b) (c) 16,6 S Los isch ma(mir) gfalle uf liebliches Land ;ma(mir) isch ä schenes Erbdeil wore. 16,7 I(Ich) lob d HERRN, der mi brote het;au mahnt mi mi Herz Nachts. 16,8 I(Ich) ha d HERRN alliziit vor Auge; schtoht da(er) ma(mir) zue d Rechte, so wir i(ich) fescht bliebe. 16,9 Drum freut sich mi Herz, un mi Seele isch frehlich; au mi Leib (Ranze) wird sicha liege. 16,10 Denn dü wirsch mi nit däm Dod ibalosse un nit zuelo, daß di Heilige d Gruebe sieht.* (*Luther übersetzte: "daß di Heilige vuwese" im Anschluß a de griechische Übersetzung vum Alten Testaments un Apg) 2,27 un 13,35. 16,11 Dü doesch ma(mir) kund d Wäg zum Läbä: Vor dir isch Fräid(Freud) Massig(in Fülli) un Wunne zue dinere Rechte ewig.


D 17. Psalm

Hilferuef vumä Unschuldige

17,1 Ä GEBET DAVIDS. HERR, her de Grechti Sach, merk uf mi Brellä, vunimm mi Gebet vu Lippe, de nit teusche. 17,2 (a) Schwätz dü in minere Sach; dini Auge sähn, was recht isch. 17,3 (a) prefsch mi Herz un suechsch s heim bi Nacht; dü läutersch mi un findesch nigs. I(Ich) ha ma(mir) vorgnumme, daß mi Mul (Gosch) sich nit vugoht. 17,4 Im Triebe dr Mensche doe i druf ufbasse vor gwaltsame Wäg durch des Wort dina Lippe. 17,5 Mach mi Gang grad uf dinäm Wäg, daß i grad dher Kumm nit üsrutsch.

17,6 I(Ich) ruef zue dir, denn dü, Gott, wirsch mi erhäre; held dini Ohre zue ma(mir), her mi Schwätze! 17,7 Bwies di wundabari Güte, dü Heiland dera, de dir vuträue gegeiba däne, de sich gege di rechti Hand ufhebe. 17,8 Behet mi (a) we ä Augepfel im Aug,beschirme mi (b) (c) (d) unda däm Schatte dina Fligel 17,9 vor d Gottlose, de ma(mir) Gwalt aden, vor minem Gegna(Feinde), de ma(mir) vu alle Site noh rem Läbä trachte(vulange). 17,10 Ihr Herz hän sie vuschlosse, mit ihrem Mul (ihra Gosch) schwätze sie schtolzes. 17,11 Wo ma(mir) au gehn, do umgen sie uns(us); ihri Auge richte sie druf, daß sie uns(us) uf d Bode werfe, 17,12 gliechwe ä Löwe, der nohch Raub brellt(lechzt), we ä junge Löwe, der im Vuschteck hockt.

17,13 HERR, mach di uf, kumm nem entgegä un demütige nen! Rett mi vor rem Gottlose mit dinem Schwert, 17,14 vor d Lit, HERR, mit dinere Hand, vor d Lit vu d Welt, de ihr Deil scho im Läbä hän, däne dü d Ranze fillscht mit dine Gabe, dere Sehn au noh satt wäre un ihre Kinda ä Ibriges hindalosst.

17,15 I(Ich) aba will säh di Üssäh in Grechtigkeit, i(ich) will satt wäre, wenn i(ich) uf wach, a dinem Bild.


D 18. Psalm

Dank vum Kenig fir Rettig un Sieg

(vgl. 2. Sam 22)

18,1 VU DAVID, DÄM KNECHT DES HERRN, DER ZUM HERRN DE WORTE VU DÄM LED GSAID HET, ALS NEN(IHN) DR HERR GRETTET HET VU D HAND ALL SINA FEINDE UN VU D HAND SAULS; VORZSINGE. 18,2 Un na(er) sait: Herzlig leb(lieb) ha i(ich) di, HERR, mi Schtärki! 18,3 HERR, mi (a) Fels, mi Burg, mi Retta; mi Gott, mi Hort, uf den i(ich) träu, mi Schild un Berg vu minem Heil un mi Schutz! 18,4 I(Ich) ruef a d HERRN, d Hochglobte, so wir i(ich) vor minem Gegna(Feinde) grettet.

18,5 S umfange mi vum Dod Bända, un de Flute vum Vuderbe erschreckte mi. 18,6 De Doderichs Bända umfange mi, un de Schtrick vum Dod ibawältigte mi. 18,7 Als ma(mir) angscht war, ha i(ich) d HERRN agruefe un zue minem Gott brellt. Do erhert da(er) mi Schtimm vu sinem Tempel, un mi Brellä kummt vor nen zue sinene Ohre.

18,8 D Erde het bebt un het gschwankt, un de Grundfeschti dr Berge bwegten sich un bebte, wo na(er) zornig war. 18,9 (a) Rauch schtiegt uf vu vu sinere Nase un vuzährendes Fiir üs sinem Mul (Gosch); Flamme schprengten vu nem üs. 18,10 (a) Na(Er) buckt d Himmel un fahrt rab, un Dunkles war unda sinene Feß. 18,11 Un na(er) fahrt uf fäm (a) Cherub un flog dher, na(er) schwebte uf d Fittiche vum Wind. 18,12 Na(Er) macht s Dunkle ringsum zue sinem Zelt; in schwarze, dicke Wolke war ra(er) vuborge. 18,13 Üs däm Glanz vor nem zehn sini Wolke dhi mit Hagel un Blitz. 18,14 Dr HERR het dunnert im Himmel, un dr Hechschte het sini Schtimm härä(erschalle) lo mit Hagel un Blitz. 18,15 Na(Er) schoß sini Pfiel un schtreit sie üs, schickt Blitz in Lit un jagt sie dhi. 18,16 Do sieht ma de Defi vum Wassa, un vum Erdbode d Grund ward ufdeckt vor dinem Schelte, HERR, vor rem Odem un Schnaube vu dinem Zorn (Wuet).

18,17 Na(Er) schtreckt sini Hand üs vu dr Höhi un langt mi un zeht mi üs großem Wassa. 18,18 Na(Er) rettet mi vu minem schtarke Gegna(Feinde), vu mine Hassa, de ma(mir) zue mächtig ware; 18,19 sie ibawältigte mi zue d Ziit vu minem Ungliick; aba dr HERR ward mi Zuevasicht. 18,20 Na(Er) fihrt mi üsä ins Wite, na(er) rißt mi üsä; denn na(er) het Fraid(Luscht) a ma(mir).

18,21 Dr HERR doet wohl a ma(mir) wägä minare Grechtigkeit, na(er) vugilt ma(mir) nohch dr Sufaheit vu minä Hände. 18,22 Denn i(ich) halt de Wäg des HERRN un bi nit gottlos gege mi Gott. 18,23 Denn alli sini Rechte hab i(ich) vor Auge, un sini Gebote wirf i(ich) nit wäg(vu mir), 18,24 sundern i(ich) bi ohni Tadel vor nem un heet mi vor Schuld. 18,25 Drum vugilt ma(mir) dr HERR nohch minare Grechtigkeit, nohch dr Sufaheit vu minä Hände vor sinene Auge. 18,26 Gege di Heilige bisch dü heilig, un gege di Treue bisch dü treu, 18,27 gege di Sufare(Reine) bisch dü sufa(rein), un gege di Vukehrte bisch dü vukehrt. 18,28 Denn (a) dü hilfsch däm elende Volk, aba schtolzi Auge erniedrigscht dü. 18,29 Ja, dü machsch hell mi Lecht, dr HERR, mi Gott, macht mi Dunkel zue Lecht. 18,30 Denn mit dir ka i(ich) Kregsvolk zerschla un mit minem Gott iba Mure schpringe. 18,31 Gottes Wäg sin guet, de Wort vum HERRN sin durchläutert. Na(Er) isch ä Schild alle, de nem vuträue.

18,32 Denn wer isch Gott, wenn nit dr HERR, odr ä Fels, wenn nit unsa Gott? 18,33 Gott rischtet mi mit Kraft un macht mi Wäg ohni Tadel. 18,34 Na(Er) macht mini Feß d Hirsch glich un schtellt mi uf mini Hechi. 18,35 Na(Er) lehrt mini Händ schtriete un mi Arm d isere(eherne) Boge schpanne. 18,36 Dü gibsch ma(mir) d Schild vu dinem Heil, un di Rechti schtärkt mi, un di Huld macht mi groß. 18,37 Dü gibsch minem Schritt wiete Platz, daß mini Knechel nit wanke.

18,38 I(Ich) will minem Gegna(Feinde) nohchjage un sie packe un nit umkehre, bis i(ich) sie umbrocht ha. 18,39 I(Ich) will sie zerschmettere, daß sie nimi ufschtoh kenne; sie men unda mini Feß flege. 18,40 Dü rischtescht mi mit Schtärki zum Händel; dü wirfscht unda mi(mich), de sich gege mi ufhebe(de gege mi ufmupfe). 18,41 Dü triebsch mi Gegna(Feinde) in d Flucht, daß i(ich) vunicht, de mi hasse. 18,42 Sie ruefä - aba do isch kei Helfa - zum HERRN, aba na(er) antwortet ne nit. (a) 18,43 I(Ich) will sie zerschtoße zue Schtaub vor rem Winde i(ich) wirf sie wäg we Dräck uf d Gasse. 18,44 Dü hilfsch ma(mir) üs däm Händel mit däm Volk un machsch mi zum Kopf iba d Heide; ä Volk, des i(ich) nit kennt ha, dene ma(mir). 18,45 S ghocht ma(mir) mit ghorsame Ohre; Sehn dr Fremde men ma(mir) huldige. 18,46 De Sehn dr Fremde vuschmachte un kumme mit Zittre üs ihre Burge.

18,47 Dr HERR läbt! Globt isch mi Fels! Dr Gott vu minem Heil isch hoch obe, 18,48 dr Gott, der ma(mir) Vugeltig schafft un zwingt de Velka unda mi, 18,49 der mi errettet vu minem Gegna(Feinde). Dü erhechsch mi iba de, de sich gege mi ufhebe; dü hilfsch ma(mir) mit d Frevla.

18,50 Drum will i(ich) dir danke, HERR, unda d Heide un dinem Name lobsinge, (a) 18,51 der sinem Kenig großes Heil git un Gnade zeigt sinem Gsalbte, (a) David, un sinem Huus ewiglich.


D 19. Psalm

Gottes Herrlichkeit in sinere Schöpfig un in sinem Gsetz

19,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 19,2 D Himmel vuzehl de Ehri Gottes, un di Feschte vukindigt vu siner Hände Werk. (a) 19,3 Ä Dag sait's däm andere, un ä Nacht deot's kund dr andere, 19,4 ohni Schproch un ohni Wort; unherbar isch ihri Schtimm. 19,5 Ihr Schall goht üs in alli Lande un ihr Gsaites bis a de Enden dr Welt. (a)

.Na(Er) het dr Sunne ä Zelt am Himmel gmacht; 19,6 sie goht rüs we ä Bräutigam üs sinere Kamma un frait sich we ä Held, z laufe ihri Bahn. 19,7 Sie goht uf a nem End vum Himmel un lauft um bis wieda a si End, un nigs bliebe vor ihra Gluet vuborge.

19,8 Des Gsetz vum HERRN isch ganz guet un erfrischt di Seele. Des Ziignis vum HERRN isch gwiß un macht di Unvuschtändige wies. 19,9 Di Befehle vum HERRN sin richtig un erfraie des Herz. Di Gebote vum HERRN sin luta un erlaichte de Auge. 19,10 D Respeckt vor rem (D Angscht des) HERRN isch sufa un bliebe ewiglich. Di Rechte vum HERRN sin Wohret, allisamt Grecht. 19,11 Sie sin keschtlicha als Gold un viel faines Gold, sie sin seßer als Honig un Honigseim.

19,12 Au loßt di Knecht sich durch sie warne; un wer sie hebet (haltet), der het große Lohn. 19,13 Wer merkts, we viel la(er) fehlet? (a) Vuzeih ma(mir) de vuschteckte Sinde! 19,14 Bwahr au di Knecht vor d Stolze, daß sie nit iba mi herrsche; so wir i(ich) ohni Tadel si un sufa bliebe vu große Missetate.

19,15 Loß dir gfalle de Wort vu minem Mul (mina Gosch) un des Gschprochene vu minem Herz vor dir, HERR, mi Fels un mi Erlesa.


D 20. Psalm

Gebet vum Volk fir si Kenig in Kregsnot

20,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 20,2 Dr HERR erhär di in d Not, (a) d Name vum Gott Jakobs schitz di! 20,3 Na(Er) schick dir Hilf vum Heiligtum un schtärk di üs Zion! 20,4 Na(Er) denk all dina Schpeiseopfa, un di Brandopfa isch nem agnehm! SELA. 20,5 Na(Er) (a) gib da, was di Herz will(begehrt), un soll erfille alles, was dü vorhescht! 20,6 Dann(Dnoh) den ma(mir) juble, wel la(er) dir hilft; im Namen unsres Gottes hebe ma(mir) des Banner uf. Dr HERR gwähr da(dir) alli dini Bitt!

20,7 Etze weiß i(ich), daß dr HERR sinem Gsalbte hilft un nen erhert vu sinem heilige Himmel, (a) sini rechti Hand hilft mit Macht. 20,8 Säli (a) (b) (c) vulen sich uf Kärre un Ross; mir aba denke a d Name des HERRN, unsres Gottes. 20,9 Sie sin rabgschtiirzt un gfalle, mir aba schtehn un bliebe schtoh.

20,10 Hilf, HERR, dü Kenig! Na(Er) wird uns(us) erhäre, wenn ma(mir) ruefä.


D 21. Psalm

Gottes Hilf fir d Kenig!

21,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 2 HERR, dr Kenig freut sich in dinere Kraft, un we arg frehlich isch scha(er) iba di Hilfe! 21,2 (a) erfüllst nem vu sinem Herz Wunsch un verweigerst nit, (b) was si Mul (Gosch) bittet. SELA. 21,3 Denn dü überschüttest nen mit guetem Segen, dü setzest ä goldeni Krone uf si Schädel. 21,4 Na(Er) bittet di um Läbä; dü gibsch s nem, (a) langes Läbä fir imma un ewig. 21,5 Na(Er) het großi Herrlichkeit durch di Hilfe; Pracht un Hoheit legsch dü uf nen. 21,6 Denn dü setzest nen zum Segen ewiglich,dü erfraisch nen mit Fräid(Freud) vor dinem Üsgsäh.

21,7 Denn dr Kenig hofft uf d HERRN un wird durch de Güte vum Hechschte fescht bliebe. 21,8 Dini Hand wird find alle di Gegna(Feinde), di Rechte wird find, de di hass. 21,9 Dü wirsch s mit nene mache we im Fiirofe, wenn dü erschiene wirsch. Der HERR wird sie verschlingen in sinem Zorn (Wuet); Fiir wird sie frässä. 21,10 Ihri Nohchkumme wirsch dü tilgen vum Erdbodenund ihri Kinda üs dr Zahl dr Mensch. 21,11 Denn sie denke, dir Schlechtes zue doe, un mache Anschläge, de sie nit fertig mache kenne. (a) 21,12 Denn dü wirsch mache, daß sie d Rucke kehren; mit dinem Bogen wirsch dü uf ihr Üsgsäh zielen.

21,13 HERR, erhebe di in dinere Kraft, so wen ma(mir) singen un lobe di Macht.


D 22. Psalm

Läide(Lyde) un Herrlichkeit vum Grechte

(Jesus Läid(Lyd)enspsalm, vgl. Jes 53; Mt 27,35-46)

22,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, NOHCH DR WEISE "D HIRSCHKUEH, DE FREH GJAGT WIRD". 22,2 Mi Gott, mi Gott, wurum hesch dü mi vulo? I(Ich) brell, aba mi Hilf isch wiet. 22,3 Mi Gott, am Dag ruef i(ich), doch antwortesch dü nit, un Nacht´s, doch find i(ich) kei Rueh. 22,4 Dü aba bisch heilig, der dü thronsch iba d Lobgsänge Israels. 22,5 Unseri Vädare hän ghofft uf di; un do sie ghofft hän, helfschtes dü nene üsä. 22,6 Zue dir brellä sie un wäre errettet, sie hän ghofft uf di un (a) wäret nit zschande. 22,7 I(Ich) aba bi ä (a) (b) Wurm un kei Mensch, ä Schpott dr Lit un vuachtet vum Volk. 22,8 Alli, de mi sähn, vuschpotte mi, (a) schpärre des Mul uf un schittle d Kopf(Schäde)l: "22,9 Er klag´s däm HERRN, der hilf nem üsä un rett nen, wenn na(er) Gfalle a nem het. "

22,10 Dü hesch mi üs minare Muetter Leib (Ranze) zoge; dü ließest mi geborge si a dr Bruscht minare Muetter. 22,11 Uf di bi i(ich) gworfe vu Muetterleib a,dü bisch mi Gott vu minare Muetter Schoß a. 22,12 Blieb nit wiet vu mir, denn d Angscht isch nooch; denn s isch kei Helfa do.

22,13 Gwaltigi Schtier hän mi umge, mächtige Büffel hän mi umringt. 22,14 Ihri Rache schperre sie gege mi uf we ä brüllende un wildande Löwe. 22,15 I(Ich) bi üsgschiittet we Wassa, alle mini Knoche hän sich vuänanda glest; mi Herz isch in minem Leib (Ranze) we zerschmolzenes Wachs. 22,16 Mini Kräfte sin vutrocknet we ä Scherbe, un (a) mi Zunge kläbt ma am Guume, un dü legsch mi in d Dodes Schtaub. 22,17 Denn Hund hän mi umge, un ä Besi Rott het mi umringt; (a) sie hän mini Händ un Feß durchgrabe. 22,18 I(Ich) ka alle mini Knoche zehle; sie aba luege zue un sähn uf mi rab. 22,19 Sie (a) deile mini Kleida unda sich un werfe des Los um mi Gwand (Häß).

22,20 Aba dü, HERR, bisch nit wiet; mi Schtärki, eil, ma z helfe! 22,21 Errett mi Seel vum Schwert, mi Läbä vu d Hund! 22,22 Hilf ma(mir) üs däm (a) Rache vum Löwe un vor d Herna wilda Schtiere - dü hesch mi erhert!*

22,23 I(Ich) will di Name kunddoe mine Breda, i(ich) will di in dr Gmeinde rehme: (a) (b) 22,24 Rehmet d HERRN, de ihr nen firchte; ehret nen, ihr alli vum Huus Jakob, un vor nem scheue äich, ihr alli vum Huus Israel! 22,25 Denn na(er) het nit vuachtet noh (a) vuschmäht des Elend vum Arme un si Üsgsäh vor nem nit vuborge; un als sa(er) zue nem brellt, het da`s ghert.

22,26 Dich will i(ich) priese in dr große Gmeinde, i(ich) will mini Vuspreche(Glübde) erfille vor däne, de nen fiirchte. 22,27 Di (a) Elendi solle ässä, daß sie satt wäre; un de noh rem HERRN froge, wäre nen priese; äicha Herz soll ewig läbä. 22,28 S wäre bidenke un sich zum HERRN umkähre alli Welt Ende un vor nem abäte (ahimmle) alli Gschlechta dr Heide. 22,29 Denn vum HERRN isch des Rich, un er herrscht unda d Heide. 22,30 Ihn ällei wäre abäte (ahimmle) alli, de in dr Erde schlofe; vor nem wäre de Knie beuge alli, de zum Schtaub nabgfahrene un ihr Läbä nit kenne hebet. 22,31 Na(Er) wird Nohchkumme ha, de nem dene; vum Herrn wird ma vukiindige däm Kind un d Kindeskinda. 22,32 Sie wäre kumme un sini Grechtigkeit predige däm Volk, des uf d Welt kummt. Denn na(er) het's doe.


D 23. Psalm

Dr guete Hirte(Schäfa)

23,1 Ä PSALM DAVIDS. Dr HERR isch mi (a) (b) (c) Hirte, ma(mir) wird nigs mangle. 23,2 Na(Er) (a) (b) weidet mi uf eina grene Aue un fihrt mi zum frische Wassa. 23,3 Na(Er) erfrischt mi Seel. Na(Er) fihrt mi uf rechta Schtroß wägä sinem Name. 23,4 Un ob i(ich) scho gwanderet bi im finschtere Dal, (a) fircht i(ich) kei Ungliick; denn dü bisch bi ma(mir), di Schtäckä un Bengel treschtet mi. 23,5 Dü machsch vor ma(mir) ä Disch vorm Agsicht mina Gegna(Feinde). Dü salbsch mi Kopf(Schädel) mit El un (a) schenksch ma(mir) voll i. 23,6 Guetes un Barmherzigkeit wäre ma(mir) folge mi Läbä lang, un (a) i(ich) wir bliebe im Huus vum HERRN fir imma.

D 24. Psalm

Izug in´s Heiligtum

24,1 Ä PSALM DAVIDS. (a) (b) D Erde isch des HERRN un was drinne isch, dr Erdkreis un de druf huuse. 24,2 Denn na(er) het nen iba däm Meer grindet un iba däm Wassa gmacht.

24,3 Wer darf uf d Berg vum HERRN go, un wer darf schtoh a sinere heilige Schtätt? 24,4 Wer unschuldige Hände het un sufaren Herzens isch, wer nit üs isch uf Lug un Trug un nit falschi Eide schwert: 24,5 der wird d Sege des HERRN gregä un (a) Grechtigkeit vum Gott sinem Heils. 24,6 Des isch des Gschlecht, des noh nem frogt, des do suecht di Agsicht, Gott Jakobs. SELA.

24,7 Mache de Tore wiet un de Direne in dr Welt* hoch, daß d Kenig dr Ehri izeht! 24,8 Wer isch d Kenig dr Ehri? S isch dr HERR, schtark un mächtig, dr HERR, mächtig im Händel(Schtried). 24,9 Mache de Tore wiet un de Direne in dr Welt hoch, daß d Kenig dr Ehri izeht! 24,10 Wer isch d Kenig dr Ehri? S isch dr HERR Zebaoth; er isch d Kenig dr Ehri. SELA.


D 25. Psalm

Gebet um Gottes Vugebig un Leitig

25,1 VU DAVID. Nohch dir, HERR, vulangt mi. 25,2 Mi Gott, i(ich) hoffe uf di; loß mi nit zschande wäre, daß mi Gegna(Feinde) nit frohlocke iba mi. 25,3 Denn keina wird zschande, der uf di harrt; aba zschande wäre de liechtfertige Vuächta.

25,4 HERR, zeig ma(mir) di Wäg un lehr mi dini Wägli! 25,5 Leit mi in dinere Wohret un lehr mi!Denn dü bisch der Gott, der ma(mir) hilft; jede Dag harr i(ich) uf di. 25,6 Bdenk, HERR, a di Barmherzigkeit un a di Güte, de vu Ewigkeit her gsi sin. 25,7 Bdenk nit dr Sünde vu ma(mir) un wägä mina Ibatretige, denk aba a mi nohch dinere Barmherzigkeit, HERR, um dinere Güte wille! 25,8 Dr HERR isch guet un Grecht; drum wiest da(er) Sündern d Wäg. 25,9 Na(Er) leitet di Elende recht un lehrt di Elende sini Wäg. 25,10 De Wäg vum HERRN sin luta Güte un Treui fir alle, de si Packt(Abkumme) un sini Gebote hebed. 25,11 Um dinem Namens wille, HERR, (a) vugib ma(mir) mi Schuld, de so groß isch!

25,12 Wer isch der Ma, der d HERRN firchtet? Na(Er) wird nem d Wäg zeigä, den na(er) wählen soll. 25,13 Na(Er) wird im Guete huuse, un (a) si Gschlecht wird des Land bsitze. 25,14 Der HERR isch däne Fründ(Freund), de nen firchte; un si Packt(Abkumme) loßt da(er) sie wisse. 25,15 Mini Auge sähn imma uf d HERRN; denn na(er) wird mini Feß üs däm Netz zeh.

25,16 Wend di zue ma(mir) un si ma(mir) gnädig; denn i(ich) bi ällei un elend. 25,17 D Angscht vu minem Herz isch groß; fihr mi üs minene Net! 25,18 Sieh a mi Jamma un mi Elend un vugib ma(mir) alli mini Sinde! 25,19 Sieh, we viel Gegna(Feinde) i ha un (a) zue Unrecht mi hasse. 25,20 Bwahr mi Seel un errett mi; loß mi nit zschande wäre, denn i(ich) träu uf di! 25,21 Unschuld un Redlichkeit solle mi heete; denn i(ich) harr uf di. 25,22 Gott, (a) erles Israel üs alle sinene Net(sinere Not)!


D 26. Psalm

Bekenntnis un Bitt vumä Unschuldige

26,1 VU DAVID. HERR, schaff ma(mir) Recht, denn i(ich) bi unschuldig! I(Ich) hoff uf d HERRN, drum wir i(ich) nit hiflege. 26,2 Prefe mi, HERR, un erprob mi, erforsch mini Niere un mi Herz!

26,3 Denn dini Güte isch ma(mir) vor Auge, un i(ich) wandel in dinere Wohret. 26,4 (a) I(Ich) hocke nit bi heillosen Lit un ha nit Gmeinschaft mit d Falsche. 26,5 I(Ich) hass de Vusammlig (Bagasch) dr Boshafte un hock nit bi d Gottlose. 26,6 I(Ich) (a) (b) wäsch mini Händ in Unschuld un heb mi, HERR, zue dinem Altar, 26,7 dir z danke mit luta Schtimm un z vukindige alli dini Wunda. 26,8 HERR, i(ich) ha leb(lieb) (a) (b) de Schtätt vu dinem Huus un d Platz, do di Ehri wohnt.

26,9 Raff mini Seel nit hi mit d Sinda noh mi Läbä mit d Bloetdurschtige, 26,10 a dere Hände Schandtat kläbt un de gern Gschenkli nähmä. 26,11 I(Ich) aba gang mi Wäg in Unschuld. Erles mi un si ma(mir) gnädig! 26,12 Mi Fueß schtoht fescht uf rechtem Grund. (a) I(Ich) will d HERRN lobe in d Vusammlig.


D 27. Psalm

27,1 VU DAVID. (a) Dr HERR isch mi Lecht un mi Heil; (b) vor wäm soll i(ich) mi firchte? Dr HERR isch mi Läbäns Kraft; vor wäm soll ma(mir) graue? 27,2 Wenn de Ibeltäta a mi wen, um mi z vuschlinge, mi Widasacha un Gegna(Feinde), solle sie selba schtrauchle un flege. 27,3 Wenn sich au ä Heer gege mi lagert, so firchtet sich trozdäm mi Herz nit; wenn sich Kreg gege mi hoch hebt, so vuloss i(ich) mi uf nen. (a)

27,4 Eines bitt i(ich) vum HERRN, des hät i(ich) gern: daß i(ich) (a) (b) (c) (d) im Huus des HERRN bliebe kennt mi Läbä lang, z säh de schene Gottesdenschte des HERRN* un si Tempel azluege. 27,5 Denn (a) na(er) deckt mi in sinere Hitte zue d bese Ziit, na(er) birgt mi im Schutz vu sinem Zelt un hebt mi uf ä Felse. 27,6 Un etze hebt sich mi Schädel nuf iba mini Gegna(Feinde), de um mi her sin; drum will i(ich) Lob opfare in sinem Zelt,i(ich) will singe un Lob sag däm HERRN.

27,7 HERR, her mi Schtimm, wenn i(ich) ruef; bi ma(mir) gnädig un erher mi! 27,8 Mi Herz hebet (haltet) dir di Wort vor: "Ihr sollt mi Agsicht sueche. " Drum (a) suech i(ich) au, HERR, di Agsicht. 27,9 Vubirg di Agsicht nit vor ma(mir), vuschtoß nit im Zorn (Wuet) di Knecht! Denn dü bisch mi Hilf; vuloß mi nit un doe de Hand nit vu ma(mir) ab, Gott, mi Heil! 27,10 Denn mi Vada (Babbe) un mi Muetter vulen mi, aba dr HERR nimmt mi uf.

27,11 HERR, (a) (b) wies ma(mir) di Wäg un leit mi uf ebena Bahn wägä minem Gegna(Feinde) wille. 27,12 Gib mi nit los däm Wille vu minem Gegna(Feinde)! Denn s schtehn falschi Ziige gege mi uf un doe ma(mir) Unrecht ohni Scheu. 27,13 I(Ich) glaube aba doch, daß i(ich) (a) säh wir de Güte des HERRN im Land dr Lebändige. 27,14 Harre uf d HERRN! Kasch froh si un unvuzagt un harre uf d HERRN!


D 28. Psalm

Bitt um Verschonig - Dank fir Errettig

28,1 VU DAVID. Wenn i(ich) ruef zue dir, HERR, mi Fels, so schwieg doch nit, daß i(ich) nit, wenn dü schwiegsch, glich wir däne, de in d Gruebe fahre. 28,2 Her de Schtimm vu minem Flehe, wenn i(ich) zue dir brell, wenn i(ich) mini Händ ufheb zue dinem heilige Tempel. 28,3 Raff mi nit hi mit d Gottlose un mit d Ibeltäta, de (a) fründlig schwätze mit ihrem Nächschte un hän Beses im Herz. 28,4 Gib ne nohch ihrem Doe un nohch ihre bese Tade; gib ne nohch d Werke ihra Händ; vugilt nene, we sie s vudene. 28,5 Denn (a) sie wen nit achte uf des Doe vum HERRN noh uf de Werke vu sinene Händ; drum wird da(er) sie nabrieße un nit wieda ufbäue.

28,6 Globt isch dr HERR; denn na(er) het erhert de Schtimm vu minem Flehe. 28,7 Dr HERR isch mi Schtärki un mi Schild; uf nen hofft mi Herz, un ma(mir) isch ghulfe. Etze isch mi Herz frehlich, un i(ich) will nem danke mit minem Led.

28,8 Dr HERR isch vu sinem Volk d Schtärki, Hilf un Schtärki fir sini Gsalbte. 28,9 Hilf dinem Volk un segne di Erbe un weid un trag sie ewiglich!


D 29. Psalm

D große Lobpries dr Herrlichkeit Gottes

29,1 Ä PSALM DAVIDS. Bringe dar däm HERRN, ihr Himmlischi, bringet dar däm HERRN Ehri un Schtärki! 29,2 Bringe dar däm HERRN de Ehri vu sinem Name, bäte den a d HERRN in heilige Schmuck! 29,3 D Schtimm des HERRN erschallt iba däm Wassa, Gott dr Ehri dunnert, dr HERR, iba großi Wassa. 29,4 D Schtimm des HERRN ergoht mit Macht, de Schtimm des HERRN ergoht herrlich. 29,5 D Schtimm des HERRN zerbricht di Zedere, dr HERR zerbricht de Zedere vum Libanon. 29,6 Na(Er) loßt gumpe we ä Kalb d Libanon, d (a) Sirjon we ä junge Wildschtier. 29,7 D Schtimm des HERRN schprüht Fiirflamme; 29,8 de Schtimm des HERRN loßt d Wüschte erbebe; dr HERR l0ßt erbebe d Wüschte Kadesch. 29,9 D Schtimm des HERRN loßt Eiche wirble un rißt Wälda kahl. In sinem Tempel rueft alles: "Ehri!".

29,10 Dr HERR het si Thron iba d Flut; dr HERR bliebt ä Kenig in Ewigkeit. 29,11 Dr HERR wird sinem Volk Kraft ge; dr HERR wird si Volk segne mit Friede.


D 30. Psalm

Dank fir Rettig üs Dodesnot

30,1 Ä PSALM DAVIDS, Ä LED ZUE D INWEIHIG VUM TEMPEL. 30,2 I(Ich) pries di, HERR; denn dü hesch mi üs dr Defi zoge un losch mini Gegna(Feinde) sich nit iba mi fräie. 30,3 HERR, mi Gott, als i(ich) brellt ha zue dir, do (a) hesch dü mi gsund gmacht 30,4 HERR, dü hesch mi vu d Dote rufgholt; (a) dü hesch mi am Läbä ghalte, aba de(sie) mußte in d Gruebe fahre.

30,5 Lobsinge däm HERRN, ihr sini Heiligi, un priese si heilige Name! 30,6 Denn (a) si Zorn (Wuet) währt ä Nuu un ä läbänslang sini Gnade. D Obend lang währt des Hiile, aba vum Morge a isch Fräid(Freud).

30,7 I(Ich) aba sag, als ses ma(mir) guet goht: I(Ich) wir nimmi wanke. 30,8 Denn, HERR, durch di Wohlgfalle hesch dü mi uf ä hohe Fels gschtellt. Aba als dü di Agsicht vuschteckt hesch, vuschrekt i(ich). 30,9 Zue dir, HERR, reft i(ich), un zum Herrn flehte i(ich): 30,10 Was nitzt dir mi Bloet, wenn i(ich) zue d Gruebe fahr? (a) Wird dir au d Schtaub danke un dini Treui vukindige? 30,11 HERR, her un bi ma(mir) gnädig! HERR, blieb mi Helfa!

30,12 Dü hesch ma(mir) mi Jomma vuwandlet in ä Reige, dü hesch ma(mir) d Sack vu d Träuer üsgzoge un mi mit Fräid(Freud) girtlet, 30,13 daß i(ich) dir lobsing un nit schtill bi. HERR, mi Gott, i(ich) will dir danke in Ewigkeit.


D 31. Psalm

In Gottes Händ borge

31,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 31,2 HERR, uf di träu i(ich), loß mi nimmi zschande wäre, errett mi durch di Grechtigkeit! 31,3 (a) Held di Ohre zue ma(mir), hilf ma(mir) schnell! si ma(mir) ä schtarke Fels un ä Burg, daß dü ma(mir) hilfscht! 31,4 Denn dü bisch mi Fels un mi Burg, un um di Namens wille wotsch dü mi leite un fihre. 31,5 Dü wotsch mi üs däm Netz zeh, des sie ma(mir) heimlich schtelle; denn dü bisch mi Schtärki. 31,6 In dini Händ bfehl i(ich) mi Geischt; dü hesch mi erlest, HERR, dü treue Gott. Luk 23,46

31,7 I(Ich) hass, de sich hebed a nichtigi Götze; i(ich) aba hoff uf d HERRN. 31,8 I(Ich) fräie mi un bi frehlich iba dini Güte, daß dü mi Elend asiehsch un nimmsch di mir a in Not 31,9 un ibagibsch mi nit in de Händ vum Feind; dü schtelsch mini Feß uf große Platz.

31,10 HERR, si ma(mir) gnädig, denn ma(mir) isch angscht! Mi Aug isch treb wore vor Gram, matt mi Seel un mi Leib (Ranze). 31,11 Denn mi Läbä isch higschwunde in Kummer un mi Johr in Jomere. Mini Kraft isch vufalle durch mini Missetat, un mini Knochä(Gebeine) sin vuschmachtet. 31,12 Vor all mine Bedränger bi i(ich) ä Schpott wore, ä Lascht mine Nochbere un ä Angscht mine Bekannte. De mi sähn uf dr Gasse, fliehe vor ma(mir). 31,13 I(Ich) bi vugässä in ihrem Herz we ä Dote; i(ich) bi wore we ä vubrochenes Gfäß. 31,14 Denn i(ich) her, we vieli iba mi läschtere: (a) Angscht isch um un um! Sie hebed Rot mitänanda iba mi un vulange dnohch, ma(mir) des Läbä z nähmä.

31,15 I(Ich) aba, HERR, hoff uf di un sag: Dü bisch mi Gott! 31,16 (a) (b) Mini Ziit schtoht in dine Händ. Errett mi vu d Händ vu mine Gegna(Feinde) un vu däne, de mi jage. 31,17 (a) (b) Loß laichte di Adsicht iba dinem Knecht; hilf ma(mir) durch dini Güte! 31,18 HERR, loß mi nit zschande wäre; denn i(ich) ruef di a. Di Gottlose solle zschande wäre un nabfahre zue d Dote un schwiege. 31,19 Vuschtumme solle de Luugmäuler, de do schwätze gege d Grechte frech, schtolz un hehnisch.

31,20 We groß isch di Güte, HERR, de dü bwahrt hesch däne, de di firchte, un erwiesesch vor d Lit däne, de uf di träue! 31,21 (a) birgsch sie in dinem Schutz vor d Rotte vu d Lit, dü decksch sie in dr Hitte vor d zänkische Zunge.

31,22 Globt isch dr HERR; denn na(er) het sini wundabari Güte ma(mir) erwiese in eina feschte Schtadt. 31,23 I(Ich) sag wohl in minem Zage: I(Ich) bi vor dine Auge vuschtoße. Doch dü hesch de Schtimm vu minem Flehe ghert, als i(ich) zue dir brellt ha.

31,24 Liebet d HERRN, alle sini Heilige! Di Gläubige behütet dr HERR un vugilt viel däm, dr Hochmuet ebt. 31,25 Sin getroscht un unvuzagt alli, de ihr des HERRN harret!


D 32. Psalm

Vum Sege dr Sindevugebing (D zweite Bußpsalm)

32,1 Ä UNTAWIESIG DAVIDS. (a) Wohl däm, däm de Ibatretige vuge sin, däm d Sinde zuedeckt isch! 32,2 Wohl däm Mensche, däm dr HERR d Schuld nit zuerechnet, in däm si Geischt kei Trug isch!

32,3 Denn als i(ich) s wot vuschwiege, gschunde ware mi Knochä(Gebeine) durch mi schtändig Klage. 32,4 Denn di Hand lit Dag un Nacht schwer uf ma(mir), daß mi Saft vutrocknet isch, we s im Summa dirr wird. SELA. 32,5 Drum (a) (b) (c) ha i(ich) dir mini Sinde gsait, un mi Schuld ha i(ich) nit vuhelt. I(Ich) sag: I(Ich) will däm HERRN mini Ibatretige bekannt mache. Do (d) hesch dü mir d Schuld vuge vu mine Sinde. SELA.

