Wida dra gsi am:07.08.2017 07:26:57
Zruck zue d Alemannische Bibel (Markgräflerland Eschbach)

S ERSCHTE BUECH DR CHRINIK

S´1. Kapitel

Stammbaum vu Adam bis Abraham

1,1 Adam, Set, Enosch, 1,2 Kenan, Mahalalel, Jired, 1,3 Henoch, Metuschelach, Lamech, 1,4 Noah, Sem, Ham, Jafet.

1,5 D Buebä(Sühn, Sehn) Jafets sin de: Gomer, Magog, Madai, Jawan, Tubal, Meschech, Tiras. 1,6 D Buebä(Sühn, Sehn) Gomers aba sin: Aschkenas, Rifat, Togarma. 1,7 D Buebä(Sühn, Sehn) Jawans sin: Elischa, Tarsis, de Kittäer, de Rodaniter.

1,8 D Buebä(Sühn, Sehn) Hams sin: Kusch, Mizrajim, Put, Kanaan. 1,9 D Buebä(Sühn, Sehn) vu Kusch aba sin: Seba, Hawila, Sabta, Ragma, Sabtecha. D Buebä(Sühn, Sehn) Ragmas aba sin: Saba un Dedan. 1,10 Kusch aba ziigt (zeugt) Nimrod; der war dr erschte, der Macht gwinnt uf Erde. 1,11 Mizrajim ziigt (zeugt) de Luditer, d Anamiter, d Lehabiter, d Naftuhiter, 1,12 d Patrositer, d Kasluhiter un d Kaftoriter, vu däne de Philista üsgange sin. 1,13 Kanaan aba ziigt (zeugt) Sidon, si Erschtgeborene, un Het 1,14 un d Jebusita, d Amorita, d Girgasiter, 1,15 d Hiwita, d Arkiter, d Siniter, 1,16 d Arwaditer, d Zemariter un d Hamatiter.

1,17 D Buebä(Sühn, Sehn) Sems sin de: Elam, Assur, Arpachschad, Lud, Aram. Un de Buebä(Sühn, Sehn) Arams sin: Uz, Hul, Geter un Masch. 1,18 Arpachschad aba ziigt (zeugt) Schelach, Schelach ziigt (zeugt) Eber. 1,19 Eber aba wäre zwei Buebä(Sühn, Sehn) uf d Welt brocht : d eine hieß Peleg, wel zue sinere Ziit (a) d Bode vudeilt wird; un si Brueda hieß Joktan. 1,20 Joktan aba ziigt (zeugt) Almodad, Schelef, Hazarmawet, Jerach, 1,21 Hadoram, Usal, Dikla, 1,22 Obal, Abimaël, Saba, 1,23 Ofir, Hawila un Jobab. De alli sin Buebä(Sühn, Sehn) Joktans.

1,24 Sem, Arpachschad, Schelach, 1,25 Eber, Peleg, Regu, 1,26 Serug, Nahor, Terach, 1,27 Abram, des isch Abraham.

1,28 D Buebä(Sühn, Sehn) Abrahams aba sin: (a) Isaak un (b) Ismael. 1,29 (a) Un des isch ihr Gschlecht:

Dr Erschtgeborene Ismaels Nebajot, ferner Kedar, Adbeel, Mibsam, 1,30 Mischma, Duma, Massa, Hadad, Tema, 1,31 Jetur, Nafisch, Kedma. Des sin de Buebä(Sühn, Sehn) Ismaels.

1,32 Aba de Buebä(Sühn, Sehn) Keturas, dr Nebenfrau Abrahams: sie gebar Simran, Jokschan, Medan, Midian, Jischbak, Schuach. D Buebä(Sühn, Sehn) Jokschans aba sin: Saba un Dedan. 1,33 Un de Buebä(Sühn, Sehn) Midians sin: Efa, Efer, Henoch, Abida, Eldaa. De alli sin Buebä(Sühn, Sehn) dr Ketura.

1,34 Abraham ziigt (zeugt) Isaak. (a) D Buebä(Sühn, Sehn) Isaaks aba sin: Esau un Israel.

1,35 Di Buebä(Sühn, Sehn) Esaus sin: Elifas, Reguïl, Jëusch, Jalam, Korach. 1,36 Di Buebä(Sühn, Sehn) vum Elifas sin: Teman, Omar, Zefo, Gatam, Kenas, Timna, Amalek. 1,37 D Buebä(Sühn, Sehn) Reguïls sin: Nahat, Serach, Schamma un Misa. 1,38 D Buebä(Sühn, Sehn) Seïrs sin: Lotan, Schobal, Zibon, Ana, Dischon, Ezer, Dischan. 1,39 D Buebä(Sühn, Sehn) Lotans sin: Hori, Hemam; un Timna war ä Schweschta Lotans. 1,40 D Buebä(Sühn, Sehn) Schobals sin: Alwan, Manahat, Ebal, Schefi, Onam. D Buebä(Sühn, Sehn) Zibons sin: Ajja un Ana. 1,41 D Bue(Suhn) Anas: Dischon. D Buebä(Sühn, Sehn) Dischons sin: Hemdan, Eschban, Jitran, Keran. 1,42 D Buebä(Sühn, Sehn) Ezers sin: Bilhan, Saawan, Akan. D Buebä(Sühn, Sehn) Dischans sin: Uz un Aran.

1,43 Des sin de Kenig, de im Land Edom regiert hän, bvor in Israel ä Kenig regiert het: Bela, dr Bue(Suhn) Beors, un sini Schtadt hieß Dinhaba. 1,44 Un als Bela schtirbt, wird Kenig a sinere Schtatt Jobab, dr Bue(Suhn) Serachs vu Bozra. 1,45 Un als Jobab schtirbt, wird Kenig a sinere Schtatt Huuscham üs däm Land vu d Temaniter. 1,46 Als Huuscham schtirbt, wird Kenig a sinere Schtatt Hadad, dr Bue(Suhn) Bedads, dr de Midianita gschla het uf däm Feld vu d Moabita, un sini Schtadt hieß Awit. 1,47 Als Hadad schtirbt, wird Kenig a sinere Schtatt Samla vu Masreka. 1,48 Als Samla schtirbt, wird Kenig a sinere Schtatt Schaul vu Rehobot am Schtrom. 1,49 Als Schaul schtirbt, wird Kenig a sinere Schtatt Baal-Hanan, dr Bue(Suhn) Achbors. 1,50 Als Baal-Hanan schtirbt, wird Kenig a sinere Schtatt Hadad, un sini Schtadt hieß Pagu; un sini Wieb hieß Mehetabel, ä Dochta Matreds, de Me-Sahabs Dochta war. 1,51 Un als Hadad schtirbt, ware Firschte vu Edom: Firscht Timna, Firscht Alwa, Firscht Jetet, 1,52 Firscht Oholibama, Firscht Ela, Firscht Pinon, 1,53 Firscht Kenas, Firscht Teman, Firscht Mibzar, 1,54 Firscht Magdïl, Firscht Iram. Das sin de Firschte vu Edom.


S´2. Kapitel

2,1 a Des sin de Buebä(Sühn) Israels: Ruben, Simeon, Levi, Juda, Issachar, Sebulon, 2,2 Dan, Josef, Benjamin, Naftali, Gad, Asser.

Di Gschlechta Judas

(vgl. Kap 4)

2,3 D Buebä(Sühn, Sehn) Judas sin: Na(Er), Onan, Schela. De dräi wäre nem uf d Welt kumme vu dr Kanaaniterin, dr Dochta Schuas. (a) Na(Er) aba, dr Erschtgeborene Judas, war bese vor rem HERRN; drum glo hän er nen schterbe. 2,4 Tamar aba, sini Schwiegadochta, (a) gebar nem Perez un Serach, so daß de Buebä(Sühn) Judas zsämme fünf ware. 2,5 D Buebä(Sühn, Sehn) vum Perez sin: Hezron un Hamul. (a) 2,6 D Buebä(Sühn, Sehn) Serachs aba sin: Simri, Etan, Heman, Kalkol, Darda. Das sin zsämme fünf. 2,7 Der Bue(Suhn) Karmis isch: aAchan, dr Israel ins Ungliick hole, als sa(er) sich am Gebannten vergriff. 2,8 Der Bue(Suhn) Etans isch: Asarja.

2,9 D Buebä(Sühn, Sehn) (a) (b) Hezrons aba, de nem uf d Welt kumme wäre, sin: Jerachmeel, Ram, (c) Kaleb. 2,10 Ram aba ziigt (zeugt) Amminadab. Amminadab ziigt (zeugt) (a) (b) (c) Nachschon, d Firschte vu Juda. 2,11 Nachschon ziigt (zeugt) Salmon. Salmon ziigt (zeugt) Boas. 2,12 Boas ziigt (zeugt) Obed. Obed ziigt (zeugt) Isai. 2,13 Isai ziigt (zeugt) sinene Erschtgeborene (a) Eliab, Abinadab als zweite Bue(Suhn), Schajma als dritte, 2,14 Netanel als vierten, Raddai als fünften. 2,15 Ozem als sechste, (a) David als siebten. 2,16 Un ihri Schweschtare ware: Zeruja un Abigal. (a) D Buebä(Sühn, Sehn) dr Zeruja sin: Abischai, Joab, Asaël, de dräi. 2,17 Abigal aba gebar Amasa. (a) Der Vada (Babbe) Amasas aba war Jeter, ä Ismaeliter.

2,18 a Kaleb, dr Bue(Suhn) Hezrons, ziigt (zeugt) mit Asuba, vu sinere Wieb, de Jeriot. Un des sin ihri Buebä(Sühn): Jescher, Schobab un Ardon. 2,19 Als aba Asuba schtirbt, (a) nimmt Kaleb Efrata; de gebar nem Hur. 2,20 Hur ziigt (zeugt) Uri. Uri ziigt (zeugt) Bezalel. (a) 2,21 Dnohch kummt Hezron zue dr Dochta Machirs, vum Vada (Babbe)* Gileads, un na(er) nimmt sie, als sa(er) sechzig Johr alt war, un sie gebar nem Segub. *«Vater» vor nem Orts- odr Landschaftsnamen bezeichnet in Kap 2 un 4 denjenigen, dr d Platz odr de Landschaft zerscht besiedelte. 2,22 (a) (b) Segub aba ziigt (zeugt) Jaïr. Der het dreiundzwanzig Schtädt im Land Gilead. 2,23 Aba de Geschuriter un Aramäer nähmä nene de «Dörfer Jaïrs», dzue Kenat mit sinene Ortschaften, sechzig Schtädt. De alli sin Buebä(Sühn) Machirs, vum Vada (Babbe) Gileads. 2,24 Nohch däm Dod Hezrons kummt Kaleb zue Efrata, dr Wieb Hezrons, vu sinem Vada (Babbe), un sie gebar nem aAschhur, d Vada (Babbe) Tekoas.

2,25 aJerachmeel, dr Erschtgeborene Hezrons, het Buebä(Sühn): d Erschtgeborene Ram, ferner Buna, Oren, Ozem, Ahija. 2,26 Un Jerachmeel het noh ä andere Wieb, de hieß Atara; de isch de Muetter Onams. 2,27 D Buebä(Sühn, Sehn) Rams, vum Erschtgeborene Jerachmeels, sin: Maaz, Jamin un Eker. 2,28 Aba Onam het Buebä(Sühn): Schammai un Jada. D Buebä(Sühn, Sehn) Schammais aba sin: Nadab un Abischur. 2,29 Di Wieb Abischurs aba hieß Abihajil; de gebar nem Achban un Molid. 2,30 D Buebä(Sühn, Sehn) Nadabs aba sin: Seled un Appajim. Un Seled schtirbt ohni Buebä(Sühn). 2,31 Der Bue(Suhn) Appajims isch Jischi. Der Bue(Suhn) Jischis isch Scheschan. Der Bue(Suhn) Scheschans isch Achlai. 2,32 Aba de Buebä(Sühn) Jadas, vum Brueda Schammais, sin: Jeter un Jonatan. Jeter aba schtirbt ohni Buebä(Sühn). 2,33 D Buebä(Sühn, Sehn) Jonatans aba sin: Pelet un Sasa. Das sin de Buebä(Sühn) Jerachmeels.

2,34 a Scheschan aba het keini Buebä(Sühn), sundern nur Techta. Un Scheschan het ä ägyptischen Knecht, dr hieß Jarha. 2,35 Un Scheschan git sinem Knecht Jarha sini Dochta zue d Wieb; de gebar nem Attai. 2,36 Attai ziigt (zeugt) Nathan. Nathan ziigt (zeugt) Sabad. 2,37 Sabad ziigt (zeugt) Eflal. Eflal ziigt (zeugt) Obed. 2,38 Obed ziigt (zeugt) Jehu. Jehu ziigt (zeugt) Asarja. 2,39 Asarja ziigt (zeugt) Helez. Helez ziigt (zeugt) Elasa. 2,40 Elasa ziigt (zeugt) Sismai. Sismai ziigt (zeugt) Schallum. 2,41 Schallum ziigt (zeugt) Jekamja. Jekamja ziigt (zeugt) Elischama.

2,42 D Buebä(Sühn, Sehn) (a) Kalebs, vum Brueda Jerachmeels, sin: Mescha, si Erstgeborener, dr Vada (Babbe) Sifs, un de Buebä(Sühn) Mareschas, vum Vada (Babbe) Hebrons. 2,43 D Buebä(Sühn, Sehn) Hebrons aba sin: Korach, Tappuach, Rekem un Schema. 2,44 Schema aba ziigt (zeugt) Raham, d Vada (Babbe) Jorkoams. Rekem ziigt (zeugt) Schammai. 2,45 Der Bue(Suhn) Schammais aba hieß Maon, un Maon war dr Vada (Babbe) Bet-Zurs. 2,46 Efa aba, de Nebenfrau Kalebs, gebar Haran, Moza un Gases. Haran aba ziigt (zeugt) Gases. 2,47 D Buebä(Sühn, Sehn) Jahdais aba sin: Regem, Jotam, Geschan, Pelet, Efa un Schaaf. 2,48 Maacha aba, de Nebenfrau Kalebs, gebar Scheber un Tirhana 2,49 un gebar au Schaaf, d Vada (Babbe) Madmannas, un Schewa, d Vada (Babbe) Machbenas un d Vada (Babbe) Gibeas. Aba aAchsa war Kalebs Dochta. 2,50 Des ware de Buebä(Sühn) Kalebs.

.Die Buebä(Sühn) (a) Hurs, vum Erschtgeborene vu dr Efrata, ware: Schobal, dr Vada (Babbe) Kirjat-Jearims, 2,51 Salmon, dr Vada (Babbe) Bethlehems, Haref, dr Vada (Babbe) Bet-Gaders. 2,52 Un Schobal, dr Vada (Babbe) Kirjat-Jearims, het Buebä(Sühn): Reaja un de Hälfti dr Manahatiter. 2,53 Di Gschlechta vu Kirjat-Jearim aba ware: de Jeteriter, Putiter, Schumatiter un Mischraiter. Vu däne sin üsgange de (a) Zoratiter un Eschtaoliter.

2,54 D Buebä(Sühn, Sehn) Salmons sin: Bethlehem un de (a) Netofatiter, Atrot-Bet-Joab un de Hälfti dr Manahatiter, des sin de Zoratiter. 2,55 Un de Gschlechta dr Schrieba, de in Jabez huuste, sin de Tiratiter, Schimatiter, Suchatiter. Das sin de (a) Kiniter, de do kumme sin vu Hammat, däm Vada (Babbe) vum Huus (b) Rechab.


3. Kapitel

D Buebä(Sühn, Sehn) David, de Kenig Judas, de Nohchkumme Jechonjas (Jojachins)

3,1 (a) Des sin de Buebä(Sühn) David, de nem zue Hebron uf d Welt kumme sin: dr Erschtgeborene Amnon, vu Ahinoam, dr Jesreeliterin; dr zweite Daniel, vu Abigajil, dr Karmeliterin; 3,2 dr dritte Absalom, dr Bue(Suhn) dr Maacha, dr Dochta Talmais, vum Kenig vu Geschur; dr vierte Adonija, dr Bue(Suhn) dr Haggit; 3,3 dr fünfte Schefatja, vu dr Abital; dr sechste Jitream, vu vu sinere Wieb Egla. 3,4 De sechs sin nem uf d Welt kumme zue Hebron; denn na(er) regierte dert siebä Johr un sechs Monet. Aba zue Jerusalem regierte er draiedrießig Johr. 3,5 (a) (b) Un de sin nem uf d Welt kumme zue Jerusalem: Schammua, Schobab, Nathan, Salomo, de vier vu Batseba, dr Dochta Eliams; 3,6 dzue Jibhar, Elischama, Elifelet, 3,7 Nogah, Nefeg, Jafia, 3,8 Elischama, Eljada, Elifelet, de nin. 3,9 Das sin ällei Buebä(Sühn) David, üßa d Sehn dr Nebenfrauen. Un (a) Tamar war ihri Schweschta.

3,10 a Salomos Bue(Suhn) war Rehabeam; däm si Bue(Suhn) war Abia; däm si Bue(Suhn) war Asa; däm si Bue(Suhn) war Joschafat; 3,11 däm si Bue(Suhn) war Joram; däm si Bue(Suhn) war Ahasja; däm si Bue(Suhn) war Joasch; 3,12 däm si Bue(Suhn) war Amazja; däm si Bue(Suhn) war Asarja; däm si Bue(Suhn) war Jotam; 3,13 däm si Bue(Suhn) war Ahas; däm si Bue(Suhn) war Hiskia; däm si Bue(Suhn) war Manasse; 3,14 däm si Bue(Suhn) war Amon; däm si Bue(Suhn) war Josia. 3,15 Josias Buebä(Sühn) aba ware: dr Erschtgeborene Johanan, dr zweite Bue(Suhn) Jojakim, dr dritte Zedekia, dr vierte Schallum. 3,16 Aba de Buebä(Sühn) Jojakims ware: Jechonja un Zedekia.

