Fertig Seid: Dezember 25, 2005
Zruck zue d Alemannische Bibel (Markgräflerland Eschbach)

D PROPHET JOEL

S`1. Kapitel

D Heigumbaplog un dr Dag vum HERRN

1,1 Des isch des Wort vum HERRN, des bassiere isch zue Joel, däm Bue(Suhn) Petuëls.

1,2 Häre des, ihr Älteschti, un merkt uf, alli Bwohna vum Land, ob des bassiert isch zue äire Ziit odr zue äire Vädare Ziit! 1,3 Sage äire Kinda dvu un len's äiri Kinda ihre Kinda sage un de nomol ihre Nohchkumme: 1,4 Was d Räupe ibriglo hän, des (a) frässä d Heigumba, un was d Heigumba ibriglo hän, des frässä d Käfa, un was d Käfa ibriglo hän, des frißt des Gschmeiß.

1,5 Wacht uf, ihr Bsofeni, un hiile, un blärt, alli Wisüfa, um d seße Wi; denn na(er) isch äich vor äirem Mul (Gosch) wäggnumme! 1,6 Denn (a) s zeht ruf in mi Land ä Volk, mächtig un ohni Zahl; des het Zähn we d Löwe un Backezähn we d Löwinne. 1,7 S vuwüschtet mi Wischtock un frißt mi Fiegebaum kahl, schält nen ganz un gar ab, daß sini Zwiegli wiß doschtehn.

1,8 Hiile we ä Jungfrau, de Träuer alegt um ihrem Bräutigams wille! 1,9 Denn (a) Schpeiseopfa un Trinkopfa git`s nimi im Huus vum HERRN, un d Prieschta, vum HERRN d Diena, trauere. 1,10 S Feld isch vuweschtet un dr Acka üsdörrt; des Korn (Frucht) isch vudorbe, dr Wi schtoht jämmalich un des El kläglich do. 1,11 D Ackalit luege trurig drii, un d Wigärtna hiile um d Weize un um d Gerschte, wel üs dr Ernte uf däm Feld nigs wäre ka, 1,12 wel dr Wischtock vudorrt isch un dr Fiegebaum vuwelkt, au d Granatbaim, Palmbaim un Epfelbaim, jo, alli Baim uf däm Feld sin vudorrt. So isch d Fräid(Freud) dr Mensche zum Jamma wore.

1,13 Umgiirte äich un klage, ihr Prieschta, hiile, ihr Diena vum Altar! Kummt, bhaltet au im Schlof des Träuergwand a, ihr Diena vu minem Gott! Denn Schpeiseopfa un Trinkopfa git`s nimi im Huus äires Gottes. 1,14 (a) Sagt ä heiliges Faschte a, rueft d Gmeinde zsämme! Vusammle di Älteschte un alli Bwohna vum Land zum Huus vum HERRN, äires Gottes, un brellt zum HERRN: 1,15 O mai was fir ä Dag! Denn (a) (b) dr Dag vum HERRN isch nooch un kummt we ä End vum Allmächtige. 1,16 Isch nit s Ässä vor unsare Auge wäggnumme un (a) vum Huus unsares Gottes Fräid(Freud) un Wunne? 1,17 D Some isch unda dr Erde vudorrt, d Kornhiisa schtehn wescht, d Schiche vurotte; denn des Korn (Frucht) isch vudorbe. 1,18 O we schnuft des Viech! D Rinda luege schäbig drii, denn sie hän kei Weid, un d Schof vuschmachte. 1,19 HERR, di ruef i(ich) a; denn des Fiir het de Auen in dr Schtäppe vubrennt, un (a) d Flamme het alli Baim uf däm Feld azindet. 1,20 S brelle au di wilde Tierli zue dir; denn (a) d Wassabäch sin üstrocknet, un des Fiir het de Auen in dr Schtäppe vubrennt.