32,6 Wägä däm wäre alli Heilige zue dir bäte zue Ziite dr Angscht. Drum, wenn großi Wasserflute kumme, wäre sie nit a sie glange. 32,7 Dü bisch mi Parapli (Schirm), dü wirsch mi vor Angscht heete, daß i(ich) errettet gar frehlich rehme ka. SELA. "32,8 I(Ich) will di undawiese un dir d Wäg zeigä, den dü go sollsch; i(ich) will di mit mine Auge leite. " 32,9 Sin nit we Ross un Maultiere, de ohni Vuschtand sin, däne ma Zaum un Gebiß alege mueß; sie wäre sunscht nit zue da kumme.

32,10 D Gottlose het vieli Plage; wer aba uf d HERRN hofft, sälla wird mit Güte umfange. 32,11 Fräie(Freuet) äich des HERRN un sin frehlich, ihr Grechti, un jauchze, all ihr Frommi.


D 33. Psalm

Ä Lobled uf Gottes Allmacht un Hilf

33,1 Fräie(Freuet) äich des HERRN, ihr Grechti; d Fromme soll nen recht priese. 33,2 Danket däm HERRN mit Harfe; lobsinge nem zum Psalter mit zehn Siete! 33,3 Singe nem (a) (b) (c) (d) (e) (f) (g) ä näjes(naies) Led; schpiele schen uf d Siete mit frehlichem Schall! 33,4 Denn des HERRN Wort isch wohr, un was sa(er) zuesait, des hebet(haltet) da(er) gwiß. 33,5 Na(Er) liebt Grechtigkeit un Recht; d Erd isch voll dr Güte des HERRN.

33,6 Dr Himmel isch durch des Wort des HERRN gmacht un all si Heer durch d Häuch vu sinem Mul (Gosch). (a) 33,7 Na(Er) (a) hebet (haltet) des Wassa vum Meeres zsämme we in nem Schluch un sammlet in Kammere de Flute. 33,8 Alli Welt fircht d HERRN, un vor nem fircht sich alles, was uf däm Erdbode wohnet. 33,9 Denn wenn na(er) schwätzt, so bassiert's; (a) wenn na(er) bfiehlt, so schtoht's do. 33,10 De HERR macht znicht dr Heide Rot un wehrt s denke dr Velka. 33,11 Aba dr Rotschluß des HERRN bliebt ewiglich, sinem Herze s denke fir un fir. 33,12 Wohl däm Volk, (a) däm si Gott dr HERR isch, däm Volk, des sa(er) zum Erbe üsgwählt het! 33,13 Dr HERR luegt vum Himmel un sieht alli Menschekinda. 33,14 Vu sinem feschte Thron luegt da(er) uf alli, de uf Erde huuse. 33,15 Na(Er) (a) lenkt ne alle des Herz, na(er) git acht uf all ihr Werk. 33,16 Einem Kenig hilft nit sini großi Macht; (a) ä Held ka sich nit rette durch sini großi Kraft. 33,17 (a) Ross helfe au nit; do wäre ma bschiese; un ihri großi Schtärki errettet nit. 33,18 Lueg, des HERRN Aug achtet uf alli, de nen firchte, de uf sini Güte hoffe, 33,19 daß sa(er) sie errette vum Dod un sie am Läbä halte in Hungasnot.

33,20 Unsri Seele harrt uf d HERRN; na(er) isch uns(us) Hilf un Schild. 33,21 Denn unsa Herz freut sich a nem, un ma(mir) träue uf si heilige Name. 33,22 Dini Güte, HERR, isch iba uns(us), we ma(mir) uf di hoffe.


D 34. Psalm

Unda Gottes Schutz

34,1 VU DAVID, ALS SA(ER) SICH WAHNSINNIG GSCHTELLT HET VOREM ABIMELECH UND SÄLLA NEN(IHN) VU SICH TRIEB UN NA(ER) WÄGGANGE ISCH.
34,2 I(Ich) will d HERRN lobe alliziit; si Lob soll imma in minem Mul (Gosch) si. 34,3 Mi Seele soll sich rehme des HERRN, daß ses di Elende häre un sich fräie. 34,4 Priese mit ma(mir) d HERRN un len uns(us) mitänanda si Name hoch hebe!

34,5 Als i(ich) d HERRN suech, git da(er) ma(mir) antwort un rettet mi üs alla minare Angscht. 34,6 De uf nen luege, wäre schtrahle vor Fräid(Freud), un ihr Gsicht(Visasch) soll nit schamrot wäre. 34,7 Als eina im Elend reft, horchte dr HERR un half nem üs alle sinene Net(Not). 34,8 Dr (a) (b) (c) Engel des HERRN lagert sich um de her, de nen firchte, un hilft ne üsä. 34,9 (a) Schmecke un sähn, we fründlig dr HERR isch. Wohl däm, der uf nen träut! 34,10 Firchte d HERRN, ihr sini Heilige! Denn de nen firchte, hän kei Mangel. 34,11 (a) Lända meße darbe un hunga ha; aba de d HERRN sueche, hän kei Mangel a irgendeinem Guet.

34,12 Kumme her, ihr Kinda, häre ma(mir) zue! I(Ich) will äich d Respeckt vor rem (d Angscht des) HERRN lehre. 34,13 (a) Wer mächt gern guet läbä un schöni Däg säh? 34,14 Bheet di Zunge vorm Bese un dini Lippe, daß sie nit Trug schwätze. 34,15 Loß ab vum Bese un doe Guetes; suech Friede un jag nem nohch!

34,16 D Auge des HERRN merke uf di Grechte un sini Ohre uf ihr Brellä. 34,17 S Gsicht(D Visasch) des HERRN schtoht gege alli, de Beses den, daß sa(er) (a) ihr Name üsrottet vu d Erde. 34,18 Wenn di Grechte brellä, so hert dr HERR un errettet sie üs all ihra Not. 34,19 Dr HERR isch nooch däne, de zerbrochenen Herze sin, un hilft däne, de ä zerschlagenes Gmet hän. (a) 34,20 D Grechte mueß viel liede, aba üs alldäm hilft nem dr HERR. (a) 34,21 Na(Er) bwahrt nem alli sini Knochä(Gebeine), daß nit ei`s vubroche wird. 34,22 D Gottlose wird des Ungliick umbringe, un de d Grechte hasse, flege in Schuld. 34,23 Dr HERR erlest des Läbä vu sinene Knecht, un vu allene, de uf nen träue, wäre fräi vu Schuld.


D 35. Psalm

Gebet um Errettig vu boshafte Feinde

35,1 VU DAVID. HERR, fihr mi Sach gege mini Gegna, bekämpf, de mi bekämpfe! 35,2 Ergrief Schild un Waffe un mache di uf, mir z helfe! 35,3 Zuck Schpeer un Schtrietaxt gege mini Vufolga! Sag zue mir: I(Ich) bi di Hilf! 35,4 S solle sich schäm un zum Schpott wäre, de ma(mir) nohch rem Läbä trachte; s solle zruckwieche un zschande wäre, de mi Ungliick wen. 35,5 Sie solle wäre we Schpreu vor rem Winde, un dr Engel des HERRN schtoß sie wäg. 35,6 Ihr Wäg soll finschta un schlipfrig wäre, un dr Engel des HERRN vufolg sie. 35,7 Denn ohni Grund hän sie mir ihr Netz gschtellt, ohni Grund mir ä Gruebe grabe.

35,8 Pletzlig soll nen Unheil ibafalle; si Netz, des sa(er) gschtellt het, fang nen selba, ins eigene Unheil schtirz sa(er) inä. 35,9 Aba mi Seele soll sich fräie des HERRN un frehlich si iba sini Hilf. 35,10 Alli mi Knochä(Gebeine) soll sage: HERR, wer isch dir glich? Der dü d Elende rettesch vor däm, der nem z schtark isch, un d iElende un Arme vor sinene Raiba.

35,11 S träte falschi Ziige uf; sie fordare vu mir, wovu i(ich) nigs weiß. 35,12 Sie gen ma(mir) Guetes mit Besem zruck, um mi in Herzeleid z bringe. 35,13 I(Ich) aba (a) zeh ä Sack a, wo sie krank ware, doe ma(mir) wehe mit Faschte un bäte imma wieda vu Herze. 35,14 Als wäre s mini Fründe (Freunde) un Brueda, so gang i(ich) dher; we eina der Läid(Lyd) trait iba sini Muetter, so bugt i(ich) mi in Träuer. (a) 35,15 Sie aba fräie sich, wenn i(ich) wank, un rotte sich zsämme; sie rotte sich heimlich zum Schlag gege mi, sie läschtere un häre nit uf. 35,16 Sie läschtere un scheltte immafort un knirsche gege mi mit ihre Zähn.

35,17 Herr, we lang willsch dü zueluege? Errett doch mi Seele vor ihrem Unheil, mi Läbä vor d junge Löwe! 35,18 I(Ich) will dir danke in d große Gmeind; unda vielem Volk will i(ich) di rehme. 35,19 Loß sich nit iba mi fräie, de (a) ma(mir) zue Unrecht feind sin; loß nit mit d Auge scheltte, de (b) mi ohni Grund hasse! 35,20 Denn sie schwätze nit, was zum Friede dent,un denke falsche Aklage üs gege di Schtille im Land. 35,21 Sie schperre s Mul wiet uf gege mi un schwätze: "Do, do, ma(mir) hän s gsähne!" 35,22 HERR, dü hesch s gsähne, schwieg nit; HERR, blieb nit wiet vu ma(mir)! 35,23 Wache uf, wir wach, mir Recht z schaffe un mi Sach z fihre, mi Gott un Herr! 35,24 HERR, mi Gott, vuhilf ma(mir) zum Recht nohch dinere Grechtigkeit, daß sie sich nit iba mi fräie. 35,25 Loß sie nit sage in ihrem Herz: "Do, do! des wen ma. " Loß sie nit sage: "Mir hän nen vuschlunge(gfrässä). "

35,26 Sie solle sich schäme un zschande wäre, alli, de sich a minem Ungliick fräie; sie solle in Schmach un Schand sich azeget, de sich gege mi rehme. 35,27 Jubeln un fräie solle sich, de ma(mir) gänne, daß i(ich) recht bhalt, un imma sage: Dr HERR isch hoch globt, der sinem Knecht so wohl will! 35,28 Un mi Zunge soll schwätze vu dinere Grechtigkeit un di jede Dag priese.


D 36. Psalm

D Richtum dr Güte Gottes

36,1 VU DAVID, DÄM KNECHT DES HERRN, VORZSINGE. 36,2 S sinne de Ibaträta uf gottloses Triebe im Grund ihra Herze. (a) S isch kei Gottesfurcht bi nene. 36,3 Un doch het Gott d Wäg vor ne gebnet, um ihri Schuld ufzfinde un z hasse. 36,4 Alli ihri Wort sin falsch un erloge, schlau(vuschtändig) un guet handle sie nimi. 36,5 Sie (a) vulange uf ihrem Laga nohch Schadä un schtehn fescht uf däm bese Wäg un scheue kei Arges.

36,6 HERR, di Güte längt, so wiet d Himmel isch, un di Wohret, so wiet d Wolke gehn. 36,7 Dini Grechtigkeit schtoht we d Berg Gottes un di Recht we de großi Defi. HERR, dü hilfsch Mensch un Tier. 36,8 We keschtlich isch di Güte, Gott, daß Menschekinda (a) unda däm Schatte dinare Fligel Zueflucht hän! 36,9 Sie wäre satt vu d riche Geter vu dinem Huus, un dü tränksch sie mit Wunne we mit nem Schtrom. 36,10 Denn bi dir isch (a) (b) de Quell vum Läbä, un in dinem Lecht sähn ma(mir) des Lecht.

36,11 Breit di Güte iba de, de di kenne, un di Grechtigkeit iba di Fromme. 36,12 Loß mi nit kumme unda de Feß dr Schtolze, un de Hand dr Gottlose vutrieb mi nit! 36,13 Lueg do, sie sin gfalle, de Ibeltäta, sin gfloge un kenne nit wieda ufschtoh.


D 37. Psalm

Des schienbare Gliick vu d Gottlose

37,1 VU DAVID. (a) Ärger di nit iba d Bese, bisch nit näjdisch uf de Ibeltäta. 37,2 Denn we des Gras wäre sie bald vudorre, un we des greene Krüt wäre sie vuwelke. 37,3 Hoff uf d HERRN un doe Guetes, blieb im Land un nähr di redlich. 37,4 Ha di Luscht am HERRN; der (a) wird dir ge, was di Herz winscht. 37,5 Bfiehl däm HERRN di Wäg un hoff uf nen, er wird's wohl mache 37,6 un wird di (a) Grechtigkeit ruffihre we des Lecht un di Recht we d Mittag. 37,7 Blieb schtill däm HERRN un wart uf nen. Ärger di nit iba däm, däm`s guet goht, der si Muetwille tribt. 37,8 Schtand ab vum Zorn (Wuet) un loß di Wuet, ärger di nit, damit dü nit Unrecht doesch. 37,9 Denn di Bese wäre üsgrottet; de aba des HERRN harre, wäre s Land erbe. 37,10 Noh ä kleini Ziit, so isch dr Gottlose nimi do; un wenn dü nohch sinere Hitte(Schtätte) luegsch, isch scha(er) wäg. 37,11 Aba (a) di Elende wäre des Land erbe un ihri Fräid(Freud) ha a großem Friede.

37,12 Dr Gottlose droht däm Grechte un knirscht mit sinene Zähn gege nen. 37,13 Aba dr Herr lacht ibren; denn er sieht, daß (a) si Dag kummt. 37,14 Di Gottlose zehn des Schwert un spanne ihr Boge, daß sie fälle d Elende un Arme un morde di Fromme. 37,15 Aba ihr Schwert wird in ihr eignes Herz goh, un ihr Boge wird vubreche.

37,16 Des Wenige, des ä Grechte het, isch bessa als dr Ibafluß viela Gottlosa. (a) 37,17 Denn dr Gottlose Arm wird vubreche, aba dr HERR erhält di Grechte. 37,18 Dr HERR kennt de Däg vu d Fromme, un (a) ihr Guet wird ewiglich bliebe. 37,19 Sie wäre nit zschande in besa Ziit, un (a) in dr Hungasnot wäre sie gnoe ha. 37,20 Denn di Gottlose wäre umkumme; un de Gegna(Feinde) des HERRN, wenn sie au sin we scheni Aue, wäre sie doch vugoh, we d Rauch vugoht.

37,21 Dr Gottlose mueß borge un vugeldet nit,aba dr Grechte isch barmherzig un ka ge. 37,22 Denn di Gsegnete des HERRN erbe des Land; aba de na(er) vufluecht, wäre üsgrottet. 37,23 Vu däm HERRN kummt s, wenn vumä Ma Schritte fescht wäre, un er het Gfalle a sinem Wäg. 37,24 Flegt da(er), so schtirzt da(er) doch nit; denn dr HERR hebt (haltet) nen fescht a d Hand. (a)

37,25 I(Ich) bi jung gsi un alt wore un ha noh ne d Grechte vulo gsähne un sini Kinda um Brot bettle. 37,26 Na(Er) isch alliziit barmherzig un vudlehnt gerne, un si Gschlecht wird zum Sege si. 37,27 Loß ab vum Bese un doe Guetes, so bliebsch dü huuse imma. 37,28 Denn dr HERR het des Recht leb(lieb) un vulosst sini Heilige nit. Ewiglich wäre sie bwahrt, aba des Gschlecht dr Gottlose wird üsgrottet. 37,29 Di Grechte wäre des Land ererbe un drin huuse alliziit. (a)

37,30 Des Mul (Gosch) vum Grechte schwätzt Gschidheit, un sini Zunge lehrt des Recht. 37,31 Des Gsetz vu sinem Gott isch in sinem Herz; sini Schritt gleite nit ab. 37,32 Dr Gottlose läuert däm Grechte uf un denkt, nen umzbringe. 37,33 Aba dr HERR loßt nen nit in sinene Händ un loßt nen vor Gricht nit zum Schuldige wäre. 37,34 Harre uf d HERRN un halt di uf sinem Wäg, so wird da(er) di hoch hebe, daß dü des Land erbsch; dü wirsch`s säh, daß di Gottlose üsgrottet wäre.

37,35 I(Ich) ha ä Gottlose gsäh, der pocht uf Gwalt un macht sich breit un het greent we ä Zeder. 37,36 Dann(Dnoh) kummt i(ich) wieda vorbi; lueg, do war ra(er) dhi. I(Ich) ha gfrogt nohch rem; doch ward da(er) nirgends gfunde. 37,37 Blieb fromm un halt di recht; denn sälläm wird s zletscht guet go. (a) 37,38 D Ibaträta aba wäre mitänanda vutilgt, un di Gottlose wäre zletscht üsgrottet. 37,39 Aba dr HERR hilft d Grechte, er isch ihri Schtärki in dr Not. 37,40 Un (a) dr HERR wird ne bischtoh un sie errette; er wird sie vu d Gottlose errette un nene helfe; denn sie träue uf nen.


D 38. Psalm

38,1 Ä PSALM DAVIDS, ZUM GEDENK - OPFA. 38,2 HERR, schtrof mi nit in dinem Zorn un schtrof(zichtige) mi nit in dinere Wuet! 38,3 Denn (a) dini Pfiel schtecke in ma(mir), un di Hand druckt mi rab.

38,4 S isch nigs Gesundes a minem Leib(Ranze) wägä dinem Drohe un isch nigs Heiles a minem Gebei wägä mine Sinde. 38,5 Denn (a) mini Sinde wachse ma iba mi Kopf(Schädel); we ä schwäri Lascht sin sie ma(mir) z schwer wore. 38,6 Mini Wunde schtinke un eitere wägä minare Dümmi. 38,7 I(Ich) gang krumm un arg buckt; d ganze Dag gang i(ich) trurig dher. 38,8 Denn mini Lende sin ganz vudorrt; s isch nigs Gesundes a minem Leib(Ranze). 38,9 I(Ich) bi matt wore un ganz zerschla; i(ich) brell vor Unroeh in minem Herz.

38,10 Herr, dü kennsch all mini Begehre, un mi Jomere isch dir nit vuborge. 38,11 Mi Herz wackelt(erbebt), mi Kraft het mi vulo, un des Lecht vu minem Aug isch au dhi. 38,12 Mini Lebe un Freunde scheue zruck vor minare Plog, un mi Nächschte haltet sich wiet wäck. (a) (b) (c) 38,13 De ma(mir) nohch rem Läbä vulange, schtelle ma(mir) nohch; un de mi Ungliick sueche, brede, we sie ma(mir) schade; sie sinne uf Trug d ganze Dag. 38,14 I(Ich) bi we daub un her nit, un (a) we ä Schtumme, der si Mul (Gosch) nit ufdoet. 38,15 I(Ich) mueß si we eina, der nit hert un kei Widared in sinem Mul (Gosch) het. 38,16 Aba i(ich) harr, HERR, uf di; dü, Herr, mi Gott, wirsch erhäre. 38,17 Denn i(ich) denk: Daß sie sich jo nit iba mi fräie! Wenn mini Feß wanke, däte sie sich hoch rehme gege mi. 38,18 Denn i(ich) bi däm Hiflege nooch, un mi Weh(Schmerz) isch imma vor mir.

38,19 So (a) bekenn i(ich) denn mini Missetate un sorg mi wägä mine Sinde. 38,20 Aba mini Gegna(Feinde) läbä un sin mächtig; de mi z Unrecht hasse, dera sin vieli. 38,21 De ma(mir) Guetes mit Besem zruck gän, feinde mi a, wel i(ich) mi a des Guete halt. 38,22 Vuloß mi nit, HERR, mi Gott, blieb nit wiet wäg vu mir! 38,23 Eil, ma(mir) bäizschtoh, HERR, dü mi Hilf!


D 39. Psalm

Bittruef agsichts dr menschliche Vugänglichkeit

39,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, FIR JEDUTUN. 39,2 I(Ich) ha ma(mir) vorgnumme: I(Ich) will mi heete, daß i(ich) nit sindig mit minare Zunge; i(ich) will minem Mul (minare Gosch) ä Hagg alege, solang i(ich) d Gottlose vor ma(mir) säh mueß. 39,3 I(Ich) bi (a) vuschtummt un schtill un schwieg wiet wäg vu Fräid(Freud) un mueß mi Läid(Lyd) in mi frässä. 39,4 Mi Herz isch entbrennt(entflammt) in minem Leib (Ranze); wenn i(ich) dra denke, brennt`s we Fiir. So schwätz i(ich) denn mit minare Zunge:

39,5" HERR, lehr mi doch, daß ses (a) ä End mit ma(mir) ha mueß un (b) mi Läbä ä Ziel het un i(ich) go mueß. 39,6 Lueg, (a) mini Däg sin we ä Handbreiti bi dir, un mi Läbä isch we nigs vor dir.
WE GAR NIGS SIN ALLI MENSCHE, DE DOCH SO SICHA LÄBÄ! SELA.
39,7 Sie gehn dher we ä Schatte un mache sich viel vugeblichi Unroeh; sie sammle un wisse nit, wer s ibringe wird. "

39,8 Etze, Herr, bi wäm soll i(ich) mi treschte? I(Ich) hoff uf di. 39,9 Errett mi üs alle minene Sinde un loß mi nit d Narre zum Schpott wäre. 39,10 I(Ich) will schwiege un mi Mul (Gosch) nit ufdoe; denn dü hesch s doe. 39,11 Wend dini Plage vu ma(mir); i(ich) vugang, wel di Hand nohch ma(mir) grieft. 39,12 Wenn dü d Mensch zichtigsch um dr Sinde wille, so vuzehrsch dü sini Schenheit we Motte ä Häß(Kleid).
WE GAR NIGS SIN DOCH ALLI MENSCHE. SELA.

39,13 Her mi Gebet, HERR, un vunimm mi Brellä, schwieg nit zue minene Träne; denn (a) (b) (c) (d) i(ich) bi ä Gascht bi dir, ä Fremdling we alli mini Vädare. 39,14 Loß ab vu mir, daß i(ich) mi erhol, bvor i(ich) dhifahr un nit me(un nimi) bi.


D 40. Psalm

Dank un Bitt

40,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 40,2 I(Ich) vuharr des HERRN, un er buckt sich zue ma rab un het mi Brellä ghert. 40,3 Na(Er) zeht mi üs d grusige Gruebe, üs luta Dräck un Schlamm, un schtellt mini Feß uf ä Fels, daß i(ich) sicha träte ka; 40,4 er het ma(mir) (a) ä näjes(naies) Led in mi Mul (Gosch) ge, z lobe unsa Gott. Des wäre vieli säh un sich firchte un uf d HERRN hoffe. 40,5 Wohl däm, der sini Hoffnig uf d HERRN setzt un sich nit wendet zue d Hoferige un däne, de mit Lug umgehn!

40,6 HERR, mi Gott, groß sin dini Wunda un di denke, de dü a uns(us) bwiesesch; dir isch nigs glich! I(Ich) will sie vukindige un dvu sage, wewohl sie nit z zehle sin. (a) 40,7 (a) (b) (c) (d) Schlachtopfa un Schpeiseopfa gfalle dir nit, aba d Ohre hesch dü ma(mir) ufdoe. Dü willsch nit Brandopfa noh Sündopfa. 40,8 Do sag i(ich): Lueg, i(ich) kumm; im Buech isch vu ma(mir) gschriebe: 40,9 Di Wille, mi Gott, doe i(ich) gern, un di Gsetz hab i(ich) in minem Herz. 40,10 I(Ich) vukindig Grechtigkeit in d große Gmeind. Lueg, i(ich) will ma(mir) mi Mul (Gosch) nit schtopfe lo; HERR, des weisch dü. 40,11 Dini Grechtigkeit vuberg i(ich) nit in minem Herz; vu dinere Wohret un vu dinem Heil schwätz i(ich). I(Ich) verhehle di Güte un Treui nit vor d große Gmeind.

40,12 Dü aba, HERR, wotsch di Barmherzigkeit nit vu ma(mir) wende; loß di Güte un Treui allwäg mi heete. 40,13 Denn s het mi umge Quall ohni Zahl. Mini Sinde hän mi igholt; i(ich) ka sie nit ibablicke. Ihra sin me als Hoor uf minem Schädel, un mi Herz isch vuzagt. 40,14 (a) Loß dir's gfalle, HERR, mi z errette; eil, HERR, ma(mir) z helfe! 40,15 Schämeh soll sich un zschande wäre, de ma(mir) noh rem Läbä vulange, mi umzbringe. Eß solle zruckwieche un zschande wäre, de ma(mir) mi Ungliick gönne. 40,16 Sie solle in ihra Schand vuschrecke, de iba mi brelle: Do, do! 40,17 Loß iba dich sich fräie un frehlich si alli, de nohch dir froge; un de di Heil liebe, loß allbot(allwäg) sage: Dr HERR isch hoch globt! 40,18 Denn i(ich) bi arm un elend: dr HERR aba sorgt fir mi. Dü bisch mi Helfa un Erretta; mi Gott, vuwill (säum) doch nit!


D 41. Psalm

Gebet in Kranket

41,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 41,2 Wohl däm, der (a) (b) sich d Schwache animmt! Den wird dr HERR errette zue d bese Ziit. 41,3 Dr HERR wird nen bwahre un bim Läbä halte un s nem losse guetgoh uf Erde un nen nit priesge däm Wille vu sinene Gegna(Feinde). 41,4 Dr HERR wird nen erfrisch uf sinem Laga; dü hilfsch nem uf vu alle sinere Krankete. 41,5 I(Ich) sag: HERR, blieb ma(mir) gnädig! Heile mi; denn i(ich) ha a dir gsindigt. 41,6 Mini Gegna(Feinde) schwätze Arges gege mi: " Wenn wird da(er) schterbe un si Name vugoh? " 41,7 Sie kumme, nohch ma(mir) zue luege, un meines doch nit vu Herze; sundern sie sueche ebis, daß sie läschtere kenne, gehn hi un bringes üsä uf d Gasse. 41,8 Alli, de mi hasse, tuschle mitänanda iba mi un denke Beses iba mi: "41,9 Unheil isch iba ne üsgosse; wer so doliet, wird nit wieda ufschtoh. " 41,10 Au mi Fründ(Freund), däm i(ich) vuträut ha, der mi Brot ißt, tritt mi mit d Feß. (a) (b) (c) 41,11 Dü aba, HERR, blieb ma(mir) gnädig un hilf ma(mir) uf, so will i(ich) ne zruck ge.

41,12 Dodra merke i(ich), daß dü Gfalle a ma(mir) hesch, daß mi Feind iba mi nit frohlocke wird. 41,13 Mich aba hebsch dü wägä minem Fromm si un schtelsch mi vor di Gsicht fir ewig.

41,14 Globt isch dr HERR, dr Gott Israels, vu Ewigkeit zue Ewigkeit! Amen! Amen!


D 42. Psalm

ZWEITES BUECH

Vulange nohch Gott üs fremdem Land

42,1 Ä UNDAWIESIG VU D (a) (b) SEHN KORACH, VORZSINGE. 42,2 We d Hirsch vulangt(lechzt) nohch frischem Wassa, so brellt mi Seel, Gott, zue dir. 42,3 (a) (b) (c) Mini Seele isch durschtig nohch Gott, nohch rem lebändige Gott. Wenn wir i(ich) dohi kumme, daß i(ich) Gottes Gsicht(Visasch) sieh? 42,4 Mini Träne sin mi Ässä Dag un Nacht, wel jede Dag zue ma(mir) sait: (a) Wo isch etze di Gott? 42,5 Dodra will i(ich) denke un üsschiitte mi Herz bi mir selba: (a) we i(ich) rumzoge bi inre große Schar, mit ne z walle zum Huus Gottes mit Frohlocke un Danke in dr Schar dera, de do feschtle(fäschtle).
42,6 WAS BETREBSCHT DÜ DICH, MINI SEELE, UND BISCH SO UNRUEHIG IN MIR? HARRE UF GOTT; DENN I(ICH) WERD NEM NOH DANKE, DASS SA(ER) MINEM AGSICHTS HILFE UN MI GOTT ISCH.
(a)

42,7 Mi Gott, trurig isch mi Seele in ma(mir), drum denk i(ich) a di üs däm Land am Jordan un Hermon, vum Berg Misar. 42,8 Dini Flute rausche dher, un ä Defi rueft d andere; alli dini Wassawoge un Wellä gehn iba mi. 42,9 Am Dag sendet dr HERR sini Güte, un in d Nacht sing i(ich) nem un bäte zum Gott vu minem Läbä. 42,10 I(Ich) sag zue Gott, minem (a) Fels: Wurum hesch dü mi vugässä? Wurum mueß i(ich) so trurig dherku, wenn mi Feind mi dränglet? 42,11 S isch we Mord in minem Gebei, wenn mi mini Gegna(Feinde) schmähe un jede Dag zue ma(mir) sage: Wo isch etze di Gott?
42,12 WAS BETREBST DÜ DICH, MINI SEELE, UN BISCH SO UNRUEHIG IN MIR? HARRE UF GOTT; DENN I(ICH) WERD NEM NOH DANKE, DASS SA(ER) MINEM AGSICHTS HILFE UN MIN GOTT ISCH.


D 43. Psalm

43,1 Gott, schaff ma Recht un fihr mi Sach gege des unheilige Volk un errett mi vu d falsche un bese Lit! 43,2 Denn dü bisch dr Gott vu minere Schtärki: Wurum hesch dü mi vuschtoße? Wurum mueß i(ich) so trurig rumgo, wenn mi Feind mi dränglet? 43,3 Send di Lecht un dini Wohret, daß sie mi leite un bringe zue dinem heilige Berg un zue dinere Wohnig, 43,4 daß i(ich) inegang zum Altar Gottes, zum Gott, der mi Fräid(Freud) un Wunne isch, un dir, Gott, uf dr Harfe dank, mi Gott. 43,5 WAS BETREBST DÜ DICH, MINI SEELE, UN BISCH SO UNRUEHIG IN MIR? HARRE UF GOTT; DENN I(ICH) WERD NEM NOH DANKE, DASS SA(ER) MINEM AGSICHTS HILFE UN MIN GOTT ISCH.


D 44. Psalm

HET GOTT SI VOLK VUSCHTOSSE

44,1 Ä UNDAWIESIG VU D SEHN KORACH, VORZSINGE. 44,2 Gott, ma(mir) hän mit unsare Ohre ghert, (a) unsri Vädare hän's uns(us) vuzehlt, was dü doe hesch zue ihra Ziit, in alte Däg. 44,3 Dü hesch mit dinere Hand d Heide vutriebe, sie aba hesch dü igsetzt; dü hesch de Velka zerschla, sie aba hesch dü üsbreitet. 44,4 Denn sie hän des Land nit ignumme durch ihr Schwert, un ihr Arm hulf nene nit, sundern dini Rechti, di Arm un des Lecht vu dinem Agsicht; denn dü hesch Wohlgfalle a nene.

44,5 Dü bisch s, mi Kenig un mi Gott, der dü Jakob Hilfe vuheißesch. 44,6 Durch di wen ma(mir) unsri Gegna(Feinde) uf d Bode schtoße, in dinem Name niedatrample, de sich gege uns(us) uflehne. 44,7 Denn i(ich) vulosst mi nit uf mi Boge, un mi Schwert ka ma(mir) nit helfe; 44,8 sundern dü hilfsch uns(us) vor unsare Gegna(Feinde) un machsch zschande, de uns(us) hasse. 44,9 Dagdäglich (a) rehme ma(mir) uns(us) Gottes un priese di Name ewiglich. SELA.

44,10 Wurum vustoßesch dü uns(us) denn etze un losch uns(us) zschande wäre un zehsch nit üs mit unsam Heer? 44,11 Dü losch uns(us) fliehe vor unsam Feind, daß uns(us) üsraube, de uns(us) hasse. 44,12 Dü gibsch uns(us) dhi we Schlachtvieh un vuschtreusch uns(us) unda di Heide. 44,13 Dü vukaufsch di Volk fir Nigs un hesch mit ihrem Kaufgeld nigs gwunne. 44,14 Dü machsch uns(us) zue d Schmach bi unsare Nochbere, zue Schpott un Hohn bi däne, de um uns(us) her sin. (a) (b) 44,15 Dü machsch uns(us) zum Schprichli unda d Heide, losch d Velka d Kopf iba uns(us) schittle. 44,16 Dagdäglich isch mi Schmach ma(mir) vor Auge, un mi Üsgsäh isch volla Scham, 44,17 wel i(ich) sie höhne un läschtere here un mueß d Gegna(Feind) un Rachgierige säh.

44,18 Des alles isch iba uns(us) kumme; un ma(mir) hän doch di nit vugässä, a dinem Packt(Abkumme) nit untreu gfeilscht. 44,19 Unsa Herz isch nit abschpensdig noh unsa Schritt gwiche vu dinem Wäg, 44,20 daß dü uns(us) so vuschlasch am Platz vu d Schakale un bedecksch uns(us) mit Nacht. 44,21 Wenn ma(mir) d Name unsres Gottes vugässä hätte un unsri Händ ufghobe zum fremde Gott: 44,22 würd des Gott nit erforsche? Na(Er) kennt jo unsres Herze Grund. 44,23 Doch wägä dir (a) wäre ma(mir) jede Dag umbrocht un sin gachtet we Schlachtvieh. (b)

44,24 Wache uf, Herr! Wurum schlofsch dü? Wir wach un vuschtoß uns(us) nit fir imma! 44,25 Wurum vuschtecksch(vubirgsch) dü di Üsgsäh, vugissches unsa Elend un unsri Drangsal? 44,26 Denn unsri Seele isch krumm gmacht zum Schtaub, unsa Leib (Ranze) lit am Bode. 44,27 Mach di uf, hilf uns(us) un erles uns(us) um dinere Güte wille!


D 45. Psalm

Led zue d Hochziit vum Kenig

45,1 Ä UNDAWIESIG VU D SEHN KORACH, VORZSINGE, NOHCH DR WEISE "LILIEN",
Ä BRÄUTLED.
45,2 Mi Herz dichtet ä fienes Led, nem Kenig will i(ich) s singe; mi Zunge isch ä Griffel vumä guete Schrieba: 45,3 Dü bisch dr Schenschte unda d Menschekinda, volla Huld sin dini Lippe; gwiß, Gott het di gsegnet fir ewig. 45,4 Gürt di Schwert a di Site, dü Held, un schmick di herrlich! 45,5 S meeg da glinge in dinere Herrlichkeit. Zeh dher fir d Wohret in Sanftmuet un Grechtigkeit, so wird di rechti Hand Wunda vollfiire(vollbringe). 45,6 Scharf sin dini Pfiel, daß Velka vor dir flege; sie gehn ins Herz vu d Gegna(Feinde) vum Kenig.

45,7 Gott, di Thron blieb imma un ewig; des Zepta vu dinem Rich isch ä Grechtes Zepta. 45,8 Dü hesch leb (liebsch) Grechtigkeit un hassesch gottloses Triebe; drum het di dr Herr, di Gott, gsalbt mit Fräideel(Freudeel) we keine dienesglieche. 45,9 Dini Kleida sin luta Myrrhe, Aloe un Kassia; üs Elfebeipaläscht erfreut di Sieteschpiel. 45,10 In dinem Schmuck gehn Techta vu Kenige; d Bräut schtoht zue dinere Rechte in Goldschmuck üs Ofir.

45,11 Her, Dochta, lueg un Schpitz di Ohr: Vugiß di Volk un di Vadahuus! 45,12 Di Kenig vulangt nohch dinere Schenheit; denn na(er) isch di Herr, un dü sollsch nem huldige. 45,13 De Dochta Tyrus kummt mit Gschenke; di Riche im Volk sueche di Gunscht.

45,14 D Kenigsdochta isch mit Perle gschmückt; sie isch mit goldene Gwända azogä. 45,15 Ma fihrt sie in gschtickte Kleida zum Kenig; Jumpfere folge nare, ihri Gschpielinne fihrt ma zue da. 45,16 Ma fihrt sie hi mit Fräid(Freud) un Jubel; sie zehn i in des Kenigs Palascht.

45,17 An dinere Vädare Schtatt wäre dini Sehn si; de wirsch dü zue Firschte setze, in alli Welt. 45,18 I(Ich) will di Name kundmache vu Kind zue Kindeskind; drum wäre dir danke de Velka imma un ewig.


D 46. Psalm

Ä feschti Burg isch unsa Gott

46,1 Ä LED VU D SEHN KORACH, VORZSINGE, NOHCH DR WEISE "JUNGFRAUE". 46,2 Gott isch unsri Zuevasicht un Schtärki, ä Hilf in große Net(Not), de uns(us) troffe hän. 46,3 Drum firchte ma(mir) uns(us) nit, wenngliech d Welt untaging un de Berg midde ins Meer sinke, 46,4 wenngliech des Meer wütet un wallt un vu sinem Ungeschtüm de Berg iflege. SELA. 46,5 Trozdäm soll de Schtadt Gottes fain luschtig bliebe mit ihrem (a) Brünnli, do de heilige Wohnige vum Hechschte sin. 46,6 Gott isch bi ihr drinne, drum wird sie fescht bliebe; Gott hilft ihr freh am Morge. 46,7 D Heide mehn vuzage un de Kenigrich flege i, des Erdrich mueß vugoh, wenn na(er) sich häre loßt. 46,8 DR HERR ZEBAOTH ISCH MIT UNS, DER GOTT JAKOBS ISCH UNSA SCHUTZ. SELA.

46,9 Kummt her un luege de Werke des HERRN, der uf Erde solch ä Zerstörig arichtet, 46,10 der d Kreg lengt in alli Welt, der (a) Boge vubricht, Schpieße vuschlat un Kärre mit Fiir vubrennt. 46,11 Sin schtill un erkennet, daß i(ich) Gott bi! I(Ich) will dr Hechschte si unda d Heid, dr Hechschte uf Erde. 46,12 DR HERR ZEBAOTH ISCH MIT UNS, DER GOTT JAKOBS ISCH UNSA SCHUTZ. SELA.