3,17 D Buebä(Sühn, Sehn) aJechonjas, dr gfange wird, ware: Schealtïl, 3,18 Malkiram, Pedaja, Schenazzar, Jekamja, Hoschama, Nedabja. 3,19 D Buebä(Sühn, Sehn) Pedajas ware: (a) Serubbabel un Schimi. D Buebä(Sühn, Sehn) Serubbabels ware: Meschullam un Hananja, un ihri Schweschta war Schelomit; 3,20 ferner Haschuba, Ohel, Berechja, Hasadja, Juschab-Hesed, de fünf. 3,21 D Buebä(Sühn, Sehn) Hananjas aba ware: Pelatja, Jesaja, Refaja, Arnan, Obadja, Schechanja. 3,22 D Buebä(Sühn, Sehn) Schechanjas aba ware: Schemaja, Hattusch, Jigal, Bariach, Nearja, Schafat, de sechs. 3,23 D Buebä(Sühn, Sehn) Nearjas aba ware: Eljoënai, Hiskia, Asrikam, de dräi. 3,24 D Buebä(Sühn, Sehn) Eljoënais aba ware: Hodawja, Eljaschib, Pelaja, Akkub, Johanan, Delaja, Anani, de siebä.


4. Kapitel

Di Gschlechta Judas

4,1 Di (a) Buebä(Sühn) Judas ware: Perez, Hezron, Karmi, Hur un Schobal. 4,2 Reaja aba, dr Bue(Suhn) Schobals, ziigt (zeugt) Jahat, Jahat ziigt (zeugt) Ahumai un Lahad. Das sin de Gschlechta dr (a) Zoratiter. 4,3 Un des sin de Buebä(Sühn) Hurs, vum Vada (Babbe) Etams: Jesreel, Jischma, Jidbasch; un ihri Schweschta hieß Hazlelponi; 4,4 un Pnuël, dr Vada (Babbe) Gedors, un Eser, dr Vada (Babbe) Huuschas. Das sin de Buebä(Sühn) (a) Hurs, vum Erschtgeborene dr Efrata, vum Vada (Babbe)* Bethlehems. 4,5 Aschhur aba, dr Vada (Babbe) Tekoas, het zwei Wieba: Hela un Naara. 4,6 Un Naara gebar nem Ahuusam, Hefer, Temni un d Ahaschtariter. Das sin de Buebä(Sühn) Naaras. 4,7 Aba de Buebä(Sühn) Helas ware: Zeret, Sohar, Etnan un Koz. 4,8 Koz aba ziigt (zeugt) Anub un Zobeba. Di Gschlechta Aharhels, vum Bue(Suhn) Harums: 4,9 Jabez war agsähene als sini Breda. Un sini Muetter gheiße het nen Jabez; denn sie sait: I(Ich) ha nen mit Kummer uf d Welt kumme . 4,10 Un Jabez reft d Gott Israels a un sait: Ach daß dü mi segnetest un mi Gebiet mehrtest un di Hand mit ma(mir) wär un schafftest, daß mi kei Schlechte(Übel) bekümmere! Un Gott glo hän kumme, worum er bittet.

4,11 Kelub aba, dr Brueda Schuhas, ziigt (zeugt) Mehir; dr isch dr Vada (Babbe) Eschtons. 4,12 Eschton aba ziigt (zeugt) Bet-Rafa, Paseach un Tehinna, d Vada (Babbe) dr Schtadt Nahasch. Das sin de Manne(Männa) vu Recha. 4,13 Di (a) (b) Buebä(Sühn) vum Kenas ware: Otnïl un Seraja. D Buebä(Sühn, Sehn) Otniëls aba ware: Hatat un Meonotai. 4,14 Un Meonotai ziigt (zeugt) Ofra. Un Seraja ziigt (zeugt) Joab, d Vada (Babbe) vum Tals dr Zimmerleute; denn sie ware Zimmerleute. 4,15 D Buebä(Sühn, Sehn) (a) (b) Kalebs, vum Bue(Suhn) Jefunnes, aba ware: Iru, Ela un Naam; un dr Bue(Suhn) vum Ela: Kenas. 4,16 D Buebä(Sühn, Sehn) Jehallelels aba ware: Sif, Sifa, Tirja un Asarel. 4,17 D Buebä(Sühn, Sehn) Esras aba ware: Jeter, Mered, Efer un Jalon. Un Jeter ziigt (zeugt) Mirjam, Schammai, Jischbach, d Vada (Babbe) Echtemoas. 4,18 Un sini judäische Wieb gebar Jered, d Vada (Babbe) Gedors, Heber, d Vada (Babbe) Sochos, Jekutïl, d Vada (Babbe) Sanoachs. Au Bitja, de Dochta vum Pharao, de Mered nimmt, het Buebä(Sühn). 4,19 D Buebä(Sühn, Sehn) dr Wieb vum Hodija, dr Schweschta Nahams, vum Vada (Babbe) Keïlas, ware: dr Garmiter un Eschtemoa, dr Maachatiter. 4,20 D Buebä(Sühn, Sehn) Schimons ware: Amnon un Rinna, Ben-Hanan un Tilon. Di Buebä(Sühn) Jischis ware: Sohet un Ben- Sohet. 4,21 D Buebä(Sühn, Sehn) (a) Schelas aba, vum Bue(Suhn) Judas, ware: Na(Er), dr Vada (Babbe) Lechas, Lada, dr Vada (Babbe) Mareschas, un de Gschlechta dr Leinweber vu Bet-Aschbea, 4,22 dzue Jokim un de Manne(Männa) vu Koseba un Joasch un Saraf, de do Herren ware iba Moab, un sie kähre noh Bethlehem zruck, we de alte Gsaite lautet. 4,23 Sie ware Töpfa un huuste in Netaim un Gedera bi däm Kenig; in sinem Denscht huuste sie dert.

Di Gschlechta Simeons

4,24 D Buebä(Sühn, Sehn) Simeons ware: Jemuël, Jamin, Jarib, Serach, Saul. (a) 4,25 Dessen Bue(Suhn) war Schallum, däm si Bue(Suhn) war Mibsam, däm si Bue(Suhn) war Mischma. 4,26 D Buebä(Sühn, Sehn) Mischmas aba ware: Hammuël, Sakkur, Schimi. 4,27 Un Schimi het sechzehn Buebä(Sühn) un sechs Techta; aba sini Breda hän nit viel Kinda, un ihr ganzes Gschlecht mehrte sich nit so we de Buebä(Sühn) Judas. 4,28 (a) Sie huuste aba zue Beerscheba, Molada, Hazar-Schual, 4,29 Baala, Ezem, Eltolad, 4,30 Betuël, Horma, Ziklag, 4,31 Bet-Markabot, Hazar-Susa, Bet-Biri, Schaarajim. Das ware ihri Schtädt bis uf d Kenig David: 4,32 Etam, Ajin, Rimmon, Tochen, Aschan, de fünf Derfa (Käffa), dzue ihri Gehöfte, 4,33 un alli Gehöfte, de um de Derfa (Käffa) her gläge sin bis noh Baal. Dert huuste sie, un sie hän ihr eignes Geschlechtsregister.

4,34 Un Meschobab, Jamlech, Joscha, dr Bue(Suhn) Amazjas, 4,35 Joel, Jehu, dr Bue(Suhn) Joschibjas, vum Bue(Suhn) Serajas, vum Bue(Suhn) Asïls, 4,36 Eljoënai, Jaakoba, Jeschohaja, Asaja, Adiël, Jesimiël un Benaja, 4,37 Sisa, dr Bue(Suhn) Schifis, vum Bue(Suhn) Allons, vum Bue(Suhn) Jedajas, vum Bue(Suhn) Schimris, vum Bue(Suhn) Schemajas: 4,38 de, de mit Name gnennt sin, ware Firschte in ihrem Gschlechta, un ihri Sippen breiteten sich arg üs. 4,39 Un sie zehn hi noh Gedor bis öschtlich vum Tals, um Weid (Heet) zue sueche fir ihri Schof, 4,40 un find fette un gueti Weid (Heet) un ä Land wiet a Platz, schtill un ruhig; denn freher huuste dert de vu (a) Ham. 4,41 Un de mit Name Genannten kumme zue d Ziit (a) Hiskias, vum Kenig vu Juda, un flege her iba de Zelte Hams un iba de Mëuniter, de sie dert find, un vollstreckten d Bann a nene bis uf däne Dag un huuste a ihra Schtatt; denn dert war Weid (Heet) fir ihri Schof. 4,42 Au gehn vu nene, vu d Sehn Simeons, fünfhundat Manne(Männa) zum Berg Seïr: Pelatja, Nearja, Refaja un Usiël, de Buebä(Sühn) Jischis, a ihra Schpitze, 4,43 un sie (a) erschlugen, de ibrigbliebe ware vu d Vudwischte dr Amalekiter, un huuste dert bis uf däne Dag.


5. Kapitel

Di Gschlechta Rubens, Gads un vum halbe Schtamm Manasse

5,1 D Buebä(Sühn, Sehn) Rubens, vum Erschtgeborene Israels - denn na(er) war zwar dr Erschtgeborene, aba (a) (b) wel la(er) vu sinem Vada (Babbe) Bett entweihte, wird si Erstgeburtsrecht ge d Sehn Josef, vum Bue(Suhn) Israels, doch wird er nit in des Geschlechtsregister als Erstgeborener aufgezeichnet; 5,2 denn aJuda war mächtig unda sinene Breda, un nem üs sinem Schtamm wird des Fürstentum ge, (a) (b) Josef aba erhielt des Erstgeburtsrecht - 5,3 de Buebä(Sühn) Rubens, vum Erschtgeborene Israels, sin: Henoch, Pallu, Hezron un Karmi. (a) 5,4 D Buebä(Sühn, Sehn) Joels aba ware: Schemaja, däm si Bue(Suhn) war Gog, däm si Bue(Suhn) war Schimi, 5,5 däm si Bue(Suhn) war Micha, däm si Bue(Suhn) war Reaja, däm si Bue(Suhn) war Baal, 5,6 däm si Bue(Suhn) war Beera, d (a) Tiglat- Pileser, dr Kenig vu Assur, gfange wegführte. Na(Er) aba war ä Firscht dr Rubeniter. 5,7 Aba sini Breda noh ihrem Gschlechta, we sie in des Geschlechtsregister aufgezeichnet wäre, ware: Jeïël, dr Erschte, un Secharja 5,8 un Bela, dr Bue(Suhn) vum Asas, vum Bue(Suhn) Schemas, vum Bue(Suhn) Joels. Der gwohnt het zue Aroër un bis noh Nebo un Baal-Meon 5,9 un gwohnt het noh Oschte zue bis a de Wüschte am Euphratstrom; denn sie hän viel Viecha im Land Gilead. 5,10 Un zue d Ziit Sauls fihre sie Kreg gege de Hagariter, un de flege durch ihri Hand, un sie huuste in dere Zelten uf dr ganze Ostgrenze vu Gilead.

5,11 D Buebä(Sühn, Sehn) Gad aba huuste nene gegeiba im Land Baschan bis noh Salcha; 5,12 Joel, dr Erschte, un Schafam, dr Zweite, ferner Janai un Schafat in Baschan. 5,13 Un ihri Breda noh ihrem Sippen ware: Michael, Meschullam, Scheba, Jorai, Jakan, Sia un Eber, de siebä. 5,14 Das sin de Buebä(Sühn) Abihajils, vum Bue(Suhn) Huris, vum Bue(Suhn) Jaroachs, vum Bue(Suhn) Gileads, vum Bue(Suhn) Michaels, vum Bue(Suhn) Jeschischais, vum Bue(Suhn) Jachdos, vum Bue(Suhn) vum Bus. 5,15 Ahi, dr Bue(Suhn) Abdïls, vum Bue(Suhn) Gunis, war ei ihra Sippenhäupter. 5,16 Un sie huuste zue Gilead in Baschan un in sinene Ortschaften un in ällei Fluren Scharons bis a ihri Enden. 5,17 De wäre alli aufgezeichnet (a) zue d Ziit Jotams, vum Kenig vu Juda, un (b) Jerobeams, vum Kenig vu Israel.

5,18 Vu d Rubenitern, d Gaditern un däm halbe Schtamm Manasse zählten de streitbaren Manne(Männa), de Schild un Schwert fihre un Bogen spannen kenne un kriegskundig ware, vierundvierzigtau endsiebenhundertundsechzig, de in d Kampf zeh kenne. 5,19 Un sie kämpften gege de Hagariter un gege Jetur, Nafisch un Nodab. 5,20 Un s wird nene ghulfe gege sie, un de Hagariter wäre in ihri Händ(Pfode) ge un alli, de mit nene ware. Denn sie brellä zue Gott im Kampf, un na(er) glo hän sich erbitten; denn sie vutraute nem. 5,21 Un sie fihre wäg ihr Viecha, fünfzigtausend Kamele, zweihundertfünfzigtausend Schof, zweidusig Esel, un hunderttausend Mensch. 5,22 Dozue ware vieli erschlagen liege bliebe, denn dr Kreg war vu Gott. Un sie huuste a ihra Schtatt bis zue d Ziit, wo sie gfange wäggfihrt wäre.

5,23 Der halbe Schtamm Manasse aba gwohnt het im Land vu Baschan bis Baal- Hermon un bis zum (a) Senir un bis zum Berg Hermon. Un ihra ware vieli. 5,24 Un des ware de Kepf ihra Sippen: Efer, Jischi, Elïl, Asriël, Jirmeja, Hodawja, Jachdiël, gewaltige Manne(Männa) un berühmte Sippenhäupter. 5,25 Do sie sich aba a däm Gott ihra Vädare vusindigt hän un abfielen zue d Götze dr Velka vum Land, de Gott vor nene vutilgt het, 5,26 erweckte dr Gott Israels d Geischt vum (a) Pul*, vum Kenig vu Assyrien, un d Geischt (b) Tiglat-Pilesers*, vum Kenig vu Assyrien, un er fihrt wäg de Rubeniter, Gaditer un d halbe Schtamm Manasse un hole sie noh Halach un a d Habor un noh Hara un a d Fluß Gosan bis uf däne Dag.

Di Gschlechta Levis

5,27 *D Buebä(Sühn, Sehn) Levis ware: Gerschon, Kehat un Merari. (a) 5,28 D Buebä(Sühn, Sehn) Kehats aba ware: Amram, Jizhar, Hebron un Usïl. 5,29 D Buebä(Sühn, Sehn) Amrams ware: aAaron un Moses; dzue Mirjam. D Buebä(Sühn, Sehn) Aarons ware: (a) (b) Nadab, Abihu, Eleasar un Itamar. 5,30 (a) Eleasar ziigt (zeugt) Pinhas. Pinhas ziigt (zeugt) Abischua. 5,31 Abischua ziigt (zeugt) Bukki. Bukki ziigt (zeugt) Usi. 5,32 Usi ziigt (zeugt) Serachja. Serachja ziigt (zeugt) Merajot. 5,33 Merajot ziigt (zeugt) Amarja. Amarja ziigt (zeugt) Ahitub. 5,34 Ahitub ziigt (zeugt) Zadok. (a) (b) Zadok ziigt (zeugt) Ahimaaz. 5,35 Ahimaaz ziigt (zeugt) Asarja. Asarja ziigt (zeugt) Johanan. 5,36 Johanan ziigt (zeugt) Asarja; des isch dr, dr Prieschta war im Tempel, d Salomo bäut het zue Jerusalem. 5,37 Asarja ziigt (zeugt) Amarja. Amarja ziigt (zeugt) Ahitub. 5,38 Ahitub ziigt (zeugt) Zadok. Zadok ziigt (zeugt) Schallum. 5,39 Schallum ziigt (zeugt) (a) Hilkija. Hilkija ziigt (zeugt) Asarja. 5,40 Asarja ziigt (zeugt) (a) (b) Seraja. Seraja ziigt (zeugt) (c) Jozadak. 5,41 Jozadak aba wird mit wäggfihrt, (a) als dr HERR Juda un Jerusalem durch Nebukadnezar gfange wägfihre glo hän.

6. Kapitel

6,1 a D Buebä(Sühn, Sehn) Levis sin de: Gerschon, Kehat, Merari. 6,2 So heiße aba de Buebä(Sühn) Gerschons: Libni un Schimi. 6,3 Aba de Buebä(Sühn) Kehats heiße: Amram, Jizhar, Hebron un Usïl. 6,4 D Buebä(Sühn, Sehn) Meraris heiße: Machli un Muschi. Das sin de Gschlechta dr Leviten noh ihrem Sippen.

6,5 Gerschons Bue(Suhn) war Libni, däm si Bue(Suhn) war Jahat, däm si Bue(Suhn) war Simma. 6,6 Dessen Bue(Suhn) war Joach, däm si Bue(Suhn) war Iddo, däm si Bue(Suhn) war Serach, däm si Bue(Suhn) war Jeotrai.

6,7 Kehats Bue(Suhn) aba war Amminadab, däm si Bue(Suhn) war (a) (b) Korach, däm si Bue(Suhn) war Assir, 6,8 däm si Bue(Suhn) war Elkana, däm si Bue(Suhn) war Abiasaf, däm si Bue(Suhn) war Assir, 6,9 däm si Bue(Suhn) war Tahat, däm si Bue(Suhn) war Urïl, däm si Bue(Suhn) war Usija, däm si Bue(Suhn) war Schaul.