S`2. Kapitel

Schildarig vum Heigumbaheer. Ufruef zue d Buße

2,1 Blost d Päpere zue Zion, rueft lut uf minem heilige Berg! Vuzittert, alli Bwohna vum Land! Denn (a) dr Dag vum HERRN kummt un isch nooch, 2,2 ä finschtere Dag, ä dunkle Dag, ä wolkige Dag, ä neblige Dag! Gliechwe d Morgeröti sich üsbreitet iba d Berg, so (a) kummt ä großes un mächtiges Volk, (b) gnau so vormols nit gsi isch un etze nit si wird uf ewigi Ziit fir un fir. 2,3 Vor nem her goht ä vuzehrendes Fiir un hinda nem (a) ä brennendi Flamme. Des Land isch vor nem we dr Garde Ede, aba nohch rem we ä weschti Iöde, un nemads wird nem entgoh. 2,4 Sie sin gschtaltet we Gäul (Pferde) un seckle we d Ross. 2,5 Sie schpritze doher iba d Höchi dr Berg, we d Kärre rassle un we ä Flamme prasselt im Schtroh, we ä mächtiges Volk, des zum Kampf parrat isch. 2,6 Velka wäre sich vor nem entsetze, un jedes Gsicht(Visasch) erbliecht. 2,7 Sie wäre laufe we Helde un d Mure erschtiege we Krega; jeda zeht immazue vora un weicht vu sinere Richtig nit ab. 2,8 Keina wird d andere dränge, sundern jeda zeht uf sinem Wäg doher; sie durchbreche di feindliche Waffe, un däbi rißt ihr Zug nit ab. 2,9 Sie wäre sich schtiirze uf d Schtadt un d Mure erschtiirme, in d Hiisa schtiege sie i, we ä Deb kumme sie durch d Fenschta. 2,10 Vor ne vuzittert des Land un bebt dr Himmel, (a) (b) Sunne un Mond wäre finschta, un d Schterne hebed ihr Schien zruck. 2,11 Denn dr HERR wird si Dunnda vor sinem Heer knalle lo; denn si Heer isch arg groß un mächtig un wird si Bfehl üsrichte. Jo, dr Dag vum HERRN isch groß un volla Angscht, wer ka nen vutrage?

2,12 Doch au etzed noh, sait dr HERR, bekehret äich zue ma(mir) vu ganze Herze mit Faschte, mit Hiile, mit Klage! 2,13 Zerriiße äiri Herze un nit äiri Kleida un bekehret äich zum HERRN, äirem Gott! Denn (a) na(er) isch gnädig, barmherzig, geduldig un vu großa Güte, un s greut nen bald de Schtrof. 2,14 Wer weiß, (a) ob`s nen nit wieda greut un na(er) ä Sege zrucklosst, so daß ihr opfare kennt Schpeiseopfa un Trinkopfa däm HERRN, äirem Gott.

2,15 Blost d Päpere zue Zion, (a) sage ä heiliges Faschte a, ruefe d Gmeinde zsämme! 2,16 Vusammle des Volk, heiliget d Gmeinde, sammlet di Älteschte, hole zsämme d Kinda un d Säuglinge! Dr Bräutigam gang üs sinere Kamma un d Braut üs ihrem Gmach! 2,17 Len d Prieschta, vum HERRN d Diena, hiile zwische Vorhalle un Altar un sage: HERR, schon di Volk un loß di Erbdeil nit zschande wäre, daß Heide iba sie scheltte! (a) Wurum willsch dü unda d Mensche sage lo: Wo isch etze ihr Gott? 2,18 Dann(Dnoh) wird dr HERR um si Land eifere un si Volk vuschone. 2,19 Un dr HERR wird schwätze un zue sinem Volk sage: Lueg, i(ich) will äich Korn (Frucht), Wi un El Massig schicke, daß ihr gnoe dra hän, un (a) will äich nimi unda d Heide zschande wäre lo. 2,20 Un i(ich) will d Feind üs Norde vu äich wägtriebe un nen in ä dürres un weschtes Land vuschtoße, sini Schpitze in des östliche Meer un si End in des westliche Meer; na(er) soll vufule un schtinke, denn na(er) het Gwaltiges doe.

2,21 Fircht di nit, liebes Land, sundern sin frehlich un getroscht; denn dr HERR ka au Gwaltiges doe. 2,22 Firchte äich nit, ihr Tierli uf däm Feld; denn de Aue in dr Schtäppe solle grene un de Baim ihri Fricht bringe, un d Fiegebaim un Wischtöck solle viel trage. 2,23 Un ihr, Kinda Zions, freuet äich un sin frehlich im HERRN, äirem Gott, der äich gnädige Rägä git un äich rabschickt (a) Frehrägä un Schboträgä we zvor, 2,24 daß de Tennen voll Korn wäre un d Kelter Ibafluß a Wi un El ha solle. 2,25 Un i(ich) will äich de Johr zruckge, dere Ertrag d (a) Heigumba, Käfa, S`Geschmeiß un Räupe gfrässä hän, mi großes Heer, des i(ich) unda äich gschick ha. 2,26 Ihr sollt gnoe z ässä ha un (a) d Name vum HERRN, äires Gottes, preise, der Wunda unda äich doe het, un mi Volk soll nimi zschande wäre. 2,27 Un ihr sollt's härä, daß i(ich) midde unda Israel bi un daß i(ich), dr HERR, äira Gott bi, un sunscht keina me, un mi Volk soll ne me zschande wäre.