D 47. Psalm

Gott isch Kenig iba alli Velka

47,1 Ä PSALM VU D SEHN KORACH, VORZSINGE. 47,2 Schlen froh in d Händ, alli Velka, un jauchzet Gott mit frehlichem Schall! 47,3 Denn dr HERR, dr Allahechschte, isch heilig, ä große Kenig iba di ganz Erde. 47,4 Na(Er) buugt de Velka unda uns(us) un Velkaschafte unda unsari Feß. 47,5 Er het uns(us) unsa Erbdeil üsgwählt, d Herrlichkeit (a) Jakobs, den na(er) leb(lieb) het. SELA.

47,6 Gott fahrt uf unda Jauchze, dr HERR bim Hall vu d Päpere. 47,7 Lobsinget, lobsinget Gott, lobsinget, lobsinget unsam Kenig! 47,8 Denn (a) Gott isch Kenig iba di ganz Erde; lobsinget nem mit Psalmen!

47,9 Gott isch Kenig iba d Velka, Gott hockt uf sinem heilige Thron. 47,10 D Firschte dr Velka sin vusammelt als Volk vum Gottes Abrahams; denn Gott ghere di Schtarke uf Erde; er isch hoch erhabe.


D 48. Psalm

Gottes Schtadt

48,1 Ä PSALMLED VU D SEHN KORACH. 48,2 Groß isch dr HERR un hoch z rehme in dr Schtadt unsres Gottes, uf sinem heilige Berg. (a) 48,3 Schen ragt nuff dr Berg Zion, dra sich freut di ganz Welt, dr Gottesberg wiet im Norde, (a) (b) de Schtadt vum große Kenig. 48,4 Gott isch in ihre Paläschte, er isch bekannt als Schutz.

48,5 Denn lueg, Kenig ware vusammlet un mitänanda herzoge. (a) 48,6 Sie hän sich vuwundat, als sie des sähn; sie hän sich vuschreckt un sin dvugschtiirzt. 48,7 Zittre het sie do ibaku, Angscht we ä Gebärendi. 48,8 Dü zerbrichsch de große Schiff durch d Schturm vum Oschte.

48,9 We ma(mir)´s ghert hän, so sähn ma(mir)´s a d Schtadt des HERRN Zebaoth, a d Schtadt unsres Gottes: Gott erhaltet sie ewiglich. SELA.

48,10 Gott, mir gedenke dinere Güte in dinem Tempel. 48,11 Gott, (a) we di Name, so isch au di Ruehm bis a dr Welt End. 48,12 Do fräie sich dr Berg Zion, un de Techta Juda sin frehlich, wel dü recht richtesch.

48,13 Zeche um Zion rum un umschriete´s, zehle sini Tirm; 48,14 hän guet acht uf sini Mure, durchwandre sini Paläscht, daß sa d Nohchkumme dvu vuzehle: 48,15 Gwiß, (a) des isch Gott, unsa Gott fir imma un ewig. Na(Er) isch's, der uns(us) fihrt.


D 49. Psalm

D Herrlichkeit vu d Riche isch Trug un Schien

49,1 Ä PSALM VU D SEHN KORACH, VORZSINGE, NOHCH DR WEISE "JUGEND". 49,2 Horche zue, alli Velka; merket uf, alli, de in der Ziit läbä, 49,3 einfachi Lit un Herre, rich un arm, mitänanda! 49,4 Mi Mul (Gosch) soll Gschidheit schwätze, un was mi Herz sait, soll schlau(vuschtändig) si. 49,5 I(Ich) will nem Spruch mi Ohr ge un mi Rätselwort kunddoe bim Klang dr Harfe.

49,6 Wurum soll i(ich) mi firchte in bese Däg, wenn mi de Missetate minare Feinde umgit, 49,7 de sich vulen uf Hab un Guet un poche uf ihr große Richtum? 49,8 (a) (b) S ka doch keina ä andere üslese odr fir nen a Gott ä Sühnegeld ge 49,9 - denn s koschtet zviel, ihr Läbä üszlese; na(er) mueß dvu abschtoh ewiglich -, 49,10 damit da(er) imma wietaläbt un de Gruebe nit sieht.

49,11 Nei, na(er) wird säh: (a) au de Weise schterbe, so we de Tore(Dummköpf) un Narre umkumme; (b) sie mehn ihr Guet andere losse. 49,12 Gräba sin ihr Huus imma, ihri Wohnig fir un fir, un doch hän sie großi Ehri uf Erde. 49,13 Ä MENSCH IN SINERE HERRLICHKEIT KA NIT BLIEBE, SUNDERN (a) MUESS DVU WE DES VIEH.

49,14 Des isch dr Wäg dera, de so voll Dümmi sin, un des End alla, däne ihr Gschwätz so wohl gfallt. SELA. 49,15 Sie liege bi d Dote we Schof, dr Dod weidet sie; aba di Fromme wäre gar bald iba sie herrsche, un ihr Trotz mueß vugoh; bi d Dote meße sie bliebe. 49,16 Aba (a) Gott wird mi erlese üs d Gwalt vum Dod; denn (b) er nimmt mi uf. SELA.

49,17 Loß ses di nit afechte, wenn eina rich wird, wenn de Herrlichkeit vu sinem Huus groß wird. (a) 49,18 Denn (a) (b) na wird nigs bi sinem Schterbä mitneh, un sini Herrlichkeit wird nem nit nohchfahre. 49,19 Na(Er) (a) (b) freut sich wohl des gueten Läbäns, un ma preist di, wenn s dir guet goht. 49,20 Aba doch fahre sie ihre Vädare nohch un sähn des Lecht nimmi. 49,21 Ä MENSCH IN SINERE HERRLICHKEIT KA NIT BLIEBE, SUNDERN (a) MUESS DVU WE DES VIEH.


D 50. Psalm

D rechte Gottesdenscht

50,1 Ä PSALM ASAFS. Gott, d HERR, dr Mächtige, schwätzt un rueft dr Welt zue vum Ufgang dr Sunne bis zue ihrem undagang. 50,2 Üs Zion bricht a d schene Glanz Gottes. (a) 50,3 Unsa Gott kummt un schwiegt nit. Frässendes Fiir goht vor nem her un um nen her ä mächtiges Wetta. 50,4 Er (a) (b) rueft Himmel un Erde zue, daß er si Volk richte wott: "50,5 Vusammle ma(mir) mini Heilige, de (a) d Packt(Abkumme) mit ma(mir) gschlosse hän bim Opfa. " 50,6 Un de Himmel wäre sini Grechtigkeit vuzehle; denn Gott selbscht isch Richta. SELA.

."50,7 Her, mi Volk, loß mi schwätze; Israel, i(ich) will gege di zeuge: (a) I(Ich), Gott, bi di Gott. 50,8 (a) (b) (c) Nit dinere Opfa wägä klage i(ich) di a - sin doch dini Brandopfa jede Dag vor ma(mir). 50,9 I(Ich) will vu dinem Huus nit Schtier neh noh Böck üs dinem Schtäll. 50,10 Denn älles Wild im Wald isch mi un de Dierle uf d Berge zue Dusig. 50,11 I(Ich) kenn alli Vegel uf d Berge; un was sich regt uf däm Feld, isch mi. 50,12 Wenn i(ich) hunga ka hät, wot i(ich) dir nit dvu sag; denn dr Erdkreis isch mi un älles, was druf isch. 50,13 Meinsch dü, daß i(ich) Fleisch vu Schtier ässä wott odr Bloet vu Böck trinke? 50,14 Opfa Gott Dank un erfill däm Hechschte di Glübde (a) 50,15 un (a) ruef mi a in dr Not, so will i(ich) di errette, un dü sollsch mi priese. "

50,16 Aba zum Gottlose sait Gott: "Was hesch dü vu mine Gebote z schwätze un nimmsch mi Packt(Abkumme) in di Mul (Gosch), 50,17 do dü doch Zucht hassesch un wirfsch mi Wort hinda di? 50,18 Wenn dü ä Deb siehsch, so laufsch dü mit nem un hesch Gmeinschaft mit d Ehebrecher. 50,19 Di Mul (Gosch) losch dü Beses schwätze, un di Zunge tribt Falschheit. 50,20 (a) Dü sitzesch un schwätzesch gege di Brueda; dinere Muetter Bue(Suhn) vuleumdesch dü. 50,21 Des doesch dü, un i(ich) schwieg; do meinsch dü, i(ich) bi so we dü. Aba i(ich) will di zrechtwiese un s dir vor Auge schtelle.

50,22 Begrief`s doch, de ihr Gott vugässe, damit i(ich) nit hinraff, un kei Retter isch do! 50,23 Wer Dank opfart, der preiset mi, un do isch dr Wäg, daß i(ich) nem zeig des Heil Gottes."


D 51. Psalm

Gott, si mir Sinda gnädig! (Dr vierte Bueßpsalm)

51,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, 51,2 ALS D PROPHET (a) NATHAN ZUE NEM KUMME ISCH, NOHCHDÄM MA(ER) ZUE D BATSEBA IGANGE WAR. 51,3 Gott, (a) si mir gnädig nohch dinere Güte, un tilg mini Sinde nohch dinere große Barmherzigkeit. 51,4 Wäsch mi sufa wägä minere Missetat, un reinig mi vu minene Sinde; 51,5 denn (a) i(ich) erkenn mini Missetat, un mi Sin isch imma vor ma(mir). 51,6 A dir ällei ha i(ich) gsindigt un schlecht vor dir doe, (a) uf daß dü recht bhaltescht in dinem Wort un sufa doschtosch, wenn dü richtesch. 51,7 Lueg, (a) i(ich) bi als Sinda uf d Welt kumme , un mi Muetter het mi in Sinde gregt. 51,8 Lueg, dir gfallt Wohret, de im Vuborgene lit, un im Geheime doesch dü mir Gschidheit kund.

51,9 Entsindig mi mit (a) Ysop, daß i(ich) sufa wir; wäsch mi, (b) daß i(ich) schneewieß wir. 51,10 Loß mi häre Fräid(Freud) un Wonn, daß d Knochä(Bei) frehlich wäre, de dü zerschla hesch. (a) 51,11 Vubirg di Üsgsäh vor mine Sinde, un tilg alli mini Missetate. 51,12 Schaff in ma(mir), Gott, ä (a) sufares Herz, un gib ma(mir) ä (b) näje, beschtändige Geischt. 51,13 Vuwirf mi nit vor dinem Gsicht,un nimm di heilige Geischt nit vu mir. 51,14 Erfräi mi wieda mit dinere Hilf, un mit nem willige Geischt riischt mi üs. 51,15 I(Ich) will d Ibaträta dini Wäg lehre, daß sich de Sinda zue dir umkähre.

51,16 Errett mi vu Bloetschuld, Gott, der dü mi Gott un Heiland bisch, daß mi Zunge di Grechtigkeit rehmt. 51,17 Herr, doe mini Lippe uf, daß mi Mul (Gosch) di Röhm vukindig. 51,18 Denn Schlachtopfa willsch dü nit, i(ich) wot sie dir sunscht ge, un Brandopfa gfalle dir nit. (a) 51,19 De Opfa, de Gott gfalle, sin ä vuschreckte Geischt, ä vuschrecktes, vuschlagenes Herz wirsch dü, Gott, nit vuachte. (a)

51,20 Doe wohl an Zion nohch dinere Gnade, bäu de Mure zue Jerusalem. 51,21 Dann(Dnoh) wäre dir gfalle rechti Opfa, Brandopfa un Ganzopfa; dann(dnoh) wird ma Schtier uf dinem Altar opfare.


D 52. Psalm

Trostpsalm gege ä Gwalttäda(Vubrecha)

52,1 Ä UNDAWIESIG DAVIDS, VORZSINGE, 52,2 ALS DOEG, DR EDOMITER, KUMME ISCH UN HET`S SAUL AZEIGT UN GSAIT: DAVID ISCH IN AHIMELECHS HUS KUMME GSI. 52,3 Was rehmsch dü di dr Bosheit, dü Tyrann, do doch Gottes Güte noh jede Dag währt? 52,4 Dini Zunge trachtet nohch Schadä we ä scharfes Schermessa, dü Gauna! 52,5 Dü lebsch (liebsch) des Bese me als des Guete un schwätzesch leba Falsches als Rechts. SELA. 52,6 Dü schwätzesch gern älles, was zum End(Vuderbe) dent, mit falscha Zunge.

52,7 Drum wird di au Gott fir imma himache, di zerschla un üs dinem Zelte riße un üs däm Land vu d Lebändige üsrotte. SELA. 52,8 (a) Un di Grechte wäre`s säh un sich firchte un wäre iba nen lache: "52,9 Lueg, des isch der Ma, der nit uf Gott si Vuträue gsetzt het, sundern vuloßt sich uf si große Richtum un war mächtig, Schadä z doe."

52,10 I(Ich) aba (a) wir bliebe we ä green werdende Elbaum im Huus Gottes; i(ich) vulosst mi uf Gottes Güte imma un ewig. 52,11 I(Ich) will dir danke ewiglich, denn dü hesch`s doe. I(Ich) will harre uf di Name vor dine Heilige, denn dü bisch gütig.


D 53. Psalm

De Dümmi dr Gottlose

(vgl. Ps 14)

53,1 Ä UNDAWIESIG DAVIDS, VORZSINGE, ZUM REIGETANZ. 53,2 Di Tore (De Dummkepf) schwätze in ihrem Herz: "S isch kei Gott. " Sie dauge nigs; ihr Frevle isch ä Greuel; do isch keina, der Guetes doet. 53,3 Gott luegt vum Himmel uf d Menschekinda, daß sa(er) sieht, ob jemads schlau isch un nohch Gott frogt. 53,4 Aba sie sin alle abgwiche(abglalle) un allisamt vudorbe; do isch keina, der Guetes doet, au nit eina.

53,5 Wen denn de Ibeltäta sich nigs sage losse, de mi Volk frässä, daß sie sich nähre, Gott aba ruefä sie nit a? 53,6 Sie firchte sich do, wo nigs z firchte isch; doch Gott vudeilt de Knochä(Bei) dera, de di agriffä. Dü machsch sie zschand, denn Gott het sie rüsgworfe. 53,7 Ach daß de Hilfe üs Zion iba Israel käm un Gott si gfangenes Volk erlese dät! So würd Jakob sich fräie un Israel frehlich si.


D 54. Psalm

Hilferuef vumä Bedrohten

54,1 Ä UNDAWIESIG DAVIDS, VORZSINGE, BIM SITESCHPIEL, 54,2 ALS DE MÄNNA VU SIF KUMME SIN UN ZUE SAUL GSAIT HEN: DAVID HALTET SICH BI US VUSCHTECKT(VUBORGEN). 54,3 Hilf mir, Gott, durch di Name un schaff ma(mir) Recht durch dini Kraft. 54,4 Gott, erher mi Gebet, vunimm des Gsaite üs minem Mul (Gosch). 54,5 Denn Schtolzi erhebe sich gege mi, un Gwalttäda(Vubrecha) vulange mir nohch räm Läbä; sie hän Gott nit vor Auge. SELA.

54,6 Lueg, Gott schtoht mir bäi, dr Herr erhaltet mi Läbä. 54,7 Na(Er) wird de Bosheit minem Feinde zruck ge. Vutilg sie um dinere Treui wille! 54,8 So will i(ich) dir ä Freudeopfa bringe un di Name, HERR, priese, daß sa(er) so treschtlich isch. 54,9 Denn dü errettesch mi üs aller minare Not, daß mi Aug uf mi Feind rabsieht.


D 55. Psalm

Jamma iba falschi Breda

55,1 Ä UNDAWIESIG DAVIDS, VORZSINGE, BIM SITESCHPIEL. 55,2 Gott, her mi Gebet un vubirg di nit vor minem Flehe. 55,3 Acht uf mi un erher mi, we i(ich) so ruhelos klag un hiil, 55,4 do dr Feind so brellt un dr Gottlose mi undadruckt; denn sie wen Unheil iba mi bringe un sin ma(mir) arg gram. 55,5 Mi Herz het Angscht in minem Leib (Ranze),un Todesfurcht isch uf mi gfalle. 55,6 Angscht un Zittre isch iba mi kumme, un Graue het mi ibafalle. 55,7 I(Ich) sag: O hät i(ich) Fligel we Duebe, daß i(ich) wegflög un Rueh fänd! 55,8 Lueg, so wot i(ich) in d Ferni fliehe un in dr Wüschte bliebe. SELA. 55,9 I(Ich) wot eile, daß i(ich) verdwitsch vor rem Schturmwind un Wetta.

55,10 Mach ihri Zunge ueis, Herr, un vuwirr sie; denn i(ich) sieh Schand (Frevel) un Hader in d Schtadt. 55,11 Des goht Dag un Nacht um uf ihre Mure, un Abmehe un Unheil isch drinne. 55,12 Vuderbe regiert drin, Lug un Trug weicht nit üs ihre Gasse. 55,13 (a) Wenn mi Feind mi bschimpft, wot i(ich) s vutrage; wenn eina, der mi haßt, groß doet gege mi, wot i(ich) mi vor nem vuschtecke. 55,14 Aba etze bisch dü s, mi Gfährt, mi Fründ(Freund) un mi Vuträute, 55,15 de ma(mir) fründlig mitänanda ware, de ma(mir) ins Gottes Huus gehn inmidde dr Lit! 55,16 D Dod ibaeil sie, daß sie (a) lebändig zue d Dote fahre; denn s isch luta Bosheit bi nene.

55,17 I(Ich) aba will zue Gott ruefä, un dr HERR wird ma(mir) helfe. 55,18 Obends un morgens un middags will i(ich) klage un hiile; so wird da(er) mini Schtimm häre. 55,19 Na(Er) erlest mi vu däne, de a mi wen, un schafft ma(mir) Rueh; denn ihra sin vieli gege mi. 55,20 Gott wird häre un sie demütige, (a) der allwäg bliebt. SELA. Denn sie wäre nit andascht un welle Gott nit firchte. 55,21 Sie lege ihri Händ a ihri Freunde un entheilige ihr Packt(Abkumme). 55,22 Ihr Mul (Gosch) isch glatta als Butta, un hän doch Kreg im Sinn (Gmeht); ihri Wort sin linda als El un sin doch gezückti Schwerter. (a)

55,23 Wirf di Aliege uf d HERRN; (a) der wird di vusorge un wird d Grechte in Ewigkeit nit wanke lo. 55,24 Un dü, Gott, wirsch sie nabschtoße in de defi Gruebe. D Bluetgierige un d Falsche wäre ihr Läbä nit (a) bis zue d Hälfti bringe. I(Ich) aba hoff uf dich.


D 56. Psalm

Gedroschtes Vuträue in schwera Not

56,1 Ä GOLDENES KLEIOD DAVIDS, VORZSINGE, NOHCH DR WEISE "DE STUMMI DUBE UNDA D FREMDE", ALS NEN(IHN) D PHILISTER IN GAT ERGRIFFE HÄN.
56,2 Gott, bi ma gnädig, denn Mensche schtelle ma(mir) nohch; jede Dag bekämpfe un griffä sie mi a. 56,3 Mini Gegna(Feinde) schtelle ma(mir) jede Dag nohch; denn vieli kämpfe gege mi voll Hochmuet. 56,4 Wenn i(ich) mi fircht, so hoff i(ich) uf di. 56,5 ICH WILL GOTTES WORT REHME; UF GOTT WILL I(ICH) HOFFE UN (a) (b) (c) (d) (e) MICH NIT FIRCHTE. WAS KENNE MIR MENSCHE DOE?

56,6 Dagdäglich fechte sie mi Sach a; all ihr denke suecht mir Beses z doe. 56,7 Sie rotte sich zsämme, sie lauere un hän acht uf mini Schritt, we sie mir nohch rem Läbä vulange. 56,8 Sollte sie mit ihra Bosheit verdwitsche? Gott, schtoß de Lit ohni alli Gnade abe!

56,9 Zehl de Däg vu minare Flucht, sammel mini Träne in di Krueg; ohni Zwiefel, dü zehlsch sie. 56,10 Dann(Dnoh) wäre mini Gegna(Feinde) zruckwieche, wenn i(ich) di aruef. Des weiß i(ich), daß dü mi Gott bisch. 56,11 I(ICH) WILL REHME GOTTES WORT; ICH WILL REHME DES HERRN WORT. 56,12 UF GOTT HOFF ICH UN FIRCHT MI NIT; WAS KENNE MIR MENSCHE DOE?

56,13 I(Ich) ha dir, Gott, globt, daß i(ich) dir danke will. 56,14 Denn (a) dü hesch mi vum Dod errettet, mini Feß vum Rutsche, daß i(ich) wandle ka vor Gott im Lecht vu d Lebändige.


D 57. Psalm

Vuträuevolli Bitt in d Afechtig

(vgl. Ps 108,2-6)

57,1 Ä GOLDENES KLEIOD DAVIDS, VORZSINGE, NOHCH DER WEISE "VUTILG NIT", ALS SA VOR SAUL IN DE HEHLI GFLOHE ISCH. 57,2 Bi ma gnädig, Gott, Bi ma gnädig! Denn uf di träut mini Seele, un (a) (b) unda däm Schatte vu dinene Fligel ha i(ich) Zueflucht, bis des Ungliick vorbigoht. 57,3 I(Ich) ruef zue Gott, däm Allahechschte, zue Gott, der mi Sach zum guete End fihrt. 57,4 Na(Er) schick vum Himmel un helf ma(mir) vor d Schmähung vu däm, der ma(mir) nohchschtellt. SELA. Gott schick dini Güte un Treui. 57,5 I(Ich) lieg midde unda Löwe; vuzehrendi Flamme sin de Mensche, ihri Zähne sin Schpieß un Pfiel un ihri Zunge scharfi Schwerter. 57,6 ERHEB DI, GOTT, IBA D HIMMEL UN DINI HERRLICHKEIT IBA ALLI WELT!

57,7 Sie hän minene Schritte ä Netz gschtellt un mi Seele krumm gmacht; sie hän vor ma(mir) ä Gruebe grabe - un flege doch sela inä. SELA. 57,8 (a) Mi Herz isch parat, Gott, mi Herz isch parat, daß i(ich) sing un lob. 57,9 Wach uf, mi Seele, wach uf, Psalter un Harfe, i(ich) will des Morgerot wecke! 57,10 Herr, i(ich) will dir danke unda d Velka, i(ich) will dir lobsinge unda d Lit. 57,11 Denn dini Güte längt, so wiet dr Himmel isch, un dini Wohret, so wiet de Wolke gehn. 57,12 ERHEB DI, GOTT, IBA D HIMMEL UN DINI HERRLICHKEIT IBA ALLI WELT!


D 58. Psalm

Gott isch noh Richta uf d Erde

58,1 Ä GOLDENS KLEIOD DAVIDS, VORZSINGE, NOHCH DER WEISE "VUTILG NIT". 58,2 (a) Sage ihr in Wohret Recht, ihr Mächtigi? Richte ihr in Grechtigkeit de Menschekinda? 58,3 Nei, muetwillig den ihr Unrecht im Land, un äiri Händ tribä Schand (Frevel). 58,4 Di Gottlose sin abtrinnig vum Muetterschoß a, di Vulogene gehn irr vum Muetterschoß a. 58,5 Sie sin volla Gift we ä giftige Schlange, we ä daubi Ottere, de ihr Ohr vuschleß, 58,6 daß sie nit hert de Schtimm vum Zaubara, vum Bschwöra, der guet bschwöre ka.

58,7 Gott, zerbrich ne de Zähne im Mul, zerschla, HERR, des Gebiß vu d junge Löwe! 58,8 Sie wäre vugoh we Wassa, des vurinnt. Ziele sie mit ihrem Pfiel, so wäre sie nene vubreche. 58,9 Sie gehn dhi, we Wachs zerfleßt, we ä Fehlgeburt, de de Sunne nit sieht. 58,10 Bevor äiri Töpf des Dornefiir schpiire, rißt alles d brennende Zorn (Wuet) wäg.

58,11 D Grechte wird sich fräie, wenn na(er) solchi Vugeltig sieht, un wird sini Feß bade in nem Gottlose si Bloet; 58,12 un de Lit wäre sage: Ja, d Grechte gregt sini Frucht, ja, Gott isch noh Richta uf Erde.


D 59. Psalm

Gebet midde unda d Gegna(Feinde)

59,1 Ä GOLDENES KLEIOD DAVIDS, VORZSINGE, NOHCH DR WEISE "VUTILG NIT", ALS SÄUL HIGSCHICKT HET UN SI HÜS BWACHE LO HET, UM NEN UMZBRINGE. 59,2 Errett mi, mi Gott, vu minem Gegna(Feinde) un schitz mi vor minem Widasacha. 59,3 Errett mi vu d Ibeltäta un hilf ma(mir) vor d Bloetgierige! 59,4 Denn lueg, HERR, sie lauere ma(mir) uf; Schtarki rotte sich gege mi zsämme ohni Schuld un Missetat. 59,5 I(Ich) ha nigs vuschuldet; de(sie) aba laufe dzue un mache sich parat. Wache uf, kumm her(ra) un lueg do! 59,6 Dü, HERR, Gott Zebaoth, Gott Israels, wache uf un suech heim alli Velka! Bi keinem vu nene gnädig, de so vuwegeni Ibeltäta sin.
SELA.

59,7 Jeden Obend kumme sie wieda, hiile we d Hund un laufe in dr Schtadt umä. 59,8 Lueg, sie geifere mit ihrem Mul; Schwerter sin uf ihre Lippe: "Wer soll s häre?" 59,9 Aba dü, HERR, wirsch ihra lache un alli Velka scheltte. 59,10 MI KRAFT(SCHTÄRKI), ZUE DIR WILL I MI HEBE; DENN (a) GOTT ISCH MI SCHUTZ.

59,11 Gott zeigt ma(mir) viel vu sinere Güte, Gott loßt mi uf mini Gegna(Feinde) rabluegä. 59,12 Bring sie nit um, daß s mi Volk nit vugisst; vuschtreue sie aba mit dinere Macht, Herr, unsa Schild, un schtoß sie abe! 59,13 Des Wort ihra Lippe isch nigs als Sinde; drum solle sie sich fange in ihrem Hochmuet mit all ihrem Flueche un Lege. 59,14 Vutilg sie ohni alli Gnade, vutilg sie, daß sie nimi do sin! Loß sie innewere, daß Gott Herrscha isch in Jakob bis a de Ende dr Erde. SELA.

59,15 Jeden Obend kumme sie wieda, hiile we d Hund un laufe in dr Schtadt umä. 59,16 Sie laufe hi un her nohch Ässä un murre, wenn sie nit satt wäre.

59,17 I(Ich) aba will vu dinere Macht singe un vum Morge a rehme dini Güte; denn dü bisch ma(mir) Schutz un Zueflucht wägä minare Not. 59,18 MI KRAFT(SCHTÄRKI), DIR WILL I LOBSINGE; DENN GOTT ISCH MI SCHUTZ, MI GNÄDIGE GOTT.


D 60. Psalm

Gebet vum vuschtoßenen Volk

60,1 Ä GOLDENES KLEIOD DAVIDS, VORZSINGE, NOHCH DR WEISE "LILIE VUM ZIIGNISS", ZUER BELEHRIG, 60,2 ALS SA(ER) MIT D ARAMÄER VU MESOPOTAMIEN UN MIT D ARAMÄERN VU ZOBA KREG FIHRT HET; WO JOAB UMKEHRT ISCH UN D EDOMITER IM SALZDAL GSCHLA HET, ZWELFDUSIG MANN. (a) (b) 60,3 Gott, der dü uns(us) vuschtoße un vudeilt hesch un zornig warsch, trescht uns(us) wieda; 60,4 der dü d Bode erschiittert un vurisse hesch, heil ihri Risse; denn sie wankt. 60,5 Dü loßescht dinem Volk Hertes wiedafahre, (a) dü hesch uns(us) ä Wi z trinke ge, daß ma(mir) taumlet sin. 60,6 Dü hesch doch ä (a) Zeiche ge däne, de dich firchte, dmit sie abhaue kenne vor rem Boge. SELA. 60,7 (a) Daß dini Freunde grettet wäre, dzue hilf mit dinere Rechte un erher uns(us)!

60,8 Gott het in sinem Heiligtum gsait: I(Ich) will frohlocke; i(ich) will Sichem vudeile un des Dal Sukkot üsmesse; 60,9 Gilead isch mi, mi isch Manasse, Ephraim isch dr Schutz vu minem Kopf(Schädel), (a) Juda isch mi Zepta. 60,10 Moab isch mi Waschbecke, mini Schueh wirf i(ich) uf Edom, Philisterland, juchz ma(mir) zue!

60,11 Wer wird mi fihre in de festi Schtadt? Wer gleitet mi nohch Edom? 60,12 Wirsch dü s nit doe, Gott, der dü uns(us) vuschtoße hesch un zehsch nit üs, Gott, mit unsam Heer? 60,13 Schaff uns(us) Baischtand in d Not; denn Menschehilf isch nigs nütz. 60,14 Mit Gott wen ma(mir) Tade doe. Na(Er) wird unsri Gegna(Feinde) rundatrample.


D 61. Psalm

Bitt un Fürbitte üs dr Ferni

61,1 VU DAVID , VORZSINGE, BIM SITESCHPIEL. 61,2 Här, Gott, mi Brellä un loos uf mi Gebet! 61,3 Vum End dr Erde ruef i(ich) zue dir; denn mi Herz isch in Angscht; dü wotsch mi fihre uf ä hohe Felse. 61,4 Denn dü bisch mi Zuevasicht, ä schtarke Turm vor minem Gegna(Feind). (a) (b) 61,5 Loß mi huuse in dinem Zelte ewiglich un (a) Zueflucht ha unda dine Fittiche. SELA. 61,6 Denn dü, Gott, hersch mini Vuspreche(Glübde) un gibsch ma mi deil am Erbe dera, de di Name firchte.

61,7 Dü wotsch däm Kenig (a) langes Läbä ge, daß sini Johr währen fir un fir, 61,8 daß sa(er) (a) imma thront vor Gott. Loß Güte un Treui nen heete! 61,9 So will i(ich) dinem Name lobsinge ewiglich, daß i(ich) mini Vuspreche(Glübde) erfill jede Dag.


D 62. Psalm

Schtilli zue Gott

62,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE, FIR D JEDUTUN. 62,2 MI SEELE ISCH (a) STILLE ZUE GOTT, DER MIR HILFT. 62,3 DENN NA(ER) ISCH MI (a) FELS, MI HILF, MI SCHUTZ, DASS I(ICH) GWISS NIT NAFLEGE DOE. 62,4 We lang schtelle ihr alli nen noh, wen alli nen morde, als wär ra(er) ä hängendi Wand un ä rissigi Mure? 62,5 Sie denke nur, we sie nen schtiirze, hän Gfalle am Lege; mit däm Mul (Gosch) segne sie, aba im Herze flueche sie. SELA.

62,6 ABA BIMA NUR SCHTILL ZUE GOTT, (MI) SEELE; DENN NA(ER) ISCH MI HOFFNIG. 62,7 NA(ER) ISCH MI FELS, MI HILF UN MI SCHUTZ, DASS I(ICH) NIT NAFLEGE DOE. 62,8 Bi Gott isch mi Heil un mi Ehri, dr Fels minare Schtärki, mi Zuevasicht isch bi Gott. 62,9 Hoffet uf nen alliziit, liebe Lit, schiitte äicha Herz vor nem üs; Gott isch unsri Zuevasicht. SELA.

62,10 Aba Mensche sin jo nigs, großi Schare Lit täusche au nur; sie wiege weniger als nigs, soviel sie au sin. 62,11 Vuloße äich nit uf Gwalt un hockt uf Räub nit eitli Hoffnig; (a) (b) (c) flegt äich Richtum zue, so hängt äicha Herz nit dra. 62,12 Eins het Gott gsait, ä Zweifaches ha i(ich) ghert: Gott ällei isch mächtig, 62,13 un dü, Herr, bisch gnädig; denn (a) dü vugiltsch nem jedäm, we na(er)'s vudent het.


D 63. Psalm

Sehnsucht nohch Gott

63,1 Ä PSALM DAVIDS, ALS SA(ER) IN DR WÜSCHTE JUDA WAR. 63,2 Gott, dü bisch mi Gott, den i(ich) suech. (a) Arg durschtig isch mi Seele nohch dir, mi ganza Mensch vulangt nohch dir üs trockenem, diirrem Land, wo kei Wassa isch. 63,3 So lueg i(ich) noh dir üs in dinem Heiligtum, wot gerne asäh di Macht un Herrlichkeit. 63,4 Denn dini Güte isch bessa als Läbä; mini Lippe priese di. 63,5 So will i(ich) di lobe mi Läbä lang un mini Händ in dinem Name ufhebe.

63,6 Des isch minem Herz ä Fräid(Freud) un Wonn, wenn i(ich) di mit frehlichem Mul lobe ka; 63,7 wenn i(ich) mi z Bett leg, so denk i(ich) a di, wenn i(ich) wach lieg, sinne i(ich) iba di nohch. (a) 63,8 Denn dü bisch mi Helfa, un (a) unda däm Schatte dinere Fligel fruhlock i(ich). 63,9 Mi Seele hängt a dir; di rechti Hand hebt mi.

63,10 De aba vulange ma(mir) nohch rem Läbä, mi z vuderbe; de wäre in de Defi dr Erde nabfahre. 63,11 Sie wäre däm Schwert hige un d Schakale als Beute wäre. 63,12 Aba dr Kenig freut sich in Gott. Wer bi nem schwert, der darf sich rehme; denn de Lugebaitel solle vuschtopft wäre.


D 64. Psalm

Bitt um Schutz vor bese Aschläg

64,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 64,2 Her, Gott, mi Schtimm in minem Jamma, behete mi Läbä vor rem schreckliche Gegna(Feinde). 64,3 Vubirg mi vor d Aschläg vu(dr) Bese, vor rem Tobe vu(dr) Ibeltäta, 64,4 de ihri Zunge schliffe we ä Schwert, mit ihrem giftige Wort ziele we mit Pfiel, 64,5 daß sie heimlich scheße uf d Fromme; pletzlig scheße sie uf nen ohni alli Scheu.

64,6 Sie vuschtehn sich uf ihri bese Aschläg un schwätze dvu, we sie Schtricke lege wen, un sage: (a) Wer ka sie säh? 64,7 Sie hän Beses im Sinn (Gmeht) un hebed's geheim, sin vuschlage un hän Zwischt im Herz.

64,8 Do trifft sie Gott mit däm Pfiel, pletzlig sin sie uf d Bode gschla. 64,9 Ihri eigeni Zunge bringt sie z Fall, daß ihra scheltte wird, wer sie sieht. 64,10 Un alli Mensche wäre sich firchte un sage: (a) Des het Gott doe! un erkenne, daß ses si Gschäft war. 64,11 Di Grechte wäre sich des HERRN fräie un uf nen träue, un alli fromme Herze wäre sich iba nem rehme.


D 65. Psalm

Dankled fir geischtliche un leibliche Sege

65,1 Ä PSALMLED DAVIDS, VORZSINGE. 65,2 Gott, ma lobt di in dr Schtilli zue Zion, un dir hebet (haltet) ma Vuspreche(Glübde). 65,3 Dü erhersch Gebet; drum kummt alles Fleisch zue dir. 65,4 Unsri Missetat blogä(drucke) uns(us) hert; dü wotsch unsri Sinde vuge. 65,5 Wohl däm, den dü erwehlt un zue da losch, daß sa(er) in dini Vorhef wohnt; dr het riche Troscht vu dinem Huus, dinem heilige Tempel. (a) (b) (c)

65,6 erher uns(us) nohch d wundabare Grechtigkeit, Gott, unsa Heil, der dü bisch de Zuevasicht vu alle uf Erde un wiet am Meer; 65,7 der dü de Berge feschtgsetzt hesch in dinere Kraft un parrat bisch mit Macht; 65,8 der dü (a) schtillsch des Bräuse vum Meeres, des Bräuse vu sinene Wellä un des Tobe vu d Velka, 65,9 daß sich entsetze, de a d Ende huuse, vor dine Zeiche. Dü machsch frehlich, was do läbt im Oschte we im Weschte.

65,10 (a) suechsch des Land heim un bewässersch`s un machsch`s arg rich; Gottes Brünnli het Wassa Massig. Dü losch ihr Korn guet grote; denn so bäusch dü des Land. 65,11 (a) tränksch sini Furche un fiichtesch sini Scholle; mit Rägä machsch dü´s weich un segnesch si Krut. 65,12 Dü krönsch des Johr mit dinem Guet, un dini Fößtapfe triefe vu Sege. 65,13 S triefe au de Aue in d Schtäppe, un de Hiigel sin erfiillt mit Jubel. 65,14 Dini Anga sin volla Schof, un de Aue schtehn dick mit Korn, daß ma jauchze un singe.


D 66. Psalm

Dankled fir Gottes wundabari Fehrig

66,1 Ä PSALMLED, VORZSINGE. Jauchze Gott zue, alli Land! 66,2 Lobsinge zue d Ehri vu sinem Name; rehme nen herrlich! 66,3 Sage zue Gott: We wundabar sin dini Sache! Dini Gegna(Feinde) mehn sich bucke vor dinere große Macht. 66,4 Alles Land bätet di a un lobsingt dir, lobsingt dinem Namen. SELA.