6,10 D Buebä(Sühn, Sehn) Elkanas ware: Amasai un Ahimot, 6,11 däm si Bue(Suhn) war Elkana, däm si Bue(Suhn) war Zuf, däm si Bue(Suhn) war Nahat, 6,12 däm si Bue(Suhn) war Eliab, däm si Bue(Suhn) war Jeroham, däm si Bue(Suhn) war (a) Elkana, däm si Bue(Suhn) war Samuel. 6,13 Un de Buebä(Sühn) Samuels ware: dr Erschtgeborene Joel un dr zweite Bue(Suhn) Abia. (a)

6,14 Meraris Bue(Suhn) war Machli, däm si Bue(Suhn) war Libni, däm si Bue(Suhn) war Schimi, däm si Bue(Suhn) war Usa, 6,15 däm si Bue(Suhn) war Schima, däm si Bue(Suhn) war Haggija, däm si Bue(Suhn) war Asaja.

Di levitischen Sängerfamilien

6,16 Des sin aba de, weli David bestellte, um im Huus vum HERRN zue singen, (a) als de Lade zue d Rueh kumme war, 6,17 un sie dene vor dr Wohnig dr Schtiftshitte mit Singe, bis Salomo des Huus vum HERRN bäut het zue Jerusalem, un gmacht hän ihrem Denscht noh ihra Ordnig. 6,18 De sin s, de vum Amtes walteten, un ihri Buebä(Sühn): Vu d Sehn Kehat war (a) Heman, dr Sänger, dr Bue(Suhn) Joels, vum Bue(Suhn) Samuels, 6,19 vum Bue(Suhn) Elkanas, vum Bue(Suhn) Jerohams, vum Bue(Suhn) Elïls, vum Bue(Suhn) Tohuus, 6,20 vum Bue(Suhn) Zufs, vum Bue(Suhn) Elkanas, vum Bue(Suhn) Mahats, vum Bue(Suhn) Amasais, 6,21 vum Bue(Suhn) Elkanas, vum Bue(Suhn) Joels, vum Bue(Suhn) Asarjas, vum Bue(Suhn) Zefanjas, 6,22 vum Bue(Suhn) Tahats, vum Bue(Suhn) Assirs, vum Bue(Suhn) Abiasafs, vum Bue(Suhn) Korachs, 6,23 vum Bue(Suhn) Jizhars, vum Bue(Suhn) Kehats, vum Bue(Suhn) Levis, vum Bue(Suhn) Israels.

6,24 Un si Brueda aAsaf schtoht zue vu sinere Rechte. Un na(er), Asaf, war ä Bue(Suhn) Berechjas, vum Bue(Suhn) Schimas, 6,25 vum Bue(Suhn) Michaels, vum Bue(Suhn) Maasejas, vum Bue(Suhn) Malkijas, 6,26 vum Bue(Suhn) Etnis, vum Bue(Suhn) Serachs, vum Bue(Suhn) Adajas, 6,27 vum Bue(Suhn) Etans, vum Bue(Suhn) Simmas, vum Bue(Suhn) Schimis, 6,28 vum Bue(Suhn) Jahats, vum Bue(Suhn) Gerschons, vum Bue(Suhn) Levis.

6,29 Ihre Breda aba, de Buebä(Sühn) Merari, gschtande sin zue d Linke: nämlich (a) Etan, dr Bue(Suhn) Kuschajas, vum Bue(Suhn) Abdis, vum Bue(Suhn) Malluchs, 6,30 vum Bue(Suhn) Haschabjas, vum Bue(Suhn) Amazjas, vum Bue(Suhn) Hilkijas, 6,31 vum Bue(Suhn) Amzis, vum Bue(Suhn) Banis, vum Bue(Suhn) Schemers, 6,32 vum Bue(Suhn) Machlis, vum Bue(Suhn) Muschis, vum Bue(Suhn) Meraris, vum Bue(Suhn) Levis.

Der Denscht Aarons un sini Nohchkumme

6,33 Ihre Breda aba, de Leviten, ware bestellt zue ällei Denscht a dr Wohnig vum Huus Gottes. 6,34 aAaron dgege un sini Buebä(Sühn) ware vorge zum Denscht am Brandopfaaltar un am Räuchaaltar un zue ällei Denscht im Allaheiligschte un (a) Sühne zue schaffe fir Israel, we Moses, dr Knecht Gottes, bpfohle het.

6,35 a Des sin aba de Buebä(Sühn) Aarons: Eleasar, si Bue(Suhn), däm si Bue(Suhn) war Pinhas, däm si Bue(Suhn) war Abischua, 6,36 däm si Bue(Suhn) war Bukki, däm si Bue(Suhn) war Usi, däm si Bue(Suhn) war Serachja, 6,37 däm si Bue(Suhn) war Merajot, däm si Bue(Suhn) war Amarja, däm si Bue(Suhn) war Ahitub, 6,38 däm si Bue(Suhn) war Zadok, däm si Bue(Suhn) war Ahimaaz.

Di Wohnsitze dr levitischen Gschlechta

(vgl. Jos 21)

6,39 Un des sin ihri Wohnsitze noh ihrem Zeltdörfern in ihrem Gebiet, nämlich dr Buebä(Sühn) Aaron vum Gschlecht dr Kehatiter, denn des Los flegt nene zerscht zue, 6,40 un ma git nene Hebron im Land Juda mit sinem Weidland ringsumher. 6,41 Aba de Felder dr Schtadt un ihri Derfa (Käffa) gän sie Kaleb, däm Bue(Suhn) Jefunnes. 6,42 So gän sie etze d Sehn Aaron de Freistädte Hebron un Libna mit ihrem Weidland, Jattir un Eschtemoa mit ihrem Weidland, 6,43 Holon, Debir, 6,44 Aschan un Bet-Schemesch mit ihrem Weidland; 6,45 un üs däm Schtamm Benjamin: Geba, Alemet un Anatot mit ihrem Weidland, so daß de Zahl alli Schtädt in ihrem Gschlechta dreizehn war.

6,46 Aba d anderem Sehn Kehat noh ihrem Gschlechta wäre durchs Los üs däm Schtamm Ephraim, üs däm Schtamm Dan un üs däm halbe Schtamm Manasse zehn Schtädt ge. (a)

6,47 Den Sehn Gerschon noh ihrem Gschlechta wäre üs däm Schtamm Issachar un üs däm Schtamm Asser un üs däm Schtamm Naftali un üs däm Schtamm Manasse in Baschan dreizehn Schtädt ge. (a)

6,48 Den Sehn Merari noh ihrem Gschlechta wäre durchs Los üs däm Schtamm Ruben un üs däm Schtamm Gad un üs däm Schtamm Sebulon zwöelf Schtädt ge. (a)

6,49 Un Israel git d Leviten de Schtädt mit ihrem Weidland, 6,50 nämlich durchs Los üs däm Schtamm Juda un üs däm Schtamm Simeon un üs däm Schtamm Benjamin de Schtädt, de sie mit Name bestimmten.

6,51 Aba d Gschlechta dr Buebä(Sühn) Kehat wäre Schtädt ihrem Gebiets üs däm Schtamm Ephraim ge. 6,52 So gän sie etze däm Gschlecht dr anderem Buebä(Sühn) Kehat de Freistädte: Sichem uf däm Berg Ephraim, Geser, 6,53 Kibzajim, Bet-Horon, 6,54 Ajalon un Gat-Rimmon mit ihrem Weidland. 6,55 Dozue üs däm halbe Schtamm Manasse: Taanach un Jibleam mit ihrem Weidland. 6,56 Aba d Sehn Gerschon noh ihrem Gschlechta gän sie üs däm halbe Schtamm Manasse: Golan in Baschan un Aschtarot mit ihrem Weidland; 6,57 üs däm Schtamm Issachar: Kedesch, Daberat, 6,58 Ramot un En-Gannim mit ihrem Weidland; 6,59 üs däm Schtamm Asser: Mischal, Abdon, 6,60 Helkat un Rehob mit ihrem Weidland; 6,61 üs däm Schtamm Naftali: Kedesch in Galiläa, Hammon un Kirjatajim mit ihrem Weidland. 6,62 Den anderem Sehn Merari gän sie üs däm Schtamm Sebulon: Rimmon un Tabor mit ihrem Weidland; 6,63 un gegeiba vum Jordans gegeiba Jericho, öschtlich vum Jordan, üs däm Schtamm Ruben: Bezer in dr Wüschte, Jahaz, 6,64 Kedemot un Mefaat mit ihrem Weidland; 6,65 üs däm Schtamm Gad: Ramot in Gilead, Mahanajim, 6,66 Heschbon un Jaser mit ihrem Weidland.


7. Kapitel

Di Gschlechta vu Issachar, Benjamin, Naftali, Halb-Manasse, Ephraim

un Asser

7,1 D Buebä(Sühn, Sehn) Issachars ware: Tola, Puwa, Jaschub un Schimron, de vier. (a) (b) 7,2 D Buebä(Sühn, Sehn) Tolas aba ware: Usi, Refaja, Jerïl, Jachmai, Jibsam un Schemuël, Sippenhäupter vu Tola un gewaltige Manne(Männa); noh rem Geschlechtsregister a Zahl zue David Ziit zwei ndzwanzigdusigsechshundat. 7,3 Der Bue(Suhn) Usis war: Jisrachja. Un de Buebä(Sühn) Jisrachjas ware: Michael, Obadja, Joel un Jischija, de fünf; sie ware alli Sippenhäupter. 7,4 Un noh ihrem Geschlechtsregister, noh ihrem Sippen ware unda nene zum Kampf gerüstetes Heervolk sechsunddreißigtausend; denn sie hän vieli Wieba un Kinda. 7,5 Un ihri Breda in ällei Gschlechta Issachars ware gewaltige Manne(Männa), siebenundachtzigtausend, un wäre alli aufgezeichnet.

7,6 Di (a) (b) Buebä(Sühn) Benjamins ware: Bela, Becha un Jediaël, de dräi. 7,7 Aba de Buebä(Sühn) Belas ware: Ezbon, Usi, Usïl, Jerimot un Ir, de fünf, Sippenhäupter, gewaltige Manne(Männa). Un s wäre aufgezeichnet zweiundzwanzigtausendvierunddreißig. 7,8 D Buebä(Sühn, Sehn) Bechers ware: Semira, Joasch, Elïser, Eljoënai, Omri, Jerimot, Abia, Anatot un Alemet; de ware alli Buebä(Sühn) vum Becha 7,9 un wäre aufgezeichnet in ihrem Gschlechta noh ihrem Sippenhäuptern, gewaltige Manne(Männa), zwanzigtausendzweihundert. 7,10 Der Bue(Suhn) Jediaëls aba war: Bilhan. Bilhans Buebä(Sühn) aba ware: Jëusch, Benjamin, Ehud, Kenaana, Setan, Tarsis un Ahischahar. 7,11 Di ware alli Buebä(Sühn) Jediaëls, Sippenhäupter, gewaltige Manne(Männa), siebzehntausendzweihundert, de als Heer üszehe kenne zum Kampf. 7,12 Un Schuppim un Huppim ware Buebä(Sühn) Irs; Huuschim aba war ä Bue(Suhn) Ahers.

7,13 D Buebä(Sühn, Sehn) Naftalis ware: Jachzeel, Guni, Jezer un Schillem, Buebä(Sühn) dr Bilha. (a)

7,14 D Buebä(Sühn, Sehn) Manasses ware de: Asrïl, d sini aramäische Nebenfrau uf d Welt kumme het; au gebar sie Machir, d Vada (Babbe) Gileads. (a) 7,15 Un Machir git Huppim un Schuppim Wieba; un sini Schweschta hieß Maacha. Si anderer Bue(Suhn) hieß Zelofhad, un (a) Zelofhad het nur Techta. 7,16 Un Maacha, Machirs Wieb, gebar ä Bue(Suhn); d gheiße het sie Peresch. Un si Brueda hieß Scheresch, un däm si Buebä(Sühn) ware Ulam un Rekem. 7,17 Ulams Bue(Suhn) aba war Bedan. Das sin de Buebä(Sühn) Gileads, vum Bue(Suhn) Machirs, vum Bue(Suhn) Manasses. 7,18 Un sini Schweschta Molechet gebar Ischhod, Abïser un Machla. 7,19 Un Schemida het de Buebä(Sühn): Achjan, Sichem, Likhi un Aniam.

7,20 D Buebä(Sühn, Sehn) Ephraims ware de: (a) Schutelach - däm si Bue(Suhn) war Bered, däm si Bue(Suhn) war Tahat, däm si Bue(Suhn) war Elada, däm si Bue(Suhn) war Tahat, 7,21 däm si Bue(Suhn) war Sabad, däm si Bue(Suhn) war Schutelach - un Eser un Elad. Un de Manne(Männa) vu Gat, de Iheimische im Land, umbringe däte sie, wel sie hinabgezogen ware, nene des Viecha wegzunehmen. 7,22 Un ihr Vada (Babbe) Ephraim trait Leid lang Ziit, un sini Breda kumme, nen zue tröschte. 7,23 Un na(er) goht ä zue vu sinere Wieb; de ward schwanga un gebar ä Bue(Suhn), d gheiße het da(er) Beria, wel in sinem Huus Ungliick war. 7,24 Sini Dochta aba war Scheera, de bäut het des untere un obere Bet-Horon un Usen-Scheera. 7,25 Si Bue(Suhn) war Refach, au Reschef, däm si Bue(Suhn) war Telach, däm si Bue(Suhn) war Tahan, 7,26 däm si Bue(Suhn) war Ladan, däm si Bue(Suhn) war aAmmihud, däm si Bue(Suhn) war Elischama, 7,27 däm si Bue(Suhn) war Etze, däm si Bue(Suhn) war Josua. (a) 7,28 Un ihr Hab un Guet un ihri Wohnig war (a) Bethel un sini Ortschaften, un gege Oschte Naara, un gege Weschte (b) Geser un sini Ortschaften, Sichem un sini Ortschaften bis noh Aja un sinene Ortschaften, 7,29 un a dr Site dr Buebä(Sühn) Manasses Bet-Schean un sini Ortschaften, Taanach un sini Ortschaften, Megiddo un sini Ortschaften, Dor un sini Ortschaften. In däne huuste de Buebä(Sühn) Josef, vum Bue(Suhn) Israels. (a)

7,30 a D Buebä(Sühn, Sehn) Assers ware de: Jimna, Jischwa, Jischwi, Beria; un Serach war ihri Schweschta. 7,31 D Buebä(Sühn, Sehn) Berias ware: Heber un Malkïl; des isch dr Vada (Babbe) Birsajits. 7,32 Heber aba ziigt (zeugt) Jaflet, Schemer, Hotam un ihri Schweschta Schua. 7,33 D Buebä(Sühn, Sehn) Jaflets ware: Pasach, Bimhal un Aschwat; des ware de Buebä(Sühn) Jaflets. 7,34 D Buebä(Sühn, Sehn) Schemers ware: Ahi, Rohga, Hubba un Aram. 7,35 Un de Buebä(Sühn) vu sinem Brueda Hotam ware: Zofach, Jimna, Schelesch un Amal. 7,36 D Buebä(Sühn, Sehn) Zofachs ware: Suach, Harnefer, Schual, Beri, Jimra, 7,37 Bezer, Hod, Schamma, Schilscha, Jitran un Beera. 7,38 D Buebä(Sühn, Sehn) Jeters ware: Jefunne, Pispa un Ara. 7,39 D Buebä(Sühn, Sehn) Ullas ware: Arach, Hannïl un Rizja. 7,40 De alli ware Buebä(Sühn) Assers, Sippenhäupter, üsgläsini, gewaltige Manne(Männa) un Erschte dr Firschte. Un sie wäre aufgezeichnet als Kriegsleute; ihri Zahl war sechsundzwanzigtausend Ma.


8. Kapitel

Di Gschlechta Benjamins. Di Sippe Sauls

8,1 Benjamin aba ziigt (zeugt) Bela, sinene Erschtgeborene, Aschbel als zweite Bue(Suhn), Achrach als dritte, (a) 8,2 Noha als vierten, Rafa als fünften. 8,3 Un Bela het Buebä(Sühn): Ard, Gera, Abihud, 8,4 Abischua, Naaman, Ahoach, 8,5 Gera, Schefufan un Huram. 8,6 Des sin de Buebä(Sühn) Ehuds, de Sippenhäupter ware unda d Lit(Bürga) zue Geba, un ma fihrt sie gfange wäg noh Manahat, 8,7 nämlich: Naaman, Ahija un Gera, der fihrt sie wäg; un na(er) ziigt (zeugt) Usa un Ahihud. 8,8 Un Schaharajim ziigt (zeugt) im Land Moab, als sa(er) sini Wieba Huuschim un Baara gschickt het, 8,9 un na(er) ziigt (zeugt) mit vu sinere Wieb Hodesch: Jobab, Zibja, Mescha, Malkam, 8,10 Jëuz, Sacheja un Mirma. Das sin sini Buebä(Sühn), Sippenhäupter. 8,11 Mit Huuschim aba het da(er) Abitub un Elpaal ziigt (zeugt). 8,12 D Buebä(Sühn, Sehn) Elpaals aba ware: Eber, Mischam un Schemed. Des bäut het Ono un Lod un ihri Ortschaften. 8,13 Un Beria un Schema ware Sippenhäupter unda d Lit(Bürga) vu Ajalon; sie verjagten de Inwohna vu Gat. 8,14 Un ihri Breda ware: Elpaal, Schaschak, Jeremot, 8,15 Sebadja, Arad, Eder, 8,16 Michael, Jischpa un Joha; des sin de Buebä(Sühn) Berias. 8,17 Sebadja, Meschullam, Hiski, Heber, 8,18 Jischmerai, Jislia, Jobab; des sin de Buebä(Sühn) Elpaals. 8,19 Jakim, Sichri, Sabdi, 8,20 Elïnai, Zilletai, Eliël, 8,21 Adaja, Beraja un Schimrat; des sin de Buebä(Sühn) Schimis. 8,22 Jischpan, Eber, Elïl, 8,23 Abdon, Sichri, Hanan, 8,24 Hananja, Elam, Antotija, 8,25 Jifdeja un Pnuël; des sin de Buebä(Sühn) Schaschaks. 8,26 Schamscherai, Scheharja, Atalja, 8,27 Jaareschja, Elia un Sichri; des sin de Buebä(Sühn) Jerohams. 8,28 Das sin de Sippenhäupter ihra Gschlechta, de in Jerusalem huuste. 8,29 aAba in Gibeon gwohnt het Jeïël, dr Vada (Babbe) Gibeons, un sini Wieb hieß Maacha. 8,30 Un si Erstgeborener war Abdon, ferner Zue d, Kisch, Baal, Ner, Nadab, 8,31 Gedor, Achjo, Secher un Miklot. 8,32 Miklot aba ziigt (zeugt) Schima. Un au sie huuste mit ihrem Breda in Jerusalem, nene gegeiba.