S`3. Kapitel

Üsgeßig vum heilige Geischt

(vgl. Apg 2,16-21)

3,1 Un nohch däm will i(ich) (a) (b) (c) (d) mi Geischt üsgieße iba alles Fleisch, un äiri Buebä(Sühn) un Techta solle wissage, äiri Alte solle Traim ha, un äiri Jünglinge solle Gsichta säh. 3,2 Au will i(ich) zue d selbe Ziit iba Knecht un Mägde mi Geischt üsgieße. 3,3 Un i(ich) will Wundazeiche ge am Himmel un uf d Erde: Bloet, Fiir un Rauchdampf. 3,4 D (a) (b) (c) Sunne soll in Dunkel un dr Mond in Bloet vuwandlet wäre, bvor denn dr große un schrecklich Dag vum HERRN kummt. 3,5 Un s soll bassiere: (a) wer vum HERRN d Name aruefe wird, der soll errettet wäre. Denn (b) uf däm Berg Zion un zue Jerusalem wird Errettig si, we dr HERR vuheiße het, un bi d Entronnene, de dr HERR bruefe wird.

S`4. Kapitel

4,1 Denn lueg, in däne Däg un zue d selbe Ziit, do i(ich) (a) des Gschick Judas un Jerusalems wende wir, 4,2 will i(ich) alli Heide zsämmäbringe un will sie ins (a) Tal Joschafat nabfihre un will dert mit ne rechte wägä minem Volk un minem Erbdeil Israel, wel sie`s unda d Heide vudeilt un sich mi Land deilt hän; 4,3 sie hän des Los um mi Volk gworfe un hän ä Bebli fir ä Hure hige un Maidle fir Wi vukauft un vusofe.

4,4 Un ihr üs Tyrus un Sidon un üs alle Bfehl dr Philista, was hän ihr mit ma(mir) z doe? Wen ihr ma(mir)'s heimzahle? Wohlan, vugelde(heimzahlt) ma(mir)'s heim, so will ich's äich schnell un bal heimzahle uf äiri Schädel hi. 4,5 Mi Silba un Gold hän ihr gnumme un mini scheni Kleinode in äiri Tempel brocht; 4,6 dzue hän ihr au d Lit vu Juda un Jerusalem d Grieche vukauft, um sie wiet wäg vu ihrem Land z bringe. 4,7 Lueg, i(ich) will sie kumme losse vu däm Platz, wohi ihr sie vukauft hän, un will's äich heimzahle uf äiri Schädel hi 4,8 un will etze äiri Buebä(Sühn) un äiri Techtare vukaufe in d Hand dr Lit vu Juda; de solle sie däne in Saba, nem Volk in ferne Lända, vukaufe; denn dr HERR het's gsait.

4,9 Ruefe des üs unda d Heide! Richtet äich zum heilige Kreg! Biete di Schtarke uf! Len rufkumme un nufzeh alli Kregslit! 4,10 (a) Macht üs äire Pfluegschare Schwerter un üs äire Sichle Spieß! Dr Schwache sait: I(Ich) bi schtark! 4,11 Uf ihr, alli Heide ringsum, kummt un vusammelt äich! - Dohi fihr dü nab, HERR, di Schtarke! - 4,12 D Heide solle sich ufmache un rufkumme zum Tal Joschafat; denn dert will i(ich) hocke un richte alli Heide ringsum. 4,13 Grieft (a) zue d Sichle, denn d Ernte isch rief! Kummt un (b) (c) träte, denn d Kelter isch voll, d Kufe laufe iba, denn ihri Bosheit isch groß! 4,14 S wäre Scharen iba Scharen vu Mensche si im (a) Tal dr Entscheidig; denn vum HERRN d Dag isch nooch im Tal dr Entscheidig. 4,15 (a) (b) Sunne un Mond wäre sich vudunkle, un d Schterne hebed ihr Schien zruck. 4,16 Un (a) dr HERR wird üs Zion brellä un üs Jerusalem sini Schtimm härä losse, daß Himmel un Erde erbebe wäre. Aba sinem Volk wird dr HERR ä Zueflucht si un ä Burg d Israelite. 4,17 Un (a) ihr sollt's härä, daß i(ich), dr HERR, äira Gott, zue Zion uf minem heilige Berg wohn. Dann(Dnoh) wird Jerusalem heilig si, un kei Fremde wird me durchzeh.

4,18 Zue d selbe Ziit wäre (a) d Berg vu seßem Wi triefe un d Higel vu Milch fleße, un alli Bäch in Juda wäre voll Wassa si. Un (b) s wird ä Quelle üsgoh vum Huus des HERRN, de wird des Tal Schittim bwässare. 4,19 Aba Ägypte soll wescht wäre un Edom ä Iöde (a) um d Frevels wägä a d Lit vu Juda, wel sie unschuldiges Bloet in ihrem Land vuschittet hän. 4,20 Aba Juda soll fir imma bwohnt wäre un Jerusalem fir un fir. 4,21 Un i(ich) will (a) ihr Bloet nit ungsehnt lo. Un (b) dr HERR wird huuse zue Zion.


Letschte Änderungen Dezember 25, 2005 by Dietmar Wiesler (Copyright)
Des isch ä Bäitrag vum Dietmar Wiesler fir me Evagelium im Netz (Copyright) Dez. 1999