66,5 Kummt her un sähn a de Werke Gottes, der so wundabar isch in sinem Doe a d Menschekinda. 66,6 Na(Er) (a) (b) het des Meer in trockenes Land vuwandelt, sie hän z Fueß durch d Schtrom go kenne. Drum fräie ma(mir) uns(us) iba nen. 66,7 Na(Er) herrscht mit sinere Gwalt ewiglich, sini Auge luege uf d Velka. Di Abschpengschtige kenne nit ufmupfe. SELA. 66,8 Lobet, ihr Velka, unsaren Gott, len si Roehm wiet erschalle, 66,9 der unsri Seele am Läbä haltet un loßt unsari Feß nit üsrutsche. 66,10 Denn, Gott, dü hesch uns(us) (a) breft un gläutert, we des Silba gläutert wird; 66,11 dü hesch uns(us) in d Turm werfe losse, dü hesch uf unsari Buckel ä Gwicht glegt, 66,12 dü hesch Mensche iba unsari Kepf kumme losse, (a) ma(mir) sin in Fiir un Wassa grote. Aba dü hesch uns(us) rüsgfihrt un uns(us) erfrischt.

66,13 Drum will i(ich) in di Huus go mit Brandopfa un dir mini Vuspreche(Glübde) erfille, 66,14 we i(ich) mini Lippe ufdoe ha un mi Mul(Gosch) gschwätzt het in minare Not. 66,15 I(Ich) will dir Brandopfa bringe vu fette Schof mit däm Opfarauch vu Widder; i(ich) will opfare Rinda mit Beck. SELA.

66,16 Kummt her, häre zue, alli, de ihr Gott firchte; i(ich) will vuzehle, was sa(er) a ma doe het. 66,17 Zu nem ref i(ich) mit minem Mul un pries nen mit minare Zunge. 66,18 Wenn i(ich) Unrechtes vorgha hät in minem Herz, so hät dr Herr nit ghert. (a) 66,19 Aba Gott het mi erhert un gmerkt uf mi Flehe. 66,20 Globt isch Gott, der mi Gebet nit vuwirft noh sini Güte vu ma(mir) wendet.


D 67. Psalm

Gottes Sege iba alli Welt

67,1 Ä PSALMLED, VORZSINGE, BIM SITESCHPIEL. 67,2 Gott bisch uns(us) gnädig un segne uns(us), er loss unsa Üsgsäh laichte, (a) "SELA" 67,3 daß ma uf Erde erkennt sini Wäg, unda älle Heide si Heil. 67,4 ES DANKE DIR, GOTT, D VELKA, ES DANKE DIR ALLI VELKA.

67,5 D Velka fräie sich un juchze, daß dü d Mensche recht richtesch un regiersch de Velka uf Erde. SELA. 67,6 ES DANKE DIR, GOTT, D VELKA, ES DANK DIR ALLI VELKA.

67,7 Des (a) Land git si Krut; s segne uns(us) Gott, unsa Gott! 67,8 S segne uns(us) Gott, un alli Welt fircht nen!


D 68. Psalm

D Sieg Gottes

68,1 Ä PSALMLED DAVIDS, VORZSINGE. 68,2 (a) Gott schtoht uf; so wäre sini Gegna(Feinde) vudeilt, un de nen hasse, fliehe vor rem. 68,3 We Rauch vuweht, so vuwehe sie; we Wachs vuschmilzt vor rem Fiir, so kumme di Gottlose um vor Gott. 68,4 Di Grechte aba fräie sich un sin frehlich vor Gott un fräie sich vu Herze.

68,5 Singet Gott, lobsinget sinem Name! (a) Mache Bahn däm, der durch d Wüschte dherfahrt; er heißt HERR. Fräie(Freuet) äich vor rem! 68,6 Ä (a) Vada (Babbe) dr Waise un ä Helfa dr Witwe isch Gott in sinere heilige Wohnig, 68,7 ä Gott, der di Isame Heim bringt, der di Gfangene rüsfihrt, daß ses ne guet goht; aba di Abschpengschtige loßt er bliebe in dirrem Land.

68,8 Gott, (a) als dü vor dinem Volk herzoge bisch, als dü dhergange bisch in dr Wüschte, § "SELA" 68,9 do (a) het d Bode bebt, un d Himmel troffte vor Gott - am Sinai -, vor Gott, däm Gott vu Israel. 68,10 Dü hesch ge, Gott, ä gnädige Rägä, un di Erbe, des dirr war, hesch dü erfrischt, 68,11 daß di Herde drin huuse ka. Gott, dü labsch di Elende in dinere Güte. 68,12 Dr Herr git ä Wort - dr (a) Freudebotinne isch ä großi Bagasch(Schar). 68,13 D Kenig vu d Heerschare fliehe, sie fliehen, un d Wieba deile d Beute üs. 68,14 Wenn ihr uf fem Feld liege, glänzt`s we Fligel vu Duebe, de we Silba un Gold schimmere. 68,15 Wo d Allmächtige dert Kenig vuschtrait het, dertmols isch Schnee uf d Zalmon gfloge. 68,16 Ä Gottesberg isch Baschans Berg, ä Berg, rich vu Gipfel, isch Baschans Berg. 68,17 Was luege ihr schreg, ihr Berg, ihr Gipfel, (a) uf d Berg, wo s Gott gfallt z huuse? Jo, dert wird dr HERR imma huuse. 68,18 Gottes Kärre sin vieldusigmol däusend; dr Herr zeht i ins Heiligtum vum Sinai her. 68,19 (a) bisch ufgfahre zue d Höhe un fihrtescht Gfangeni gfange; dü hesch Gabe gregt unda d Mensche; au di Abschpengschtige meße sich, Gott, vor dir bucke.

68,20 Globt isch dr Herr jede Dag. (a) Gott legt uns(us) ä Lascht uf, aba er hilft uns(us) au. SELA. 68,21 Mir hän ä Gott, dr do hilft, un d HERR, der vum Dod rettet. 68,22 Jo, Gott wird d Schädel vu sinene Gegna(Feinde) vuschmettere, d Schädel vu d Gottlose, de do furtfahre in ihra Sinde. 68,23 D Herr het gsait: Üs Baschan will i(ich) sie wieda hole, üs d Defi vum Meer will i(ich) sie hole, 68,24 daß dü dini Feß im Bloet dr Gegna(Feinde) badesch un dini Hund s lecke.

68,25 Ma sieht, Gott, (a) we dü dherzehsch, we dü, mi Gott un Kenig, (b) dherzehsch im Heiligtum. 68,26 D Singa gehn vorwäg, am End d Schpiellit, in dr Middi d Jumpfere, de do (a) Trommle schlen. "68,27 Lobet Gott in d Vusammlig, d HERR, (a) de ihr vu Israel herstamme." 68,28 Benjamin, dr Jingschte, goht ne vorwäg, d Firschte Judas mit ihre Schare, d Firschte Sebulons, d Firschte Naftalis.

68,29 Bring, Gott, dini Macht, de Macht, Gott, de dü a uns(us) bwiese hesch 68,30 vu dinem Tempel her; wägä Jerusalem wäre dir (a) Kenig Gschenke bringe. 68,31 Bedroh des Viech(Dier) im Schilf, de Rotte dr Mächtigen, de Gebieta vu d Velka; tramb abe, de des Silba leb(lieb) hän, vuschtrai de Velka, de gern Kreg fihre. 68,32 Üs Ägypte wäre Gsandti kumme; Mohrenland wird sini Händ üsschtrecke zue Gott. (a) (b) (c) (d)

68,33 Ihr Kenigrich uf Erde, singe Gott, lobsinge däm Herrn! SELA. 68,34 Na(Er) fahrt dher durch di Himmel, de vu Anbeginn sin. Lueg, er loßt sini Schtimm härä, ä gwaltigi Schtimm. 68,35 Gen Gott d Macht! Sini Herrlichkeit isch iba Israel un sini Macht in d Wolke. 68,36 Wundasam isch Gott in sinem Heiligtum; er isch Israels Gott. Na(Er) wird däm Volke Macht un Kraft ge. Globt isch Gott!


D 69. Psalm

In Afechtig un Schmach

69,1 VU DAVID, VORZSINGE, NOHCH DER WEISE "LILIEN". 69,2 Gott, hilf ma(mir)! Denn des Wassa goht ma(mir) bis a d Hals. 69,3 I(Ich) vusink in defem Schlamm, wo kei Grund isch; i(ich) bi in defes Wassa grote, un de Flut will mi vusufe lo. 69,4 I(Ich) ha mi med brellt, mi Hals isch heisa. Mini Auge sin treb wore, wel i(ich) so lang harre mueß uf mi Gott. 69,5 De (a) mi ohni Grund hasse, sin me, als i(ich) Hoor uf däm Kopf ha. De ma(mir) zue Unrecht feind sin un mi vuderbe wen, sin mächtig. I(Ich) soll zruckge, was i(ich) nit geraubt ha.

69,6 Gott, dü kennsch mi Dümmi, un mi Schuld isch dir nit vuborge. 69,7 Loß a mir nit zschande wäre, de uf di harre, Herr, HERR Zebaoth! Loß a mir nit schamrot wäre, de di sueche, Gott Israels! 69,8 Denn (a) wägä dir schläp i(ich) Schmach, mi Gsicht(Visasch) isch volla Schand. 69,9 I(Ich) (a) bi fremd wore mine Breda un unbekannt d Kinda vu minare Muetter; 69,10 denn (a) (b) dr Eifa um di Huus het mi gfrässä, un (c) de Schmähunge dera, de dich schmähä, sin uf mi gfloge. 69,11 I(Ich) hiil ganz arg un fascht, un ma schpottet wägä mir dzue. 69,12 I(Ich) ha ä Sack azoge, aba sie tribä ihr Schpott mit ma(mir). 69,13 De im Dor hocke, schwatze vu ma(mir), un bim Zäche singt ma vu mir. (a)

69,14 I(Ich) aba bäte zue dir, HERR, (a) zue d Ziit dr Gnade; Gott, nohch dinere große Güte erher mi mit dinere treue Hilf. 69,15 Errett mi üs däm Schlamm, daß i(ich) nit vusink, daß i(ich) errettet wir vor däne, de mi hasse, un üs däm defe Wassa; 69,16 daß mi de Flut nit ersäuft un de Defi nit frässä (vuschlinge) ka un (a) des Loch vum Brunne sich nit iba ma(mir) schleßt.

69,17 Erher mi, HERR, denn dini Güte isch treschtlich; wende di zue ma(mir) nohch dinere große Barmherzigkeit 69,18 un vubirg di Gsicht(Visasch) nit vor dinem Knecht, denn mir isch angscht; erher mi schnell. 69,19 Nahe dich zue minare Seele un erles sie, erles mi wägä mine Gegna(Feinde). 69,20 Dü kennsch mi Schmach, mi Schand un Scham; mi Feinde sin dir alle vor Auge. 69,21 D Schmach bricht mir mi Herz un macht mi krank. I(Ich) wart, ob jemads Mitleid het, aba do isch nemads, un uf Treschta, aba i(ich) find keini. 69,22 Sie gen ma(mir) Galle z ässä un Essig z trinke fir mi Durscht. (a)

69,23 Ihr Disch wire nene als Falle, als Vugeltig un zum Schtrick. 69,24 Ihri Auge solle finschta wäre, daß sie nit sähn, un ihri Hiifte loß immafort wanke. 69,25 Gieß dini Ungnade iba sie üs, un di grimmige Zorn packt sie. 69,26 Ihri Wohnschtatt soll vuwüschtet wäre, un nemads soll wohne in ihre Zelta. (a) 69,27 Denn sie jage, den dü gschla hesch, un schwätze gern vum Schmerz vu däm, den dü hert troffe hesch. 69,28 Loß sie üs einare Schuld in di andari flege, daß sie nit kumme zue dinere Grechtigkeit. 69,29 Tilg sie üs däm (a) (b) (c) (d) Buech vum Läbä, daß sie nit gschriebe schtehn bi d Grechte. 69,30 I(Ich) aba bi elend un volla Schmerz. Gott, di Hilf schütze mi!

69,31 I(Ich) will d Name Gottes lobe mit nem Led un will nen hoch ehre mit Dank. 69,32 Des (a) wird däm HERRN bessa gfalle als ä Schtier, der Herna un Klaue het. 69,33 Di Elende sähn`s un fräie sich, un de Gott sueche, däne (a) wird des Herz ufläbä. 69,34 Denn dr HERR hert di Arme un vuachtet sini Gfangene nit.

69,35 S lobe nen Himmel un Erde, de Meere mit allem, was sich drin regt. 69,36 Denn Gott wird Zion helfe un de Schtädt Judas bäue, daß ma dert wohne un sie bsitze. 69,37 Un de Kinda vu sinene Knecht wäre sie erbe, un de si Name liebe, wäre drin bliebe.


D 70. Psalm

Hilferuef gege d Feind

(vgl. Ps 40,14-18)

70,1 VU DAVID, VORZSINGE, ZUM GEDENKOPFA. 70,2 Eil, Gott, mich z errette, HERR, mir z helfe! 70,3 S soll sich schäm un zschande wäre, de ma(mir) nohch rem Läbä trachte; sie solle zruckwieche un zum Schpott wäre, de ma(mir) Schlechtes wünsche; 70,4 sie solle umkähre um ihra Schande wille, de iba mich brelle: Do, do! 70,5 Loß iba dich sich fräie un frehlich si alli, de nohch dir froge; un de di Heil liebe, loß allwäg sage: Hoch globt isch Gott! 70,6 I(Ich) aba bi elend un arm; Gott, eil zue mir! Dü bisch mi Helfa un Erretta; HERR, vuwill (vusäum) nit!

D 71. Psalm

Bitt um Gottes Hilfe im Altr

71,1 HERR, i(ich) träu uf dich, loß mi nimmi zschand wäre. 71,2 Errett mi durch di Grechtigkeit un hilf mir üsä, held dini Ohre zue mir un hilf mir! 71,3 Bi ma(mir) ä schtarke Hort, zue däm i(ich) imma fliehe ka, der dü zuegsait hesch, mir zue helfe; denn dü bisch mi (a) Fels un mi Burg.

71,4 Mi Gott, hilf mir üs dr Hand vum Gottlose, üs dr Hand vum Ungrechte un Tyrann. 71,5 Denn dü bisch mi Zuevasicht, HERR, mi Gott, mi Hoffnig vu minare Juged a. 71,6 Uf di ha i(ich) mi vulo vum Muetterleib a; dü hesch mi üs minem Muetter Leib (Ranze) zoge. Dich rehmt i(ich) imma. 71,7 I(Ich) bi fir vieli we ä Zeiche; aba dü bisch mi schtarki Zuevasicht. 71,8 Loß minem Mul (Gosch) vu dinem Rehme un vu dinem Preise voll si jede Dag.

71,9 Vuwirf mi nit in minem Altr, vuloß mi nit, wenn i(ich) schwach wir. 71,10 Denn mini Gegna(Feinde) schwätze iba mi, un de uf mi lauere, brote sich mitänanda 71,11 un schwätze: Gott het nen vulo; jagt nem nohch un packe nen, denn do isch kei Erretta!

71,12 Gott, isch nit wiet vu mir; mi Gott, eil, mir z helfe! 71,13 Schämen solle sich un umkumme, de minare Seele feind sin; mit Schimpf un Schand solle si ibaschiittet wäre, de mi Ungliick sueche.

71,14 I(Ich) aba will imma harre un mehre all di Ruehm. 71,15 Mi Mul (Gosch) soll vukindige dini Grechtigkeit, jede Dag dini Wohltate, de i(ich) nit zehle ka. 71,16 I(Ich) gang dher in dr Kraft Gottes des HERRN; i(ich) priese dini Grechtigkeit ällei.

71,17 Gott, dü hesch mi vu klei uf glehrt,un noh etzed vukindig i(ich) dini Wunda. 71,18 Au (a) im Altr, Gott, vuloß mi nit, un wenn i(ich) grau wir, bis i(ich) dini Macht vukindig ha Kindeskindern un di Kraft allene, de noh kumme solle. 71,19 Gott, dini Grechtigkeit längt bis zum Himmel; der dü großi Sache doesch, Gott, wer isch dir glich? 71,20 Dü losch mi härä vieli un großi Angscht un (a) machsch mi wieda lebändig un holsch mi wieda ruff üs d Defi dr Erde. 71,21 Dü machsch mi arg groß un treschtesch mi wieda.

71,22 So will au i(ich) dir danke mit Sieteschpiel fir dini Treui, mi Gott; i(ich) will dir zue d Harfe lobsinge, dü (a) (b) Heiliga Israels. 71,23 Mini Lippe un mini Seele, de dü erlest hesch, soll frehlich si un dir lobsinge. 71,24 Au mi Zunge soll jede Dag schwätze vu dinere Grechtigkeit; denn zue Schmach un Schande wäre, de mi Ungliick sueche.


D 72. Psalm

D Friedefirscht un si Rich

72,1 VU SALOMO. Gott, git di Gricht däm Kenig un dini Grechtigkeit däm Kenigbue, 72,2 daß sa(er) di Volk richte mit Grechtigkeit un di Elende rette. 72,3 Loß de Berge Friede bringe fir des Volk un de Hiigel Grechtigkeit.

72,4 Na(Er) soll d Elende im Volk Recht schaffe un d Arme helfe un de Bedränga zermalme. 72,5 Na(Er) soll läbä, solang de Sunne schient un solang dr Mond währt, vu Gschlecht zue Gschlecht. 72,6 Na(Er) soll rabfahre we d Rägä uf de Aue, we de Tropfe, de des Land fiicht mache. 72,7 Zu sinene Ziit soll blühä de Grechtigkeit un große Friede si, bis dr Mond nimi isch. 72,8 Na(Er) soll herrsche vu nem Meer bis ans andere, un vum Schtrom bis zue d Ende dr Erde. (a) 72,9 Vor rem solle sich bucke de Sehn dr Wüschte, un (a) sini Gegna(Feinde) solle Schtaub lecke. 72,10 De Kenig vu (a) Tarsis un uf d Insle solle (b) Gschenkli bringe, de Kenig üs (c) Saba un Scheba soll Gabe schicke. 72,11 Alli Kenig solle vor rem nabflege un alli Velka nem dene.

72,12 Denn na(er) wird d Arme errette, der um Hilfe brellt, un d (a) Elende, der kei Helfa het. 72,13 Na(Er) wird gnädig si d Geringe un Arme, un d Arme wird da(er) helfe. 72,14 Na(Er) wird sie üs Undadruckig un Schand (Frevel) erlese, un (a) (b) ihr Bloet isch wert gachtet vor rem. 72,15 Na(Er) soll läbä, un ma soll nem ge vum Gold üs Saba. Ma soll imma fir nen bäte un nen jede Dag segne. 72,16 Voll schtoht des Korn im Land bis obe uf d Berge; we am Libanon rausche sini Fricht. In d Schtädt solle sie grene we des Gras uf d Erde. 72,17 Si Name bliebt ewiglich; solang d Sunne währt, soll si Name blehe. Un (a) (b) durch nen soll gsegnet si alli Velka, un sie wäre nen priese.

72,18 Globt isch Gott dr HERR, dr Gott Israels, der ällei Wunda doet! 72,19 Globt isch si herrliche Name ewiglich, un (a) alli Lande solle vu sinere Ehri voll wäre! Amen! Amen! 72,20 Z ENDE SIND DE GEBETE DAVIDS, DES BUES ISAIS.


D 73. Psalm

DRITTES BUECH

Afechtig un Troscht bim Gliick vum Gottlose

73,1 Ä PSALM ASAFS. Gott isch trozdem Israels Troscht fir alli, de ä sufares Herz hän. 73,2 I(Ich) aba wär schier gschtrauchelt mit minene Feß; mi Schritt wär schiergar üsglitte. 73,3 Denn i(ich) erieferte mich iba di Dummschwätza, wo ni(ich) sieh, (a) daß ses d Gottlose so guet goht.

73,4 Denn fir sie git`s keini Quale, gsund un feischt isch ihr Leib (Ranze). 73,5 Sie sin nit in Abmehe we sunschtigi Lit un wäre nit we anderi Mensche plagt. 73,6 Drum prange sie in Hochmuet un vuhiille sich in Schand (Frevel). 73,7 Sie brüschte sich we ä fette Wampe, sie den, was ne ifallt. 73,8 Sie sähn(achte) alles fir nigs un schwätze bes, sie schwätze un läschtere hoch her. 73,9 Was sie schwätze, des soll vum Himmel rab gsait si; was sie sage, des soll gelte uf Erde. 73,10 Drum flegt tene d Pöbel zue un lauft tene Hufäwies zue we Wassa. 73,11 Sie schwätze: (a) We soll Gott s wisse? We soll dr Hechschte ebis merke? 73,12 Lueg, des sin di Gottlose; de sin gliicklich in dr Welt un wäre rich.

73,13 Soll s denn umsunscht si, daß i(ich) mi Herz sufa hebet (halt) un mini Händ in Unschuld wäsch? 73,14 I(Ich) bi doch jede Dag plagt, un mini Töfflig(Züchtig) isch alle Morge do. 73,15 Hät i(ich) denkt: I(Ich) will schwätze we de(sie), lueg, dann(dnoh) hät i(ich) des Gschlecht dinere Kinda vuliignet. 73,16 So denk(hirn) i(ich) nohch, ob ich's vuschtoh kennt,aba s war ma(mir) z schwer, 73,17 bis i(ich) in des Heiligtum Gottes gange bi un ufgmerkt ha uf ihr End.

73,18 Jo, dü schtelsch sie uf schlittrige Grund un schtiirzesch sie uf d Bode. 73,19 We wäre sie so pletzlig znicht! Sie gehn unda un nähmä ä End mit Angscht. 73,20 We ä Träum vuschmäht wird, wenn ma ufwacht, so vuschmähsch dü, Herr, ihr Bild, wenn dü di erhebsch. 73,21 Als ses ma(mir) weh doet im Herz un mi gschtoche het in mine Niere, 73,22 do war i(ich) ä Narr un wußt nigs, i(ich) war we ä Tier vor dir.

73,23 Trozdäm (a) blieb i(ich) imma a dir; denn dü hebsch mi a d rechte Hand , 73,24 dü fiirsch(leitesch) mi nohch dinem Rot un (a) nimmsch mi am End mit Ehri a. 73,25 Wenn i(ich) nur di ha, so frog i(ich) nigs nohch Himmel un Erde. 73,26 Wenn ma(mir) glich Leib (Ranze) un Seele vuschmachtet, so bisch dü doch, Gott, alliziit vu minem Herzes Troscht un (a) mi Deil.

73,27 Denn lueg, de vu dir wieche, wäre umkumme; dü bringsch um alli, de dir de Treui breche. 73,28 Aba des isch mi Fräid(Freud), daß i(ich) mi zue Gott halt un mi Zuevasicht setz uf Gott d HERRN, daß i(ich) vukindig all dini Tate.


D 74. Psalm

Jamma vor rem entweihte Heiligtum

74,1 Ä UNDAWIESIG ASAFS. Gott, wurum vustoßesch dü uns(us) fir imma un bisch so zornig iba de Schof dinere Weid ? 74,2 Denk a di Gmeind, de dü vorziite kauft un dir zum Erbdeil erlest hesch, a d Berg (a) Zion, uf däm dü wohnsch.

74,3 Richt doch di Schritte zue däm, was so lang wescht lit. Dr Feind het alles vuheert im Heiligtum. 74,4 Dini Find brellä in dinem Huus un schtelle ihri Zeiche drin uf. 74,5 Hoch luegt ma Äxt sich hebe we im Dickicht vum Wald. 74,6 Sie zerschlen alli Schnitzwerk mit Beil un Hacke. 74,7 Sie (a) vubrenne di Heiligtum, bis uf d Grund entweihe sie de Wohnig vu dinem Name. 74,8 Sie schwätze in ihrem Herz: Len uns(us) sie ganz undadrucke! Sie vubrenne alli Gotteshiisa im Land. 74,9 Unseri Zeiche sähn ma(mir) nit, kei Prophet isch me do, un keina isch bi uns(us), dr ebis weiß.

74,10 Ach, Gott, we lang soll dr Feind noh schmähä un dr Feind di Name immafort läschtere? 74,11 Wurum zehsch dü di Hand zruck? Nimm dini Rechti üs däm Gwand (Häß) un mach ä End!

74,12 Gott isch jo mi Kenig vu altas her, dr alli Hilf doet, de uf Erde bassiert. 74,13 Dü hesch (a) (b) des Meer gschpalte durch dini Kraft, vuschmettat de Kepfe dr (c) Drache im Meer. 74,14 Dü hesch däm (a) Leviatan de Kepfe zerschla un nen zum Fraßä ge d wilde Viecha. 74,15 Dü hesch Quelle un Bäche hervorbreche losse un hesch schtarke großi Bäch vusiege lo. 74,16 Dir isch d Dag un dir isch d Nacht; (a) dü hesch Gschtirn un Sunne d Bahn ge. 74,17 Dü hesch däm Land sini Grenze bschtimmt; Summa un Winta hesch dü gmacht.

74,18 So denk doch, HERR, we dr Feind schmäht un ä dummes Volk di Name läschtert. 74,19 Gib di Dube* nit d Tiere pries; des Läbä dina Elende vugiß nit fir imma. (*des isch Israel) 74,20 Denk a d Packt(Abkumme); denn de dunkle Eck vum Land sin volla Schand (Frevel). 74,21 Loß d Geringe nit bschämt dvugoh, loß di Arme un Elende rehme di Name. 74,22 Mach dich uf, Gott, un fihr di Sach; denk a de Schmach, de dir jede Dag (a) vu d Tore (Dummköpf) wiedafahrt. 74,23 Vugiß nit des Gschrei (Geblär) dina Gegna(Feinde); des Tobe dina Feinde wird je länga, je greßa.


D 75. Psalm

Gott isch Richta iba Schtolzi

75,1 Ä PSALMLED ASAFS, VORZSINGE, NOHCH DER WEISE "VERTILG NIT". 75,2 Mir danke dir, Gott, mir danke dir un vukindige dini Wunda, daß (a) di Name so nooch isch.

."75,3 Wenn mi Ziit kumme isch, wir i(ich) recht richte. 75,4 D Erde mag wanke un alli, de druf huuse, aba ich halt ihri Säule fescht. " SELA.

75,5 I(Ich) sag zue d Ruehmredige: Rehmt äich nit so! un zue d Gottlose: Poche nit uf Gwalt! 75,6 Pocht nit so arg uf äiri Gwalt, schwätze nit so bockig!

75,7 Denn s kummt nit vum Ufgang un nit vum undagang, nit vu dr Wüschte un nit vu d Berge, 75,8 sundern Gott isch Richta, der eina (a) niedrig gmacht un eina erhöht.

75,9 Denn dr HERR het ä Becha in dr Hand, mit schtarkem Wi voll igschenkt. Na(Er) schenkt drus i, un (a) (b) di Gottlose uf Erde mehn alli trinke un sogar d Hefe schlürfe.

75,10 I(Ich) aba will vukindige ewiglich un lobsinge däm Gott Jakobs: 75,11 Na(Er) wird alli Gwalt dr Gottlose vubreche, daß de Gwalt vum Grechte erhöht wird.


D 76. Psalm

Gott, dr furchtbare Richta

76,1 Ä PSALMLED ASAFS, VORZSINGE, BIM SITESCHPIEL. 76,2 Gott isch in Juda bekannt, in Israel isch si Name herrlich. 76,3 So erstand in Salem si Zelt un (a) sini Wohnig in Zion. 76,4 Dert (a) zerbricht er de Pfiel vum Boge, Schild, Schwert un Schtrietmacht. SELA.

76,5 Dü bisch herrlicha un mächtiga als d ewige Berg. 76,6 Braubt sin di Schtolze un in Schlof vusunke, un allene Krega vusage d Pfode(Händ). 76,7 Vu dinem Schelte, Gott Jakobs, sinke in Schlof Roß un Kärre.

76,8 Furchtbar bisch dü! Wer ka vor dir bschtoh, wenn dü ziirnsch? 76,9 Wenn dü des Urdeil losch häre vum Himmel, erschrickt des Erdrich un wird (a) (b) schtill, 76,10 wenn Gott sich ufmacht z richte, daß sa(er) helfe alle Elende uf Erde. SELA. 76,11 Wenn Mensche gege di wüte, bringt´s dir Ehri; un wenn sie noh me wüte, bisch dü au noh parrat.

76,12 Mache Vuspreche(Glübde) däm HERRN, äirem Gott, un hebet (halte) sie! Alli, de ihr um nen her sin, bringe Gschenkli däm Furchtbare, 76,13 der d Firschte d Muet nimmt un furchtbar isch unda d Kenige uf Erde.


D 77. Psalm

Troscht üs Gottes freherem Wirke

77,1 Ä PSALM ASAFS, VORZSINGE, FIR JEDUTUN. 77,2 I(Ich) ruef zue Gott un brell um Hilfe, zue Gott ruef i(ich), un na(er) erhert mi. 77,3 In dr Ziit minare Not suech i(ich) d Herr; mi Hand isch in d Nacht üsgreckt un loßt nit ab; denn mi Seele will sich nit treschte lo. 77,4 I(Ich) denk a Gott - un bi trurig; i(ich) sinn nohch - un mi Herz isch in Angscht. SELA. 77,5 Mini Auge hebsch dü, daß sie wache mehn; i(ich) bi so voll Unroeh, daß i(ich) nit schwätze ka.

77,6 I(Ich) (a) denk a alti Ziite, vu vugangene Johr. 77,7 I(Ich) denk un sinn in d Nacht un schwätz mit minem Herz, mi Geischt mueß forsche. 77,8 Wird denn dr Herr uf ewig vuschtoße un keini Gnade me erwiese? 77,9 Isch's denn ganz un gar üs mit sinere Güte, un het de Vuheißig fir imma ä End? 77,10 Het Gott vugässä, gnädig z si, odr si Erbarme im Zorn (Wuet) vuschlosse? SELA. 77,11 I(Ich) sag: Drunda lied i(ich), daß de rechti Hand vum Hechschte sich so ändere ka.

77,12 Drum denk i(ich) a de Tade des HERRN, ja, i(ich) denk a dini frehere Wunda 77,13 un sinn iba alli dini Werke un denk iba dini Tade nohch. 77,14 Gott, di Wäg isch heilig. (a) Wo isch ä so mächtige Gott, we dü, Gott, bisch? 77,15 Dü bisch der Gott, der Wunda doet, dü hesch di Macht bwiese unda d Velka. 77,16 Dü hesch di Volk erlest mit Macht, de Kinda Jakobs un Josef. SELA.

77,17 De Wassa hän di gsähne, Gott, de Wassa hän di gsähne un hän angscht gregt, ja, de Defi het tobt. 77,18 Wassa het sich ergosse üs däm Gwölk, de Wolke dunnerte, un dini Pfiel fahre dher. 77,19 Di Dunnda rollte, Blitze hän erhellt d Erdkreis, d Bode het bebt un gwankt. 77,20 (a) Di Wäg goht durch des Meer un di Pfad durch großi Wassa; doch nemads het di Schpur gsäh. 77,21 Dü hesch di Volk gfiihrt we ä Herde durch de Hand vu Moses un Aaron.


D 78. Psalm

Schuld, Gricht un Gnade in Israels Gschichte

(vgl. Ps 106)

78,1 Ä UNDAWIESIG ASAFS. Hör, mi Volk, mini Undawiesig, helde äiri Ohre zue mir zue minem Mul (minare Gosch)! 78,2 I(Ich) (a) will mi Mul (Gosch) ufdoen zue nem Spruch un Gschichte vuzehle üs alta Ziit. 78,3 (a) (b) Was ma(mir) ghert hän un wisse un unsri Vädare uns(us) vuzehlt hän, 78,4 des wen ma(mir) nit vuschwiege ihre Kinda; mir vukindige däm kummende Gschlecht d Ruehm des HERRN un sini Macht un sini Wunda, de na(er) doe het.

78,5 Er richtet ä Ziignis uf in Jakob un git ä Gsetz in Israel un bfehlt unsare Vätere, des ihre Kinda z lehre, 78,6 damit s de Nohchkumme lerne däte, de Kinda, de noh nit uf d Welt kumme sin; de solle ufschtoh un s au ihre Kinda vukindige, 78,7 daß sie uf Gott ihri Hoffnig setze un nit vugäßen d Tade Gottes, sundern sini Gebote halte 78,8 un nit den we ihri Vädare doe hän, (a) ä bochiges un beses Gschlecht, 78,9 (a) we de Sehn Ephraim, de d Boge fiihrte, abgfalle sin zue d Ziit vum Schtriet; 78,10 sie halte d Packt(des Abkumme) Gottes nit un wen nit in sinem Gsetz wandle 78,11 un vugaße sini Tade un sini Wunda, de na(er) ne erwiese het.

78,12 Vor ihre Vätere doet da(er) Wunda in Ägypteland, im Gefilde vu Zoan. 78,13 Na(Er) (a) zerdeilte des Meer un het sie middedurchziehe lo un schtellt des Wassa fescht we ä Mure. 78,14 Na(Er) leitete sie am Dag mit na Wolke un di ganz Nacht mit nem helle Fiir. (a) 78,15 (a) (b) (c) Er schpaltet d Felse in dr Wüschte un tränkt sie mit Wassa in Masse; 78,16 er het Bäche üs d Felse kumme lo, daß sie rabgflosse we sin ä Wassaflüß.

78,17 Trozdäm sindigte sie wida gege nen un muckte uf in dr Wüschte gege d Hechschte; 78,18 sie (a) vusuechte Gott in ihrem Herz, (b) als sie Ässä vulangte fir ihri Glüschte, 78,19 un schwätze gege Gott un sage: Ka Gott wohl ä Disch decke in dr Wüschte? 78,20 Lueg, er het wohl d Felse gschla, daß Wassa schtremt un Bäch sich ergosse; ka er aba au Brot ge un sinem Volk Fleisch vuschaffe? 78,21 Wo dr HERR des ghert het, (a) gregt er nä Wuet, un Fiir bricht üs in Jakob, un si Zorn kummt iba Israel, 78,22 wel sie nit glaube an Gott un nit ghofft hän uf sini Hilf. 78,23 Un na(er) bfehlt d Wolke drobe un doet uf de Direne vum Himmel 78,24 un (a) het Manna uf sie rägnä lo zum Ässä un git tene Himmelsbrot. 78,25 Brot dr Engel ässä sie alli, er schickt tene Ässä in Masse. 78,26 Er het wehe lo d Oschtwind unda däm Himmel un regte durch sini Schtärki d Südwind 78,27 un het Fleisch uf sie rägnä lo we Schtaub un Vegel we Sand am Meer; 78,28 midde in des Laga flege sie na, rings um sini Wohnig her. 78,29 Do ässä sie un wäre arg satt; un was sie vulangt hän, gwährte er nene. 78,30 Sie hän ihr Vulange noh nit gschtillt, ihr Ässä war noh in ihrem Mul (Gosch), 78,31 do kummt dr Zorn Gottes iba sie un holt ihri Vornehmschte um un schlat di Beschte in Israel ane.

78,32 Zue däm allem sindigte sie noh me un glaube nit a sini Wunda. 78,33 Drum (a) (b) het er ihri Däg dhischwinde lo ins Nigs un ihri Johr in Angscht. 78,34 Wenn na(er) d Dod unda sie brocht het, suechte sie Gott un froge wieda nohch rem 78,35 un denke dra, daß Gott ihr Hort isch un Gott, dr Hechschte, ihr Erlesa. 78,36 Doch bschiese sie nen mit ihrem Mul (Gosch) un hän nen agloge mit ihra Zunge. 78,37 Ihr Herz hing nit fescht a nem, un sie halte nit treu a sinem Bund. 78,38 Er aba war barmherzig un vugab de Schuld un vutilgt sie nit un drillt me(oft) si Zorn ab un het nit sini ganzi Wuet a nene üs glo. 78,39 Denn na(er) het dra denkt, daß sie Fleisch sin, ä (a) Häuch, der dahifahrt un nit wiedakummt.

78,40 We me(oft) trotzte sie nem in dr Wüschte un betrebte nen in dr Iödi! 78,41 Sie vusuechte Gott imma wieda un kränkte d Heilige Israels. 78,42 Sie hän nit a de Tade sinere Hand denkt, a d Däg, als sa(er) sie erlest het vu d Gegna(Feinde), 78,43 we na(er) sini Zeiche in Ägypte doe het un sini Wunda im Land Zoan; 78,44 als sa(er) (a) ihri großi Bäch in Bloet vuwandlet het, daß sie üs ihre Flüsse nit trinke kenne; 78,45 als sa(er) (a) Ungeziefa unda sie schickt, des sie gfräße het, un (b) Fresch, de nene s End bringe, 78,46 un ihr Krut d Räupe git un ihri Saat d (a) Heigumba; 78,47 als sa(er) ihri Wischteck mit (a) Hagel schlet un ihri Maulbeerbaium mit Schloße; 78,48 als sa(er) ihri Viecha priesge het däm Hagel un ihri Herde däm Wetterschtrahl; 78,49 als sa(er) de Gluet vu sinem Zorn unda sie gschickt het, Grimm un Wuet un Drangsal, ä Schar Dod bringender Engel; 78,50 als sa(er) sinem Zorn (sinere Wuet) fraie Lauf glo het un ihri Seele vor rem Dod nit bwahrt het un (a) ihr Läbä priesge het dr Pescht; 78,51 als sa(er) (a) alli Erschtgeburt in Ägypte schlat, de Erschtling ihra Kraft in d Zelte Hams. 78,52 Er het si Volk üszehe lo we Schof un (a) fihrt sie we ä Herde in dr Wüschte; 78,53 un na(er) leitet sie sicha, daß sie sich nit gfürchtet hän; (a) aba ihri Gegna(Feinde) vudeckt des Meer. 78,54 Er holt sie zue sinem heilige Land, zue däm (a) Berg, den sini Rechti kauft het, 78,55 un vutriebt vor nene her de Velka un vudeilt ihr Land als Erbe un het in ihrem Zelt de Schtämm Israels huuse lo.