8,33 Ner ziigt (zeugt) Abner, un (a) Kisch ziigt (zeugt) Saul. Saul ziigt (zeugt) Jonatan, Malkischua, Abinadab un (b) Eschbaal. 8,34 Der Bue(Suhn) Jonatans aba war Merib- Baal. Merib-Baal ziigt (zeugt) Micha. 8,35 D Buebä(Sühn, Sehn) Michas ware: Piton, Melech, Tachrea un Ahas. 8,36 Ahas aba ziigt (zeugt) Joadda. Joadda ziigt (zeugt) Alemet, Asmawet un Simri. Simri ziigt (zeugt) Moza. 8,37 Moza ziigt (zeugt) Bina; däm si Bue(Suhn) war Refaja, däm si Bue(Suhn) war Elasa, däm si Bue(Suhn) war Azel. 8,38 Azel aba het sechs Buebä(Sühn), de hießen: Asrikam, Bochru, Jismael, Schearja, Obadja, Hanan. Di ware alli Buebä(Sühn) Azels. 8,39 D Buebä(Sühn, Sehn) vu sinem Brueda Eschek ware: Ulam, si Erstgeborener, Jëusch, dr zweite Bue(Suhn), Elifelet, dr dritte. 8,40 D Buebä(Sühn, Sehn) Ulams aba ware gewaltige Lit un gschickt mit Bogen un hän vieli Buebä(Sühn) un Enkel, hundatfuchzig. De alli sin vu d Sehn Benjamin.


9. Kapitel

9,1 Un ganz Israel wird im Geschlechtsregister aufgezeichnet, un lueg, sie sin ufgschriebe im Buech dr Kenig vu Israel.

Di Inwohna Jerusalems

2 Un (a) Juda wird wäggfihrt noh Babel um vu sinem Treubruchs wille. 9,2 Un de zerscht uf ihrem Hab un Guet un in ihrem Schtädt huuste, ware Israelite, Prieschta, Leviten un (a) (b) Tempelsklaven. 9,3 (a) Un in Jerusalem huuste ä baar dr Buebä(Sühn) Juda, ä baar dr Buebä(Sühn) Benjamin, ä baar dr Buebä(Sühn) Ephraim un Manasse; 9,4 vu d Sehn Juda: Utai, dr Bue(Suhn) Ammihuds, vum Bue(Suhn) Omris, vum Bue(Suhn) Imris, vum Bue(Suhn) Banis vu d Nohchkumme vum Perez, vum Bue(Suhn) Judas; 9,5 vu d Schelanitern aba Asaja, dr Erschtgeborene, un sini Buebä(Sühn); 9,6 vu d Sehn Serach: Jëuël un sini Breda, sechshundertundneunzig.

9,7 Vu d Sehn Benjamin: Sallu, dr Bue(Suhn) Meschullams, vum Bue(Suhn) Hodawjas, vum Bue(Suhn) Senuas, 9,8 un Jibneja, dr Bue(Suhn) Jerohams, un Ela, dr Bue(Suhn) Usis, vum Bue(Suhn) Michris, un Meschullam, dr Bue(Suhn) Schefatjas, vum Bue(Suhn) Reguïls, vum Bue(Suhn) Jibnijas. 9,9 Dozue ihri Breda noh ihrem Gschlechta, neunhundertsechsundfünfzig. Alli de Manne(Männa) ware Sippenhäupter.

9,10 Vu d Prieschta (Pfarra) aba: Jedaja, Jojarib, Jachin 9,11 un Asarja, dr Bue(Suhn) (a) Hilkijas, vum Bue(Suhn) Meschullams, vum Bue(Suhn) Zadoks, vum Bue(Suhn) Merajots, vum Bue(Suhn) Ahitubs, dr Vorschteha im Huus Gottes, 9,12 un Adaja, dr Bue(Suhn) Jerohams, vum Bue(Suhn) Paschhurs, vum Bue(Suhn) Malkijas, un Masai, dr Bue(Suhn) Adïls, vum Bue(Suhn) Jachseras, vum Bue(Suhn) Meschullams, vum Bue(Suhn) Meschillemots, vum Bue(Suhn) Immers, 9,13 dzue ihri Breda, Sippenhäupter, tausendsiebenhundertundsechzig, tüchtige Lit im Denscht vum Amtes im Huus Gottes.

9,14 Vu d Leviten aba üs d Sehn Merari: Schemaja, dr Bue(Suhn) Haschubs, vum Bue(Suhn) Asrikams, vum Bue(Suhn) Haschabjas, 9,15 un Bakbukja, Heresch un Galal un Mattanja, dr Bue(Suhn) Michas, vum Bue(Suhn) Sichris, vum Bue(Suhn) Asafs, 9,16 un Abda, dr Bue(Suhn) Schammuas, vum Bue(Suhn) Galals, vum Bue(Suhn) Jedutuns, un Berechja, dr Bue(Suhn) Asas, vum Bue(Suhn) Elkanas, dr in d Gehöften dr (a) Netofatiter gwohnt het.

Di Ämter dr Leviten

9,17 Di Torhüter aba ware: Schallum, Akkub, Talmon, Ahiman; un ihr Brueda Schallum war dr Vorschteha, 9,18 un na(er) schtoht bis etzed am Dor vum Kenig im Oschte. Das ware de Torhüter in d Lagan dr Leviten. 9,19 Un Schallum, dr Bue(Suhn) Kores, vum Bue(Suhn) Abiasafs, vum Bue(Suhn) Korachs, un sini Breda üs vu sinere Sippe, de Korachiter, ware im Denscht vum Amtes, daß sie heete de Schwelle dr Schtiftshitte, (a) we au ihri Vädare im Laga vum HERRN d Igang gehütet hän. 9,20 (a) Pinhas aba, dr Bue(Suhn) Eleasars, - dr HERR isch mit nem! - war vorziite Vorschteha iba sie. 9,21 Secharja aba, dr Bue(Suhn) Meschelemjas, war Hüter am Dor dr Schtiftshitte. 9,22 Alli de ware auserlesen zue Hütern a dr Schwelle, zweihundertzwölf; de ware zwar aufgezeichnet in ihrem Gehöften, aba David un Samuel, dr (a) Seher, hän sie in ihr Amt igsetzt, 9,23 daß sie un ihri Buebä(Sühn) als Wächter heete solle de Tore am Huus vum HERRN, nämlich a dr Schtiftshitte. 9,24 S ware aba de Torhüter noh d vier Himmelsrichtungen ufgschtellt: noh Oschte, noh Weschte, noh Norde un Süde. 9,25 Ihre Breda aba ware uf ihrem Gehöften un mußten zue d verordneten Ziit fir jeweils siebä Däg hereinkommen, um mit nene Denscht zue doe. 9,26 Denn de vier oberschte Torhüter gschtande sin immerfort im Amt.

.Und ä baar vu d Leviten ware iba de Kammern un Schätz im Huus Gottes bschtimmt. 9,27 Au bliebe sie de Nacht iba um des Huus Gottes, denn sie mußten Wache hebed un alli Morge de Direne ufden. 9,28 Un ä baar vu nene ware bschtimmt iba de Geräte fir d Denscht; denn sie mußten sie abgezählt heraus- un inetrage. 9,29 Un ä baar vu nene ware bestellt iba de Töpf un iba alli heilige Geräte, iba Feinmehl, iba Wi, iba El, iba Weihrauch, iba Spezerei. 9,30 Un ä baar dr Buebä(Sühn) dr Prieschta mache (a) Salbel üs dr Spezerei. 9,31 Un Mattitja vu d Leviten, däm Erschtgeborene Schallums, vum Korachiters, ware de Pfannen avuträut. 9,32 Vu d Kehatitern aba, ihrem Breda, ware ä baar bestellt iba de Schaubrot, sie zuerichte uf alli Sabbate. (a)

9,33 Das sin de Sänger, de Sippenhäupter dr Leviten, de in d Kammern kei Denscht hän, denn Dag un Nacht ware sie in ihrem Amt. 9,34 Das sin de Sippenhäupter unda d Leviten noh ihrem Gschlechta. De huuste in Jerusalem.

Di Sippe Sauls

(vgl. Kap 8,29-38)

9,35 In Gibeon huuste Jeïël, dr Vada (Babbe) Gibeons; sini Wieb hieß Maacha 9,36 un si Erstgeborener Abdon; ferner Zue d, Kisch, Baal, Ner, Nadab, 9,37 Gedor, Achjo, Secharja, Miklot. 9,38 Miklot aba ziigt (zeugt) Schima. Au sie huuste mit ihrem Breda in Jerusalem, nene gegeiba.

9,39 Ner aba ziigt (zeugt) Abner. Kisch ziigt (zeugt) Saul. Saul ziigt (zeugt) Jonatan, Malkischua, Abinadab, Eschbaal. 9,40 Der Bue(Suhn) Jonatans aba war Merib- Baal. Merib-Baal aba ziigt (zeugt) Micha. 9,41 D Buebä(Sühn, Sehn) Michas ware: Piton, Melech, Tachrea un Ahas. 9,42 Ahas ziigt (zeugt) Joadda. Joadda ziigt (zeugt) Alemet, Asmawet un Simri. Simri ziigt (zeugt) Moza. 9,43 Moza ziigt (zeugt) Bina; däm si Bue(Suhn) war Refaja, däm si Bue(Suhn) war Elasa, däm si Bue(Suhn) war Azel. 9,44 Azel aba het sechs Buebä(Sühn); de hießen: Asrikam, Bochru, Ismael, Schearja, Obadja, Hanan. Das sin de Buebä(Sühn) Azels.


10. Kapitel

Sauls Untagang (Abgsofe)

(vgl. 1. Sam 31)

10,1 Di Philista kämpften gege Israel, un de Manne(Männa) Israels haue ab vor d Philistern un bliebe erschlagen liege uf däm Berg Gilboa. 10,2 Aba de Philista ware hinda Saul un sinene Sehn her un erschlugen Jonatan, Abinadab un Malkischua, de Buebä(Sühn) Sauls. 10,3 Un dr Kampf tobte arg um Saul, un de Bogenschützen find nen, un na(er) wird vuwundet vu d Schützen. 10,4 Do sait Saul zue sinem Waffenträger: Zieh di Schwert un erstich mi dmit, daß nit de Unbeschnittenen kumme un tribä ihrem Schpott mit ma(mir). Aba si Waffenträger wot nit; denn na(er) firchtet sich arg. Do nimmt Saul si Schwert un flegt sich inä. 10,5 Als aba si Waffenträger luegt, daß Saul dod war, flegt au er sich ins Schwert un schtirbt. 10,6 So schterbe Saul un au sini dräi Buebä(Sühn) un si ganzes Huus. 10,7 Als aba de Manne(Männa) Israels, de in dr Ebene huuste, sähn, daß sie gflohe ware un daß Saul un sini Buebä(Sühn) dod ware, vuloße sie ihri Schtädt un haue ab, un de Philista kumme un huuste drin. 10,8 Am anderem Däg kumme de Philista, um de Erschlagenen auszuplündern, un find Saul un sini Buebä(Sühn), we sie gfalle uf däm Berg Gilboa gläge sin. 10,9 Do plünderten sie nen üs un nähmä si Schädel un sini Rischtung un schickte sie im Land dr Philista umä un len's vuzehle vor ihrem Götze un däm Volk. 10,10 Un sie lege sini Rischtung ane im Huus ihrem Gottes, un sinene Schädel hefteten sie ans Huus Dagons.

10,11 Als aba jeda vu Jabesch in Gilead ghärt het, was de Philista Saul ällei azogä hän, 10,12 mache sie sich uf, alli streitbaren Manne(Männa), un (a) nähmä de Leichnam Sauls un vu sinere Buebä(Sühn) un bringe sie noh Jabesch un beerdige ihri Knochä(Bei) unda dr Eiche bi Jabesch un fasteten siebä Däg. 10,13 So schtirbt Saul um vu sinem Treubruchs wille, mit däm ma(er) sich a däm HERRN vusindigt het, (a) wel la(er) des Wort vum HERRN nit hebet (haltet), au (b) wel la(er) de Wahrsagerin befragt, 10,14 d HERRN aba nit befragt het. Drum glo hän er nen schterbe un drillt des Kenigrich David, däm Bue(Suhn) Isais, zue.


11. Kapitel

David wird zum Kenig gsalbt un erobert Jerusalem

(vgl. 2. Sam 5,1-10)

11,1 Un ganz Israel sammlet sich bi David in Hebron un sait: Lueg, (a) ma(mir) sin di Gebein un di Fleisch. 11,2 Schon dertmols, als Saul Kenig war, führtest dü Israel üs un ä. Un dr HERR, di Gott, het zue dir gsait: Dü sollsch mi Volk Israel wiede, un dü sollsch Firscht si iba mi Volk Israel. 11,3 Un alli Älteschte Israels kumme zum Kenig noh Hebron. Un David schloß ä Packt(Abkumme) mit nene in Hebron vor rem HERRN. Un (a) sie salbten David zum Kenig iba Israel noh rem Wort vum HERRN durch Samuel.

11,4 Un David un ganz Israel zehn hi noh Jerusalem, des isch Jebus; denn de Jebusita huuste dert im Land. 11,5 Un de Birga vu Jebus sag zue David: Dü wirsch nit hereinkommen. David aba eroberte de Burg Zion, des isch David Schtadt. 11,6 Un David sait: Wer de Jebusita zerscht schlat, dr soll Hauptma un Oberschte si. Do schtiegt Joab, dr Bue(Suhn) dr Zeruja, zerscht nuf un wird Hauptma. 11,7 David aba gwohnt het uf dr Burg, doher nennt ma sie «Stadt Davids». 11,8 Un na(er) bäut het de Schtadt ringsum, vum Millo a rundumher. Joab aba schtellt de ibrigi Schtadt wieda her. 11,9 Un David nimmt imma me zue a Macht, un dr HERR Zebaoth war mit nem.

Di Helden David un ihri Tade

(vgl. 2. Sam 23,8-39) 11,10 Des sin de Helden David, de sich treu zue nem halte in sinem Kenigrich mit ganz Israel, daß ma nen zum Kenig macht noh rem Wort vum HERRN iba Israel. 11,11 Un des isch de Zahl dr Helden David: Joschobam, dr Bue(Suhn) Hachmonis, dr Erschte unda d Dreien; er schwang sinene Spieß un erschlat draihundat uf eimol. 11,12 Nohch nem war Eleasar, dr Bue(Suhn) Dodos, dr aAhoachiter; er war unda d dräi Helden. 11,13 Des war mit David in Pas-Dammim, als de Philista sich dert zum Kampf vusammelt hän. Dert war ä Schtuck Acka mit Gerschte. Un des Volk floh vor d Philistern. 11,14 Un na(er) kummt midde ufs Feld, sicherte s un schlat de Philista. Un dr HERR git großes Heil.

11,15 Un dräi üs d driißig Helden zehn nab zum Felse zue David in de (a) Höhle Adullam. Aba des Laga dr Philista lit in dr Ebene Refaïm. 11,16 David aba war in dr Bergfeste; un de Wache dr Philista war dertmols in Bethlehem. 11,17 Un David gelüstete s, un na(er) sait: Wer will ma(mir) Wassa zue trinke ge üs däm Brunne am Dor in Bethlehem? 11,18 Do breche de Drei in des Laga dr Philista ä un schöpften Wassa üs däm Brunne am Dor in Bethlehem un trage's un bringe's zue David. Na(Er) aba wot s nit trinke, sundern goß s üs fir d HERRN als Trinkopfa 11,19 un sait: Das lasse mi Gott wiet vu ma(mir) si, daß i(ich) des doets un trinke des Bloet der Manne(Männa), de sich dr Gfahr üsgsetzt hän; denn sie hän des Wassa unda Lebensgefahr herbrocht. Drum wot er's nit trinke. Das gmacht hän de dräi Helden.

11,20 Abischai, dr Brueda Joabs, war dr Erschte unda d Dreißig, un na(er) schwang sinene Spieß un erschlat draihundat. Un na(er) war unda d Dreißig berühmt 11,21 un hochgeehrt unda d Dreißig un war ihr Oberschte, aba a sälli Drei kummt er nit rah.

11,22 Benaja, dr Bue(Suhn) Jojadas, ä streitbarer Ma vu große Tade, war üs Kabzeel. Na(Er) erschlat de beidi «Gotteslöwen» dr Moabita. Na(Er) schtiegt nab un erschlat ä Löwen in nem Brunne, als Schnee gfalle war. 11,23 Na(Er) erschlat au ä ägyptischen Ma, dr war fünf Ellen groß un het ä Spieß in dr Hand, dr war (a) we ä Weberbaum. Aba na(er) goht zue nem nab mit nem Stecken un nimmt nem d Spieß üs dr Hand un tötete nen mit däm si eigenem Spieß. 11,24 Das doet (a) Benaja, dr Bue(Suhn) Jojadas, un na(er) war berühmt unda d driißig Helden 11,25 un hochgeehrt unda d Dreißig, aba a sälli Drei kummt er nit rah. David aba het sich anekockt nen iba sini Leibwache.

11,26 Di streitbaren Helden ware de: Asaël, dr Brueda Joabs; Elhanan, dr Bue(Suhn) Dodos üs Bethlehem; 11,27 Schammot, dr Haroditer; (a) Helez, dr Peletiter; 11,28 Ira, dr Bue(Suhn) vum Ikkesch, üs Tekoa; Abïser, dr Anatotiter; 11,29 Sibbechai, dr Huuschatiter; Ilai, dr Ahoachiter; 11,30 Mahrai, dr Netofatiter; Heled, dr Bue(Suhn) Baanas, dr Netofatiter; 11,31 Ittai, dr Bue(Suhn) Ribais, vu Gibea in Benjamin; Benaja, dr Piratoniter; 11,32 Hiddai, vu Nahale-Gaasch; Abïl, dr Arbatiter; 11,33 Asmawet, dr Bahurimiter; Eljachba, dr Schaalboniter; 11,34 Jaschen, dr Guniter; Jonatan, dr Bue(Suhn) Schages, dr Harariter; 11,35 Ahiam, dr Bue(Suhn) Sachars, dr Harariter; Elifal, dr Bue(Suhn) Urs; 11,36 Hefer, dr Mecheratiter; Ahija, dr Paloniter; 11,37 Hezro, dr Karmeliter; Naarai, dr Bue(Suhn) Esbais; 11,38 Joel, dr Brueda Nathans; Mibhar, dr Bue(Suhn) Hagris; 11,39 Zelek, dr Ammoniter; Nachrai, dr Beerotiter, ä Waffenträger Joabs, vum Bue(Suhn) dr Zeruja; 11,40 Ira, dr Jattiriter; Gareb, dr Jattiriter; 11,41 (a) Uria, dr Hetita; Sabad, dr Bue(Suhn) Achlais; 11,42 Adina, dr Bue(Suhn) Schisas, dr Rubeniter, ä Hauptma dr Rubeniter, un driißig Ma ware bi nem; 11,43 Hanan, dr Bue(Suhn) Maachas; Joschafat, dr Mitniter; 11,44 Usija, dr Aschtarotiter; Schama un Jehïl, de Buebä(Sühn) Hotams, vum Aroëriters; 11,45 Jediaël, dr Bue(Suhn) Schimris; Joha, si Brueda, dr Tiziter; 11,46 Elïl, dr Mahawiter; Jeribai un Joschawja, de Buebä(Sühn) Elnaams; Jitma, dr Moabita; 11,47 Elïl, Obed, Jaasiël üs Zoba.


12. Kapitel

David Mitkämpfer in Ziklag zue d Ziit Sauls

12,1 Des sin de Manne(Männa), de zue David noh (a) Ziklag kumme, als sa(er) sich vu Saul, däm Bue(Suhn) vum Kisch, fernhalten mueß; un sie ghert hän au zue d Helden, d Helfern im Kampf, 12,2 mit Bogen parrat, gschickt mit beidi Händ(Pfode), Schtei (Wackes) zue schleudern un Pfiel zue schießen.

.Von d Stammesbrüdern Sauls, de üs Benjamin ware: 12,3 dr Erschte Ahïser, un Joasch, de Buebä(Sühn) Schemaas, vum Gibeatiters; Jesiël un Pelet, de Buebä(Sühn) Asmawets; Beracha un Jehu, dr Anatotiter; 12,4 Jischmaja, dr Gibeoniter, gewaltig unda d Dreißig un iba de Dreißig; 12,5 *Jirmeja, Jahasïl, Johanan, Josabad, dr Gederatiter; *Abweichende Verszählung schtatt 12,5-41: 12,4b-40. 12,6 Elusai, Jerimot, Bealja, Schemarja, Schefatja, dr Harufiter; 12,7 Elkana, Jischija, Asarel, Joëser, Joschobam, de Korachiter; 12,8 Joëla un Sebadja, de Buebä(Sühn) Jerohams vu Gedor.

12,9 Vu d Gaditern gehn iba zue David noh dr Bergfeste in dr Wüschte schtarke Helden un Kriegsleute, de Schild un Spieß fihre, un ihr Gsicht(Visasch) war we des dr Löwen, un sie ware schnell we Rehe uf d Bergen: 12,10 Der erschte Eser, dr zweite Obadja, dr dritte Eliab, 12,11 dr vierte Mischmanna, dr fünfte Jirmeja, 12,12 dr sechste Attai, dr siebte Elïl, 12,13 dr achte Johanan, dr ninti Elsabad, 12,14 dr zehnte Jirmeja, dr elfte Machbannai. 12,15 De ware vu d Gaditern, Hauptlit im Heer, dr Gringschte iba hundat un dr Greschte iba däusend. 12,16 Di sin s, de iba d Jordan gehn im erschte Monet, als sa(er) voll war bis zue beidi Ufern un alli Däla gege Oschte un Weschte abriegelte.

12,17 S kumme aba au Manne(Männa) vu Benjamin un Juda zue David in de Bergfeste. 12,18 David aba goht üsä zue nene un sait zue nene: Kummt ihr im Friede zue ma(mir) un um ma(mir) zue helfe, so soll mi Herz mit äich si; kummt ihr aba mit Lischt un um gege mi zue si, do doch kei Schand (Frevel) a ma(mir) isch, so sieht dr Gott unsera Vädare drii un schtrof s! 12,19 Aba dr Geischt packt Amasai, d Erschte dr Dreißig, un na(er) sait: Di sin ma(mir), David, un mit dir hebed ma(mir)'s, dü Bue(Suhn) Isais! Friede, Friede isch mit dir! Friede isch mit di Helfern, denn di Gott hilft dir! Do nimmt David sie a un het sich anekockt sie zue Hauptlit iba de Striefschar.

12,20 Un vu Manasse gehn ä baar zue David iba, als sa(er) mit d Philistern auszog gege Saul zum Kampf. Na(Er) aba half nene nit, denn (a) de Firschte dr Philista halte Rot un schicke nen wäg un sag: Wenn na(er) wieda zue Saul, sinem Herrn, überginge, so kennt s uns(us) d Hals kosten. 12,21 Als sa(er) etze noh Ziklag zeht, flege nem zue vu Manasse: Adnach, Josabad, Jediaël, Michael, Josabad, Elihu, Zilletai, Oberschte iba däusend in Manasse. 12,22 Un sie halfen David gege striefende Rotten; denn sie ware alli streitbare Helden un wäre Hauptlit iba des Heer. 12,23 So kumme alli Däg ä baar zue David, nem zue helfe, bis s ä großes Heer wird we ä Heer Gottes.

Di Krieger, de zue David noh Hebron kumme

12,24 Un des isch de Zahl dr zum Heeresdienst gerüsteten Manne(Männa), de zue David noh Hebron kumme, um des Kenigrich Sauls nem zuzuwenden noh rem Wort vum HERRN: 12,25 Der Manne(Männa) vu Juda, de Schild un Spieß trage, ware sechstausendachthundert, parrat zum Heeresdienst; 12,26 dr Manne(Männa) vu Simeon ware streitbare Helden fir d Heeresdienst siebedusigeinhundert; 12,27 dr Manne(Männa) vu Levi vierdusigsechshundat; 12,28 un Jojada, dr Vorschteha iba des Huus Aaron, mit dreitausendsiebenhundert; 12,29 un (a) (b) Zadok, ä junger streitbarer Held, mit vu sinere Sippe, zweiundzwanzig Hauptlit; 12,30 dr Manne(Männa) vu Benjamin, Sauls Breda, draidusig, denn bis zue der Ziit halte noh vieli vu nene zum Huus Sauls; 12,31 dr Manne(Männa) vu Ephraim zwanzigtausendachthundert, streitbare Helden un berühmte Manne(Männa) in ihrem Sippen; 12,32 vum halbe Schtamm Manasse achtzehntausend, de namentlich bschtimmt ware, daß sie kämehn un David zum Kenig mache; 12,33 dr Manne(Männa) vu Issachar, de erkenne un rieten, was Israel zue jeda Ziit doe soll, zweihundat Hauptlit, un alli ihri Breda folg ihrem Bfehl; 12,34 vu Sebulon wehrfähige Manne(Männa), zum Kampf parrat mit allaläi Waffen, fünfzigtausend, David imetig zue helfe; 12,35 vu Naftali däusend Hauptlit un mit nene siebenunddreißigtausend mit Schild un Spieß; 12,36 vu Dan, zum Kampf parrat, achtundzwanzigdusigsechshundat; 12,37 vu Asser wehrfähige Manne(Männa), parrat zum Kampf, vierzigtausend; 12,38 vu gegeiba vum Jordans, vu d Rubenitern, Gaditern un däm halbe Schtamm Manasse, hundertzwanzigtausend mit allaläi Waffen zum Kampf.

12,39 Alli de Kriegsleute, in Heeresordnung, kumme vu ganzem Herz noh Hebron, um David zum Kenig zue mache iba ganz Israel. Au war des ganzi ibrigi Israel vumä Herz, daß ma David zum Kenig macht. 12,40 Un sie ware dert bi David dräi Däg, ässä un trinke; denn ihri Breda hän fir sie gsorgt. 12,41 Au de, de nene nooch ware, bis noh Issachar, Sebulon un Naftali, bringe Ässä uf Eseln, Kamelen, Maultieren un Rinda: Brot, Weihe vu Fiege un Rosinen, Wi, El, dzue Rinda un Schof in Lit; denn Fräid(Freud) war in Israel.


13. Kapitel

David holt de Bundeslade un hole sie in des Huus Obed-Edoms

(vgl. 2. Sam 6,1-11)

13,1 Un David hebet (haltet) ä Rot mit d Hauptlit iba däusend un iba hundat un mit ällei Anführern 13,2 un sait zue dr ganze Gmeinde Israel: Gefällt s äich un isch's däm HERRN, unsam Gott, agnehm, so len uns(us) hinschicken zue unsari Breda in ällei Landen Israels, dzue au zue d Prieschta (Pfarra) un Leviten in ihrem Wohnunge, daß sie sich bi uns(us) vusammle. 13,3 Un len uns(us) de Lade unsares Gottes wieda zue uns(us) holen; denn zue Sauls Ziit froge ma(mir) nit noh ihr. 13,4 Do sait de ganzi Gmeinde, ma soll des doe; denn s gfallt ällei Volk guet. 13,5 So vusammlet David ganz Israel, vum Schihor Ägyptens a bis derthi, wo s noh Hamat goht, um de Lade Gottes vu Kirjat-Jearim zue holen. 13,6 Un David zeht hi mit ganz Israel noh (a) Baala, des isch Kirjat-Jearim, des in Juda lit, um vu do herufzbringe de Lade Gottes, vum HERRN, dr iba d Cherubim thront, wo si Name angerufen wird. 13,7 Un sie len de Lade Gottes uf nem näji(naii) Kärre üs däm Huus Abinadabs fahre. Usa aba un si Brueda lenkten d Kärre. 13,8 David aba un ganz Israel tanzten mit alli Macht vor Gott her, mit Leda, mit Harfe, mit Psaltern, mit Pauken, mit Zimbeln un mit Trompeten. 13,9 Als sie aba zue d Tenne Kidons kumme, schtreckt Usa sini Hand üs, um de Lade zue hebed; denn de Rinda glitten üs. 13,10 Do gibt dr Wuet vum HERRN iba Usa, un na(er) schlat nen, wel la(er) sini Hand noh dr Lade üsgschtreckt het, so daß sa(er) dert schtirbt vor Gott. 13,11 Do ergrimmte David, daß dr HERR d Usa so wegriß, un ma gheiße het de Platz «Perez-Usa»* bis uf däne Dag. *d. . Wegreißen Usas. 13,12 Un a däm Däg firchtet sich David vor Gott un sait: We darf i(ich) do noh de Lade Gottes zue ma(mir) bringe? 13,13 Drum glo hän er de Lade Gottes nit zue sich bringe in de Schtadt David, sundern glo hän sie hinbringen ins Huus Obed-Edoms, vum Gatiters. 13,14 So bliebt de Lade Gottes bi Obed- Edom in sinem Huus dräi Monet. Un dr HERR segnet des Huus Obed-Edoms un ällei, was sa(er) het.

14. Kapitel

David wietai Buebä(Sühn). Sini Siege iba de Philista

(vgl. 2. Sam 5,11-25)

14,1 Un Hiram, dr Kenig vu Tyrus, schickt Laufbursch(Bote) zue David un Zedernholz, Steinmetzen un Zimmerleute, daß sie nem ä Huus bäue. 14,2 Un David erkennt, daß dr HERR nen zum Kenig iba Israel bschtätigt het; denn si Kenigrich war hoch erhoben worde um vu sinem Volk Israel wille. 14,3 Un David nimmt noh me Wieba zue Jerusalem un ziigt (zeugt) noh me Buebä(Sühn) un Techta. 14,4 D Buebä(Sühn, Sehn), de nem zue Jerusalem uf d Welt kumme wäre, hießen: Schammua, Schobab, Nathan, Salomo, 14,5 Jibhar, Elischua, Elpelet, 14,6 Nogah, Nefeg, Jafia, 14,7 Elischama, Beeljada, Elifelet.

14,8 Als aba de Philista ghärt hän , daß David zum Kenig gsalbt war iba ganz Israel, zehn sie alli ruf, um sich David zue bemächtigen. Als des David ghärt het, zeht er üs gege sie. 14,9 Un de Philista kumme un len sich ane in dr Ebene Refaïm. 14,10 David aba bfrogt Gott un sait: Soll i(ich) nufzeh gege de Philista, un willsch dü sie in mi Hand ge? Der HERR sait zue nem: Zieh nuf! I(Ich) will sie in di Händ(Pfode) ge. 14,11 Un als sie hinaufzogen noh Baal- Perazim, schlat sie David dert. Un David sait: Gott het durch mi Hand de Reihen wägä ma(mir) Gegna(Feinde) durchbrochen, we des Wassa ä Damm durchbricht. Drum gheiße het ma de Platz «Baal- Perazim»*. *d. . Herr dr Durchbrüche. 14,12 Un sie len ihri Götta dert zruck; de bpfiehlt David (a) mit Fiir zue vubrenne.

14,13 Aba de Philista kumme wieda un len sich ane in dr Ebene. 14,14 Un David bfrogt Gott abamols, un Gott sait zue nem: Dü sollsch nit nufzeh hinda nene her, sundern umgehe sie, daß dü a sie herankommst vu d Bakabäumen her. 14,15 Wenn dü dann(dnoh) härä wirsch, we des Rauschen obe in d Bakabäumen einhergeht, so brich viiri zum Kampf; denn Gott isch dann(dnoh) vor dir üsgzoge, zue schlat des Heer dr Philista. 14,16 Un David doet, we nem Gott bpfohle het, un sie schlat des Heer dr Philista vu Gibeon a bis Geser. 14,17 Un David Name goht üs in alli Land, un dr HERR glo hän Angscht vor nem iba alli Velka kumme.


15. Kapitel

Di Bundeslade wird noh Jerusalem brocht

(vgl. 2. Sam 6,12-16)

15,1 Un David bäut het sich Hiisa in dr Schtadt David un bereitete dr Lade Gottes ä Platz un richte ä Zelt fir sie uf. 15,2 Domols sait David: Di Lade Gottes soll nemads schleipfe üßa d Leviten; denn de het dr HERR üsgwählt, daß sie de Lade vum HERRN schleipfe un nem dene alliziit. 15,3 Do vusammlet David ganz Israel noh Jerusalem, dmit sie de Lade vum HERRN hinaufbrächten a de Platz, de na(er) dzue gmacht het. 15,4 Un David hole zsämme de Buebä(Sühn) Aaron un de Leviten: 15,5 vu d Sehn Kehat: Urïl, d Obaschte, samt sinene Breda, hundatzwanzig; 15,6 vu d Sehn Merari: Asaja, d Obaschte, samt sinene Breda, zweihundertundzwanzig; 15,7 vu d Sehn Gerschon: Joel, d Obaschte, samt sinene Breda, hundatdrießig; 15,8 vu d Sehn Elizafan: Schemaja, d Obaschte, samt sinene Breda, zweihundat; 15,9 vu d Sehn Hebron: Elïl, d Obaschte, samt sinene Breda, achtzig; 15,10 vu d Sehn Usïl: Amminadab, d Obaschte, samt sinene Breda, hundertundzwölf.