78,56 Aba sie vusuechte Gott un trotzte däm Hechschte un halte sini Gebote nit; 78,57 sie wiche zruck un ware treulos we ihri Vädare un hän vusagt we ä schlaffe Boge; 78,58 sie hän nen gergaret(erziirnt) mit ihrem Höhän un (a) reizte nen zum Zorn mit ihre Götze. 78,59 Als des Gott ghert het, gregt da ä Wuet, un na(er) vuwirft Israel so arg, 78,60 daß sa(er) (a) (b) (c) sini Wohnig in Silo dhige het,des Zelt, in däm ma(er) unda d Mensche gwohnt het; 78,61 er git sini Macht* in Gfangeschaft un sini Herrlichkeit* in de Hand vum Feind; *Gemeint isch d Bundeslade (Ps 132,8; 1. Sam 4,21). 78,62 er ibagit si Volk däm Schwert un ergrimmte iba si Erbe. 78,63 Ihri jungi Mannschaft het des Fiir gfräße, un ihri Jumpfere ungfreit bliebe. 78,64 Ihri (a) Prieschta (Pfarra) flege durchs Schwert, un de Witwe kenne di Dote nit behiile.

78,65 Do wacht dr Herr uf we ä Schlofende, we ä Schtarke, der bim Wi frehlich war, 78,66 un schlat sini Gegna(Feinde) hinte un hängt tene ewige Schand a. (a) 78,67 Er het des Zelt Josef vuworfe un erwählte nit d Schtamm Ephraim, 78,68 sundern erwählte (a) d Schtamm Juda, d Berg Zion, den er lieb het. 78,69 Er het si Heiligtum bäut we Himmelshöhä, we d Bode, de na(er) grindet het fir imma, 78,70 (a) (b) un erwählte si Knecht David un nimmt nen vu d Schafhürde; 78,71 vu d säugende Schof holt er nen, daß sa(er) si Volk Jakob wiedet un si Erbe Israel. 78,72 Un na(er) het sie mit alli Treui gwiedet un het sie gleitete mit Schlaua Hand.


D 79. Psalm

Gebet vum Volk Gottes in schwera Kregsnot

79,1 Ä PSALM ASAFS. Gott, s sin Heide in di Erbe igfalle; de hän di heilige Tempel vuschandelt(entwaiht) un üs Jerusalem ä Schteihufä gmacht. 79,2 Sie hän de Leichnam dina Knecht d Vegel unda däm Himmel z frässä ge un des Fleisch dina Heilige d Viecha im Land. 79,3 Sie hän ihr Bloet vuschittet um Jerusalem her we Wassa, un do war nemads, der sie vugrabe het. 79,4 Mir sin bi unsare Nochbere ä Schmach wore, zue Schpott un Hohn bi däne, de um uns(us) her sin. (a)

79,5 HERR, we lang willsch dü so arg zürne un di Eifa brenne lo we Fiir? 79,6 (a) Schiitt di Wuet uf de Velka, de di nit kenne, un uf de Kenigrich, de di Name nit aruefe. 79,7 Denn sie hän Jakob gfrässä un sini Stätte vuwüschtet. 79,8 Rechne uns(us) de Schuld dr Vädare nit a, erbarm di unsa bal, denn ma(mir) sin arg elend.

79,9 Hilf dü uns(us), Gott, unsa Helfa, um dinem Names Ehri wille! Errett uns(us) un vugib uns(us) unsri Sinde um dinem Names wille! 79,10 Wurum losch dü d Heide sage: (a) (b) "Wo isch etze ihr Gott?" 79,11 Loß vor di kumme des Gjomere dr Gfangene; durch di schtarke Arm erhalt de Kinda vorem Dod 79,12 un (a) vugilt unsare Nochbere siebefach uf ihr Schädel ihr Schmähän, mit däm sie dich, HERR, gscholte hän.

79,13 Mir aba, di Volk, de Schof dinere Weid (Heet), danke dir ewiglich un vuzehle di Ruehm fir un fir.


D 80. Psalm

Gebet fir d zerschtörte "Wischtock Gottes"

80,1 Ä PSALM ASAFS, VORZSINGE, NOHCH D WEISE "LILIEN ZUM ZIIGNISS". 80,2 Dü Schäfa (Hirte) Israels, her, der dü Josef hetesch we Schof! Erschein, der dü (a) (b) thronsch iba d Cherubim, 80,3 vor Ephraim, Benjamin un Manasse! Erweck di Kraft un kumm uns(us) z Hilf! 80,4 GOTT, TRESCHT UNS WIEDA UN LOSS LAICHTE DI ANTLITZ, SO WÄRE MA(WIR) GSUND.

80,5 HERR, Gott Zebaoth, we lang willsch dü ziirne, während di Volk zue da bäte doet? 80,6 Dü gisch ne Tränebrot zässä un tränksch sie mit nem große Krueg voll Träne. 80,7 Dü losch unsri Nochbere sich um uns(us) schtrietet, un unsri Gegna(Feinde) vuschpotte uns(us). 80,8 GOTT ZEBAOTH, TRESCHT UNS WIEDA; LOSS LAICHTE DI ANTLITZ, SO WÄRE MA(WIR) GSUND.

80,9 Dü hesch ä (a) (b) Wischtock üs Ägypte gholt, hesch vutriebe de Velka un nen ipflanzt. 80,10 Dü hesch vor rem Platz gmacht un hesch nen iwurzle lo, daß sa(er) des Land gfillt het. 80,11 Berge sin mit sinem Schatte bedeckt un mit sinene Räbä de Zedere Gottes. 80,12 Dü hesch (a) sini Ranke üsbreitet bis a des Meer un sini Zwiegli bis a d Schtrom. 80,13 Wurum hesch dü denn sini Mure vubroche, daß jeda sini Fricht abrißt, der vorbäigoht? 80,14 S hän nen vuwühlt de wilde Säu un de Tiere vum Feld nen abgwiedet. 80,15 Gott Zebaoth, wend di doch! Lueg vum Himmel un lueg dohi, nimm dich däm Wischtock a! 80,16 Schitz zehn doch, was di Rechte abäut het, (a) d Bue(Suhn), den dü dir großzoge hesch! 80,17 Sie hän nen (a) mit Fiir vubrennt we Kehricht; vor rem Drohe vu dinem Agsicht soll sie umku.

80,18 Dini Hand schitzt d Ma dinere Rechte, d Bue(Suhn), den dü dir großzoge hesch. 80,19 So wen ma(mir) nit vu dir wieche. Loß uns(us) läbä, so wen ma(mir) di Name aruefe. 80,20 HERR, GOTT ZEBAOTH, TRESCHT UNS WIEDA; LOSS LAICHTE DI ANTLITZ, SO WÄRE MA(WIR) GSUND.


D 81. Psalm

Ä echtes Fäscht

81,1 VU ASAF, VORZSINGE, UF DR GITTIT. 81,2 Singe frehlich Gott, der unsri Schtärki isch, jauchze däm Gott Jakobs! 81,3 Hebt a mit Psalme un len häre de Pauke, lieblichi Zithere un Harfe! 81,4 (a) Blose am Naimond de Päpere, am Vollmond, am Dag vum Fäscht! 81,5 Denn des isch ä Satzig fir Israel un ä Ordnig vum Gott Jakobs. 81,6 Des het da(er) zum Ziignis bschtimmt fir Josef, als Sa(Er) üszog gege Ägypteland.

.Ä Schproch her i(ich), de i(ich) bisher nit kennt ha: 81,7 I(Ich) ha (a) (b) ihri Schultare vu dr Lascht bfreit un ihri Händ vum Tragkorb erlest. 81,8 Als dü mich in dr Not agröfe hesch, ha i(ich) dir üsä ghulfe un (a) ha antwort ge dir üs dr Wetterwolke un ha di preft am (b) (c) Hadawassa. SELA. 81,9 Her, mi Volk, i(ich) will di vumahne. Israel, dü sollsch mi häre! 81,10 Kei andre Gott isch unda dir, un ä fremd Gott sollsch dü nit abäte (ahimmle)! 81,11 I(Ich) bi dr HERR, di Gott, der di üs Ägypteland gfihrt het: Doe di Mul (Gosch) wiet uf, loß mi`s fille!

81,12 Aba mi Volk ghorcht nit minare Schtimm, un Israel will mi nit. 81,13 So ha i(ich) sie hige in de Vuschtocktheit vu ihrem Herz, daß sie wandle nohch eigenem Rot.

81,14 Wenn doch mi Volk mir hörig wär un Israel uf minem Wäg goh dät! 81,15 Dann(Dnoh) wot i(ich) sini Gegna(Feinde) bald klei mache (demütige) un mi Hand gege sini Gegna(Feinde) wende! 81,16 Un de d HERRN hasse, mehn sich vor rem buge, aba Israels Ziit würd ewiglich währe, 81,17 un i(ich) würd s mit däm beschte Weize schpeise(födre) un mit (a) Honig üs däm Felse satt ässä lo.


D 82. Psalm

Der hechschte Richta

82,1 Ä PSALM ASAFS. Gott schtoht (a) in d Gottesgmeinde un isch Richta unda d Götta. "82,2 We lang wen ihr (a) unrecht richte un di Gottlose vorzehe? SELA. 82,3 Schaffe Recht däm Arme un dr Waise un helft däm Elende un Bedürftige zum Recht. (a) 82,4 Errettet di Geringe un Arme un erlest nen üs d Gwalt dr Gottlose."

82,5 Sie losse sich nigs sage un sähn nigs i, sie dappe im Dunkle. Drum wanke alli Grundfeschte dr Erde.

."82,6 Wohl ha i(ich) gsait: (a) Ihr sin Götta un allzmol Sehn vum Hechschte; 82,7 aba ihr den schterbe we Mensche un we ä Tyrann zgrund go."

82,8 Gott, mache dich uf un (a) richt de Erde; denn dü bisch Erbherr iba alli Heide!


D 83. Psalm

Gebet gege ä Abkumme vu d Gegna(Feinde) vum Gottesvolk

83,1 Ä PSALMLED ASAFS. 83,2 Gott, schwieg doch nit! Gott, blieb nit so schtill un ruhig!

83,3 Denn lueg, de Gegna(Feinde) tobe, un de di hasse, hebe ihr Kopf hoch. 83,4 Sie mache (a) lischtigi Aschläg gege di Volk un hebed Rot gege de, de bi dir sich berge. "83,5 Also(Wohlan)!" schwätze sie, "len uns(us) sie üsrotte, daß sie kei Volk me sin un iba d Name Israel nimi denkt wird!"

83,6 Denn sie sin mitänanda eis wore un hän ä Abkumme gege di gmacht: 83,7 de in d Zelt vu Edom un Ismael huuse, Moab un de Hagariter, 83,8 Gebal, Ammon un Amalek, de Philista mit däne vu Tyrus; 83,9 au Assur het sich zue nene gschla, sie helfe d Sehn Lot`s. SELA.

83,10 Mach's mit tene we mit (a) (b) Midian, we mit (c) Sisera, mit Jabin am Bach Kischon, 83,11 de vutilgt wore sin bi En-Dor un zue Mischt uf däm Acka. 83,12 Mache ihri Firschte we (a) Oreb un Seeb, alli ihri Edle we (b) Sebach un Zalmunna, 83,13 de au eimol gsait hän: Mir wen des Land Gottes inähme.

83,14 Mi Gott, mache sie we vuwehti Blätta, we Schpreu vor rem Wind. 83,15 We ä Fiir d Wald vubrennt un we ä Flamme d Berg vubrennt, 83,16 so vufolg sie mit dinem Schturm un erschreck sie mit dinem Ungwitta.

83,17 Bedeck ihr Gsicht(Visasch) mit Schand, daß sie, HERR, nohch dinem Name froge meße. 83,18 Schämä solle sie sich un vuschrecke fir imma un zschand wäre un umkumme. 83,19 So wäre sie erkenne, daß dü ällei (a) HERR heißesch un dr Hechschte bisch in alla Welt.


D 84. Psalm

84,1 Ä PSALM DR (a) SEHN KORACHS, VORZSINGE, UF D GITTIT. 84,2 We leb(lieb) sin ma(mir) dini Wohnige, HERR Zebaoth! 84,3 Mi Seele vulangt un sehnt sich nohch d Vorhef vum HERRN; mi Leib (Ranze) un Seele fräie sich in däm lebändige Gott. (a) 84,4 D Vogel het ä Huus gfunde un de Schwalbe ä Nest fir ihri Junge - dini Altäre, HERR Zebaoth, mi Kenig un mi Gott. 84,5 Wohl däne, de (a) in dinem Huus huuse; de lobe di imma dert. SELA.

84,6 Wohl d Mensche, de dich fir ihri Schtärki halte un vu Herze dir nohchwandle! 84,7 Wenn sie durchs dirre Tal zehn, wird s ne zum Quellgrund, un Frehrägä hillt sie in Sege. 84,8 Sie gehn vu eina Kraft zue d andere un sähn d wahre Gott in Zion. 84,9 HERR, Gott Zebaoth, her mi Gebet; vunimm´s, Gott Jakobs! SELA. 84,10 Gott, unsa Schild, lueg doch; lueg doch a des Üsgsäh(Agsicht) vu dinem Gsalbte!

84,11 Denn ä Dag in dine Vorhef isch bessa als sunscht däusend. I(Ich) will leba de Dire heete in minem Gott sinem Huus als huuse in dr Gottlose Hitte. (a) 84,12 Denn Gott dr HERR isch Sunne un Schild; dr HERR git Gnade un Ehri. Na(Er) wird kei Guetes mangle losse d Fromme. 84,13 HERR Zebaoth, wohl däm Mensch, der sich uf dich vulosst!


D 85. Psalm

Bitt um näje(naie) Sege

85,1 Ä PSALM DR SEHNE KORACH, VORZSINGE. 85,2 HERR, der dü bisch vormols gnädig gsi dinem Land un hesch erlest de Gfangene Jakobs; 85,3 der dü de Missetat vormols vuge hesch dinem Volk un alli sini Sinde zuedeckt hesch; "SELA" 85,4 der dü vormols hesch all di Zorn (Wuet) fahre losse un di abgwandt vu dr Gluet vu dinem Zorn (dinare Wuet): 85,5 Hilf uns(us), Gott, unsa Heiland, un loß ab vu dinere Ungnade iba uns(us)! 85,6 Willsch dü denn ewiglich iba uns(us) zirne un di Zorn (Wuet) walte losse fir un fir? 85,7 Willsch dü uns(us) denn nit wieda erfrische, daß di Volk sich iba dich fräie ka? 85,8 HERR, erwies uns(us) di Gnade un gib uns(us) di Heil!

85,9 Könnt i(ich) doch häre, was Gott dr HERR schwätzt, daß sa(er) (a) (b) Friede zuesait sinem Volk un sinene Heilige, damit sie nit in Dummheite grote. 85,10 Doch s isch jo sini Hilfe nooch däne, de nen firchte, daß in unsam Land Ehri wohnt; 85,11 daß Güte un Treui änanda begegne, Grechtigkeit un Friede sich küsse; 85,12 daß Treui uf dr Erde wachse un Grechtigkeit vum Himmel lueg; 85,13 daß uns(us) au dr HERR Guetes doet, un unsa Land sini Frucht git; 85,14 daß Grechtigkeit vor nem her goht un sinene Schritt folgt.


D 86. Psalm

Gebet in Vufolgig

86,1 Ä GEBET DAVIDS. HERR, held dini Ohre un erher mi; denn i(ich) bi elend un arm. 86,2 Bwahr mi Seele, denn i(ich) bi dii, hilf dü, mi Gott, dinem Knecht, der sich vulosst uf di. 86,3 Herr, bisch ma(mir) gnädig; denn i(ich) ruef jede Dag zue dir. 86,4 Beklick(Erfreu) de Seele vu dinem Knechts; denn nohch dir, Herr, vulangt mi. 86,5 Denn dü, Herr, bisch guet un gnädig, vu großa Güte alle, de dich aruefe. 86,6 Vunimm, HERR, mi Gebet un merke uf de Schtimm vu minem Flehe! 86,7 (a) In dr Not ruef i(ich) dich a; dü wotsch mi erhöre!

86,8 Herr, (a) (b) s isch dir keina glich unda d Götta, un nemads ka doe, was dü doesch. 86,9 Alli Velka, de dü gmacht hesch, wäre kumme un vor dir abäte (dich ahimmle), Herr, un di Name ehre, 86,10 daß dü so groß bisch un Wunda doesch un dü ällei Gott bisch.

86,11 Wies ma(mir), HERR, di Wäg, daß i(ich) wandle in dinere Wohret; erhalt mi Herz bi däm eine, daß i(ich) di Name fircht.

86,12 I(Ich) dank dir, Herr, mi Gott, vu ganzem Herze un ehr di Namen ewiglich. 86,13 Denn dini Güte isch groß gege mich, dü hesch mi errettet üs dr Defi vum Dod.

86,14 Gott, s hebe sich di Schtolze gege mi uf, un ä Rotte vu Gwaltdäter trachtet ma(mir) nooch rem Läbä un hän dich nit vor Auge. 86,15 Dü aba, Herr, Gott, bisch barmherzig un gnädig, geduldig un vu großa Güte un Treui. (a) (b) 86,16 Wende dich zue mir un bisch mir gnädig; schtärk di Knecht mit dinere Kraft un hilf däm Bue(Suhn) dinere Magd! 86,17 Doe ä Zeiche a ma(mir), daß du's guet mit ma(mir) meinsch, daß ses sähn, de mi hasse, un sich schäme, wel dü ma(mir) bischtohsch, HERR, un mi treschtesch.


D 87. Psalm

Zion wird d Muetter dr Velka

87,1 Ä PSALMLED DR SEHNE KORACH. Sie isch fescht grindet uf d heilige Berge. 87,2 Dr HERR liebt (het leb) de Tore Zions me als alli Wohnige in Jakob. 87,3 Herrlichi Sache wäre in dir predigt, dü Schtadt Gottes. SELA.

87,4 I(Ich) zehl Ägypte un Babel zue däne, de mi kenne, au de Philista un Tyrer samt d Mohre: "De sin do uf d Welt kumme ." (a) 87,5 Doch vu Zion wird ma sage: "Ma fir Ma isch drin uf d Welt kumme "; un na(er) selbscht, dr Hechschte, erhält`s. 87,6 Der HERR sait, wenn na(er) d Velka ufschriebt: "De sin do uf d Welt kumme ." SELA. 87,7 Un sie singe bim Reige: Alli mini Quelle sin in dir!


D 88. Psalm

Gebet in großa Vulosseheit un Todesnächi

88,1 Ä PSALMLED DR SEHNE KORACH, VORZSINGE, ZUM REIGETANZ IM WECHSEL*, Ä UNDAWIESIG (a) HEMANS, VUM ESRACHITERS. 88,2 HERR, Gott, mi Heiland, i(ich) brell Dag un Nacht vor dir. 88,3 Loß mi Gebet vor di kumme, held dini Ohre zue minem Brellä. 88,4 Denn mi Seele isch ibavoll a Läide, un mi Läbä isch nooch däm Dod. 88,5 I(Ich) bi däne glich gachtet, de in d Gruebe fahre, i(ich) bi we ä Ma, der keini Kraft me het. 88,6 I(Ich) lieg unda d Dote vuloche, we di Erschlagene, de im Grab liege, dera dü nimi gedenksch un de vu dinere Pfode(Hand) gschiede sin. 88,7 Dü hesch mi abe in d Gruebe glegt, in des Dunkle un in de Defi. 88,8 Di Wuet druckt mi abe, dü bedrängsch mi mit alle dine Flute. SELA.

88,9 Mini Freunde hesch dü ma(mir) fremd gmacht, dü hesch mi ne zum Abschau gmacht. I(Ich) lieg gfange un ka nit üsä, 88,10 mi Aug sehnt sich üs däm Elend. HERR, i(ich) ruef zue dir jede Dag; i(ich) breit mini Pfode(Hände) üs zue dir. 88,11 (a) (b) Wirsch dü a d Dote Wunda doe, odr wäre de Vuschtorbene ufschtoh un dir danke? SELA. 88,12 Wird ma im Grabe erzehle vu dinere Güte un dini Treui bi d Dote? 88,13 Wärä denn dini Wunda im Dunkle erkennt odr dini Grechtigkeit im Land vum Vugesse?

88,14 Aba i(ich) brell zue dir, HERR, un mi Gebet kummt freh vor di: 88,15 Wurum vuschtoßes dü, HERR, mini Seele un vuschtecksch(vubirgsch) di Üsgsäh vor ma(mir)? 88,16 I(Ich) bi elend un däm Dod nooch vu klei uf; i(ich) erleid dini Angscht, daß i(ich) schier vuzag. 88,17 Dini Wuet goht iba mi, dini Angscht vunichte mi. 88,18 Sie umgen mi jede Dag we Flute un umringe mi allzmol. 88,19 Mini Freunde un Nächschte hesch dü ma(mir) entfremdet, un mini Vuwandti hebsch dü wiet vu mir.


D 89. Psalm

Israels Not un de Vuheißig vu David

89,1 Ä UNDAWIESIG ETANS, VUM ESRACHITER. 89,2 I(Ich) will singe vu dr Gnade des HERRN ewiglich un sini Treui vuzehle mit minem Mul (minere Gosch) fir un fir; 89,3 denn i(ich) sag: Fir ewig schtoht de Gnade fescht; dü gibsch dinere Treui sichere Grund im Himmel. "89,4 I(Ich) (a) ha ä Packt(Abkumme) gschlosse mit minem Üserwählte, (b) i(ich) ha David, minem Knecht, gschwore: 89,5 I(Ich) will dinem Gschlecht feschte Grund ge uf ewig un (a) (b) di Thron bäue fir un fir." SELA. 89,6 Un de Himmel wäre, HERR, dini Wunda priese un di Treui in d Gmeinde dr Heilige.

89,7 Denn wer in d Wolke kennt däm HERRN gliche un däm HERRN glich si unda (a) d Himmlische? 89,8 Gott isch gfirchtet in d Vusammlig dr Heilige, groß un furchtbar iba alli, de um nen sin. 89,9 HERR, Gott Zebaoth, wer isch we dü? Mächtig bisch dü, HERR, un di Treui isch um di her. 89,10 Dü herrschesch iba des ungschtüme Meer, (a) (b) dü schtillesch sini Wellä, wenn sie sich ufhebe. 89,11 Dü hesch (a) (b) (c) (d) Rahab* Dod gschla un dini Gegna(Feinde) vudeilt mit dinem schtarke Arm. 89,12 (a) Himmel un Erde sin di, dü hesch grindet d Erdkreis un was drinne isch. 89,13 Nord un Süd hesch dü gschaffe, Tabor un Hermon juchze iba di Name. 89,14 Dü hesch ä gwaltige Arm, schtark isch di Hand, un hoch isch dini Rechte. 89,15 Grechtigkeit un Gricht sin vu dinem Throne d Schtützi, Gnade un Treui goht vor dir dher.

89,16 Wohl däm Volk, des juchze ka! HERR, sie wäre im Lecht vu dinem Agsicht(Antlitz) wandle; 89,17 sie wäre iba di Name jede Dag frehlich si un in dinere Grechtigkeit herrlich si. 89,18 Denn dü bisch dr Ruehm ihra Schtärki, un durch dini Gnade wirsch dü unsa Kopf(Schädel) hoch hebe. 89,19 Denn däm HERRN ghert unsa Schild* un däm Heilige in Israel unsa Kenig. *Bezeichnig vum Kenig.

89,20 Domols hesch dü gschwätzt durch ä Gsicht zue dinem Heilige un gsait: I(Ich) ha ä Held gweckt, der helfe soll, i(ich) ha erheht(erhobe) ä Üserwählte üs däm Volk. 89,21 I(Ich) ha gfunde mi Knecht David, i(ich) ha nen gsalbt mit minem heilige El. 89,22 Mini Hand soll nen bwahre(erhalte), un mi Arm soll nen schtärke. 89,23 D Gegna(Feind) soll nen nit ibawältige un de Ungrechte nen nit demetige; 89,24 sundern i(ich) will sini Feinde vor rem zerschla un, de nen hasse, zue Bode schtoße. 89,25 Aba mi Treui un Gnade solle bi nem si, un si Kopf(Schädel) soll erheht si in minem Name. 89,26 Sini Hand loß i(ich) (a) herrsche iba des Meer un sini Rechte iba di große Bäch. 89,27 (a) Na(Er) wird mich nenne: Dü bisch mi Vada (Babbe), mi Gott un Hort, der ma(mir) hilft. 89,28 Un i(ich) will nen zum erschtgeborene Bue(Suhn) mache, zum Hechschte unda d Kenig uf Erde. 89,29 I(Ich) will nem ewiglich bwahre mini Gnade, un mi Packt(Abkumme) soll nem fescht bliebe. 89,30 I(Ich) will nem ewiglich Nohchkumme ge un si Thron erhalte, solang dr Himmel währt. 89,31 Wenn aba sini Sehn mi Gsetz vulehn un in minem Recht nit wandle, 89,32 wenn sie mini Ordnige entheilige un mini Gebote nit hebed, 89,33 so will i(ich) ihri Sinde mit dr Ruete heimsueche un ihri Missetat mit Plage; 89,34 aba mini Gnade will i(ich) nit vu nem wende un mini Treui nit breche. 89,35 I(Ich) will mi Packt(Abkumme) nit entheilige un nit ändere, was üs minem Mul gange isch. 89,36 I(Ich) ha eimol gschwore bi minere Heiligkeit un will David nit alege: "89,37 Si Gschlecht soll ewig bschtoh un (a) si Thron vor ma(mir) we de Sunne, 89,38 we dr Mond, der ewiglich bliebt, un we (a) dr treue Ziige in d Wolke." SELA.

89,39 Aba etze hesch dü vuschtoße un rüssgworfe un zürnsch mit dinem Gsalbte! 89,40 Dü hesch vubroche d Packt(Abkumme) mit dinem Knecht un sini Krone vuschandelt(entwaiht) in d Schtaub. 89,41 Dü hesch igrisse alli sini Mure un hesch zerschtert sini Feschtunge. 89,42 S braube nen alli, de vorbäigehn; er isch sinene Nochbere ä Schpott wore. 89,43 Dü erhechsch de Rechte vu sinene Feinde un erfraisch alli sini Gegna(Feinde). 89,44 Au hesch dü de Kraft vu sinem Schwert wäggnumme un losch schen nit gwinne im Händel. 89,45 Dü hesch sinem Glanz ä End gmacht un si Thron zue Bode gworfe. 89,46 Dü hesch de Däg vu sinere jugend vukiirzt un nen bedeckt mit Schande. SELA.

89,47 HERR, we lang willsch dü dich so vuschtecke un di Wuet we Fiir brenne losse? 89,48 Bedenk, we kurz mi Läbä isch, we vugänglich dü alli Mensche gschaffe hesch! 89,49 Wo isch jemads, der do läbt un d Dod nit sieht, der sini Seele errette üs sem Dod sinere Hand? SELA.

89,50 Herr, wo isch di Gnade vu dertmols, de dü David gschwore hesch in dinere Treui? 89,51 Bedenk, Herr, a de (a) Schmach dinere Knecht, de i(ich) trag in minem Herz vu all däne viele Velka, 89,52 mit der, HERR, dini Gegna(Feinde) dich schmähä, mit der sie schmähän hinda dinem Gsalbte her!

89,53 Globt isch dr HERR ewiglich! Amen! Amen!


D 90. Psalm

VIERTES BUECH

Zueflucht in unsera Vugänglichkeit

90,1 Ä GEBET VU MOSE, DÄM MANNE GOTTES. Herr, dü bisch unsri Zueflucht fir un fir. 90,2 Bvor denn de Berg ware un d Bode un de Welt gschaffe ware, bisch dü, Gott, vu Ewigkeit zue Ewigkeit.

90,3 Der dü (a) de Mensche losch schterbe un saisch: Kummt wieda, Menschekinda! 90,4 Denn (a) däusend Johr sin vor dir we der Dag, der geschtern vugange isch, un we ä Nachtwache. 90,5 (a) (b) (c) (d) (e) Dü losch sie dohifahre we ä Schtrom, sie sin we ä Schlof, we ä Gras, des am Morge noh schproßt, 90,6 des am Morge bleeht un schproßt un am Obend welkt un vudorrt.

90,7 Des macht di Zorn, daß ma(mir) so vugehn, un di Wuet, daß ma(mir) so pletzlig dohi meße. 90,8 Denn unsri Missetate schtelsch dü vor dich, unsri unerkennti Sinde ins Lecht vor dinem Gsicht. 90,9 Drum fahre alli unsri Däg dohi durch di Zorn, ma(mir) bringe unsri Johr zue we ä Gschwätz. 90,10 Unsa Läbä währt siebzig Johr, un wenn's hoch kummt, so sin's achtzig Johr, un was dra keschtlich schient, isch doch nur (a) vugeblichi Meh;* denn s fahrt schnell dohi, als flege ma(mir) dvu.

90,11 Wer glaubt's aba, daß dü so arg ziirnesch, un wer firchtet sich vor dir in dina Wuet? 90,12 (a) Lehr uns(us) bidenke, daß ma(mir) schterbe meße, uf daß ma(mir) schlau wäre.

90,13 HERR, kähr di doch endlich wieda zue uns(us) un bisch dinene Knecht gnädig! 90,14 Fill uns(us) freh mit dinere Gnade, so wen ma(mir) rehme un frehlich si unsa Läbä lang. 90,15 Erfreu uns(us) etze wieda, nohchdäm dü uns(us) so lang plogt hesch, nohchdäm ma(mir) so lang Ungliick liede. 90,16 Zeig dine Knecht (a) dini Werke un dini Herrlichkeit ihre Kinda. 90,17 Un dr Herr, unsa Gott, isch uns(us) fründlig un ferdere des Gschäfft unsra Händ bi uns(us). Ja, des Gschäfft unsra Händ wotsch dü ferdere!


D 91. Psalm

Unta Gottes Schutz

91,1 Wer unda däm Rägäschirm(Parapli) vum Hechschte hockt un unda däm Schatte vum Allmächtige bliebt, 91,2 der sait zum HERRN: Mini Zuevasicht un mi Burg, mi Gott, uf der i(ich) hoff.

91,3 Denn na(er) rettet di vum Schtrick vum Jäga un vu dr vuderbliche Pescht. 91,4 Na(Er) wird di mit sinene Fittiche decke, un Zueflucht wirsch dü ha unda sinene Fligel. Sini Wohret isch Schirm(Parapli) un Schild, 91,5 daß dü nit vuschrecke mueß vor rem Graue dr Nacht, vor d Pfiel, de am Dag flege, 91,6 vor d Pescht, de im Finschtere schliecht, vor d Siichi, de am Mittag s End bringt. 91,7 Wenn au däusend flege uf dinere Site un zehndusig uf dinere Rechte, so wird`s doch di nit treffe. 91,8 Ja, dü wirsch`s mit eigene Auge säh un luege, we`s di Gottlose zruck gregä.

91,9 Denn dr HERR isch di Zuevasicht, dr Hechschte isch di Zueflucht. 91,10 S wird dir nigs Schlechtes(kei Übel) begegne, un keini Ploge werde sich dinem Huus nahe(kumme). 91,11 (a) Denn na(er) het sinene Engel bfohle, daß sie dich heete uf alle dine Wäg, 91,12 daß sie dich uf d Händ trage un dü di Fueß nit a ei Schtei (Wackes) schtoßesch. 91,13 Iba Löwe un Ottere wirsch dü go un jungi Löwe un Drache niedatrample. (a)

."91,14 Er liebt mi, drum will i(ich) nen rette; er kennt mi Name, drum will i(ich) nen schitze. 91,15 Er (a) rueft mi a, drum will i(ich) nen erhäre; i(ich) bi bi nem in dr Not, i(ich) will nen rüsrieße un zue Ehre bringe. 91,16 I(Ich) will nen satt mache mit langem Läbä un will nem zeigä mi (a) Heil."


D 92. Psalm

Fräid(Freud) am Lob Gottes

92,1 Ä PSALMLED FIR D SABBATDAG. 92,2 Des isch ä keschtlich Ding, däm HERRN danke un (a) lobsinge dinem Name, dü Hechschta, 92,3 am Morge dini Gnade un in d Nacht dini Wohret vukindige 92,4 uf däm Psalter mit zehn Siete, mit Schpiele uf dr Harfe. 92,5 Denn, HERR, dü losch mi frehlich singe vu dine Werke, un i(ich) rehm de Tade dina Händ.

92,6 HERR, we sin (a) dini Werke so groß! (b) Di Denke isch arg def. 92,7 Ä Dummkopf glaubt des nit, un ä Narr begrieft s nit.

92,8 Di Gottlose grene we des Gras, un de Ibeltäta blühä alli - nur um vutilgt z wäre fir imma! 92,9 Aba dü, HERR, bisch dr Hechschte un bliebsch ewiglich.

92,10 Denn lueg, dini Gegna(Feinde), HERR, lueg, dini Gegna(Feinde) wäre umkumme, un alli Ibeltäta solle vuschtreit wäre. 92,11 Aba mich machsch dü schtark we d Wildschtier un (a) salbst mi mit frischem El. 92,12 Mit Fräid(Freud) luegt mi Aug uf mini Gegna(Feinde) rab un hert mi Ohr vu d Boshafte, de sich gege mich ufmache.

92,13 D Grechte wird grene we ä Palmbäum, er wird wachse we ä Zeda uf däm Libanon. 92,14 De abäut sin im Huus des HERRN, wäre in d Vorhef unsres Gottes grene. 92,15 Un wenn sie au alt wäre, wäre sie trozdäm blühä, fruchtbar un frisch si, 92,16 daß sie vukindige, we dr HERR des recht macht; (a) er isch mi Fels, un kei Unrecht isch a nem.


D 93. Psalm

93,1 Dr HERR isch (a) (b) (c) (d) (e) (f) (g) Kenig un herrlich gschmickt; dr HERR isch gschmickt un umgirtet mit Kraft. Na(Er) het d Erdkreis grindet, daß sa(er) nit wankt. 93,2 Vu Abeginn schtoht di Thron fescht; dü bisch ewig.

93,3 HERR, de Wassaflüß hebe sich, de Wassaflüß hebe ihr Bräuse, de Wassaflüß hebe nuff de Wellä; 93,4 de Wasserwoge im Meer sin groß un bräuse mächtig; dr HERR aba isch noh greßa in dr Hechi.

93,5 Di Wort isch wohr un gwiß; Heiligkeit isch de Zierde vu dinem Huus, HERR, fir alli Ziit.


D 94. Psalm

Hilferuef gege de Undadrucka vum Volk Gottes

94,1 HERR, dü (a) Gott dr Vugeltig, dü Gott dr Vugeltig, erschien! 94,2 Erheb di, dü (a) Richta dr Welt; vugilt d Hochnäsige, was sie vudene!

94,3 HERR, we lang solle de Gottlose, we lang solle de Gottlose prahle? 94,4 S schwätze so trotzig dher, s rehme sich alli Ibeltäta. 94,5 HERR, sie zerschlen di Volk un plage di Erbe. 94,6 Witwe un Fremdi bringe sie um un bringe di Waise um 94,7 un sage: (a) Dr HERR sieht's nit, un dr Gott Jakobs beachtet's nit.

94,8 Merke doch uf, ihr Narre im Volk! Un ihr Tore (Dummköpf), wenn wele ihr schlau wäre? 94,9 Der des Ohr gmacht het, soll der nit häre? Der des Aug gmacht het, soll der nit säh? 94,10 Der de Velka in Zucht hebet (haltet), soll der nit Antwort fordare - er, der d Mensch s Wisse lehrt? 94,11 Aba dr HERR kennt s denke dr Mensche: sie sin nur ä Häuch!

94,12 Wohl däm, den dü, HERR, (a) in Zucht nimmsch un lehrsch nen durch di Gsetz, 94,13 nem Rueh zue schaffe vor bese Däg, bis däm Gottlose de Gruebe grabe isch. 94,14 Denn (a) dr HERR wird si Volk nit vuschtoße noh si Erbe vulo. 94,15 Denn Recht mueß doch Recht bliebe, un nem wäre alli fromme Herze zuefalle (ge).

94,16 Wer schtoht ma(mir) bäi gege di Boshafte? Wer kummt zue ma(mir) gege d Ibeltäta? 94,17 Wenn dr HERR ma(mir) nit hülfe, läg i(ich) bald (a) am Platz dr Schtilli. 94,18 Wenn i(ich) sag: Mi Fueß isch gschtrauchelt, so hebet (haltet) mi, HERR, dini Gnade. 94,19 I(Ich) hät viel Kummer in minem Herz, aba (a) dini Treschtunge erfrische mi Seele.

94,20 Dü hesch jo nit Gmeinschaft mit däm Richtaschtuehl dr Bese, de des Gsetz mißbruche un Unheil schaffe. 94,21 Sie rotte sich zsämme gege d Grechte un vuurteile unschuldiges Bloet.

94,22 Aba dr HERR isch mi Schutz, mi Gott isch dr Hort mina Zuevasicht. 94,23 Un na(er) wird ne ihr Unrecht zruck ge un sie um ihra Bosheit wille vutilge; dr HERR, unsa Gott, wird sie vutilge.


D 95. Psalm

Ufruef zue d Anbetig un zum Folgsam (Brav) si

95,1 Kumme dzue, len uns(us) däm HERRN frohlocke un juchze däm Hort unsres Heils! 95,2 Len uns(us) mit Danke vor si Agsicht kumme un mit Psalme nem juchze! 95,3 Denn dr HERR isch ä große Gott un (a) ä große Kenig iba alli Götta. 95,4 Denn in sinere Hand sin de Defene dr Erde, un de Hechene dr Berge sin au si. 95,5 Denn si isch des Meer, un na(er) het's gmacht,un sini Händ hän des Trockene gmacht.