15,11 a Un David reft de Prieschta Zadok un Abjatar un de Leviten, nämlich Urïl, Asaja, Joel, Schemaja, Eliël, Amminadab, 15,12 un sait zue nene: Ihr sin de Kepf dr Sippen unda d Leviten; so heiligt etze äich un äiri Breda, daß ihr de Lade vum HERRN, vum Gottes Israels, heraufbringt a d Platz, d i(ich) ihr gmacht ha. 15,13 Denn des erschte Mol, als ihr nit do waret, (a) macht dr HERR, unsa Gott, ä Riß unda uns(us), wel ma(mir) nen nit befragt hän, we sich's kert. 15,14 So heiligten sich de Prieschta un Leviten, dmit sie de Lade vum HERRN, vum Gottes Israels, heraufbrächten. 15,15 Un de Leviten (a) (b) trage de Lade Gottes uf ihrem Schulta mit d Schtange, we Moses bpfohle het noh rem Wort vum HERRN. 15,16 Un David bpfiehlt d Obaschte dr Leviten, daß sie ihri Breda, de Sänger, bschtelle solle mit Saitenschpiele, mit Psaltern, Harfe un hellen Zimbeln, daß sie lut sängen un mit Fräid(Freud). 15,17 Do beschtelle de Leviten Heman, d Bue(Suhn) Joels, un vu sinene Breda Asaf, d Bue(Suhn) Berechjas, un vu d Sehn Merari, ihrem Breda, Etan, d Bue(Suhn) Kuschajas, 15,18 un mit nene ihri Breda dr zweite Ordnig: Secharja, Jaasïl, Schemiramot, Jehiël, Unni, Eliab, Benaja, Maaseja, Mattitja, Elifelehu, Mikneja, Obed-Edom, Jeiëël, de Torhüter. 15,19 Denn (a) Heman, (b) Asaf un (c) Etan ware Sänger (d) mit kupfernen, hell klingenden Zimbeln; 15,20 Secharja aba, Jaasïl, Schemiramot, Jehiël, Unni, Eliab, Maaseja un Benaja mit Psaltern zue schpiele; 15,21 Mattitja aba, Elifelehu, Mikneja, Obed- Edom, Jeïël un Asaja mit Harfe vu acht Saiten zue schpiele; 15,22 Kenanja aba, dr Leviten Oberschte, dr Singmeister, unterwies sie im Singe; denn na(er) vuschtande het sich druf. 15,23 Un Berechja un Elkana ware Torhüter bi dr Lade. 15,24 Aba Schebanja, Joschafat, Netanel, Amasai, Secharja, Benaja, Elïser, de Prieschta, bliesen mit Trompeten vor dr Lade Gottes; un Obed-Edom un Jehija ware Torhüter bi dr Lade.

15,25 So zehn David un de Älteschte Israels un de Obaschte iba däusend hi, um de Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN rufzhole üs däm Huus Obed-Edoms mit Fräid(Freud). 15,26 Un wel Gott d Leviten half, de de Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN trage, opferten sie siebä jungi Schtier un siebä Widder. 15,27 Un David het ä Obagwand üs fienem Leine a, gnau so alli Leviten, de de Lade trage, un de Sänger un Kenanja, dr Oberschte bim Gesang dr Sänger; au trait David d leinenen (a) Prieschtaschurz. 15,28 So hole ganz Israel de Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN nuf mit Jauchzen, Päpare, Trompeten un hellen Zimbeln, mit Psaltern un Harfe. 15,29 Als etze de Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN in de Schtadt David kummt, luegt Michal, de Dochta Sauls, zum Fenschta üsä, un als sie d Kenig David tanzen un schpiele luegt, vuachte sie nen in ihrem Herz.


16. Kapitel

Aufstellung dr Bundeslade un Ordnig vum Denscht

(vgl. 2. Sam 6,17-19)

16,1 Un als sie de Lade Gottes hineinbrachten, het sich anekockt ma sie in des Zelt, des David fir sie ufgrichtet het, un opferte Brandopfa un Dankopfa vor Gott. 16,2 Un als David de Brandopfa un Dankopfa beendet het, segnet da(er) des Volk im Name vum HERRN 16,3 un deilt üs a jeda in Israel, a Manne(Männa) un Wieba, ä Brot, ä Schtuck Fleisch un ä Rosinenkuchen. 16,4 Un na(er) bestellte ä baar Leviten zue Diena vor dr Lade vum HERRN, daß sie priese, dankten un lobe d HERRN, d Gott Israels, 16,5 nämlich Asaf als Vorschteha, Secharja als Zweiten, Jaasïl, Schemiramot, Jehiël, Mattitja, Eliab, Benaja, Obed-Edom un Jeiëël mit Psaltern un Harfe, Asaf aba mit hellen Zimbeln, 16,6 de Prieschta Benaja un Jahasïl aba, alliziit mit Trompeten zue blose vor dr Lade vum Packt(Abkumme) Gottes.

David Danklied

(vgl. Ps 105,1-15; 96; 106,1.47.48)

16,7 Zue der Ziit glo hän David zum erschte Mol däm HERRN danken durch Asaf un sini Breda:

16,8 Danket däm HERRN, rueft sinene Name a, den kund unda d Mensch si Den! 16,9 Singet un spielet nem, schwätzt vu ällei sinene Wundern! 16,10 Rühmet sinene heilige Name; s fräie sich des Herz dera, de d HERRN sueche! 16,11 Fraget noh rem HERRN un noh vu sinere Macht, suechet si Gsicht(Visasch) alliziit! 16,12 Denke vu sinere Wunda, de na(er) doe het, vu sinere Zeiche un dr Urdeile vu sinem Mul (Gosch), 16,13 ihr, des Gschlecht Israels, vu sinem Knechts, ihr Buebä(Sühn) Jakobs, sini Üserwählte!

16,14 Na(Er) isch dr HERR, unsa Gott, er richte in alli Welt. 16,15 Denke ewig vu sinem Packt(Abkumme), vum Wortes, des sa(er) vuheiße het fir däusend Gschlechta, 16,16 d er gmacht het mit Abraham, un vu sinem Eides, d er Isaak gschwore het, 16,17 d er Jakob bschtimmt het zue d Satzig un Israel zum ewige Packt(Abkumme) 16,18 un sait: Dir will i(ich) des Land Kanaan ge, des Los äires Erbdeil. 16,19 Als sie noh gring a Zahl ware, wenig un Fremdlinge im Land, 16,20 do zehn sie vu nem Volk zum anderem un vu nem Kenigrich zum anderem. 16,21 Na(Er) glo hän nemads nene Schadä doe un (a) (b) (c) wiest Kenig zrecht um ihretwillen: 16,22 Tastet mi Gsalbte nit a, un den minem Prophete kei Leid!

16,23 Singet däm HERRN, alli Land, verkündiget jede Dag si Heil! 16,24 Erzählet unda d Heide sini Herrlichkeit un unda ällei Mensch sini Wunda! 16,25 Denn dr HERR isch groß un hoch zue lobe un me zue firchte als alli Götta. 16,26 Denn alli Heide Götta sin Götze, dr HERR aba het d Himmel gmacht. 16,27 Hoheit un Pracht sin vor nem, Macht un Fräid(Freud) in sinem Heiligtum.

16,28 a Bringet dar däm HERRN, ihr Velka, bringet dar däm HERRN Ehri un Macht! 16,29 Bringet dar däm HERRN de Ehri vu sinem Namens, bringet Gschenkli un kummt vor nen un bäte den d HERRN a in heiligem Schmuck! 16,30 S fircht nen alli Welt. Na(Er) het d Erdkreis gegründet, daß sa(er) nit wankt.

16,31 S fräie sich dr Himmel, un d Bode isch frehlich, un ma sag unda d Heide, daß dr HERR regiert! 16,32 Das Meer brause un was drinne isch, un des Feld isch frehlich un ällei, was druf isch. 16,33 S soll juchze alli Baim im Wald vor rem HERRN; denn na(er) kummt, zue richten d Bode.

16,34 Danket däm HERRN, denn na(er) isch fründlig, un sini Güte währet ewiglich. (a) 16,35 Un sage: Hilf uns(us), Gott, unsa Heiland, un sammle uns(us) un errette uns(us) vu d Heide, daß ma(mir) di heilige Name preise un dir Lob sag! 16,36 (a) Globt isch dr HERR, dr Gott Israels, vu Ewigkeit zue Ewigkeit! Un ällei Volk gsait het: Amen! un: Lobe d HERRN!

16,37 Un David glo hän dert vor dr Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN d Asaf un sini Breda, dmit sie Denscht dätn vor dr Lade alliziit, we s jeda Dag erforderte; 16,38 dzue Obed-Edom un sini Breda, achtundsechzig Ma, un Obed-Edom, d Bue(Suhn) Jedutuns, un Hosa als Torhüter. 16,39 Un d Prieschta Zadok un sini Breda, de Prieschta, bestellte er bi dr Wohnig vum HERRN (a) uf dr Hechi bi Gibeon, 16,40 daß sie däm HERRN (a) jede Dag Brandopfa darbrächten uf däm Brandopfaaltar, am Morge un am Obend, we gschriebe schtoht im Gsetz vum HERRN, des sa(er) Israel bpfohle het, 16,41 un mit nene Heman un Jedutun un de anderem Erwählten, de namentlich bschtimmt ware, um däm HERRN zue danken, daß sini Güte ewiglich währt, 16,42 mit Trompeten un hellklingenden Zimbeln un mit Saitenspiel zue d Ehri Gottes. D Buebä(Sühn, Sehn) Jedutuns aba macht da(er) zue Torhütern. 16,43 Un ällei Volk zeht hi, ä jeda in si Huus, un David kehrt au heim, si Huus zue segnen.


17. Kapitel

Das Huus David wird in des Kenigrich Gottes igsetzt

(vgl. 2. Sam 7,1-16)

17,1 S isch bassiert, als David in sinem Huus gwohnt het, sait da(er) zum Prophete Nathan: Lueg, i(ich) wohne in nem Zedernhause, un de Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN isch unda Zeltdecken. 17,2 Nathan sait zue David: Alles, was in dinem Herz isch, des doe; denn Gott isch mit dir. 17,3 Aba in dselbe Nacht kummt des Wort Gottes zue Nathan: 17,4 Gang hi un sag minem Knecht David: Des sait dr HERR: Nit dü sollsch ma(mir) ä Huus bäue zue d Wohnig. 17,5 Denn i(ich) ha in keinem Huus ghuust vum Däg a, als i(ich) Israel herausführte, bis uf däne Dag, sundern i(ich) bi rumzoge vu Zelt zue Zelt un vu Wohnig zue Wohnig. 17,6 Habe i(ich) jemals, solang i(ich) mit ganz Israel umherzog, zue nem dr Richta in Israel, däne i(ich) bfehlt zue wiede mi Volk, ä Wort gsait un gsait: Wurum bäut ihr ma(mir) nit ä Zedernhaus? 17,7 So sag etze zue minem Knecht David: Des sait dr HERR Zebaoth: I(Ich) ha di vu dr Weid (Heet) hinda d Schof wäggnumme, daß dü ä Firscht iba mi Volk Israel si solltscht, 17,8 un i(ich) bi mit dir gsi, wo dü higange bisch, un ha di Gegna(Feinde) üsgrottet vor dir un dir ä Name gmacht, we de Greschte uf Erde Name hän. 17,9 Un i(ich) will minem Volk Israel ä Platz ge un will s pflanzen, daß s dert huuse soll, un s soll sich nimi Angscht mache, un de Gewalttätigen soll s nimi agriffä we vormols 17,10 un zue d Ziit, als i(ich) Richta iba mi Volk Israel verordnete. Un i(ich) will alli di Gegna(Feinde) demuetige un vuzehl dir, daß dr HERR dir ä Huus bäue will. 17,11 Wenn aba di Däg um sin, daß dü zue di V ätern hingehst, so will i(ich) dir ä Nohchkumme, ä dinere Buebä(Sühn), mache; däm will i(ich) si Kenigrich bestätigen. 17,12 (a) (b) Der soll ma(mir) ä Huus bäue, un i(ich) will sinene Thron bestätigen ewiglich. 17,13 I(Ich) will si Vada (Babbe) si, un na(er) soll mi Bue(Suhn) si. Un i(ich) will mi Gnade nit vu nem wende, we i(ich) sie vum gwandt ha, dr vor dir war, 17,14 sundern i(ich) will nen einsetzen in mi Huus un in mi Kenigrich ewiglich, daß si Thron bschtändig isch ewiglich.

David Dankgebet

(vgl. 2. Sam 7,17-29)

17,15 Un als Nathan noh all däne Wort un däm Gsicht (Visasch) mit David gsait het, 17,16 kummt dr Kenig David, glo hän sich vor rem HERRN ane un sait: (a) Wer bi i(ich), HERR, Gott, un was isch mi Huus, daß dü mi bis dona brocht hesch? 17,17 Aba des war dir noh zue weng, Gott, un dü hesch iba des Huus vu dinem Knecht au vu ferner Zukunft gsait. Dü hesch mi luege losse, we ä Mensch ä Gsicht (Visasch) gregt, un hesch mi hoch hoch gmacht , HERR, Gott. 17,18 Was ka David noh me zue dir sag, do dü di Knecht so herrlich machsch? Dü kennsch di Knecht. 17,19 HERR, um vu dinem Knecht wille hesch dü noh dinem Herz all de große Sach doe, daß dü kunddätst alli Herrlichkeit. 17,20 HERR, keina isch dir gli, un (a) s isch kei Gott üßa dir, noh ällei, was ma(mir) mit unsari Ohre ghärt hän. 17,21 Un wo isch ä Volk uf Erde we di Volk Israel, wägä dem Gott higange isch, sich ä Volk zue erlese, sich selbscht ä Name zue mache durch großi un schreckliche Sach un Velka usztriebe vor dinem Volk her, des dü üs Ägypte erlest hesch? 17,22 Dü hesch dir di Volk Israel zum Volk gmacht fir ewig, un dü, HERR, bisch ihr Gott wore. 17,23 Etze, HERR, des Wort, des dü iba di Knecht un iba si Huus gsait hesch, wäre wohr in Ewigkeit, un doe, we dü gsait hesch! 17,24 Un di Name wäre wohr un groß ewiglich, daß ma sag: Der HERR Zebaoth, dr Gott Israels, isch Gott in Israel; un des Huus vu dinem Knecht David isch bschtändig vor dir. 17,25 Denn dü, mi Gott, hesch des Ohr vu dinem Knecht ufdoe un gsait, daß dü nem ä Huus bäue willsch. Drum het di Knecht d Muet gfunde, daß sa(er) vor dir bäte den. 17,26 Etze, HERR, dü bisch Gott un hesch dinem Knecht des Guete zuegsait. 17,27 So fange etze a, zue segnen des Huus vu dinem Knecht, daß s ewiglich vor dir isch; denn (a) was dü, HERR, segnesch, des isch gsegnet ewiglich.

18. Kapitel

David Kriegsbeute wird fir d Tempelbau bschtimmt

(vgl. 2. Sam 8,1-14)

18,1 Dnohch schlat David de Philista un dämütigte sie un nimmt Gat un sini Ortschaften üs dr Philista Hand. 18,2 Au schlat da(er) de Moabita, so daß de Moabita David folgsam wäre un Abgaben bringe.

18,3 Na(Er) schlat au Hadad-Eser, d Kenig vu Zoba, bis Hamat hi, als sa(er) auszog, sini Macht ufzrichte am Euphratstrom. 18,4 Un David gwinnt nem ab däusend Kärre, siebedusig Rieta un zwanzigtausend Ma zue Fueß. Un David glo hän alli Wagenpferde lähmen un bhaltet hundat ibrig. 18,5 Un de Aramäer vu Damaskus kumme, um Hadad-Eser, däm Kenig vu Zoba, zue helfe. Aba David schlat vu d Aramäern zweiundzwanzigtausend Ma 18,6 un het sich anekockt Schtadthaltr ä im Aramäerreich vu Damaskus, un so wäre de Aramäer David folgsam un gän nem Tribut; denn dr HERR half David, wo na(er) au nazeht. 18,7 Un David nimmt de goldene Schilde, de Hadad-Esers Gefolge ka het, un hole sie noh Jerusalem. 18,8 Au nimmt David üs d Schtädt Hadad-Esers, Tibhat un Kun, arg viel Kupfa. Dvu macht Salomo (a) des kupferne Meer un (b) de Säulen un kupfernen Töpf. 18,9 Als aba Toï, dr Kenig vu Hamat, ghärt het, daß David de ganzi Streitmacht Hadad-Esers, vum Kenig vu Zoba, gschla het, 18,10 schickt da(er) sinene Bue(Suhn) Hadoram zum Kenig David un glo hän nen greße un nem Segen wünschen, daß sa(er) mit Hadad-Eser gekämpft un nen gschla het, denn Toï fihrt Kreg mit Hadad-Eser; un Hadoram hole mit allaläi goldeni, silberne un kupferne Töpf. 18,11 Au de heiligte dr Kenig David däm HERRN we au des Silba un Gold, des sa(er) d Heide gnumme het, d Edomitern, Moabitern, Ammonitern, Philistern un Amalekitern. 18,12 Un Abischai, dr Bue(Suhn) dr Zeruja, schlat de Edomiter im Salztal, achtzehntausend Ma, 18,13 un David het sich anekockt Schtadthaltr in Edom ä, so daß alli Edomiter David folgsam ware; denn dr HERR half David, wo na(er) au nazeht.

David Beamte

(vgl. 2. Sam 8,15-18) 18,14 So regierte David iba ganz Israel un schaffte Recht un Grechtigkeit sinem ganze Volk. 18,15 Joab, dr Bue(Suhn) dr Zeruja, war iba des Heer bschtimmt, Joschafat, dr Bue(Suhn) Ahiluds, war Kanzla. 18,16 Zadok, dr Bue(Suhn) Ahitubs, un aAbimelech, dr Bue(Suhn) Abjatars, ware Prieschta. Schawscha war Schrieba. 18,17 Benaja, dr Bue(Suhn) Jojadas, war iba de Kreta un Pleter bschtimmt. Un de Buebä(Sühn) David ware de Erschte a dr Site vum Kenig.

19. Kapitel

David Kampf mit d Ammonitern

(vgl. 2. Sam 10; 11,1; 12,26-31)

19,1 Un dnohch schtirbt (a) Nahasch, dr Kenig dr Ammonita, un si Bue(Suhn) wird Kenig a sinere Schtatt. 19,2 Do het denkt David: I(Ich) will Hanun, däm Bue(Suhn) vum Nahasch, Freundschaft erwiese, denn si Vada (Babbe) het ma(mir) Freundschaft erwiesen, un schickt Laufbursch(Bote) hi, nen zue tröschte iba sinene Vada (Babbe). Un als de Gesandten David ins Land dr Ammonita kumme zue Hanun, nen zue tröschte, 19,3 sag de Obaschte dr Ammonita zue Hanun: Meinsch dü, daß David di Vada (Babbe) vor di Aug ehren wott, wenn na(er) Treschta zue dir gschickt het? Sin sini Gesandten nit vielme zue dir kumme, um des Land zue erforschen, zue erkunden un auszuspähän? 19,4 Do nimmt Hanun de Gesandten David un schor sie un schnitt ihri Kleida halb ab bis a de Lenden un glo hän sie go. 19,5 Un sie gehn wäg, un ma vuzehlt David iba de Manne(Männa). Na(Er) aba schickt nene entgegä, denn de Manne(Männa) ware arg gschändet. Un dr Kenig glo hän nene sag: Bliebe in Jericho, bis äich Bart gwachse isch; dann(dnoh) kummt zruck.

19,6 Als aba de Ammonita sähn, daß sie bi David in Vuruef kumme ware, schickte Hanun un de Ammonita däusend Zentna Silba, um Manne(Männa) mit Streitwagen un Rieta anzuwerben in Mesopotamien, im Aramäerland vu Maacha un in Zoba. 19,7 Un sie warben zweiunddreißigtausend Manne(Männa) mit Streitwagen a un d Kenig vu Maacha mit sinem Volk. Di kumme un lagerten sich vor Medeba. Un de Ammonita sammle sich au üs ihrem Schtädt un kumme zum Kampf. 19,8 Als des David ghärt het, schickt da(er) Joab hi mit däm ganze Heer dr Helden. 19,9 Di Ammonita aba ware üsgzoge un schtelle sich zum Kampf uf vor däm Dor dr Schtadt. Di Kenig aba, de kumme ware, gschtande sin fir sich uf freiem Feld. 19,10 Als etze Joab luegt, daß vor un hinda nem sich dr Kampf gege nen richte, bschtimmt er üs dr ganze jungen Mannschaft in Israel ä Deil un schtellt sich gege de Aramäer. 19,11 Das ibrigi Kriegsvolk aba doet da(er) unda de Hand vu sinem Brueda Abischai, daß sie sich gege de Ammonita schtelle, 19,12 un sait: Wenn ma(mir) de Aramäer zue stark wäre, so kumm ma(mir) zue Hilfe; wenn aba de Ammonita dir zue stark wäre, will i(ich) dir helfe. 19,13 Kasch froh si un loß uns(us) getroscht handle fir unsa Volk un fir de Schtädt unsares Gottes. Der HERR doets, was nem gfallt! 19,14 Un Joab rückte vor mit däm Volk, des bi nem war, gege de Aramäer zue kämpfen, un sie haue ab vor nem. 19,15 Als aba de Ammonita sähn, daß de Aramäer haue ab, haue ab sie au vor sinem Brueda Abischai un zehn in de Schtadt. Joab aba kummt noh Jerusalem. 19,16 Als aba de Aramäer sähn, daß sie vu Israel gschla ware, schickte sie Laufbursch(Bote) hi un len au de Aramäer gegeiba vum Schtrom in d Kampf zeh. Un Schobach, dr Feldhauptmann Hadad-Esers, zeht vor nene her. 19,17 Als des David vurote(agsait,aditet) wird, sammlet er ganz Israel un zeht iba d Jordan. Un als sa(er) a sie rahkummt, rüstete er sich gege sie. Un David schtellt sich gege de Aramäer zum Kampf, un sie kämpften mit nem. 19,18 Aba de Aramäer haue ab vor Israel. Un David vunichtet het vu d Aramäern siebedusig Kärre un tötete vierzigtausend Ma zue Fueß; dzue tötete er Schobach, d Feldhauptmann. 19,19 Als aba de Greschte Hadad-Esers sähn, daß sie vu Israel gschla ware, schlossen sie Friede mit David un wäre nem folgsam. Un de Aramäer wen d Ammonitern nimi helfe.


20. Kapitel

20,1 Un als des Johr um war, zue d Ziit, wenn de Kenig üszehe, fihrt Joab de Heeresmacht üs un verwüstete des Land dr Ammonita un kummt un belagerte Rabba. David aba bliebt in Jerusalem. Un Joab schlat Rabba un zerstörte s. 20,2 Un David nimmt ihrem Kenig de Krone vum Schädel - un s findet sich, daß sie ä Zentna Gold wog un a ihr ä Edelstein war -, un sie wird uf David Schädel bschtimmt. Au fihrt er üs dr Schtadt arg viel Beute wäg. 20,3 Aba des Volk drin fihrt er üsä un glo hän sie mit Sägen un eisernen Hacken un Äxten Frondienste ge(leischte). So doet David mit ällei Schtädt dr Ammonita. Un David zeht samt däm Kriegsvolk wieda noh Jerusalem.

Heldentaten in d Philisterkämpfen

(vgl. 2. Sam 21,18-22)

20,4 Dnohch erhob sich ä Kreg bi Geser mit d Philistern. Domols erschlat (a) Sibechai, dr Huuschatiter, d Saf, dr vum Gschlecht dr Riesen war, un sie wäre demuetig gmacht. 20,5 Un s erhob sich noh ä Kreg mit d Philistern. Do erschlat Elhanan, dr Bue(Suhn) Jaïrs, d Lachmi, d Brueda Goliats, d Gatiter, däm si Spießschaft we ä Weberbaum war. 20,6 Abamols erhob sich ä Kreg bi Gat. Do war ä große Ma, dr het je sechs Finga un sechs Zechen, de mache zsämme vieräzwanzig, un au er war vum Gschlecht dr Riesen. 20,7 Der (a) sait Israel hohn, aba Jonatan, dr Bue(Suhn) Schammas, dr ä Brueda David war, erschlat nen. 20,8 De stammten vum Gschlecht dr Riesen in Gat un flege durch de Hand David un vu sinere Kriegsleute.

21. Kapitel

Gott losst David d Tempelplatz find

(vgl. 2. Sam 24)

21,1 Un dr Sadan schtellt sich gege Israel un reizte David, daß sa(er) Israel zehle losst. 21,2 Un David sait zue Joab un zue d Obaschte vum Volks: Gehn hi, zählt Israel vu Beerscheba bis Dan un hole ma(mir) Kunde, dmit i(ich) wiß, we viel ihra sin. 21,3 Joab sait: Der HERR doets zue sinem Volk, we s etzed isch, hundertmal soviel dzue! Aba, mi Herr un Kenig, sin sie nit alli minem Herrn folgsam? (a) Wurum froge denn mi Herr dnohch? Wurum soll ä Schuld uf Israel kumme? 21,4 Aba vum Kenig Wort bliebt fescht gegeiba Joab. Un Joab goht hi un zeht durch ganz Israel un kummt noh Jerusalem zruck 21,5 un git David de Zahl vum gezählten Volks a. S ware vu ganz Israel elfmal hunderttausend Ma, de des Schwert trage, un vu Juda vierhundertsiebzigtausend Ma, de des Schwert trage. 21,6 Levi aba un Benjamin zählte er nit mit; denn Joab war vum Kenig Wort ä Greuel.

21,7 Des ällei aba (a) mißflegt Gott arg, un na(er) schlat Israel. 21,8 Do sait David zue Gott: I(Ich) ha schwer gsindigt, daß i(ich) des doe ha. Etze aba nimm wäg de Schuld vu dinem Knechts; denn i(ich) ha arg dumm doe. 21,9 Un dr HERR schwätzt mit Gad, däm Seher David, un sait: 21,10 Gang hi, sait mit David un sag: Des sait dr HERR: Dreierlei lege i(ich) dir vor; erwähle dir ei dvu, daß i(ich) s dir doets. 21,11 Un als Gad zue David kummt, sait da(er) zue nem: Des sait dr HERR: Wehl dir 21,12 entweda dräi Johr Hungasnot odr dräi Monet Flucht vor di Widasacha un vor rem Schwert dinere Gegna(Feinde), daß s di ergriefe, odr dräi Däg des Schwert vum HERRN un Pescht im Land, daß dr Engel vum HERRN End anrichte im ganze Gebiet Israels. So lueg etze zue, was i(ich) sage soll däm, dr mi gschickt het. 21,13 David sait zue Gad: Mir isch arg angst, doch i(ich) will in de Hand vum HERRN flege, denn sini Barmherzigkeit isch arg groß; aba i(ich) will nit in Menschenhände flege. 21,14 Do glo hän dr HERR ä Pescht iba Israel kumme, so daß siebzigtausend Mensch üs Israel schterbe.

21,15 Un Gott schickt d Engel noh Jerusalem, s zue vuderbe. Aba während vum Vuderbe luegt dr HERR dori, un s reute nen des Schlechte(Übel). Un er sait zum Engel, dr des End anrichtete: S isch gnoe; loß di Hand ab! Der Engel vum HERRN aba schtoht bi dr Tenne Araunas, vum Jebusiters. 21,16 Un David hebt sini Aug uf un luegt d Engel vum HERRN schtoh zwische Himmel un Erde un ä bloßes Schwert in vu sinere Hand üsgschtreckt iba Jerusalem. Do flege David un de Älteschte, mit Säck azogä, uf ihr Üsgsäh. 21,17 Un David sait zue Gott: Bin ich's nit, dr des Volk zehle glo hän? I(Ich) bi's doch, dr gsindigt un des Schlechte(Übel) doe het; de Schof aba, was hän sie doe? HERR, mi Gott, loß di Hand gege mi un vu minem Vada (Babbe) Huus si un nit gege di Volk, s zue plagen.

21,18 Un dr Engel vum HERRN sait zue Gad, er soll David sag, daß David hinaufgehe un däm HERRN ä Altar aufrichte uf dr Tenne Araunas, vum Jebusiters. 21,19 Do goht David nuf noh rem Wort Gads, des der gsait het in vum HERRN Name. 21,20 Arauna aba drillt sich um un luegt d Engel un versteckte sich un sini vier Buebä(Sühn) mit nem. Arauna aba drosch Weize. 21,21 Als etze David zue Arauna kummt, luegt Arauna uf un ward David gewahr. Un er goht vu dr Tenne wäg un flegt vor David zue d Erde ane uf si Üsgsäh. 21,22 Un David sait zue Arauna: Gib ma(mir) d Platz dr Tenne, daß i(ich) däm HERRN ä Altar druf bäut; fir d vollen Pries sollsch dü nen ma(mir) ge, dmit de Plage unda däm Volk ufhert. 21,23 Arauna aba sait zue David: Nimm nen dir un mache, mi Herr un Kenig, we dir's gfallt. Lueg, i(ich) gib de Rinda zum Brandopfa un de Dreschschlitten als Brennholz un Weize zum Schpeiseopfa; des ällei gib i(ich). 21,24 Aba dr Kenig David sait zue Arauna: Nit doch! Sundern fir d vollen Pries will ich's kaufe; denn i(ich) will nit, was di isch, fir d HERRN nähmä un will's nit umsunscht zum Brandopfa hän. 21,25 So git David däm Arauna fir d Platz Gold im Gwicht vu sechshundat Lot. 21,26 Un David bäut het däm HERRN dert ä Altar un opferte Brandopfa un Dankopfa. Un als sa(er) d HERRN anrief, (a) erhörte er nen durch des Fiir, des vum Himmel flegt uf d Altar mit däm Opfa. 21,27 Un dr HERR bfehlt däm Engel, daß sa(er) si Schwert in sini Scheide schteck. 21,28 Domols, als David luegt, daß nen dr HERR ghärt worde het uf dr Tenne Araunas, vum Jebusiters, un na(er) dert Opfa darbrachte - 21,29 aba de Wohnig vum HERRN, de Moses in dr Wüschte gmacht het, un dr Brandopfaaltar ware zue der Ziit (a) (b) uf dr Hechi bi Gibeon; 21,30 David aba ka nit higo un vor nen träte, um Gott zue bfroge, so erschrocken war er vor rem Schwert vum Engels vum HERRN -,


22. Kapitel

22,1 do sait David: (a) Do soll des Huus Gottes, vum HERRN, si, un des dr Altar fir de Brandopfa Israels. 22,2 Un David glo hän (a) de Fremdlinge vusammle, de im Land Israel ware, un bestellte Steinmetzen, Schtei (Wackes) zue hauen, um des Huus Gottes zue bäue. 22,3 Un David schaffte viel Ise her(ra) zue Nägeln fir de Direne dr Tore un zue Klammern un so viel Kupfa, daß s nit zue wiegen war, 22,4 au Zedernholz ohni Zahl; denn de vu Sidon un Tyrus bringe viel Zedernholz zue David. 22,5 Denn David het denkt: (a) Mi Bue(Suhn) Salomo isch noh jung un zart; des Huus aba, des däm HERRN bäut wäre soll, soll groß si, daß si Name un Ruhm obe wäre in ällei Landen. Drum will i(ich) nem Vorrat schaffe. So schaffte David viel Vorrat vor sinem Dod.

22,6 a Un na(er) reft sinene Bue(Suhn) Salomo un bfehlt nem, däm HERRN, däm Gott Israels, ä Huus zue bäue, 22,7 un sait zue nem: Mi Bue(Suhn), i(ich) het im Sinn (Gmeht), däm Name vum HERRN, vu minem Gottes, ä Huus zue bäue, 22,8 aba des Wort vum HERRN kummt zue ma(mir): Dü hesch viel Bloet vuschittet un großi Kriege gfihrt; drum sollsch dü minem Name nit ä Huus bäue, wel dü vor ma(mir) so viel Bloet uf d Bode vuschittet hesch. 22,9 Lueg, dr Bue(Suhn), dr dir uf d Welt kumme wäre soll, dr wird ä Ma dr Rueh si; denn i(ich) will nem Rueh schaffe vor ällei sinene Gegna(Feinde) ringsumher. Na(Er) soll Salomo heiße; denn i(ich) will Israel Friede un Rueh ge, solang er läbt. 22,10 Der soll minem Name ä Huus bäue. Na(Er) soll mi Bue(Suhn) si, un i(ich) will si Vada (Babbe) si. Un i(ich) will sinene kenigliche Thron iba Israel bestätigen ewiglich. 22,11 So wird etze, mi Bue(Suhn), dr HERR mit dir si, un s wird dir gelingen, daß dü däm HERRN, dinem Gott, ä Huus bäusch, we na(er) vu dir gsait het. 22,12 Au wird dr HERR dir ge Schläue un Vuschtand un wird di bschtelle iba Israel, daß dü haltest des Gsetz vum HERRN, vu dinem Gottes. 22,13 Dann(Dnoh) aba wird s dir gelingen, (a) wenn dü de Gebote un Rechte befolgst, de dr HERR däm Moses fir Israel bpfohle het. Kasch froh si un unvuzagt, fircht di nit un loß di nit erschrecken! 22,14 Lueg, (a) i(ich) ha in wägä ma(mir) Abmehe herbeigeschafft fir des Huus vum HERRN hunderttausend Zentna Gold un tausendmal däusend Zentna Silba, dzue Kupfa un Ise, des nit zue wiegen isch, denn s isch zue viel; au Holz un Schtei (Wackes) ha i(ich) herbeigeschafft, dvu kasch dü noh me anschaffen. 22,15 Au hesch dü viel Arbeita, Steinmetzen un Lit, de in Schtei (Wackes) un Holz schaffe, un allaläi Meischta fir jede Arbet 22,16 in Gold, Silba, Kupfa un Ise, ohni Zahl. So mache di uf un richte s üs! Der HERR wird mit dir si.

22,17 Un David bfehlt ällei Obere Israels, sinem Bue(Suhn) Salomo zue helfe. 22,18 Isch nit dr HERR, äich Gott, mit äich un (a) (b) het äich Rueh ge ringsumher? Denn na(er) het de Bwohna vum Land in mi Hand ge, un des Land isch undaworfe däm HERRN un sinem Volk. 22,19 So richte etze äich Herz un äire Sinn (Gmeht) druf, d HERRN, äire Gott, zue sueche. Un macht äich uf un bäut Gott, däm HERRN, ä Heiligtum, daß ma de Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN un de heilige Geräte Gottes in des Huus bringe, des däm Name vum HERRN bäut wäre soll.


23. Kapitel

Di Leviten, ihri Abteilungen un Ämter

23,1 Als David alt un lebenssatt war, macht da(er) sinene Bue(Suhn) Salomo zum Kenig iba Israela 23,2 un vusammlet alli Obere Israels un de Prieschta un Leviten.

23,3 Un ma zählte de Leviten vu driißig Johr a un driba, un de Zahl dr Manne(Männa), noh Kepf (Schädel) abgezählt, betrug achtunddreißigtausend. 23,4 Vu däne wäre vierundzwanzigtausend fir de Arbet am Huus vum HERRN vorge un sechstausend zue Amtleuten un Richtern 23,5 un vierdusig zue Torhütern un vierdusig zue Sängern vum HERRN mit d Instrumenten, de David zum Lobgsang het mache losse.