95,6 Kumme, len uns(us) abäte (ahimmle) un kniee un aneflege vor rem HERRN, der uns(us) gmacht het. 95,7 Denn na(er) isch unsa Gott, un mir des Volk vu sinere Weid un Schof sinere Hand. (a) (b) 95,8 (a) (b) "Vuschtocke äicha Herz nit, we`s zue Meriba bassiert isch, we zue Massa in dr Wüschte, 95,9 wo mi äiri Vädare (a) vusuecht un preft hän un hän doch mi Gschaffenes gsähne. 95,10 Vierzig Johr war des Volk mir zwieda, daß i(ich) gsait ha: S sin Lit, dere Herz imma d Irrwäg will un de mi Wäg nit lerne wen, 95,11 so daß i(ich) schwor in minem Zorn (minare Wuet): Sie solle nit zue minare Rueh kumme."


D 96. Psalm

Dr Schepfa un Richta alla Welt

(vgl. 1. Chr 16,23-33)

96,1 Singe däm HERRN (a) ä näjes(naies) Led; singe däm HERRN, alli Welt! 96,2 Singe däm HERRN un lobe si Name, vukindet vu Dag zue Dag si Heil! 96,3 Erzehle unda d Heide vu sinere Herrlichkeit, unda alle Velka vu sinene Wunder! 96,4 Denn dr HERR isch groß un hoch z lobe, me z firchte als alli Götta. 96,5 Denn alli Götta dr Velka sin Götze; aba dr HERR het d Himmel gmacht. 96,6 Hoheit un Pracht sin vor rem, Macht un Herrlichkeit in sinem Heiligtum.

96,7 Ihr Velka, bringe dar däm HERRN, bringe dar däm HERRN Ehri un Macht! 96,8 Bringe dar däm HERRN de Ehri vu sinem Name, bringe Gschenkli un kumme in sini Vorhef! 96,9 Bäte a d HERRN in heiligem Schmuck; s fircht nen alli Welt! 96,10 Sage unda d Heide: Dr HERR isch (a) Kenig. Er het d Erdkreis grindet, daß sa(er) nit wankt. Er richtet de Velka recht.

96,11 Dr Himmel fräie sich, un d Bode isch frehlich, des Meer braust un was drinne isch; 96,12 des Feld isch frehlich un alles, was druf isch; s solle juchze alli Baim im Wald 96,13 vor rem HERRN; denn na(er) kummt, denn na(er) kummt, (a) z richte des Erdrich. Er (b) wird d Erdkreis richte mit Grechtigkeit un de Velka mit sinere Wohret.


D 97. Psalm

97,1 Dr HERR isch (a) Kenig; däm fräie sich des Erdrich un sin frehlich de Insle, soviel ihra sin. 97,2 Wolke un Dunkl sin um nen her, Grechtigkeit un Gricht sin vu sinem Thron d Schtützi. 97,3 (a) Fiir goht vor rem her un frisst (vuzehrt) ringsum sini Gegna(Feinde). 97,4 Sini Blitz belaichte d Erdkreis, des Erdrich sieht`s un erschrickt. 97,5 Berge vuschmelze we Wachs vor rem HERRN, vor rem (a) Herrscha dr ganze Erde. 97,6 Di Himmel vukindige sini Grechtigkeit, un (a) (b) sini Herrlichkeit sähn alli Velka.

97,7 Schämeh solle sich alli, de d Bilda dene un (a) sich dr Götze rehme. (b) Bätet nen a, alli Götta! 97,8 Zion hert`s un isch froh, un de Techta Juda sin frehlich, wel dü, HERR, recht regieresch. 97,9 Denn dü, HERR, bisch dr Hechschte iba alles Lända, (a) dü bisch hoch erheht iba alli Götta.

97,10 De ihr d HERRN liebt, hasse des Arge! Dr Herr bwahrt de Seele vu sinene Heilige; üs dr Hand dr Gottlose wird da(er) sie errette. 97,11 Däm Grechte mueß des Lecht imma wieda ufgoh un Fräid(Freud) d fromme Herze. 97,12 Ihr Grechti, freue äich des HERRN un danke nem un priese si heilige Name!


D 98. Psalm

Dr keniglichi Richta alla Welt

98,1 Ä PSALM. Singe däm HERRN (a) ä näjes(naies) Led, denn na(er) deot Wunda. (b) (c) Er schafft Heil mit sinere Rechte un mit sinem heilige Arm. 98,2 Dr HERR loßt si Heil kundwerde; vor d Velka macht da(er) sini Grechtigkeit bekannt. 98,3 Er denkt a sini Gnade un Treui fir des Huus Israel, (a) alli Welt Ende sähn des Heil unsres Gottes.

98,4 Juchzet däm HERRN, alli Welt, singe, rehme un lobe! 98,5 Lobe d HERRN mit Harfe, mit Harfe un mit Sieteschpiel! 98,6 Mit Trompete un Päpare juchze vor rem HERRN, däm (a) Kenig! 98,7 S Meer bräuse un was drinne isch, dr Erdkreis un de druf huuse. (a) 98,8 Di große Bäch solle frohlocke, un alli Berg sin frehlich 98,9 vor rem HERRN; denn na(er) kummt, des Erdrich z richte. Er wird d Erdkreis richte mit Grechtigkeit un de Velka, we`s recht isch.


D 99. Psalm

Dr heilige Gott

99,1 Dr HERR isch (a) Kenig, drum zittere de Velka; (b) er hockt iba d Cherubim, drum bebt d Welt. 99,2 Dr HERR isch groß in Zion un erhabe iba alli Velka.

99,3 Priese solle sie di große un wundabare Name, - DENN ER ISCH HEILIG - 99,4 un de Macht vum Kenig, dr des Recht leb(lieb) het. * (a) Dü hesch bschtimmt, was richtig isch, dü schaffsch Gricht un Grechtigkeit in Jakob. 99,5 ERHEBT D HERRN, UNSREN GOTT, BÄTE A (a) (b) (c) VOR DÄM SCHEMEL SINA FESS; DENN ER ISCH HEILIG. 99,6 Moses un Aaron unda sinene Prieschta (Pfarra), un Samuel unda däne, de si Name aruefe, de refe d HERRN a, un na(er) het sie erhert. 99,7 Er schwätzt mit tene in dr Wolkesiili; sie hebe(halte) sini Gsetze un Gebote, de na(er) ne git.

99,8 HERR, dü bisch unsa Gott, dü erherschtesch sie; dü, Gott, (a) vugisch ne un schtroftest ihr Doe. 99,9 ERHEB D HERRN, UNSREN GOTT, UN BÄTE A UF SINEM HEILIGE BERG; DENN DR HERR, UNSA GOTT, ISCH HEILIG.


D 100. Psalm

Ä Ufruef zum Lob Gottes

100,1 Ä PSALM ZUM DANKOPFA. Juchze däm HERRN, alli Welt! 100,2 Dene däm HERRN mit Fräid(Freud), kumme vor si Agsicht mit Frohlocke! 100,3 Erkenne, daß dr HERR Gott isch! Er het uns(us) gmacht un nit mir selba zue sinem Volk un (a) zue Schof vu sinere Weid.

100,4 Gehn zue sinene Tore i mit Danke, zue sinene Vorhef mit Lobe; danke nem, lobe si Name! 100,5 Denn dr HERR isch fründlig, un sini Gnade währet ewig un sini Wohret fir un fir.


D 101. Psalm

Regenteschpiegel

101,1 Ä PSALM DAVIDS. Vu Gnade un Recht will i(ich) singe un dir, HERR, Lob sage. 101,2 I(Ich) handel vorsichtig un ehrlich, daß dü zue ma(mir) kumme kasch; i(ich) wandel mit ehrlichem Herz in minem Huus. 101,3 (a) I(Ich) nimm ma(mir) keini bese Sach vor; i(ich) hass d Ibaträta un lossen sen nit bi mir bliebe. 101,4 Ä falsches Herz mueß vu ma(mir) wieche. Dr Bese ka i(ich) nit liede. 101,5 Wer si Nächschte heimlich vuliignet, den bring i(ich) zum Schwiege. I(Ich) mag der nit, der schtolzi Gebärde un ä hochnäsigi Art het. 101,6 Mini Auge luege nohch d Treue im Land, daß sie bi ma(mir) huuse; (a) i(ich) ha gern frommi Dena. 101,7 Falschi Lit derfe in minem Huus nit bliebe, Vulogeni gedeihe nit bi mir. 101,8 Jede Morge bring i(ich) zum Schwiege alli Gottlose im Land, (a) daß i(ich) alli Ibeltäta üsrott üs dr Schtadt des HERRN.

D 102. Psalm

In Vuzagtheit

102,1 Ä GEBET FIR D ELENDE, WENN NA(ER) VUZAGT ISCH UN SI GJOMER VOR D HERR ÜSSCHITTET. 102,2 HERR, her mi Gebet un loß mi Brellä zue dir kumme! 102,3 Vubirg di Agsicht nit vor mir in dr Not, held dini Ohre zue mir; wenn i(ich) dich aref, so erher mi bal!

102,4 Denn mini Däg sin vugange we ä Rauch, un mini Knochä(Bei) sin vubrennt we im Fiir. 102,5 Mi Herz isch gschla un vudorrt we Gras, daß i(ich) sogar vugiss, mi Brot z ässä. 102,6 Mini Bei kläbä a minare Huut vor Hiile un Jomere. 102,7 I(Ich) bi we d Iile in dr Iödi, we des Käuzli in d Trümma. 102,8 I(Ich) wach un jomer we ä isame Vogel uf fäm Dach.

102,9 Dagdäglich schmähä mich mini Gegna(Feinde),un de mi vuschpotte, flueche mit minem Name. 102,10 Denn i(ich) friss Asche we Brot un misch mi Trunk mit Träne 102,11 vor dinem Drohen un Zorn, wel dü mi hochgnume un uf d Bode gworfe hesch. 102,12 Mini Däg sin dhi we ä Schatte, un (a) i(ich) vudorr we Gras.

102,13 Dü aba, HERR, bliebsch ewiglich un (a) di Name fir un fir. 102,14 Dü wotsch di ufmache un iba Zion erbarme; denn s isch Ziit, daß dü nem gnädig bisch, un de Schtund isch kumme 102,15 - denn dini Knecht welle gern, daß ses bäut wird, un s jammert sie, daß ses in Trümma lit -, 102,16 daß de Heide d Name vum HERRN firchte un alli Kenig uf Erde dini Herrlichkeit.

102,17 Jo, dr HERR bäut Zion wieda un kummt(erschient) in sinere Herrlichkeit. 102,18 Er kehrt sich zum Gebet vu d Vulossene un vuschmäht ihr Gebet nit. 102,19 Des wärd gschriebe fir d Nohchkumme; un des Volk, des sa(er) schafft, wird d HERR lobe. 102,20 Denn na(er) luegt vu sinere heilige Hechi, (a) dr HERR luegt vum Himmel uf d Bode, 102,21 daß sa(er) des Jomere vu d Gfangene hert un losmacht de Kinda vum Dod, 102,22 daß sie in Zion vuzehle d Name vum HERRN un si Lob in Jerusalem, 102,23 wenn d Velka zsämmäkumme un d Kenigrich, däm HERRN z dene. (a) (b) (c)

102,24 Er demütigt uf fäm Wäg mi Kraft, er vukirzt mini Däg. 102,25 I(Ich) sag: Mi Gott, nimm mi nit wäg (a) in dr Helfti vu minene Däg! Dini Johr währe fir un fir. 102,26 (a) Dü hesch vorziite d Bode grindet, un d Himmel isch diner Hände Werk. 102,27 Sie (a) wäre vugoh, dü aba bliebsch; sie wäre alli alt wäre we ä Gwand (Häß); we ä Kleid wirsch dü sie wechsle, un sie wäre vuwandlet wäre. 102,28 Dü aba bliebsch, we dü bisch, un dini Johr nähmä kei End. 102,29 De Sehn dina Knecht bliebe huuse, un ihr Gschlecht wird vor dir wachse.


D 103. Psalm

Des Hoheled vu d Barmherzigkeit Gottes

103,1 VU DAVID. Lobe d HERR, mi Seele, un was in ma(mir) isch, si heilige Name! 103,2 Lobe d HERR, mi Seele, un (a) vugiß nit, was sa(er) dir Guetes doe het: 103,3 der dir (a) alli dini Sinde vugit un heilt alli dini Gebreche, 103,4 der di Läbä vum Vuderbe erlest, der di krent mit Gnade un Barmherzigkeit, 103,5 der di Mul (Gosch) frehlich macht, un dü wieda jung wirsch (a) we ä Adla.

103,6 Dr HERR schafft Grechtigkeit un Recht allene, de Unrecht liede. 103,7 Na(Er) (a) het sini Wäg Moses wisse losse, d Kinda Israel si Deo(Gschäfft. 103,8 Barmherzig un gnädig isch dr HERR, geduldig un vu großa Güte. (a) 103,9 Na(Er) wird nit fir imma motze noh ewig zornig bliebe. (a) 103,10 Na(Er) deot nit mit uns(us) nohch unsara Sinde un vugilt uns(us) nit nohch unsra Missetat. 103,11 Denn (a) (b) so hoch dr Himmel iba dr Erde isch, loßt er sini Gnade walte iba däne, de nen firchte. 103,12 So wiet dr Morge isch vum Obend, loßt er unsri Ibatretige vu uns(us) si. 103,13 We sich (a) ä Vada (Babbe) iba Kinda erbarmt, so erbarmt sich dr HERR iba de, de nen firchte.

103,14 Denn na(er) weiß, was fir ä Gebilde ma(mir) sin; er denkt au dra, (a) (b) daß ma(mir) Schtaub sin. 103,15 (a) (b) Ä Mensch isch in sinem Läbä we Gras, er bleeht we ä Blueme uf däm Feld; 103,16 wenn dr Wind driba goht, so isch sie nimmi do, un ihr Platz kenne sie nimi. 103,17 (a) Di Gnade aba des HERRN währt vu Ewigkeit zue Ewigkeit iba däne, de nen firchte, 103,18 bi däne, de si Packt(Abkumme) hebed un denke a sini Gebote, daß sie dnohch den.

103,19 Dr HERR het si Thron im Himmel ufgrichtet, un si Rich herrscht iba alles. 103,20 (a) (b) (c) Lobet d HERR, ihr sini Engel, ihr schtarki Helde, de ihr sini Bfehl üsrichte, daß ma hert uf de Schtimm vu sinem Wort! 103,21 Lobe d HERR, alli sini Heerschare, sini Dena, de ihr si Wille den! 103,22 Lobe d HERR, alli sini Werke, in alle Plätz vu sinere Herrschaft!

.Lob d HERR, mini Seele!


D 104. Psalm

Lob vum Schepfa

104,1 Lob d HERR, mini Seele! HERR, mi Gott, dü bisch arg herrlich; dü bisch schen un prächtig gschmickt. 104,2 Lecht isch di Häß(Kleid), des dü ahesch. Dü breitesch d Himmel üs we ä Debbick; 104,3 dü bäusch dini Gmächer (a) iba d Wassa. Dü fahrsch uf d Wolke we uf nem Karre un (b) kummsch doher uf d Fittiche vum Wind, 104,4 der dü machsch Winde zue dine Laufbursche(Bote) un Fiirflamme zue dine Dena; (a) 104,5 der dü des Erdrich grindet hesch uf feschte Bode, daß ses bliebt imma un ewig. (a) (b) 104,6 Mit Flute decksches dü we mit nem Kleid, un de Wassa sin iba d Berge gschtande. 104,7 Aba vor dinem Schelte haue sie ab, vor dinem Dunnda fahre sie dhi. 104,8 D Berge schtiege hoch nuff, un de Täler senkte sich rab zum Platz, der dü nene grindet hesch. 104,9 Dü hesch (a) (b) ä Grenze bschtimmt, driba kumme sie nit un derfe nit wieda des Erdrich zuedecke.

104,10 Dü losch Wassa in d Täler quelle, daß sie zwische d Berg dhifleße, 104,11 daß alli Tiere vum Feld trinke un des Wild si Durscht lescht. 104,12 Dodriba hocke d Vegel vum Himmel un singe unda d Äscht. 104,13 Dü fiichtesch de Berg vu obe her, dü machsch des Land voll Frücht, de dü schaffsch. 104,14 Dü losch Gras wachse fir d Viecha un Saat zue Nutz d Mensche, daß dü Brot üs dr Erde hervorbringsch, 104,15 daß dr Wi vum Mensch s Herz erfreut un si Üssäh schen wird vum El un des Brot vum Mensch s Herz schtärkt. 104,16 D Baim vum HERRN schtehn voll Saft, de Zedere vum Libanon, de na(er) abäut het. 104,17 Dert nischte d Vegel, un d Reiher huuse in d Wipfel. 104,18 Di hohe Berg gen däm Schteibock Zueflucht un de Felsklift däm Klippdachs.

104,19 Dü hesch d Mond gmacht, des Johr dnohch z deile; (a) d Sunne weiß ihr undagang. 104,20 Dü machsch Dunkle, daß ses Nacht wird; do rege sich alli wildi Tiere, 104,21 di junge Löwe, de do brellä nohch Räub un ihr Frässä sueche vu Gott. 104,22 Wenn aba d Sunne ufgoht, hebe sie sich dvu un lege sich in ihri Höhlene. 104,23 So goht dann(dnoh) dr Mensch üs a sini Arbet un a si Gschäfft bis a d Obend.

104,24 HERR, we sin dini Werke so groß un viel! Dü hesch sie alle weise gordnet, un d Bode isch voll dina Sache. (a) 104,25 Do isch des Meer, des so groß un wiet isch, do wimmelt's ohni Zahl, großi un kleini Tiere. 104,26 Dert zehn Schiffe hi; do sin großi Fisch, de dü gmacht hesch, damit z schpiele.

104,27 S warte alli uf dich, daß dü nene Frässä gibsch zue d rechte Ziit. 104,28 Wenn dü nene gibsch, so sammle sie; wenn dü di Hand ufduesch, so wäre sie mit Guetem gsättigt. 104,29 Vubirgsch dü di Gsicht(Visasch), so vuschrecke sie; nimmsch dü wäg ihrem Odem, so vugehn sie un (a) wäre wieda Schtaub. 104,30 Dü schicksch üs di Odem, so wäre sie gschaffe, un dü machsch nai de Gschtalt dr Erde.

104,31 D Herrlichkeit vum HERR blieb ewiglich, dr HERR fräie sich sina Werke! 104,32 Na(Er) luegt d Bode a, so bebt da; er rihrt de Berg a, so rauche sie. 104,33 I(Ich) will däm HERR singe mi Läbä lang un minem Gott lobe, solang i(ich) bi. 104,34 Mi Gschwätstes meeg nem gfalle. I(Ich) fräie mi des HERRN. 104,35 D Sinda solle ä End nähmä uf Erde un de Gottlose nit me si.

.Lobe d HERR, mi Seele! Halleluja!


D 105. Psalm

Lob Gottes fir sini Heilstate in Israels Frehziit

105,1 (a) Danke däm HERR un ruefe a si Name; vukindigt si Doe unda d Velka! 105,2 Singe un schpiele nem, schwätzt vu alle sinene Wunda! 105,3 Rehme si heilige Name; s freue sich des Herz dera, de d HERR sueche! 105,4 Frage nohch rem HERR un nohch sinere Macht, sueche si Agsicht alliziit! 105,5 Denke a sini Wundawerke, de na(er) doe het, a sini Zeiche un dr Urdeile vu sinem Mul (Gosch), 105,6 dü Gschlecht Abrahams, vu sinem Knecht, ihr Sehn Jakobs, sini Üserwählte!

105,7 Er isch dr HERR, unsa Gott, er richtet in alla Welt. 105,8 Er denkt ewiglich a si Packt(Abkumme), a des Wort, des sa(er) vuheiße het fir däusend Gschlechta, (a) 105,9 a d Packt(Abkumme), den na(er) gschlosse het mit Abraham, un a d Eid, den na(er) Isaak gschwore het. 105,10 Er schtellt nen uf fir Jakob als Satzig un fir Israel als ewige Packt(Abkumme) 105,11 un sait: " Dir will i(ich) des Land Kanaan ge, des Los äires Erbdeil ", (a) 105,12 als sie noh gring ware a Zahl, nur wenig un Fremdling im Land.

105,13 Un sie zehn vu Volk zue Volk, vu nem Kenigrich zum andere. 105,14 Er het kei Mensch ne Schadä doe lo un wiest Kenig zrecht um ihretwägä: (a) "105,15 Taschte mi Gsalbte nit a, un den minem Prophete kei Läid!"

105,16 Un na(er) het ä (a) Hungasnot ins Land kumme lo un nimmt wäg alle Vorrat a Brot. 105,17 Er schickt ä Ma vor nene hi; Josef wird als Knecht vukauft. 105,18 Sie hän sini Feß in Fessle zwunge, si Ranze mueß in Ise liege, 105,19 bis si Wort itrift un des Gsaite vum HERRN nem recht git. 105,20 Do (a) schickt dr Kenig hi un het nen losge, dr Herr iba Velka, er git nen fräi. 105,21 Er het sich anekockt nen zum Herr iba si Huus, zum Herrscha iba alli sini Sache, 105,22 daß sa(er) sini Firschte undawies nohch sinem Wille un sini Älteschte Gschidheit lehrt. 105,23 Un Israel zeht nohch Ägypte, un Jakob ward ä Fremdling im Land Hams. (a)

105,24 Un dr Herr (a) het si Volk arg wachse lo un macht sie mächtiga als ihri Gegna(Feinde). 105,25 Dänä vuwandelt da(er) des Herz, daß sie sinem Volk gram wäre un Arglischt ebe a sinene Knecht. 105,26 Er schickt si Knecht (a) Mose un (b) Aaron, den na(er) üsgwählt het. 105,27 De den sini Zeiche unda ne un sini Wunda im Land Hams. (a) 105,28 Er losst`s Dunkle kumme un macht`s finschta; doch sie bliebe bockig sinene Wort. 105,29 Er vuwandelt ihri Wassa in Bloet un tötet ihri Fisch. 105,30 Ihr Land wimmelt vu Fresch bis in de Kammere ihra Kenig. 105,31 Er bfehlt, do kummt Ungeziefa, Schtechmucke in all ihr Gebiet. 105,32 Er git ne Hagel schtatt Rägä, Fiirflamme in ihrem Land 105,33 un schlat ihri Wischteck un Fiegebäim un vubricht de Baim in ihrem Gebiet. 105,34 Er bfehlt, do kumme Heigumba gfloge un gkroche ohni Zahl; 105,35 sie fräßä ales, was do gwachse isch in ihrem Land, un fräßä au de Frucht vu ihrem Acka. 105,36 Er schlat alli Erschtgeburt in Ägypte, alli Erschtling ihra Kraft. 105,37 Er fihrt sie üsä (a) mit Silba un Gold; s war kei Gebrechliche unda ihre Schtämm. 105,38 Ägypten wird froh, daß sie üszoge sin; denn Angscht vor nene war uf sie gfalle. 105,39 Er breitet ä Wolke üs, sie z decke, un ä Fiir, um in d Nacht z laichte. (a) 105,40 Sie bitte, do het er (a) Wachtle kumme lo, un na(er) schtopft sie mit Himmelsbrot. 105,41 Er (a) het d Felse ufdoe, do floss Wassa üsä, daß Bäch laufe in dr dürre Wüschte. 105,42 Denn na(er) denkt a si heiliges Wort un a Abraham, si Knecht.

105,43 So fihrt da(er) si Volk in Fräid(Freud) üsä un sini Üserwählte mit Jubel 105,44 un git ne de Lända dr Heide, daß sie de Sache vu d Velka gwinne, 105,45 dmit sie sini Gebote halte un sini Gsetze bwahre. Halleluja!


D 106. Psalm

Gottes Gnade un Israels Undank

106,1 Halleluja! (a) (b) (c) (d) (e) Danke däm HERRN; denn na(er) isch fründlig, un sini Güte währet ewiglich. 106,2 Wer ka (a) (b) de großi Tade des HERRN alli vuzehle un si Lob gnoe vukindige? 106,3 Wohl däne, de des Gebot hebed un doee imma recht!

106,4 HERR, denk a mi nohch dr Gnade, de dü dinem Volk vuheiße hesch; erweise a uns(us) dini Hilf, 106,5 daß ma(mir) sähn des Heil dina Üserwählte un uns(us) fräie, daß ses dinem Volk so guet goht, un uns(us) rehme mit däne, de di eige sin.

106,6 Mir hän gsindigt samt unsare Vädare, ma(mir) hän unrecht doe un sin gottlos gsi. (a) 106,7 Unsri Vädare in Ägypte wen di Wunda nit vuschtoh. Sie denke nit a dini großi Güte un (a) ware nit folgsam am Meer, am Schilfmeer. 106,8 Er aba het ne ghulfe um si Names wille, daß sa(er) sini Macht bwies. 106,9 Er schalt des Schilfmeer, do wird s troche, un fihrt sie durch de Defi we durch trockenes Land 106,10 un het ne üs dr Hand ghulfe vu däm, der sie haßte, un erlest sie vu dr Hand vum Feind. 106,11 Un de Wassa ersäufte ihri Feinde, daß nit eina ibrigbliebt. 106,12 Do glaube sie a sini Wort un (a) sange si Lob.

106,13 Aba sie vugäße bal sini Werke, sie warte nit uf si Rot. 106,14 Un (a) sie wäre gluschtig in dr Wüschte un vusuechte Gott in dr Ioedi. 106,15 Er aba git ne, was sie erbittet hän, un schickt tene gnoe, bis sene dvor ekelt het. 106,16 Un (a) sie mupfe gege Moses im Laga, gege Aaron, d Heilige des HERRN. 106,17 (a) D Erde doet sich uf un vuschlingt Datan un deckt zue de Rotte Abirams, 106,18 un Fiir wird unda ihra Rotte azindet, de Flamme het vubrennt de Gottlose.

106,19 Sie mache ä Kalb am Horeb un bäte des gegossene Bild a 106,20 un (a) vuwandelte de Herrlichkeit vu ihrem Gott in des Bild vumä Ochs, der Gras frißt. 106,21 Sie (a) vugäße Gott, ihr Heiland, der so großi Sache in Ägypte doe het, 106,22 Wunda im Land Hams un schreckliche Tade am Schilfmeer. 106,23 Un na(er) denkt, sie zue vutilge, wär nit Moses gsi, si Üserwählte; (a) (b) (c) der tritt vor ren in di Bresche, si Wuet abzwende, daß sa(er) sie nit vudirbt.

106,24 Un sie achte des keschtliche Land gring; sie glaube sinem Wort nit 106,25 un hän gschtängert in ihre Zelta; sie ghorche dr Schtimm des HERRN nit. 106,26 Do erhob er sini Hand gege sie, daß sa(er) sie niedaschlage dät in dr Wüschte 106,27 un werf ihri Nohchkumme unda d Heide un vuschtrait sie in d Lända. 106,28 Un (a) sie hängte sich a d Baal- Peorund ässä vu d Opfa fir di Dote 106,29 un hän d Herr gärgaret mit ihrem Doe. Do bricht de Plage ri iba sie. 106,30 (a) Do kummt Pinhas dzue un vollzeht des Gricht; do wird dr Plage gwehrt; 106,31 des wird nem grechnet als Grechtigkeit vu Gschlecht zue Gschlecht ewiglich. 106,32 Un sie hän gergaret(erziirntet) d Herrn am (a) Haderwassa, un Moses goht`s schlecht ihret wägä; 106,33 denn sie vubittate si Herz, daß nem unbedachti(dummi) Wort kumme.

106,34 Au vutilgte sie de Velka nit, we ne dr HERR doch bpfohle het, 106,35 sundern sie len sich i mit d Heide un lernte ihri Werke 106,36 un dene ihre Götze; de wäre ne zum Fallschtrick. 106,37 (a) (b) Un sie opferte ihri Sehn un ihri Techta d bese Geischta 106,38 un vuschitte unschuldiges Bloet, des Bloet ihra Sehn un Techta, de sie opferte d Götze Kanaans, so daß des Land mit Bloetschuld bfleckt war. 106,39 Sie mache sich dreckig mit ihre Werke un wäre abtrinnig durch ihr Doe. 106,40 Do kummt dr Zorn (Wuet) des HERRN iba si Volk, un si Erbe wird nem zum Abschäum. 106,41 Er (a) git sie in de Hand dr Heide, daß iba sie herrschten, de ne gram ware. 106,42 Un ihri Gegna(Feinde) schichterne sie i, un sie wäre demuetig gmacht unda ihri Händ. 106,43 Er rettete sie oftmols; aba sie hän nen gergaret (erziirntet) mit ihrem Vorha un schwinde dhi um ihra Missetat wille.

106,44 Do sieht er ihri Not a, als sa(er) ihr gjamma hert, 106,45 un denkt a si Packt(Abkumme) mit tene, un s reut nen nohch sinere große Güte. 106,46 Un na(er) het sie Barmherzigkeit find lo bi alle, de sie gfange halte.

106,47 Hilf uns(us), HERR, unsa Gott, un (a) (b) bring uns(us) zsämme üs d Heide, daß ma(mir) priese di heilige Name un uns(us) rehme, daß ma(mir) di lobe kenne!

106,48 Globt isch dr HERR, der Gott Israels, vu Ewigkeit zue Ewigkeit, un alles Volk sag: Amen! Halleluja!a


D 107. Psalm

FÜNFTES BUECH

Dankled vu d Erleste

107,1 (a) Danke däm HERRN; denn na(er) isch fründlig, un sini Güte währet ewiglich. 107,2 So solle sage, de erlest sin durch d HERRN, de na(er) üs dr Not erlest het, 107,3 de na(er) üs d Lända zämmebrocht het vu Oschte un Weschte, vu Norde un Süde.

107,4 Di irregange sin in dr Wüschte, uf unbahntem Wäg, un finde keini Schtadt, in der sie huuse kenne, 107,5 de hungrig un durschtig ware un dere Seele vuschmachtet isch, 107,6 DE DANN ZUM HERRN GRUEFE HÄN IN IHRA NOT, UN ER SIE ERRETTET HET ÜS IHRE ÄNGSCHTE 107,7 un fihrt sie d richtige Wäg, daß sie kumme zue d Schtadt, in der sie huuse kenne: 107,8 DE SOLLE DÄM HERRN DANKE FIR SINI GÜTE UN FIR SINI WUNDA, DE ER A D MENSCHEKINDA DOET, 107,9 daß sa(er) satt macht de durschtigi Seele un (a) di Hungrige fillt mit Guetem. 107,10 De do hocke meßte in Nacht un Dunkel, gfange in Zwäng un Ise, 107,11 wel sie Gottes Gebote unghorsam ware un d Rotschluß vum Hechschte vuachtet hän, 107,12 so daß sa(er) ihr Herz durch Ungliick bugt un sie dagläge sin un nene nemads ghulfe het, 107,13 DE DANN ZUM HERRN GRUEFE HÄN IN IHRA NOT, UN ER SIE ERRETTET HET ÜS IHRE ÄNGSCHTE 107,14 un fihrt sie üs Nacht un nem Dunkle un vuriß ihri Bande: 107,15 DE SOLLE DÄM HERRN DANKE FIR SINI GÜTE UN FIR SINI WUNDA, DE ER A D MENSCHEKINDA DOET, 107,16 daß sa(er) zerbricht iserni Direne un zerschleht iserne Riegel.

107,17 Di Tore (Dummkepf), de plogt ware um ihra Ibatretige un wägä ihra Sinde, 107,18 daß ne ekelt vor allem Ässä un sie dodkrank wäre. 107,19 DE DANN ZUM HERRN GRUEFE HÄN IN IHRA NOT, UN ER SIE ERRETTET HET ÜS IHRE ÄNGSCHTE, 107,20 er schickt si Wort un macht sie gsund un rettet sie, daß sie nit schterbe: 107,21 DE SOLLE DÄM HERRN DANKE FIR SINI GÜTE UN FIR SINI WUNDA, DE ER A D MENSCHEKINDA DOET, 107,22 un solle Dank opfare un sini Werke erzehle mit Fräid(Freud).

107,23 De mit Schiff uf däm Meere fahre un ihrem Handel triebe uf große Wassa, 107,24 de des HERRN Werke erfahre hän un sini Wunda uf däm Meer, 107,25 wenn na(er) schwätzt un ä Schturmwind erregt het, der de Wellä erheb het, 107,26 un sie gen Himmel fahre un in d Abgrund absufe, daß ihri Seele vor Angscht vuzagt hän, 107,27 daß sie taumelt hän un wankte we ä Bsoffene un wiße kei Rot me, 107,28 DE DANN ZUM HERRN GRUEFE HÄN IN IHRA NOT, UN ER SIE ERRETTET HET ÜS IHRE ÄNGSCHTE 107,29 un schtillte des Unwätta, daß de Wellä sich lege 107,30 un sie froh wäre, daß ses schtill wore war un na(er) sie zum erwinschte Land bringt: 107,31 DE SOLLE DÄM HERRN DANKE FIR SINI GÜTE UN FIR SINI WUNDA, DE ER A D MENSCHEKINDA DOET, 107,32 un nen in dr Gmeinde priese un bi d Alte rehme.

107,33 Er macht Bäch troche un het Wassaquelle vusiege lo, 107,34 daß (a) fruchtbares Land zue na Salzwüschte wird wägä dr Bosheit dära, de dert huuste. 107,35 Er macht des Trockene wieda wasserrich un git däm dürre Land Wassaquelle 107,36 un het de Hungrige dert bliebe lo, daß sie ä Schtadt bäue, in der sie huuse kenne, 107,37 un Äcka bsäte un Wiberge pflanze, de jährlich Fricht trage. 107,38 Un na(er) segnet sie, daß sie sich arg vumehrte, un git ne viel Viecha. 107,39 Aba sie wäre gring a Zahl un gschwächt vu d Lascht vum Ungliick un vum Kumma. 107,40 Er (a) schittet Vuachtig üs uf de Firschte un het sie irre lo in dr Wüschte, wo kei Wäg isch; 107,41 aba di Arme schitzt er vor Elend un mehrt ihr Gschlecht we ä Herde. 107,42 Des (a) wäre di Fromme säh un sich fräie, un alla Bosheit wird des Mul gschtopft wäre.

107,43 Wer isch schlau un bhaltet des? Der wird merke, weviel Wohltate dr HERR zeigt.


D 108. Psalm

Lob Gottes un Zuevasicht in Kregsnot

108,1 Ä PSALMLED DAVIDS. 108,2 (a) Gott, mi Herz isch so wiet(parat), i(ich) will singe un schpiele. Wach uf, mi Seele! 108,3 Wach uf, Psalter un Harfe! I(Ich) will des Morgerot wecke. 108,4 I(Ich) will dir danke, HERR, unda d Velka, i(ich) will dir lobsinge unda d Velka. 108,5 Denn di Gnade längt, so wiet dr Himmel isch, un di Treui, so wiet de Wolke gehn. (a) (b) 108,6 Erheb di, Gott, iba d Himmel un di Herrlichkeit iba alli Lända!

108,7 Loß dini Freunde errettet si, dzue hilf mit dinere Rechte un erher uns(us)! 108,8 Gott het in sinem Heiligtum gsait: I(Ich) will frohlocke; i(ich) will Sichem vudeile un des Tal Sukkot üsmesse. 108,9 Gilead isch mi, Manasse isch au mi, un Ephraim isch dr Schutz vu minem Kopf(Haupt), Juda isch mi Zepta. 108,10 Moab isch mi Waschbecke, i(ich) will mi Schueh uf Edom werfe, iba de Philista will i(ich) jauchze.

108,11 Wer wird mi fihre in de feschti Schtadt? Wer wird mi nohch Edom leide? 108,12 Wirsch dü s nit doe, Gott, der dü uns(us) vuschtoße hesch un zehsch nit üs, Gott, mit unsam Heer? 108,13 Schaff uns(us) Baischtand vor rem Feind; denn Menschehilfe nutzt nigs.

108,14 Mit Gott wen ma(mir) Tade doe. Er wird unsri Gegna(Feinde) abetrample.


D 109. Psalm

Ä Ruef zue Gott gege erbarmungslosi Feinde

109,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. Gott, mi Roehm, schwieg nit! 109,2 Denn sie hän ihr gottloses Lugimuul(Lugibütel) gege mi ufdoe. Sie schwätze gege mi mit falscha Zunge(falschen Lälli) 109,3 un schwätze giftig gege mi allwil un schtriete gege mi ohni Grund. 109,4 Dofir, daß i(ich) sie lieb, feinde sie mi a; i(ich) aba bät. 109,5 Sie erwiese ma(mir) Beses fir Guetes un Haß fir Lebi(Liebe).

109,6 Gib nem ä Gottlose zum Gegna, un ä Vukläga soll zue sinere Rechte schtoh. 109,7 Wenn na(er) grichtet wird, soll la(er) schuldig gschwätzt wäre, un si Gebet wird zue Sinde. 109,8 Sini Däg solle wenig wäre, un (a) si Amt soll ä andrer grege. 109,9 Sini Kinda solle Waise wäre un si Wieb ä Witwe. 109,10 Sini Kinda solle umherirre un bettle un vutriebe wäre üs ihre Trümma. 109,11 S soll dr Wuchara alles fordare, was sa(er) het, un Fremdi soll sini Sache räube. 109,12 Un nemads soll nem Guetes doe, un nemads erbarm sich sinene Waise. 109,13 Sini Nohchkumme solle üsgrottet wäre, ihr Name soll scho im zweite Glied üstilgt wäre. (a) 109,14 (a) Dr Schuld vu sinene Vädare soll denkt wäre vor rem HERRN, un vu sinere Muetter Sinde solle nit üstilgt wäre. 109,15 Dr HERR soll sie ne me üs d Auge losse, un ihr Adenke soll üsgrottet wäre uf Erde, 109,16 wel la(er) so gar keini Barmherzigkeit gebt het, sundern vufolgt di Elende un Arme un di Betrebte, um nen umzbringe. 109,17 Na(Er) het d Fluech gliebt, so kummt da(er) au iba nen; na(er) wot d Sege nit, so blieb da(er) au wiet vu nem. 109,18 Na(Er) zeht d Fluech a we si Hemd; (a) der dring in nen inä we Wassa un we El in sini Knochä(Bei); 109,19 na(er) wir nem we ä Häß(Kleid), des sa(er) ahet, un we ä Girtel, mit däm ma(er) alliziit sich giirtet. 109,20 So gschiht däne vum HERRN, de gege mi sin un de Beses schwätze gege mi.

109,21 Aba dü, HERR, bi dü mit mir um dinem Names wägä; denn dini Gnade isch mi Troscht: errett mi! 109,22 Denn i(ich) bi arm un elend; mi Herz isch zerschla in ma(mir). 109,23 I(Ich) fahr dhi we ä Schatte, der schwindet, un wir abgschiittelt we Heigumba. 109,24 Mini Knie sin schwach vum Faschte, un mi Leib (Ranze) isch maga un het kei Fett. 109,25 I(Ich) bi nene zum Schpott wore; wenn sie mich aluege, schittle sie d Schädel. 109,26 Schtand ma(mir) bi, HERR, mi Gott! Hilf ma(mir) nohch dinere Gnade, 109,27 un loß sie innewärä, daß des di Hand isch un dü, HERR, des doesch. 109,28 (a) Flueche sie, so segne dü. Erhebe sie sich gege mi, so solle sie zschande wäre; aba di Knecht soll sich fräie. 109,29 Mini Fäind solle mit Schmach azogä un mit ihra Schand agschiirt wäre we mit nem Mandel.

109,30 I(Ich) will däm HERRN arg danke mit minem Mul (Gosch) un nen rehme vor d Lit. 109,31 Denn na(er) schtoht däm Arme bäi(zue Rechte), daß sa(er) nem hilft vor däne, de nen vuurteile.


D 110. Psalm

Dr ewige Kenig un Prieschta (Pfarra)

110,1 Ä PSALM DAVIDS. (a) (b) (c) Dr HERR sait zue minem Herrn: "Hock di zue minare Rechte, bis i(ich) (d) (e) (f) dini Gegna(Feinde) zum Schemel dina Feß mach." 110,2 Dr HERR wird des Zepta dinere Macht üsschtrecke üs (a) Zion. Herrsch midde unda dine Gegna(Feinde)! 110,3 Wenn dü di Heer ufbietesch, wird dir di Volk willig folge in heiligem Schmuck. Dini Sehn wäre dir uf d Welt brocht we d Tau üs dr Morgeröti.

110,4 Dr HERR het gschwore, un s wird nen nit greue: "Dü bisch ä Prieschta (Pfarra) ewiglich (a) (b) (c) (d) nohch d Art Melchisedeks." 110,5 Dr Herr zue dinere Rechte (a) wird zerschmettere de Kenig am Dag vu sinem Zorn. 110,6 Na(Er) wird richte unda d Heide, wird vieli erschla, (a) wird Kepf zerschmettere uf weitem Gfilde. 110,7 Na(Er) wird trinke vum Bach uf däm Wäg, drum wird da(er) d Kopf hochhebe.


D 111. Psalm

Pries dr Gottesgnade

111,1 Halleluja! I(Ich) dank däm HERRN vu ganzem Herze im Rot dr Fromme un in dr Gmeind. 111,2 Groß sin de Werke des HERRN; wer sie erforscht, der het Fräid(Freud) dra. 111,3 Was er doet, des isch herrlich un ä pracht, un sini Grechtigkeit bliebt ewiglich. 111,4 Na(Er) het (a) ä Adenke gschtiftet vu sinene Wunda, dr gnädige un barmherzige HERR. 111,5 Na(Er) (a) git Ässä däne, de nen firchte; er(na) denkt ewig a sini Päckt(Abkumme). 111,6 Na(Er) loßt vukindige sini gwaltigi Tade sinem Volk, daß sa(er) ne gibt des Erbe dr Heide. 111,7 De Werke vu sinene Hände sin Wohret un Recht; alli sini Ordnige sin bschtändig. 111,8 Sie schtehn fescht fir imma un ewig; sie sin recht un vuläßlich. 111,9 Na(Er) sendet ä Erlesig sinem Volk; er vuheißt, daß si Packt(Abkumme) ewig bliebe soll. Heilig un herrlich isch si Name. 111,10 D (a) Respeckt vor rem (D Angscht des) HERRN isch dr Gschidheit Afang. Schlau sin alli, de dnohch den. Si Lob bleibt ewiglich.

D 112. Psalm

112,1 (a) (b) Halleluja! Wohl däm, der d HERRN firchtet, der großi Fräid(Freud) het a sinene Gebote! 112,2 Si Gschlecht wird gewaltig si im Land; de Kinda dr Fromme wäre gsegnet si. 112,3 Richtum un Fülle wird in ihrem Huus si, un ihri Grechtigkeit bliebt ewig. 112,4 D Fromme goht des Lecht uf im Dunkle vum Gnädige, Barmherzige un Grechte.

112,5 Wohl däm, der barmherzig isch un gern vudlehnt un des Sini doet, we`s recht isch! 112,6 Denn na(er) wird ewig bliebe; dr Grechti wird nimmi vugässä. 112,7 Vor schlimmer Botschaft(Kunde) firchtet da(er) sich nit; si Herz hofft unvuzagt uf d HERRN. 112,8 Si Herz isch getroscht un firchtet sich nit, (a) bis sa(er) uf sini Gegna(Feinde) rabluegt. 112,9 (a) Na(Er) schtreut üs un git d Arme; sini Grechtigkeit bliebt ewig. Sini Kraft wird hoch in Ehre schtoh. 112,10 Dr Gottlose wird's säh, un s wird nem vugoh; mit d Zähn wird da(er) knirsche un vugoh. Denn was de Gottlose wen, des wird znicht.


D 113. Psalm

Gottes Höchi(Hohet) un Huld

(Ps 113 - 118: vgl. Mt 26,30)

113,1 Halleluja! Lobe, ihr Knecht des HERRN, lobe d Name des HERRN! 113,2 Globt isch dr Name des HERRN vu etze a bis in Ewigkeit! 113,3 (a) Vum Ufgang dr Sunne bis zue ihrem undagang isch globt dr Name des HERRN!

113,4 Dr HERR isch hoch iba alli Velka; sini Herrlichkeit längt, so wiet dr Himmel isch. 113,5 (a) (b) Wer isch we dr HERR, unsa Gott, im Himmel un uf Erde? 113,6 Der obe thront in dr Höchi, der rabluegt in de Defi, 113,7 (a) (b) (c) der d Gringe ufrichtet üs däm Schtaub un erheht d Arme üs däm Dräck, 113,8 daß sa(er) nen nahock näbe de Firschte, näbe de Firschte vu sinem Volk; 113,9 der (a) (b) (c) de Unfruchtbari im Huus zue Ehre bringt, daß sie ä frehlichi Kindamuetter wird. Halleluja!


D 114. Psalm

Gottes Wunda bim Üszug üs Ägypte

114,1 Wo(Als) (a) Israel üs Ägypte zeht, des Huus Jakob üs däm fremde Volk, 114,2 do wird (a) Juda si Heiligtum,Israel si Kenigrich.

114,3 Des (a) Meer sieht sie un isch abkaue, dr (b) Jordan drillt sich zruck. 114,4 D Berg gumpe we d Lämma, de Higel we jungi Schof.

114,5 Was war mit dir, dü Meer, daß dü gflohe bisch, un mit dir, Jordan, daß dü di zruckdrillt hesch? 114,6 Ihr Berg, daß ihr gumpt sin we d Lämma, ihr Higel, we jungi Schof?

114,7 Vor däm Herrn (a) erbeb, dü Erde, vor rem Gott Jakobs, 114,8 der d (a) Fels vuwandelt het in ä See un d Schtei (Wackes) in Wassaquelle!


D 115. Psalm

Gott ällei d Ehri!

(Vers 4-11: vgl. Ps 135,15-20)

115,1 Nit uns(us), HERR, nit uns(us), sundern dinem Name gilt Ehri um dinere Gnade un Treui wägä! 115,2 Wurum solle d Heide sage: (a) Wo isch denn ihr Gott? 115,3 Unsa Gott isch im Himmel; er ka schaffe, was sa(er) will.

115,4 Ihri Götze aba sin Silba un Gold, vu Menschehänd gmacht. 115,5 Sie hän Müüler un schwätze nit, sie hän Auge un sähn nit, 115,6 sie hän Ohre un häre nit, sie hän Nase un schmecke nit, 115,7 sie hän Händ un griefe nit, Feß hän sie un gehn nit, un kei Luut kummt üs ihre Kehlene.

115,8 De solchi Götze mache, sin nene glich, alli, de uf sie hoffe. 115,9 Aba Israel hofft uf d HERRN! Na(Er) isch ihri Hilf un Schild. 115,10 Des Huus Aaron hofft uf d HERRN! Na(Er) isch ihri Hilf un Schild. 115,11 De ihr d HERRN firchtet, hoffe uf d HERRN! Na(Er) isch ihri Hilf un Schild.

115,12 Dr HERR denkt a uns(us) un segnet uns(us); er segnet des Huus Israel, er segnet des Huus Aaron. 115,13 Na(Er) segnet, de d HERRN firchte, d Kliene un d Greschte. 115,14 Dr HERR segne äich je me um so me, äich un äiri Kinda! 115,15 Ihr sin di (a) Gsegnete des HERRN, der Himmel un Erde gmacht het.

115,16 D Himmel isch dr Himmel des HERRN; aba d Bode het da(er) d Menschekinda ge. 115,17 Di Dote wäre dich, HERR, nit lobe, keina, der nabfahrt in de Schtilli; (a) 115,18 aba mir lobe d HERRN vu etze a bis in Ewigkeit. Halleluja!


116. Psalm

Dank fir Rettig üs Dodesgfahr

116,1 I(Ich) lieb d HERRN, denn na(er) hert de Schtimm vu minem Flehe. 116,2 Na(Er) held sini Ohre zue ma(mir); drum will i(ich) mi Läbä lang nen aruefe.

116,3 Seiler vum Dod hän mi umwickelt, Dotesrich Ängscht hän mi troffe; i(ich) bi in Jomma un Not ku. 116,4 Aba i(ich) ha d Name des HERRN agruefe: Ach, HERR, rett mi!

116,5 Dr HERR isch gnädig un Grecht, un unsa Gott isch barmherzig. 116,6 Dr HERR behetet d Unmindige; wenn i(ich) schwach bi, so hilft er ma(mir).

116,7 Bi etze wieda zfriede, mi Seele; denn dr HERR doet dir Guetes. (a) 116,8 Denn dü hesch mi Seele vum Dod grettet, mi Aug vu d Träne, mi Fueß vum Üsrutsche. 116,9 I(Ich) wir wandle vor rem HERRN (a) im Land vu d Lebändige.

116,10 I(Ich) glaub, au wenn i(ich) sag: I(Ich) wir arg blogt. 116,11 I(Ich) sag in minem Zage: Alli Mensche sin Vuloge. 116,12 We soll i(ich) däm HERRN zruck ge all sini Wohltate, de na(er) a ma(mir) doet?

116,13 I(Ich) will d Kelch vum Heil nähmä UN VUM HERRN D NAME ARUEFE. 116,14 I(ICH) WILL MINI GELÜBDE DÄM HERRN ERFILLE VOR ALL SINEM VOLK.

116,15 D Dod vu sinene Heilige lit schwer vor rem HERRN. (a) 116,16 Ach, HERR, i(ich) bi di Knecht, i(ich) bi di Knecht, dr Bue(Suhn) dinere Magd; dü hesch mi Band vurisse.

116,17 Dir will i(ich) Dank opfere UN VUM HERRN D NAME ARUEFE. 116,18 I(ICH) WILL MINI GELÜBDE DÄM HERRN ERFILLE VOR ALL SINEM VOLK 116,19 in d Vorhef am Huus vum HERRN, in dir, Jerusalem. Halleluja!


D 117. Psalm

Ufruef a de Velka zum Lob Gottes

117,1 Lobet d HERRN, alli Heide! Priese nen, alli Velka! 117,2 Denn (a) sini Gnade un Wohret waltet iba uns(us) in Ewigkeit. Halleluja!

D 118. Psalm

Dankbares Bekunde dr Hilfe Gottes

118,1 (a) Danke däm HERRN; denn na(er) isch fründlig, un sini Güte isch(währt) ewiglich.

118,2 S sag etze Israel: Sini Güte isch(währt) ewiglich. 118,3 S sag etze des Huus Aaron: Sini Güte isch(währt) ewiglich. 118,4 S sag etze, de d HERRN firchte: Sini Güte isch(währt) ewiglich.

118,5 In dr Angscht reft i(ich) d HERRN a; un dr HERR erhert mi un treschtet mi. 118,6 (a) Dr HERR isch mit ma(mir), drum (b) (c) fircht i(ich) mi nit; was kenne mir Mensche doe? 118,7 Dr HERR isch mit mir, mir z helfe; un i(ich) wir rabluegä uf mini Gegna(Feinde). 118,8 (a) S isch guet, uf d HERRN zue vuträue un nit sich vulo uf Mensche. 118,9 S isch guet, uf d HERRN zue vuträue un nit sich vulo uf Firschte.

118,10 Alli Heide umgän mi; aba im Name des HERRN will i(ich) sie abwähre. 118,11 Sie umgän mi vu alle Site; aba im Name des HERRN will i(ich) sie abwähre. 118,12 Sie umgän mi we Biene, de losbränne we ä Fiir in Dorne; aba im Name des HERRN will i(ich) sie abwähre. 118,13 Ma schuckt mi, daß i(ich) hiflege soll; aba dr HERR hilft mir. 118,14 Dr HERR isch mi Macht un mi Psalm un isch (a) mi Heil.

118,15 Ma singt mit Fräid(Freud) vum Sieg in d Hitte dr Grechte: Di Rechte des HERRN bhaltet d Sieg! 118,16 Di Rechte des HERRN isch erheht; di Rechte des HERRN bhaltet d Sieg! 118,17 I(Ich) wir nit schterbe, sundern läbä un des HERRN Werke vukindige. 118,18 Dr HERR züchtigt mi schwer; aba (a) er git mi däm Dod nit pries.

118,19 Den mir uf de Dore vu d Grechtigkeit, daß i(ich) durch sie izeh un däm HERRN dank. 118,20 Des isch des Dor des HERRN; (a) di Grechte wäre dert izeh. 118,21 I(Ich) dank dir, daß dü mi erhert hesch un hesch mir ghulfe.

118,22 Dr Schtei (Wackes), den de Bäulit rüssgworfe hän, isch zum Eckschtei wore. 118,23 Des isch vum HERRN bassiet un isch ä Wunda vor unsare Auge. 118,24 Des isch d Dag, den dr HERR macht het; len uns(us) fräie un frehlich a nem si. 118,25 O HERR, hilf! O HERR, loß ses glinge! 118,26 (a) (b) Globt isch, der do kummt im Name des HERRN! Mir segne äich, de ihr vum Huus des HERRN sin. 118,27 Dr HERR isch Gott, der uns(us) alaichtet. Schmückt des Fäscht mit Maie bis a de (a) Herna vum Altar!

118,28 Dü bisch mi Gott, un i(ich) dank dir; mi Gott, i(ich) will dich priese. 118,29 Dankt däm HERRN; denn na(er) isch fründlig, un sini Güte isch(währt) ewiglich.


D 119. Psalm

De Herrlichkeit vum Wort Gottes (Des goldene ABC)

119,1 (a) Wohl däne, de ohni Tadel läbä, de im Gsetz des HERRN wandle! 119,2 Wohl däne, de sich a sini Mahnige hebed, de nen vu ganzem Herze sueche, 119,3 de uf sinene Wäg wandle un kei Unrecht den. 119,4 Dü hesch bpfohle, fließig z hebe dini Befehl. 119,5 O daß mi Läbä dini Gebote mit ganzem Ernscht hebe. 119,6 Wenn i(ich) ällei uf dini Gebote lueg, so wir i(ich) nit zschand. 119,7 I(Ich) dank dir mit ufrichtigäm Herz, daß dü mi lehrsch de Ordnige dinere Grechtigkeit. 119,8 Dini Gebote will i(ich) hebed; vuloß mi nimmi!

119,9 We wird ä junge Ma si Wäg unschtroofba go? Wenn na(er) sich hebed (haltet) a di Wort. 119,10 I(Ich) suech di vu ganzem Herze; loß mi nit abirre vu dine Gebote. 119,11 I(Ich) bhalt di Wort in minem Herz, damit i(ich) nit gege dich sindig. 119,12 Globt bisch dü, HERR! (a) Lehr mi dini Gebote! 119,13 I(Ich) will mit mine Lippe vuzehle alli Wiesige vu dinem Mul (Gosch). 119,14 I(Ich) fräi mi iba d Wäg, den dini Mahnige zeigä, we iba große Richtum. 119,15 I(Ich) schwätz vu däm, was dü bfohle hesch, un lueg uf di Wäg. 119,16 I(Ich) ha Fräid(Freud) a dine Satzige un vugiss di Wort nit.

119,17 Doe wohl dinem Knecht, daß i(ich) läb un di Wort halt(hebed). 119,18 Mach mir de Auge uf, daß i(ich) sieh de Wunda a dinem Gsetz. 119,19 I(Ich) bi (a) ä Gascht uf Erde; vubirg dini Gebote nit vor mir. 119,20 Mini Seele giert(vuzehrt sich) vor Vulange nohch dine Ordnige alliziit. 119,21 Dü schiltsch di Schtolze; (a) (b) vufluecht sin, de vu dine Gebote abirren. 119,22 Wend vu ma(mir) Schmach un Vuachtig; denn i(ich) halt(heb) mi a dini Mahnige. 119,23 Firschte hocke do un schwätze gege mi; aba di Knecht sinnt nohch iba dini Gebote. 119,24 I(Ich) ha Fräid(Freud) a dine Mahnige; sie sin mi Rotgeba.

119,25 Mini Seele lit im Staube; erfrisch mi nohch dinem Wort. 119,26 I(Ich) vuzehl dir mi Wäg, un dü erhersch mi; lehr mi dini Gebote. 119,27 Loß mi vuschtoh d Wäg dina Befehle, so will i(ich) schwätze vu dine Wunda. 119,28 I(Ich) sorg mi, daß ma(mir) d Seele vuschmachtet; schtärk mi nohch dinem Wort. 119,29 Hebe wiet vu mir d (a) Wäg dr Luug un gib mir in Gnade di Gsetz. 119,30 I(Ich) ha üsgwählt d Wäg dr Wohret, dini Wiesige hab i(ich) vor mich gschtellt. 119,31 I(Ich) halt a dine Mahnige fescht; HERR, loß mi nit zschand wäre! 119,32 I(Ich) lauf d Wäg dina Gebote; denn dü treschtesch mi Herz.

119,33 Zeig ma(mir), HERR, d Wäg dina Gebote, daß i(ich) druf ufbasse bis ans End. 119,34 Undawies mi, daß i(ich) druf ufbass di Gesetz un s halt vu ganzem Herz. 119,35 Fihr mi uf däm Schtieg dina Gebote; denn i(ich) ha Gfalle dra. 119,36 Held mi Herz zue dine Mahnige un nit zue d Habsucht. 119,37 Wend mi Aug ab, daß sie nit luege nohch unnütza Lehr, un erfrisch mi uf dinem Wäg. 119,38 Erfill dinem Knecht di Wort, daß i(ich) dich fircht. 119,39 Wend vu ma(mir) de Schmach, de i(ich) schiech; denn dini Ordnige sin guet. 119,40 Lueg, i(ich) begehr dini Befehle; erfrisch mi mit dinere Grechtigkeit.

119,41 HERR, loß ma(mir) di Gnade wiedafahre, dini Hilf nohch dinem Wort, 119,42 daß i(ich) sage ka däm, der mi schmäht; denn i(ich) vuloss mi uf di Wort. 119,43 Un nimm jo nit vu minem Mul (Gosch) des Wort dr Wohret; denn i(ich) hoff uf dini Ordnige. 119,44 I(Ich) will di Gsetz hebed alliziit, imma un ewiglich. 119,45 Un i(ich) wandel frehlich; denn i(ich) suech dini Befehle. 119,46 I(Ich) (a) sag vu di Ziigniss vor Kenig un schäm mi nit. 119,47 I(Ich) ha Fräid(Freud) a dine Gebote, sie sin ma(mir) arg leb(lieb), 119,48 un heb mini Händ uf zue dine Gebote, de ma(mir) leb(lieb) sin, un sag vu dine Wiesige.

119,49 Denk a des Wort, des dü dinem Knecht ge hesch, un loß mi druf hoffe. 119,50 Des isch mi Troscht in minem Elend, daß di Wort mich erfrischt. 119,51 Di Schtolze tribä ihr Schpott mit mir; trozdem mach wiech i(ich) nit vu dinem Gsetz. 119,52 HERR, wenn i(ich) a dini ewigi Ordnige denk, so wir i(ich) treschtet. 119,53 Zorn (Wuet) packt mi iba di Gottlose, de di Gsetz vulen. 119,54 Dini Gebote sin mi Led im Huus, in däm i(ich) Fremdling bi. 119,55 HERR, i(ich) denk Nacht`s a di Name un halt di Gsetz. 119,56 Des isch mi Schatz, daß i(ich) mich a dini Befehle halt.

119,57 I(Ich) ha gsait: HERR, des soll mi Erbe si, daß i(ich) di Wort halt. 119,58 I(Ich) suech di Gunscht vu ganzem Herze; bi mir gnädig nohch dinem Wort. 119,59 I(Ich) ibadenk mi Wäg un lenk mini Feß zue dine Mahnige. 119,60 I(Ich) mach un vuwill (säume) nit, z hebe dini Gebote. 119,61 De Gottlose Schtrick umschlinge mi; aba di Gsetz vugiss i(ich) nit. 119,62 Zue d midde in d Nacht schtand i(ich) uf, dir z danke fir de Ordnige dinere Grechtigkeit. (a) 119,63 I(Ich) halt mi zue alle, de dich firchte un dini Befehle hebe. 119,64 HERR, d Bode isch voll dinere Güte; lehr mi dini Gebote.

119,65 Dü doesch Guetes dinem Knecht, HERR, nohch dinem Wort. 119,66 Lehr mi heilsami Isicht un s Wisse; denn i(ich) glaub dine Gebote. 119,67 Bfohr i(ich) demuetig gmacht worde bi, irrte i(ich); etze aba halt i(ich) di Wort. 119,68 Dü bisch gütig un fründlig, lehr mi dini Wiesige. 119,69 Di Schtolze erdichte Lug iba mi, i(ich) aba halt vu ganzem Herz dini Befehle. 119,70 Ihr Herz isch ganz vuschtockt; i(ich) aba ha Fräid(Freud) a dinem Gsetz. 119,71 S isch guet fir mich, daß dü mich demuetig gmacht hesch, damit i(ich) dini Gebote lern. 119,72 Des Gsetz vu dinem Mul (Gosch) isch ma(mir) leba als vieli däusend Schtickli Gold un Silba.

119,73 Dini Hand het mi gmacht un bildet; undawies mi, daß i(ich) dini Gebote lern. 119,74 De dich firchte, sähn mi un fräie sich; denn i(ich) hoff uf di Wort. 119,75 HERR, i(ich) weiß, daß dini Urdeile Grecht sin; in dinere Treui hesch dü mich demuetig gmacht. 119,76 Dini Gnade soll mi Troscht si, we dü dinem Knecht zuegsait hesch. 119,77 Loß mir dini Barmherzigkeit wiedafahre, daß i(ich) läb; denn i(ich) ha Fräid(Freud) a dinem Gsetz. 119,78 Ach, daß de Schtolze zschande wäre, de mich mit Lug nabdrucke! I(Ich) aba sinn nohch iba dini Befehle. 119,79 Ach, daß sich zue ma(mir) halte, de dich firchte un dini Mahnige kenne! 119,80 Mi Herz bliebt rechtschaffe in dine Gebote, damit i(ich) nit zschande wir.

119,81 Mini Seele vulangt nohch dinem Heil; i(ich) hoff uf di Wort. 119,82 Mini Auge sehne sich nohch dinem Wort un sage: Wenn treschtesch dü mich? 119,83 I(Ich) bi we ä Wischluch im Rauch; doch dini Gebote vugiss i(ich) nit. 119,84 We lang soll di Knecht noh warte? Wenn willsch dü Gricht hebed iba mini Vufolga? 119,85 Di Schtolze grabe ma(mir) Gruebe, de, de nix doe den nohch dinem Gsetz. 119,86 All dini Gebote sin Wohret; de(sie) aba jage mi mit Lug; hilf ma(mir)! 119,87 Sie hän mi schier fascht umbrocht uf Erde; i(ich) aba vuloss dini Befehle nit. 119,88 Erfrisch mi nohch dinere Gnade, daß i(ich) halt de Mahnig vu dinem Mul (Gosch).

119,89 HERR, (a) di Wort bliebt ewiglich, so wiet dr Himmel längt; 119,90 di Wohret währet fir un fir. Dü hesch d Erde fescht grindet, un sie bliebt schtoh. 119,91 Sie schtoht noh hiit nohch dine Ordnige; denn s mueß dir alles dene. 119,92 Wenn di Gsetz nit mi (a) Troscht gsi wär, so wär i(ich) vugange in minem Elend. 119,93 I(Ich) will dini Befehle nimmi vugässä; denn dü erfrisches mich damit. 119,94 I(Ich) bi dir, hilf mir; denn i(ich) suech dini Befehle. 119,95 Di Gottlose lauere ma(mir) uf, daß sie mich umbringe; i(ich) aba merke uf dini Mahnige. 119,96 I(Ich) ha gsähne, daß alles ä End het, aba dini Gebot bliebe bschtoh.

119,97 We ha i(ich) di Gsetz so leb(lieb)! Dagdäglich sinn i(ich) nem nohch. (a) 119,98 Dü machsch mi mit dinem Gebot schlaua(weisa), als mini Gegna(Feinde) sin; denn s isch ewiglich mi Schatz. 119,99 I(Ich) ha me Isicht als alli mi Lehra; denn iba dini Mahnige sinn i(ich) nohch. 119,100 I(Ich) bi schlaua als di Alte; denn i(ich) halt mich a dini Befehle. 119,101 I(Ich) vuwehr minem Fueß alli besi Wäg, damit i(ich) di Wort halt. 119,102 I(Ich) wiech nit vu dine Ordnige; denn dü lehrsch mich. 119,103 Di Wort isch minem Mul (Gosch) seßa als Honig. 119,104 Di Wort macht mi schlau; drum (a) hass i(ich) alli falschi Wäg.

119,105 Di Wort isch vu minem Fuß des Lecht un (a) ä Lecht uf minem Wäg. 119,106 I(Ich) schwör un will's hebed: De Ordnige dinere Grechtigkeit will i(ich) bwahre. 119,107 I(Ich) bi arg demuetig gmacht; HERR, erfrisch mich nohch dinem Wort! 119,108 (a) Loß dir gfalle, HERR, des Opfa vu minem Mul (Gosch), un lehr mi dini Ordnige. 119,109 Mi Läbä isch imma in Gfahr; aba di Gsetz vugiss i(ich) nit. 119,110 Di Gottlose lege ma(mir) Schlinge; i(ich) aba irr nit ab vu dine Befehle. 119,111 Dini Mahnige sin mi ewiges Erbe; denn sie sin vu minem Herz ä Wunne. 119,112 I(Ich) held mi Herz, z doe dini Gebote imma un ewiglich.

119,113 I(Ich) (a) (b) hass de Wanklige un lieb di Gsetz. 119,114 Dü bisch mi Schutz un mi Schild; i(ich) hoff uf di Wort. 119,115 Wieche vu ma(mir), ihr Ibeltäta! I(Ich) will mich hebed a de Gebote vu minem Gott. 119,116 Erhalt mi durch di Wort, daß i(ich) läbt, un loß mi nit zschande wäre in minare Hoffnig. 119,117 Schtärk mi, daß i(ich) grettet wir, so will i(ich) imma Fräid(Freud) ha a dine Gebote. 119,118 Dü vuwirfsch alli, de vu dine Gebote abirre; denn ihr Werk isch Lug un Trug. 119,119 Dü schaffsch alli Gottlose uf Erde wäg (a) we Schlacke, drum lieb i(ich) dini Mahnige. 119,120 I(Ich) fircht mi vor dir, daß ma(mir) d Huut schreckt, un i(ich) vuschreck vor dine Gricht.

119,121 I(Ich) ha Recht un Grechtigkeit gebt; ibagib mi nit däne, de ma(mir) Gwalt adoe wen. 119,122 Tritt i fir di Knecht un treschte nen, daß ma(mir) di Schtolze nit Gwalt aden! 119,123 Mini Auge sehne sich nohch dinem Heil un nohch rem Wort dinere Grechtigkeit. 119,124 Handle (Feilsch) mit dinem Knecht nohch dinere Gnade un lehr mi dini Gebote. 119,125 I(Ich) bi di Knecht: Undawies mi,daß i(ich) vuschto doe dini Mahnige. 119,126 S isch Ziit, daß dr HERR was doet; sie hän di Gsetz vubroche. 119,127 Drum lieb i(ich) dini Gebote me als Gold un fienes Gold. 119,128 Drum halt i(ich) alli di Befehle fir recht, (a) i(ich) hass alli falschi Wäg.

119,129 Dini Mahnige sin Wundawerke; drum hebed (haltet) sie mini Seele. 119,130 Wenn di Wort bekannt wird, so erfreut s und macht schlau de Unvuschtändige. 119,131 I(Ich) doe mi Mul (Gosch) wiet uf un lechze, denn mich vulangt nohch dine Gebote. 119,132 Wend di zue ma(mir) un bi ma(mir) gnädig, we dü pflegsch z doe däne, de di Name liebe. 119,133 Loß mi Gang in dinem Wort fescht si un loß kei Unrecht iba mich herrsche. 119,134 Erles mi vum Druck durch Mensche, so will i(ich) hebed dini Befehle. 119,135 Loß di Üsgsäh laichte iba di Knecht, un lehr mi dini Gebote. 119,136 Mini Auge fleße voll Träne, wel ma di Gsetz nit hebed (halte).

119,137 HERR, dü bisch Grecht, un dini Urdeile sin richtig. 119,138 Dü hesch dini Mahnige bpfohle in Grechtigkeit un großa Treui. 119,139 I(Ich) ha mi schier z Dod (a) geifert, wel mi Find dini Wort vugässä. 119,140 Di Wort isch ganz durchläutert, un di Knecht het s leb(liebt`s). 119,141 I(Ich) bi gring un vuachtet; i(ich) vugiss aba nit dini Befehle. 119,142 Dini Grechtigkeit isch ä ewigi Grechtigkeit, un di Gsetz isch Wohret. 119,143 Angscht un Not hän mi troffe ka; i(ich) ha aba Fräid(Freud) a dine Gebote. 119,144 Dini Mahnige sin Grecht in Ewigkeit; undawies mi, so läb i(ich).

119,145 I(Ich) ruef vu ganzem Herz; erher mi, HERR; i(ich) will dini Gebote hebed. 119,146 I(Ich) ruef zue dir, hilf ma(mir); i(ich) will mi a dini Mahnige hebed. 119,147 I(Ich) kumm in dr Frehi un ruef um Hilfe; uf di Wort hoff i(ich). 119,148 I(Ich) wache uf, wenn's noh Nacht isch, nohchzdenke iba di Wort. 119,149 Her mi Schtimm nohch dinere Gnade; HERR, erfrisch mi nohch dinem Recht. 119,150 Mini arglischtige Vufolga kumme; aba sie sin wiet vu dinem Gsetz. 119,151 HERR, dü bisch nooch, un alli dini Gebote sin Wohret. 119,152 Längscht weiß i(ich) üs dine Mahnige, daß dü sie fir ewig grindet hesch.

119,153 Lueg doch mi Elend a un errett mi; denn i(ich) vugiss di Gsetz nit. 119,154 Fihr mi Sach un erles mi; erfrisch mi durch di Wort. 119,155 Des Heil isch wiet vu d Gottlose; denn sie achte dini Gebote nit. 119,156 HERR, dini Barmherzigkeit isch groß; erfrisch mi nohch dinem Recht. 119,157 Vu mini Vufolga un Gegna(Feinde) gits viel; i(ich) wiech aba nit vu di Mahnige. 119,158 I(Ich) sieh de Vuächta, un s doet ma(mir) wehe, daß sie di Wort nit hebed. 119,159 Lueg, i(ich) lieb dini Befehle; HERR, erfrisch mi nohch dinere Gnade. 119,160 (a) Di Wort isch nigs als Wohret, alli Ordnige dinere Grechtigkeit bliebe ewiglich.

119,161 Firschte jage mi ohni Grund; aba mi Herz firchtet sich nur vor dinem Wort. 119,162 I(Ich) fräie mi iba di Wort we eina, der ä große Fang macht. 119,163 Lege bi i(ich) feind, un sie sin ma(mir) ä Greuel; aba di Gsetz ha i(ich) leb(lieb). 119,164 I(Ich) lob di am Dag siebemol wägä dine Grechte Ordnige. 119,165 Greschte Friede hän, de di Gsetz liebe; sie wäre nit hiflege. 119,166 HERR, i(ich) wart uf di Heil un doe dini Gebote. 119,167 Mi Seele hebet (haltet) sich a dini Mahnige un het sie arg leb(lieb). 119,168 I(Ich) heb(halt) dini Befehle un dini Mahnige; denn alli mini Wäg liege offe vor dir.

119,169 HERR, loß mini Klage vor dich kumme; undawies mi nohch dinem Wort. 119,170 Loß mi Flehe vor dich kumme; errett mi nohch dinem Wort. 119,171 Mini Lippe solle dich lobe; denn dü lehrsch mi dini Gebote. 119,172 Mi Zunge soll singe vu dinem Wort; denn alli dini Gebote sin Grecht. 119,173 Loß di Hand mir bischtoh; denn i(ich) ha üsgwählt dini Befehle. 119,174 HERR, mich vulangt nohch dinem Heil, un a dinem Gsetz ha i(ich) Fräid(Freud). 119,175 Loß mi Seele läbä, daß sie dich lobt, un di Recht mir hilft. 119,176 I(Ich) bi (a) we ä vuirrtes un vulorenes Schof; suech di Knecht, denn i(ich) vugiss dini Gebote nit.


120. Psalm

Hilferuef gege Vulogeni

120,1 Ä WALLFAHRTSLED. I(Ich) ruef zum HERRN wägä minere Not, un na(er) erhert mi. 120,2 HERR, errett mi vu d Lugibütel, vu d falsche Zunge.

120,3 Was soll la(er) dir adoe, dü falschi Zunge, un was dir noh ge? 120,4 Scharfi Pfiel vumä Schtarke un fürigi Kohle!

120,5 Mai mir, daß i(ich) vuwiele mueß unda Mensche; i(ich) mueß huuse bi d Zelt vu Kedar! 120,6 S wird minere Seele bang, z huuse bi däne, de d Friede hasse. 120,7 I(Ich) (a) heb Friede; aba wenn i(ich) schwätz, so fange sie Strit(Händel) a.


D 121. Psalm

Dr treue Menscheheta

121,1 Ä WALLFAHRTSLED. I(Ich) heb mini Auge uf zue d Berge. Woher kummt mir Hilf? 121,2 Mini Hilfe kummt vum HERRN, der Himmel un Erde gmacht het.

121,3 Na(Er) wird dini Feß nit üsrutsche losse, un der di behetet, schloft nit. 121,4 Lueg, dr Heta Israels schloft un duslet nit.

121,5 Dr HERR bhetet di; dr HERR isch di Schatte iba dinere rechte Hand, 121,6 daß di am Dag d Sunne nit schticht noh dr Mond in d Nacht.

121,7 Dr HERR bhetet di vor allem Schlechte, er bhetet dini Seele. 121,8 Dr HERR bhetet di Üsgang un Igang vu etze a bis in Ewigkeit!


D 122. Psalm

Ä Segenswunsch fir Jerusalem

122,1 (a) (b) VU DAVID, Ä WALLFAHRTSLED. I(Ich) freut mi iba de, de ma(mir) sage: Len uns(us) zeh zum Huus des HERRN! 122,2 Etze schtehn unsari Feß in dine Tore, Jerusalem.

122,3 Jerusalem isch bäut als ä Schtadt, in dere ma zsämmekumme soll, 122,4 wohi de Schtämm nufzehn, de Schtämm des HERRN, we s bpfohle isch däm Volk Israel, z priese d Name des HERRN. 122,5 Denn dert schtehn de Throne zum Gricht, de Throne vum Huus David.

122,6 Wünsche Jerusalem (a) Gliick! S meeg wohl go däne, de di liebe! 122,7 S meeg Friede si in dine Mauere un Gliick in dine Paläscht! 122,8 Wägä mine Breda un Freunde wille will i(ich) dir Friede wünsche. 122,9 Wägä nem Huus des HERRN wille, unsares Gottes, will i(ich) di Beschtes sueche.


D 123. Psalm

Ufblick zue Gottes Gnade

123,1 Ä WALLFAHRTSLED. I(Ich) heb mini Auge uf zue dir, der dü im Himmel wohnsch. 123,2 Lueg, we de Auge dr Knecht uf de Händ ihra Herre luege, we de Auge dr Mägd uf de Händ ihra Herrin, so luege unsri Auge uf d HERRN, unsaren Gott, bis sa(er) uns(us) gnädig wär.

123,3 Bi uns(us) gnädig, HERR, bi uns(us) gnädig; denn allzuearg litte ma Vuachtig. 123,4 Allzuearg litt unsari Seele d Schpott vu d Schtolze un de Vuachtig vu d Hochnäsige.


D 124. Psalm

Helfa in dr Not

124,1 VU DAVID, Ä WALLFAHRTSLED. Wär dr HERR nit bi uns(us) - schwätz so Israel -, 124,2 wär dr HERR nit bi uns(us), wenn Mensche gege uns(us) ufschtehn, 124,3 so frässä sie uns(us) lebändig, wenn ihri Wuet iba uns(us) kummt (brennt); 124,4 so (a) erträngte uns(us) Wassa, großi Bäch gehn (b) iba unsri Seele, 124,5 s gehn Wassa hoch iba uns(us) wäg.

124,6 Globt isch dr HERR, daß sa(er) uns(us) nit git zum Raub in ihri Zähne! 124,7 Unsri Seele isch gflohe we ä Vogel däm Netz vum Vogelschtella; des Netz isch vurisse, un ma(mir) sin fräi.

124,8 Unsri Hilf schtoht im Name des HERRN, der Himmel un Erde gmacht het.


D 125. Psalm

Dr HERR isch um si Volk drum rum

125,1 Ä WALLFAHRTSLED. De uf d HERRN hoffe, wäre nit hiflege, sundern ewig bliebe we dr Berg Zion. 125,2 We um Jerusalem d Berg sin, so isch dr HERR um si Volk her vu etze a bis in Ewigkeit.

125,3 Denn dr Gottlose Zepta wird nit bliebe iba däm Erbdeil vu d Grechte, damit di Grechte ihri Hand nit üsschtrecke zue Ungrechtigkeite.

125,4 HERR, doe wohl d Guete un däne, de frommen Herze sin. 125,5 De aba abwieche uf ihri krummi Wäg, wird dr HERR dhifahre losse mit d Ibeltäta. (a) (b) Friede isch iba Israel!


D 126. Psalm

126,1 (a) Ä WALLFAHRTSLED. Wenn dr HERR di Gfangene Zions erlese wird, wäre ma(mir) si we di Traimende. 126,2 Dann(Dnoh) wird unsa Mul (Gosch) volla Lache un unsri Zunge volla Roehm si. Dann(Dnoh) wird ma sage unda d Heide: Dr HERR het Großses a nene doe!

126,3 Dr HERR het Großses a uns(us) doe; wägä däm sin ma(mir) frehlich.

126,4 HERR, bring zruck unsri Gfangene, we dü de Bäch wiedabringsch im Süde. 126,5 De mit Träne saje, wäre mit Fräid(Freud) ernte. (a) 126,6 Sie gehn hi un hiile un schtraie ihr Some un (a) kumme mit Fräid(Freud) un bringe ihri Garbe.


D 127. Psalm

A Gottes Sege isch alles gläge

127,1 VU SALOMO, Ä WALLFAHRTSLED. Wenn dr HERR nit des Huus bäut, so schaffe umsunscht, de dra bäue. Wenn dr HERR nit de Schtadt bhetet, so wacht dr Wächta umsunscht. 127,2 S isch umsunscht, daß ihr freh ufschtehn un dnoh lang sitze un ässä äicha Brot mit Sorge; denn (a) sinene Freunde git da`s(er´s) im Schlof.

127,3 Lueg, Kinda sin ä Gabe vum HERRN, un Lybesfrucht isch ä Gschenk. (a) (b) (c) 127,4 We Pfiel in d Hand vumä Schtarke, so sin de Sehn dr Jugedziit. 127,5 Wohl däm, der si Köcha mit ne gfillt het! Sie wäre nit zschand, wenn sie mit ihre Gegna(Feinde) vuhandle im Dor.


128. Psalm

Gsegnete Huusschtand

128,1 Ä WALLFAHRTSLED. Wohl däm, der d HERRN firchtet un uf sinene Wäg goht! 128,2 Dü wirsch ässä vu dinere Händ Arbet; wohl dir, dü hesch's guet.

128,3 Di Wib wird si we ä fruchtbare Wischtock drinne in dinem Huus, dini Kinda we jungi Elbaium um di Disch rum. (a) 128,4 Lueg, so wird gsegnet der Ma, der d HERRN firchtet.

128,5 Dr HERR wird di segne üs Zion, daß dü siehsch des Gliick Jerusalems di Läbä lang 128,6 un (a) siehsch Kinda dina Kinda. (b) Friede isch iba Israel!


D129. Psalm

Hilferuef vum bedrängte Israel

129,1 Ä WALLFAHRTSLED. Sie hän mi viel undadruck vu klei uf a - so schwätz Israel -, 129,2 sie hän mi viel undadruck vu klei uf a; aba sie hän mi nit ibawältigt. 129,3 D Pflüga hän (a) uf minem Rucke gackart un ihri Furche langzoge. 129,4 Dr HERR, der Grecht isch, het de Gottlose Seila vuhaue.

129,5 Ach daß zschande däte un zrruckwiiche alli, de Zion iba(gram) sin! 129,6 Ach daß sie däte we des Gras uf d Dächa, des vudorrt, bvor ma´s üsrißt, 129,7 mit däm dr Schnitta sini Hand nit fiillt noh dr Garbebinda si Arm; 129,8 un keina, der vorbäigoht, soll sage: (a) Dr Sege des HERRN isch iba äich! Mir segne äich im Name des HERRN.


D 130. Psalm

130,1 Ä WALLFAHRTSLED. Üs dr Defi ruef i(ich), HERR, zue dir. 130,2 Herr, her mi Schtimm! Loß dini Ohre acht ha uf de Schtimm vu minem Ruefe! 130,3 Wenn dü, HERR, Sinde arechne willsch - Herr, wer wird bschtoh? 130,4 Denn bi dir isch de (a) (b) Vugebig, daß ma di firchtet.

130,5 I(Ich) harre des HERRN, mi Seele harret, un i(ich) hoff uf si Wort. 130,6 Mini Seele wartet uf d Herrn me als de Wächta uf d Morge;* me als de Wächta uf d Morge *Luther ibasetzt: "Mini Seele wartet uf d Herrn vu eina Morgewache bis zue d andare." 130,7 hoff Israel uf d HERRN! Denn bi däm HERRN isch Gnade un viel Erlesig bi nem. 130,8 Un na(er) wird Israel erlese üs all sinene Sinde. (a)


D 131. Psalm

Kindlichi Ergebig

131,1 VU DAVID, Ä WALLFAHRTSLED. HERR, mi Herz isch nit hoferig, un mini Auge sin nit schtolz. I(Ich) gang nit um mit große Sache, de ma(mir) zue wundarig sin. 131,2 Gwiß, (a) mi Seele isch schtill un ruehig wore we ä kliens Kind bi sinere Muetter; we ä kliens Kind, so isch mi Seele in ma.

131,3 Israel, hoffe uf d HERRN vu etze a bis in Ewigkeit!


D 132. Psalm

David´s Huus un des Heiligtum uf Zion

132,1 Ä WALLFAHRTSLED. Gedenk, HERR, däm David un all si Abmehe, 132,2 der däm HERRN ä Eid gschwore het un globt het däm Mächtige Jakobs: 132,3 (a) (b) I(Ich) will nit in mi Huus go noh mi ufs Laga vu minem Bett lege, 132,4 i(ich) will mi Aug nit schlofe losse noh mini Augedeckel schlummere, 132,5 bis i(ich) ä Platz find fir d HERRN, ä Wohnig fir d Schtarke Jakobs.

132,6 Lueg, ma(mir) hert vu ihr in Efrata, ma(mir) hän nen gfunde im Gfilde vu Jaar. 132,7 Mir wen in sini Wohnig go un abäte (ahimmle) vor rem Schemel vu sinene Feß. 132,8 HERR, (a) (b) mache di uf zue d Schtätte dinere Rueh, dü un (c) de Lade dinere Macht! 132,9 Dini Prieschta (Pfarra) solle sich azeget mit Grechtigkeit un dini Heilige sich fräie. 132,10 Wies nit ab des Agsicht vu dinem Gsalbte wägä dinem Knecht David!

132,11 Dr HERR het David (a) (b) ä Eid gschwore, dvu wird da(er) sich gwiß nit abwende: I(Ich) will dir uf di Thron setzä eina, der vu dinem Lyb (Ranze) kummt. 132,12 Den dini Sehn mi Packt(Abkumme) hebed un mini Gebot, de i(ich) sie lehre doe, so solle au ihri Sehn uf dinem Thron hocke ewiglich.

132,13 Denn dr HERR het Zion üsgwählt, un (a) (b) s gfallt nem, dert z huuse. "132,14 Des isch de Schtätt minare Rueh ewiglich; do will i(ich) huuse, denn des gfallt ma(mir). 132,15 I(Ich) will ihri Ässä segne un ihre Arme gnoe Brot ge. 132,16 Ihri Prieschta (Pfarra) will i(ich) mit Heil azeget, un ihri Heilige solle frehlich si. 132,17 Dert soll däm David ufgoh ä mächtige Schproß, i(ich) ha (a) minem Gsalbte ä (b) Lecht zuegrichtet; 132,18 sini Gegna(Feinde) will i(ich) in Schand azeget, aba iba nem soll blehe sini Krone."


D 133. Psalm

D Sege vu d Breda Itracht

133,1 VU DAVID, Ä WALLFAHRTSLED. Lueg, we fäin un leb isch's, wenn (a) Breda iträchtig binanda huuse! 133,2 S isch we des fäine (a) (b) Salbel uf däm Kopf Aarons, des rabfleßt in si Bart, des rabfleßt zum Säum vu sinem Häß, 133,3 we d Tau, der vum Hermon rabflegt uf de Berge Zions! Denn dert vuheißt dr HERR d Sege un Läbä bis in Ewigkeit.

D 134. Psalm

Nachts ä Lobled im Tempel

134,1 Ä WALLFAHRTSLED. Alla, lobe d HERRN, alli Knecht des HERRN, de ihr schtehn Nachts im Huus des HERRN! 134,2 Hebet äiri Händ uf im Heiligtum un lobe d HERRN! 134,3 Dr HERR segne di üs Zion, der Himmel un Erde gmacht het!

D 135. Psalm

135,1 Halleluja! Lobe d Name des HERRN, lobe, ihr Knecht des HERRN, 135,2 de ihr schtehn im Huus des HERRN, in d Vorhef am Huus unsres Gottes! 135,3 Lobe d HERRN, denn dr HERR isch fründlig; lobsinge sinem Name, denn na(er) isch lieblich! 135,4 Denn dr HERR het sich Jakob üsgwählt, Israel zue sinem Eigentum. (a)

135,5 Jo, i(ich) wiß, daß dr HERR groß isch un (a) unsa HERR iba alle Götta. 135,6 Alles, was sa(er) will, des doet da(er) im Himmel un uf d Erde, im Meer un in jeda Defi; 135,7 der d Wolke ufschtiege lost vum End dr Erde, der Blitze samt däm Rägä macht, der d Wind rüsfihrt üs sinene Kammere; (a) 135,8 der (a) de Erschtgeburte schlat in Ägypte bi d Mensche un bim Vieh 135,9 un het (a) Zeiche un Wunda kumme lo iba di, Ägypteland, iba d Pharao un alli sini Knecht; 135,10 (a) der vieli Velka schlat un umbringt mächtige Kenig, 135,11 Sihon, d Kenig vu Amorita, un Og, d Kenig vu Baschan, un alli Kenigrich in Kanaan, 135,12 un (a) git ihr Land zum Erbe, zum Erbe sinem Volk Israel.

135,13 HERR, (a) di Name währet ewiglich, di Roehm, HERR, währet fir un fir. 135,14 Denn (a) dr HERR schafft Recht sinem Volk un wird sinene Knecht gnädig si.

135,15 De Götze dr Heide sin Silba un Gold, gmacht vu Menschehänd. 135,16 Sie hän Mäuler un schwätze nit, sie hän Auge un sähn nit, 135,17 sie hän Ohre un häre nit, au isch kei Odem in ihrem Mul (Gosch). 135,18 De solchi Götze mache, sin nene glich, alli, de uf sie hoffe.

135,19 Des Huus Israel lob d HERRN! Lobe d HERRN, ihr vum Huus Aaron! 135,20 Ihr vum Huus Levi, lobe d HERRN! De ihr d HERRN firchte, lobe d HERRN! 135,21 Globt isch dr HERR üs Zion, der zue Jerusalem wohnt! Halleluja!


D 136. Psalm

Gottes Wunda in sinere Schöpfig un in dr Gschichte vu sinem Volk

136,1 (a) Danke däm HERRN; denn na(er) isch fründlig, denn sini Güte isch(währet) ewiglich. 136,2 Danke däm Gott alla Götta, denn sini Güte währet ewiglich. 136,3 Danke däm Herrn alla Herre, denn sini Güte währet ewiglich.

136,4 Der ällei großi Wunda doet, denn sini Güte währet ewiglich. 136,5 Der de Himmel mit Gschidheit gmacht het, denn sini Güte währet ewiglich. 136,6 Der d Bode iba däm Wassa üsbreitet het, denn sini Güte währet ewiglich. 136,7 (a) Der großi Lechta gmacht het, denn sini Güte währet ewiglich: 136,8 d Sunne, d Dag z regiere, denn sini Güte währet ewiglich; 136,9 d Mond un de Schterne, d Nacht z regiere, denn sini Güte währet ewiglich.

136,10 Der di Erschtgeborene schlat in Ägypte, denn sini Güte währet ewiglich; 136,11 un fihrt Israel vu dert üsä, denn sini Güte währet ewiglich; 136,12 mit schtarker Hand un üsgrecktem Arm, denn sini Güte währet ewiglich. 136,13 Der des Schilfmeer deilt in zwei Deil, denn sini Güte währet ewiglich; 136,14 un het Israel midde durchgoh lo, denn sini Güte währet ewiglich; 136,15 der d Pharao un si Heer ins Schilfmeer schuckt, denn sini Güte währet ewiglich.

136,16 Der si Volk fihrt durch d Wüschte, denn sini Güte währet ewiglich. 136,17 (a) Der großi Kenig schlat, denn sini Güte währet ewiglich; 136,18 un bringt mächtige Kenig um, denn sini Güte währet ewiglich; 136,19 Sihon, d Kenig vu Amorita, denn sini Güte währet ewiglich; 136,20 un Og, d Kenig vu Baschan, denn sini Güte währet ewiglich; 136,21 un git ihr Land zum Erbe, denn sini Güte währet ewiglich; 136,22 zum Erbe sinem Knecht Israel, denn sini Güte währet ewiglich. 136,23 Der a uns(us) denkt het, als ma(mir) undadruckt ware, denn sini Güte währet ewiglich; 136,24 un uns(us) erlöste vu unsare Gegna(Feinde), denn sini Güte währet ewiglich. 136,25 Der (a) Ässä git allem Fleisch, denn sini Güte währet ewiglich.

136,26 Danke däm Gott vum Himmel, denn sini Güte währet ewiglich.


137. Psalm

Gjomma vu d Gfangene zue Babel

137,1 A d Wassa zue Babel hocke ma(mir) un hiilä, wenn ma(mir) a Zion denke. 137,2 Unseri Harfe hän ma(mir) a d Weide ghängt dert im Land. 137,3 Denn de uns(us) gfange halte, hän uns(us) dert singe gheiße un in unsam Hiile frehlich zsi: "Singe uns(us) ä Led vu Zion!"

137,4 We kennte ma(mir) des HERRN Led singe in fremdem Land? 137,5 (a) Vugäss i(ich) di, Jerusalem, so vudorr mini Rechte. 137,6 Mini Zunge soll a minem Guume kläbä, wenn i(ich) a di nit denk, wenn i(ich) nit loss Jerusalem mi hechschte Fräid(Freud) si.

137,7 HERR, (a) (b) vugiß d Sehn Edom nit, was sie sage am Dag Jerusalems: "Rißes abe, rißes abe bis uf d Grund!" 137,8 Dochta Babel, dü Vuwüschterin, wohl däm, der dir vugilt, was dü uns(us) adoe hesch! 137,9 Wohl däm, der (a) dini junge Kinda nimmt un sie am Felse vuschmettat!b


D 138. Psalm

Dank fir Gottes Hilfe

138,1 VU DAVID. I(Ich) dank dir vu ganzem Herze, vor d Götta will i(ich) dir lobsinge. 138,2 I(Ich) will abäte vor dinem heilige Tempel un di Name priese fir dini Güte un Treui; denn dü hesch di Name un di Wort herrlich gmacht iba alles. 138,3 Wenn i(ich) di aruef, so erhersch dü mi un gibsch minare Seele großi Kraft.

138,4 S danke dir, HERR, alli Kenig uf Erde, (a) daß sie häre des Wort vu dinem Mul; 138,5 sie singe vu d Wäg des HERRN, daß de Herrlichkeit des HERRN so groß isch. 138,6 Denn dr HERR isch hoch un luegt uf d Niedrige un kennt d Schtolze vu wietem.

138,7 Wenn i(ich) midde in dr Angscht wandel, so erfrischst dü mi un recksch di Hand gege d Zorn mina Gegna(Feinde) un hilfsch ma(mir) mit dinere Rechte. 138,8 Dr HERR wird mi Sach nüsfihre. HERR, dini Güte isch ewig. Des Werk(Gschafftene) dina Händ wotsch dü nit losse.


D 139. Psalm

Gott dr Allwissende un Allgegewärtige

139,1 (a) (b) Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. HERR, dü erforschesch mi un kennest mi. 139,2 I(Ich) hock odr schtand uf, so weisch dü s; dü vustohsch mi denke vu wietem. 139,3 I(Ich) gang odr lieg, so bisch dü um mi un siehsch alli mini Wäg. 139,4 Denn lueg, s isch kei Wort uf minere Zunge, des dü, HERR, nit scho wüßtesch. 139,5 Vu alle Site umgibsch dü mi un hebsch di Hand iba mir. 139,6 De z Wisse isch ma(mir) zue wundabar un z hoch, i(ich) ka´s nit vuschtoh.

139,7 Wohin soll i(ich) go vor dinem Geischt, un wohi soll i(ich) fudlaufe vor dinem Gsicht(Visasch)? 139,8 Fihr i(ich) gen Himmel, so bisch dü do; bettet i(ich) mi bi d Dote, lueg, so bisch dü au do. (a) 139,9 Nähm i(ich) Fligel dr Morgeröti un (a) blieb am üßerschte Meer, 139,10 so würd au dert di Hand mi fihre un di Rechte mi hebed. 139,11 (a) Dät i(ich)sage: Dunkle meeg mi decke un Nacht schtatt Lecht um mi si -, 139,12 so wär au s Dunkle nit finschta bi dir, un de Nacht laichtet we dr Dag. S Dunkle isch we des Lecht.

139,13 Denn dü hesch mini Niere gmacht un hesch mi gebildet im Muetterlyb. 139,14 I(Ich) dank dir dfir, daß i(ich) wundabar gmacht bi; wundabar sin dini Werke; des erkennt mini Seele. 139,15 S ware dir mini Bei nit vuborge, als i(ich) im Vuborgene gmacht wore bi, als i(ich) bildet wore bi unde in dr Erde. 139,16 Dini Auge hän mi gsäh, als i(ich) noh nit gmacht war, un (a) alli Däg ware in di Buech gschriebe, de noh wäre solle un vu däne keina do war.

139,17 Aba (a) we schwer sin fir mi, Gott, dini Gedanke! We isch ihri Zahl so groß! 139,18 Wott i(ich) sie zehle, so wäre sie me als dr Sand: Am End bi i(ich) noh imma bi dir.

139,19 Ach Gott, wottesch dü doch de Gottlose umbringe! Daß doch di Bluetgierige vu ma(mir) wichen! 139,20 Denn sie schwätze vu dir läschterlich, un dini Gegna(Feinde) den ufmucke mit frechem Muet. 139,21 Sollt i(ich) nit hasse, HERR, de di hasse, un vuabscheue, de sich gege di ufhebe? 139,22 I(Ich) hass sie mit ganzem Ernscht; sie sin ma(mir) zue Gegna(Feinde) wore.

139,23 Erforsch mi, Gott, un erkenn mi Herz; pref mi un erkenn, we i(ich)'s mein. 139,24 Un lueg, ob i(ich) uf besem Wäg bi, un leit mi uf ewigem Wäg.


D 140. Psalm

Bitt um Rettig vor boshafte Gegna(Feinde)

140,1 Ä PSALM DAVIDS, VORZSINGE. 140,2 Errett mi, HERR, vu d bese Mensche; behet mi vor d Gwalttätige, 140,3 de Beses plane in ihrem Herz un jede Dag Händel mache. 140,4 Sie hän scharfi Zunge we Schlange, (a) Ottergift isch unda ihre Lippe. SELA. 140,5 Bewahr mi, HERR, vor d Hand dr Gottlose; behet mi vor d Gwalttätige, de mi zue Fall bringe wen. 140,6 Di Hoferige lege ma(mir) Schlinge un breite Schtricke üs zue me Netz un schtelle ma(mir) Falle uf d Wäg. SELA.

140,7 I(Ich) aba sag zum HERRN: (a) Dü bisch mi Gott; HERR, vunimm de Schtimm vu minem Flehe! 140,8 HERR, mi schtarki Hilf, dü bschirmsch mi Kopf zue d Ziit vum Schtriet. 140,9 HERR, gib däm Gottlose nit, was sa(er) gern hät! Was sa(er) sinnt, loß nit glinge, sie kennte sich sunscht Ibahebe. SELA. 140,10 Des Ungliick, iba des mini Gegna(Feinde) berote, kummt iba sie selba. 140,11 Na(Er) meeg feurigi Kohle iba sie schiitte; na(er) meeg sie schucke in ä Gruebe, daß sie nimi ufschtehn.

140,12 Ä beses Mul wird kei Gliick ha uf Erde; ä freche, bese Mensch wird vujagt un gschtirzt wäre. 140,13 Denn i(ich) weiß, daß dr HERR vum Elende si Sach fihre un d Arme Recht schaffe wird. 140,14 Gwiß, di Grechte wäre di Name priese, un di Fromme wäre vor dinem Gsicht(Visasch) bliebe.


D 141. Psalm

Bitt um Bewahrig

141,1 Ä PSALM DAVIDS. HERR, i(ich) ruef zue dir, eil zue ma(mir); vunimm mi Schtimm, wenn i(ich) di aruef. 141,2 Mi Gebet meeg vor dir gelte als ä (a) Räuchaopfa, des Hochhebe mina Hände als ä (b) Obendopfa. 141,3 HERR, behet mi Mul (Gosch) un bass uf mini Lippe uf! 141,4 Held mi Herz nit zum Bese, gottlos z läbä mit d Ibeltäta; i(ich) mag nit ässä vu ihrem faine ÄssÄ.

141,5 D Grechte schlat mi fründlig un (a) (b) wiest mi zrecht; des wird ma(mir) wohldoe we Balsam uf däm Kopf. Mi Kopf wird sich dgege nit währe. Doch i(ich) bät imma, daß sälli ma(mir) nit Schadä den. 141,6 Ihri Afihra solle nabgeschuckt wäre vum Felse; dann(dnoh) wird ma merke, we richtig mini Wort gsi sin. 141,7 Ihri Knochä(Bei) wäre vudeilt bis zue däm Door vum Dod, we wenn eina des Land pflegt un zerwehlt. 141,8 Jo, uf di, HERR, sähn mini Auge; i(ich) träu uf dich, gib mi nit in d Dod hi. 141,9 Bewahr mi vor d Schlinge, de sie mir glegt hän, un vor d Falle vu d Ibeltäta. 141,10 Di Gottlose solle mitänanda in ihr eignes Netz flege; mich aba loß vudwitsche.


D 142. Psalm

Hilferuef in schwera Vufolgig

142,1 Ä UNDAWIESIG DAVIDS, ALS Sa(ER) IN D HÖHLE WAR, Ä GEBET. 142,2 I(Ich) brell zum HERRN mit minare Schtimm, i(ich) fleh zum HERRN mit minare Schtimm. 142,3 I(Ich) schitt mi Jamma vor nem üs un zeig a vor nem mi Not. 142,4 Wenn mi Geischt in Angscht isch, so nimmsch dü dich mir a. Sie lege ma(mir) Schlinge uf d Wäg, den i(ich) gang. 142,5 Lueg zue d Rechte un sieh: do will nemads mi kenne. I(Ich) ka nit vudwitsche, nemads nimmt sich mir a.

142,6 HERR, zue dir brell i(ich) un sag: Dü bisch mi Zuevasicht, mi Deil (a) im Land vu d Lebändige. 142,7 Her uf mi Gjomma, denn i(ich) wiet arg plogt. Errett mi vu minem Vufolga, denn sie sin ma(mir) z mächtig. 142,8 Fihr mi üs däm Kerka, daß i(ich) pries di Name. Di Grechte wäre sich zue ma(mir) sammle, wenn dü ma(mir) wohldoesch.


D 143. Psalm

Bitt um Vuschonig un Leitig

143,1 Ä PSALM DAVIDS. HERR, erher mi Gebet, vunimm mi Bättle dinere Treui wägä, erher mi um dinere Grechtigkeit wägä, 143,2 un gang nit ins Gricht mit dinem Knecht; denn (a) (b) (c) vor dir isch kei Lebändige Grecht. 143,3 Denn dr Feind vufolgt mi Seele un schlagt mi Läbä uf d Bode, na(er) legt mi ins Finschtere we de, de scho lang dod sin. 143,4 Un mi Geischt isch in Angscht, mi Herz isch vuschtarrt in minem Leib (Ranze).

143,5 I(Ich) (a) denk a de frehere Ziit; i(ich) denk nohch iba all de Tade un schwätz vu d Werke dina Händ. 143,6 I(Ich) breit mini Händ üs zue dir, (a) mi Seele isch durschtig nohch dir we ä dürrs Land. SELA. 143,7 HERR, erher mi bald, mi Geischt vugoht; vubirg di Agsicht nit vor mir, daß i(ich) nit glich wir däne, de in d Gruebe fahre. 143,8 Loß mi am Morg häre dini Gnade; denn i(ich) hoff uf dich. Doe ma(mir) kund d Wäg, den i(ich) go soll; denn mi vulangt nohch dir. 143,9 Errett mi, mi Gott, vor minem Gegna(Feinde); zue dir nihm i(ich) mi Zueflucht.

143,10 Lehr mi doe nohch dinem Wohlgfalle, denn dü bisch mi Gott; di guete Geischt fihr mi uf ebner Bahn. 143,11 HERR, erfrisch mi um wägä dinem Name; fihr mi üs d Not um dinere Grechtigkeit wägä, 143,12 un vunicht mini Gegna(Feinde) um dinere Güte wägä un bring alli um, de mi agriffä; denn i(ich) bi di Knecht.


D 144. Psalm

Gebet um Rettig un Wohlschtand

144,1 VU DAVID. Globt isch dr HERR, mi Fels, der mini Händ kämpfe lehrt un mini Fiischt(Feuscht), Kreg z fihre, 144,2 mi Hilf un mi (a) Burg, mi Schutz un mi Erretta, mi Schild, uf den i(ich) träu, der Velka unda mi zwingt.

144,3 HERR, was isch d Mensch, daß dü dich nem animmsch, un vum Mensch s Kind, daß dü nen so beachtig gisch? 144,4 Isch doch d Mensch glich we nigs; sini Ziit fahrt dhi (a) we ä Schatte.

144,5 HERR, held(buck) di Himmel un fahr rab; rihr d Berge a, daß sie rauche. 144,6 Schick Blitz un schtrai sie üs, schick dini Pfiel un jag sie dohi, 144,7 schtreck üs dini Hand vu dr Höhi. ERLES MI UN ERRETT MI ÜS GROSSE WASSA, ÜS D HAND DR FREMDE, 144,8 DÄRE MUL UNNITZ SCHWÄTZT UN DÄRE RECHTI HAND TREGT.

144,9 Gott, i(ich) will dir (a) ä näjes(naies) Led singe, i(ich) will dir schpiele uf däm Psalter mit zehn Siete, 144,10 der dü d Kenig Sieg gibsch un erlesesch di Knecht David vum mörderische Schwert. 144,11 ERLES MI UN ERRETT MI ÜS D HAND DR FREMDE, DÄRE MUL FALSCHES SCHWÄTZT UN DÄRE RECHTI HAND TREGT.

144,12 Unseri Sehn sin we Pflänzli, de ufscheße in ihra Jugendkraft - unsari Techtar we Säule, gschnitzt fir Paläscht - 144,13 unsari Kammere gfillt, daß sie Vorrat gen, eini nohch d andere - unsari Schof, daß sie Dusig werfe un Zehndusig uf unsare Wiedene - 144,14 unsari Rinda, daß sie schleipfe ohni Schadä un Vuluscht - un kei Gjomma isch uf unsare Gasse. - 144,15 Wohl däm Volk, däm s so ergoht! (a) Wohl däm Volk, däm si Gott dr HERR isch!


D 145. Psalm

145,1 Ä LOBLED DAVIDS. I(Ich) will di erhebe, mi Gott, dü Kenig, un di Name lobe imma un ewiglich. 145,2 I(Ich) will di jede Dag lobe un di Name rehme imma un ewiglich. 145,3 Dr HERR isch groß un arg z lobe, un sini Greßi isch unerforschlich. 145,4 Kindeskinda wäre dini Werke priese un dini gwaltige Tade vukindige. 145,5 Sie solle schwätze vu dinere hoche, herrliche Pracht un dini Wunder nohchdenke; (a) 145,6 sie solle schwätze vu dine mächtige Tade un vuzehle vu dinere Herrlichkeit; 145,7 sie solle priese dini großi Güte un dini Grechtigkeit rehme.

145,8 Gnädig un barmherzig isch dr HERR, geduldig un vu großa Güte. 145,9 (a) Dr HERR isch alle getig un erbarmt sich alle sina Werke. 145,10 S solle dir danke, HERR, alli dini Werke un dini Heilige dich lobe 145,11 un d Ehri vu dinem Kenigtum rehme un vu dinere Macht schwätze, 145,12 daß d Mensche dini gwaltige Tade kundwäre un de herrlichi Pracht vu dinem Kenigtum. 145,13 Di Rich isch ä ewiges Rich, un di Herrschaft isch(währt) fir un fir.

.Dr HERR isch treu in all sinene Wort un gnädig in alle sinene Werke. * *Di zweiti Hälfti vum Vers, de nur in nem Deil dr Handschrifte ibaliefert isch, schtellt d N-Vers vum Hebräischen nohch däm ABC gordnete Psalms dar. 145,14 Dr HERR hebet (haltet) alli, de do flege, un (a) richte alli uf, de niedagschla sin. 145,15 (a) (b) Alli Auge warte uf dich, un dü gibsch nene ihr Ässä zue d rechte Ziit. 145,16 Dü doesch di Hand uf un machsch satt alles, was läbt, nohch dinem Wohlgfalle. 145,17 Dr HERR isch Grecht in alle sinene Wäg un gnädig in alle sinene Werke. 145,18 Dr HERR isch nooch alle, de nen aruefe, alle, de nen gwißlig aruefe. 145,19 Na(Er) doet, (a) was de Gottesfirchtige wotte, un hert ihr Brellä un hilft nene. 145,20 Dr HERR bhetet alli, de nen liebe, un wird vutilge alli Gottlose. 145,21 Mi Mul (Gosch) soll des HERRN Lob vukindige, un alles Fleisch lobe si heilige Name imma un ewiglich.


D 146. Psalm

Gottes ewige Treui

146,1 Halleluja! Lob d HERRN, mi Seele! 146,2 I(Ich) will d HERRN lobe, solang i(ich) läb, un minem Gott lobsinge, solang i(ich) bi. 146,3 (a) (b) Vulen äich nit uf Firschte; sie sin Mensche, de kenne jo nit helfe. 146,4 Denn vum Mensch d Geischt mueß dvu, un (a) (b) na(er) mueß wieda zue Erde wäre; dann(dnoh) sin vulore alli sini Plän.

146,5 Wohl däm, däm si Hilf dr Gott Jakobs isch, der sini Hoffnig setzt uf d HERRN, sinem Gott, (a) 146,6 der Himmel un Erde gmacht het, des Meer un alles, was drinne isch; der Treui hebet (haltet) ewiglich, 146,7 der Recht schafft däne, de Gwalt lied, der di Hungrige schpiest.

.Dr HERR macht di Gfangene fräi. 146,8 Dr HERR macht di Blindä sehend. (a) Dr HERR richte uf, de niedagschla sin. Dr HERR liebt (het leb) di Grechte. 146,9 (a) Dr HERR bhetet d Fremdling un erhält Waise un Witwe; aba d Gottlose fihrt da(er) in d Irri.

146,10 Dr HERR isch (a) Kenig ewiglich, di Gott, Zion, fir un fir. Halleluja!


D 147. Psalm

147,1 Halleluja! Lob d HERRN! Denn (a) unsa Gott lobe, des isch ä keschtlich Ding, nen lobe isch lieblich un schen.

147,2 Dr HERR bäut Jerusalem uf un holt zsämme di Vuschtraite Israels. 147,3 Na(Er) heilt, de (a) Vubrochenen Herze sin, un vubindet ihri Wunde. 147,4 Na(Er) zehlt d Schterne un (a) nennt sie alli mit Name. 147,5 Unsa Herr isch groß un vu großa Kraft, un unbegrieflich isch, we na(er) regiert. 147,6 Dr HERR richte d Elende uf un schtoßt d Gottlose z Bode. (a)

147,7 Singt däm HERRN ä Dankled un lobt unsren Gott mit Harfe, 147,8 der d Himmel mit Wolke deckt un Rägä git uf Erde; der Gras uf d Berge wachse loßt, 147,9 der d Viecha si Fuetta git, (a) d junge Rabe, de zue nem ruefä. 147,10 Na(Er) het kei Fräid(Freud) a d Schtärki vum Ross un kei Gfalle a d Schenkel vum Ma. 147,11 Dr HERR het Gfalle a däne, de nen firchte, de uf sini Güte hoffe.

147,12 Pries, Jerusalem, d HERRN; lob, Zion, di Gott! 147,13 Denn na(er) macht fescht de Riegel dina Tore un segnet dini Kinda in dinere Middi. 147,14 Na(Er) schafft dine Grenze Friede un macht di satt mit däm beschte Weize. 147,15 (a) Na(Er) sendet si Gebot uf d Bode, si Wort lauft schnell. 147,16 Na(Er) git Schnee we Wulle, na(er) schtrait Räif we Asche. 147,17 Na(Er) wirft sini Schloß rab we Brocke; wer ka bliebe vor sinem Froscht? 147,18 Na(Er) schickt si Wort, do schmilzt dr Schnee; na(er) loßt si Wind wehe, do taut s. 147,19 (a) (b) (c) Na(Er) vukindigt Jakob si Wort, Israel sini Gebote un si Recht. 147,20 So het da(er) a keinem Volk doe; si Recht kenne sie nit. Halleluja!


D 148. Psalm

Gottes Lob im Himmel un uf d Erde

148,1 (a) Halleluja! Lobet im Himmel d HERRN, lobet nen in dr Hechi! 148,2 Lobet nen, alli sini Engel, lobet nen, all si Heer! 148,3 (a) Lobet nen, Sunne un Mond, lobet nen, alli laichtendi Schtern! 148,4 Lobet nen, ihr Himmel alli Himmel un ihr Wassa iba däm Himmel! 148,5 De solle lobe d Namen des HERRN; denn (a) na(er) bfehlt, do wäre sie gschaffe. 148,6 Na(Er) loßt sie bschtoh fir imma un ewig; na(er) git ä Ordnig, de derfe sie nit ibaschritte.

148,7 Lobet d HERRN uf Erde, ihr großi Fisch un alle Defi vum Meer, 148,8 Fiir, Hagel, Schnee un Nebel, Schturmwind, de si Wort üsrichte, 148,9 ihr Berg un alli Hiigel, fruchttragendi Baim un alli Zedere, 148,10 ihr Tierli un alli Viecha, Wirma un Vegel, 148,11 ihr Kenig uf Erde un alli Velka, Firschte un alli Richta uf Erde, 148,12 Bebli un Maidli, Alti mit d Junge! 148,13 De solle lobe d Name des HERRN; denn si Name ällei isch hoch, sini Herrlichkeit längt, so wiet Himmel un Erde isch. 148,14 Na(Er) erheht de Macht vu sinem Volk. Alli sini Heilige solle lobe, de Kinda Israel, des Volk, des nem dent. Halleluja!


D 149. Psalm

Zion lob d HERRN!

149,1 Halleluja! Singe däm HERRN (a) ä näjes(naies) Led; de Gmeinde dr Heilige soll nen lobe. 149,2 Israel fräie sich (a) a sinem Schepfa, de Kinda Zions sin frehlich iba ihrem (b) Kenig. 149,3 Sie solle lobe si Name im Reige, mit Trommle un Harfe solle sie nem schpiele. 149,4 Denn dr HERR het Wohlgfalle a sinem Volk, na(er) hilft d Elende herrlich.

149,5 Di Heilige solle frehlich si un priese un rehme uf ihre Laga. 149,6 Ihr Mul (Gosch) soll Gott erhebe; sie solle scharfi Schwerter in ihre Händ hebed, 149,7 daß sie Vugeltig ebe unda d Heide, Schtrof unda d Velka, 149,8 ihri Kenig z binde mit Kette un ihri Edle mit iserne Fessle, 149,9 daß sie a nene (a) (b) vollzehe des Gricht, we gschriebe isch. Solchi Ehri wäre alli sini Heilige ha. Halleluja!


D 150. Psalm

S große Halleluja

150,1 Halleluja! Lobe Gott in sinem Heiligtum, lobe nen in dr Feschte sinere Macht! 150,2 Lobe nen fir sini Tade, lobe nen in sinere große Herrlichkeit! 150,3 Lobe nen mit Päpare, lobe nen mit Psalter un Harfe! 150,4 Lobe nen mit Trommle un Reige, lobe nen mit Siete un Pfiefe! 150,5 Lobe nen mit helle Zimble, lobe nen mit klingende Zimble! 150,6 Alles, (a) (b) was Odem het, lobe d HERRN! Halleluja!
Letschte Änderungen 24.03.2012 18:43:15 by Dietmar Wiesler (Copyright)
Des isch ä Bäitrag vum Dietmar Wiesler fir me Evagelium im Netz (Copyright) Dez. 1999