23,6 Un David deilt sie in Ordnige ä, (a) noh d Sehn Levis: Gerschon, Kehat un Merari. 23,7 Di Gerschoniter ware Ladan un Schimi, 23,8 de Buebä(Sühn) (a) Ladans: Jehïl, dr Erschte, ferner Setam un Joel, de dräi. 23,9 Buebä(Sühn) Schimis ware: Schelomit, Hasïl un Haran, de dräi. De ware de Kepf dr Sippen vu Ladan. 23,10 Schimis Buebä(Sühn) ware: Jahat, Sisa, Jëusch un Beria. De vier ware Schimis Buebä(Sühn). 23,11 Jahat aba war dr Erschte, Sisa dr Zweite. Aba Jëusch un Beria hän nit vieli Buebä(Sühn), drum galten sie als ä Sippe, ä Dienstgruppe.

23,12 D Buebä(Sühn, Sehn) (a) Kehats ware: Amram, Jizhar, Hebron un Usïl, de vier. 23,13 Di (a) Buebä(Sühn) Amrams ware: Aaron un Moses. (b) (c) Aaron aba wird üsgsondert, daß sa(er) heilige des Hochheilige, er un sini Buebä(Sühn) fir alli Ziit, zue opfare vor rem HERRN un nem zue dene un (d) zue segnen im Name vum Herrn fir alli Ziit. 23,14 Aba de Buebä(Sühn) vum Moses, vum Ma Gottes, wäre grechnet zum Schtamm dr Leviten. 23,15 D Buebä(Sühn, Sehn) vum Moses ware: (a) Gerschom un Elïser; 23,16 dr Bue(Suhn) Gerschoms: (a) Schubaël, dr Erschte. 23,17 (a) Der Bue(Suhn) Elïsers: Rehabja, dr Erschte. Un Eliëser het keini anderem Buebä(Sühn). Aba de Buebä(Sühn) Rehabjas ware ibaüs vieli. 23,18 Der Bue(Suhn) Jizhars war: Schelomit, dr Erschte. 23,19 D Buebä(Sühn, Sehn) Hebrons ware: Jeria, dr Erschte, Amarja, dr zweite Bue(Suhn), Jahasïl, dr dritte, un Jekamam, dr vierte. 23,20 D Buebä(Sühn, Sehn) Usïls ware: Micha, dr Erschte, un Jischija, dr zweite Bue(Suhn). 23,21 D Buebä(Sühn, Sehn) (a) Meraris ware: Machli un Muschi. D Buebä(Sühn, Sehn) Machlis ware: Eleasar un Kisch. 23,22 Eleasar aba schtirbt un het keini Buebä(Sühn), sundern nur Techta; un de Buebä(Sühn) vum Kisch, ihri Vettern, nähmä sie zue Wieba. 23,23 D Buebä(Sühn, Sehn) Muschis ware: Machli, Eder un Jeremot, de dräi.

23,24 Das sin de Buebä(Sühn) Levi noh ihrem Sippen, nämlich de Kepf dr Sippen, gemustert un Ma fir Ma noh d Name aufgezählt, de des Amt im Huus vum HERRN verrichteten, vu zwanzig Johr a un driba. 23,25 Denn David sait: Der HERR, dr Gott Israels, het sinem Volk Rueh ge un (a) wird zue Jerusalem huuse ewiglich. 23,26 So brauchten au de Buebä(Sühn) Levi de Wohnig nimi zue schleipfe mit ällei Grät fir ihrem Denscht - 23,27 denn noh d späteren Ordnige David wäre de Leviten zehlt vu zwanzig Johr a un driba -, 23,28 sundern sie solle schtoh zue d Site dr Buebä(Sühn) Aaron zum Denscht im Huus vum HERRN in d Vorhöfen un Kammern un zue d Sufa wäre ällei Heilige un zue ällei Denscht im Huus Gottes, 23,29 fir Schaubrot, fir fienem(fäinem) Mehl zum Schpeiseopfa, fir de ungsiirte Fladen, fir de Pfanne, fürs Rösten un fir ällei Gwicht un Maß. 23,30 Un a jeda Morge solle sie schtoh, d HERRN zue lobe un nem zue danken, un ebeso a jeda Obend, 23,31 un alli Brandopfa däm HERRN zue opfare a d Sabbaten, Neumonden un Feschte noh dr vorgeschriebenen Zahl, jede Dag vor rem HERRN; 23,32 so solle sie d Denscht vusähe a dr Schtiftshitte, am Heiligtum sowie a d Sehn Aaron, ihrem Breda, dmit zue dene im Huus vum HERRN.


24. Kapitel

Di vieräzwanzig Abteilungen dr Prieschta

24,1 Des ware de (a) Ordnige dr Buebä(Sühn) Aaron. Di (b) Buebä(Sühn) Aarons ware: Nadab, Abihu, Eleasar un Itamar. 24,2 Aba (a) Nadab un Abihu schterbe vor ihrem Vada (Babbe) un hän keini Buebä(Sühn). Un (b) Eleasar un Itamar wäre Prieschta. 24,3 Un David zsämme mit Zadok vu d Sehn Eleasar un mit Ahimelech vu d Sehn Itamar (a) deilt sie ä noh ihra Dienstgruppe un ihrem Amt. 24,4 Un s findet sich bi d Sehn Eleasar ä greßeri Zahl a Manne(Männa) als bi d Sehn Itamar. Un sie deilten sie ä: Vu d Sehn Eleasar sechzehn Sippenhäupter un vu d Sehn Itamar acht Sippenhäupter. 24,5 Un sie deilten sie beidi durchs Los; denn s ware Oberschte im Heiligtum un Oberschte vor Gott unda d Sehn Eleasar un unda d Sehn Itamar. 24,6 Un dr Schrieba Schemaja, dr Bue(Suhn) Netanels, ä Levit, schribt sie uf vor rem Kenig un vor d Obere un vor rem Prieschta Zadok un vor aAhimelech, däm Bue(Suhn) Abjatars, un vor d Sippenhäuptern dr Prieschta un Leviten, nämlich je zwei Sippen fir Eleasar un ä fir Itamar. 24,7 Un des erschte Los flegt uf Jojarib, des zweite uf Jedaja, 24,8 des dritte uf Harim, des vierte uf Seorim, 24,9 des fünfte uf Malkija, des sechste uf Mijamin, 24,10 des siebte uf Hakkoz, des achte uf aAbija, 24,11 des ninti uf Jeschua, des zehnte uf Schechanja, 24,12 des elfte uf Eljaschib, des zwölfte uf Jakim, 24,13 des dreizehnte uf Huppa, des vierzehnte uf Jeschebab, 24,14 des fuchzehnte uf Bilga, des sechzehnte uf Immer, 24,15 des siebzehnte uf Hesir, des achtzehnte uf Pizez, 24,16 des neunzehnte uf Petachja, des zwanzigste uf Jeheskel, 24,17 des einundzwanzigste uf Jachin, des zweiundzwanzigste uf Gamul, 24,18 des dreiundzwanzigste uf Delaja, des vierundzwanzigste uf Maasja. 24,19 Das sin ihri Dienstgruppen noh ihrem Amt, in des Huus vum HERRN zue go noh dr Vorschrift, de nene ihr Vada (Babbe) Aaron ge het, we nem dr HERR, dr Gott Israels, bpfohle het.

Di Familien dr Leviten

24,20 Vu d anderem Sehn Levi ware do: vu d Sehn Amram: Schubaël, vu d Sehn Schubaëls: Jechdeja; 24,21 (a) (b) vu d Sehn Rehabjas war dr Erschte Jischija; 24,22 vu d Jizharitern: Schelomit; vu d Sehn Schelomits: Jahat. 24,23 D Buebä(Sühn, Sehn) Hebrons ware: Jeria, dr Erschte, Amarja, dr zweite Bue(Suhn), Jahasïl, dr dritte, Jekamam, dr vierte; 24,24 de Buebä(Sühn) Usïls ware: Micha, vu d Sehn Michas: Schamir. 24,25 Der Brueda Michas war Jischija, vu d Sehn Jischijas: Secharja. 24,26 D Buebä(Sühn, Sehn) Merari ware: Machli un Muschi un de Buebä(Sühn) Jaasijas, vu sinem Bue(Suhn). 24,27 D Buebä(Sühn, Sehn) Merari vu Jaasija, sinem Bue(Suhn), ware: Schoham, Sakkur un Ibri, 24,28 vu Machli: Eleasar; dr het keini Buebä(Sühn). 24,29 Vu Kisch, vu d Sehn vum Kisch war: Jerachmeel. 24,30 D Buebä(Sühn, Sehn) Muschis ware: Machli, Eder un Jeremot.

.Das sin de Leviten noh ihrem Sippen. 24,31 Un ma wirft au fir sie des Los we fir ihri Breda, de Buebä(Sühn) Aaron, vor Kenig David un vor Zadok un Ahimelech un vor d Sippenhäuptern dr Prieschta un Leviten (a) fir d jingschte Brueda ebeso we fir des Sippenhaupt.


25. Kapitel

Di vieräzwanzig Abteilungen dr Sänger

25,1 Un David un de Feldhauptleute sonderten üs zum Denscht de Buebä(Sühn) aAsafs, Hemans un Jedutuns, prophetische Manne(Männa), de uf Harfe, Psaltern un Zimbeln schpiele solle. Un s war de Zahl dera, de Denscht gmacht hän in ihrem Amt: 25,2 Vu d Sehn Asafs: Sakkur, Josef, Netanja, Asarela, Buebä(Sühn) Asafs, unda dr Leitig Asafs, dr als prophetischer Ma noh Anweisung vum Kenig spielte. 25,3 Vu Jedutun: Jedutuns Buebä(Sühn): Gedalja, Zeri, Jesaja, Haschabja, Mattitja, Schimi, de sechs, unda dr Leitig ihrem Vada (Babbe) Jedutun, dr als prophetischer Ma uf dr Harfe spielte, däm HERRN zue danken un nen zue lobe. 25,4 Vu Heman: Hemans Buebä(Sühn): Bukkija, Mattanja, Usïl, Schubaël, Jerimot, Hananja, Hanani, Eliata, Giddalti, Romamti- Eser, Joschbekascha, Malloti, Hotir un Mahasiot. 25,5 De alli ware Buebä(Sühn) Hemans, vum (a) Sehers vum Kenig noh dr Vuschpreche Gottes, si Schädel zue hoch hebe; denn Gott het Heman vierzehn Buebä(Sühn) un dräi Techta ge. 25,6 De alli sangen unda dr Leitig ihra Vädare Asaf, Jedutun un Heman im Huus vum HERRN mit Zimbeln, Psaltern un Harfe fir d Denscht im Huus Gottes noh Anweisung vum Kenig. 25,7 Un s war ihri Zahl mit ihrem Breda, de im Gesang vum HERRN geübt ware, allisamt Meischta, zweihundertachtundachtzig.

25,8 Un sie werfe des Los um ihri Ämter, (a) fir d Jingere we fir d Älteren, fir d Meischta we fir d Schüler. 25,9 Un des erschte Los flegt unda Asaf uf Josef. Das zweite uf Gedalja samt sinene Breda un Sehn; ihra ware zwöelf. 25,10 Das dritte uf Sakkur samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,11 Das vierte uf Zeri samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,12 Das fünfte uf Netanja samt sinene Sehn un Breda: ihra ware zwöelf. 25,13 Das sechste uf Bukkija samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,14 Das siebte uf Asarela samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,15 Das achte uf Jesaja samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,16 Das ninti uf Mattanja samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,17 Das zehnte uf Schimi samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,18 Das elfte uf aAsarel samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,19 Das zwölfte uf Haschabja samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,20 Das dreizehnte uf Schubaël samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,21 Das vierzehnte uf Mattitja samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,22 Das fuchzehnte uf Jeremot samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,23 Das sechzehnte uf Hananja samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,24 Das siebzehnte uf Joschbekascha samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,25 Das achtzehnte uf Hanani samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,26 Das neunzehnte uf Malloti samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,27 Das zwanzigste uf Eliata samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,28 Das einundzwanzigste uf Hotir samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,29 Das zweiundzwanzigste uf Giddalti samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,30 Das dreiundzwanzigste uf Mahasiot samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf. 25,31 Das vierundzwanzigste uf Romamti- Eser samt sinene Sehn un Breda; ihra ware zwöelf.


26. Kapitel

Bestellung dr Torhüter

26,1 Vu d (a) (b) Ordnige dr Torhüter.

.Von d Korachitern: Meschelemja, dr Bue(Suhn) vum Kore, vu d Sehn Asafs. 26,2 D Buebä(Sühn, Sehn) Meschelemjas ware de: dr Erschtgeborene Secharja, dr zweite Bue(Suhn) Jediaël, dr dritte Sebadja, dr vierte Jatniël, 26,3 dr fünfte Elam, dr sechste Johanan, dr siebte Eljoënai. 26,4 D Buebä(Sühn, Sehn) (a) Obed-Edoms ware de: dr Erschtgeborene Schemaja, dr zweite Bue(Suhn) Josabad, dr dritte Joach, dr vierte Sachar, dr fünfte Netanel, 26,5 dr sechste Ammïl, dr siebte Issachar, dr achte Pëulletai; denn Gott het nen gsegnet. 26,6 Un sinem Bue(Suhn) Schemaja wäre au Buebä(Sühn) uf d Welt kumme , de in ihrem Sippen herrschten; denn s ware angesehene Manne(Männa). 26,7 D Buebä(Sühn, Sehn) Schemajas ware: Otni, Refaïl, Obed un Elsabad un sini Breda, angesehene Manne(Männa), Elihu un Semachja. 26,8 De alli ghert hän zue d Sehn Obed-Edoms. Sie samt ihrem Sehn un Breda, angesehene Manne(Männa), gschickt zue Ämtern, ware zweiundsechzig vu Obed-Edom. 26,9 Meschelemjas Buebä(Sühn) un Breda, angesehene Manne(Männa), ware achzehn. 26,10 D Buebä(Sühn, Sehn) Hosas, dr zue d Sehn Merari ghärt het, ware: dr Erschte Schimri - denn dr Erschtgeborene war nimi do, doher macht nen si Vada (Babbe) zum Erschte -, 26,11 dr zweite Bue(Suhn) Hilkija, dr dritte Tebalja, dr vierte Secharja. Alli Buebä(Sühn) un Breda Hosas ware dreizehn. 26,12 Diesen, d Ordnige dr Torhüter, flegt noh dr Zahl dr Manne(Männa) des Amt zue we ihrem Breda, zue dene im Huus vum HERRN.

26,13 Un des Los wird gworfe fir de kleinen we fir de große Sippen iba ä jedes Dor. 26,14 Das Los fir d Oschte flegt uf Meschelemja. Au fir sinene Bue(Suhn) Secharja, dr ä kluger Rotgeba war, wirft ma des Los, un s flegt fir nen uf d Norde; 26,15 fir Obed-Edom aba uf d Süde, un fir sini Buebä(Sühn) uf des Vorratshuus; 26,16 fir Schuppim un Hosa uf d Weschte bim Dor Schallechet, wo de Schtroß hinaufgeht. Jede Wache umfaßte: 26,17 Im Oschte fir d Dag sechs, im Norde fir d Dag vier, im Süde fir d Dag vier, bim Vorratshause aba je zwei, 26,18 am Parbar aba im Weschte: vier a dr Schtroß un zwei am Parbar selbscht. 26,19 Des sin de Ordnige dr Torhüter üs d Korachitern un d Meraritern.

Di levitischen Schatzmeister

26,20 Vu d Leviten, ihrem Breda, de iba de Schätz vum Huus Gottes bschtimmt ware un iba de Schätz, de gheiligt wäre, ware do: 26,21 de (a) Buebä(Sühn) Ladan, de Nohchkumme vum Gerschoniters Ladan. Sie ware Kepf dr Sippen dr Jehïliter. 26,22 D Buebä(Sühn, Sehn) dr Jehïliter, Setam un si Brueda Joel, ware iba de Schätz vum Huus vum HERRN bschtimmt. 26,23 Vu d Amramitern, Jizharitern, Hebronitern un Usïlitern 26,24 war (a) Schubaël, dr Bue(Suhn) Gerschoms, vum Bue(Suhn) vum Moses, Vorschteha dr Schätz. 26,25 Si Brueda (a) Elïser het ä Bue(Suhn) Rehabja; däm si Bue(Suhn) war Jesaja, däm si Bue(Suhn) war Joram, däm si Bue(Suhn) war Sichri, däm si Bue(Suhn) war Schelomit. 26,26 Des Schelomit un sini Breda ware bschtimmt iba alli Schätz dr geheiligten Gaben, de gheiligt hän dr Kenig David un de Kepf dr Sippen, de Obaschte iba däusend un iba hundat un de Obaschte im Heer. 26,27 Üs dr Kriegsbeute hän sie's gheiligt, um des Huus vum HERRN zue errichten. 26,28 Au ällei, was Samuel, dr Seher, un Saul, dr Bue(Suhn) vum Kisch, un Abner, dr Bue(Suhn) vum Ner, un Joab, dr Bue(Suhn) dr Zeruja, gheiligt hän, alli de geheiligten Gaben ware unda dr Hand Schelomits un vu sinere Breda.

Di levitischen Amtlit un Richta

26,29 Vu d Jizharitern ware Kenanja un sini Buebä(Sühn) druße in Israel zum Denscht als Amtlit un Richta bestellt. 26,30 Vu d Hebronitern ware Haschabja un sini Breda, angesehene Manne(Männa), tausendsiebenhundert zue d Vuwaltig Israels westlich vum Jordans bestellt fir alli Gschäft(Handel) vum HERRN un zum Denscht vum Kenig. 26,31 Vu d Hebronitern bestellte David au Jeria, d Erschte, - unda d Nohchkumme Hebrons wäre in sinene Gschlechta un Sippen im vierzigsten Johr dr Herrschaft David angesehene Manne(Männa) gsuecht un gfunde zue Jaser in Gilead - 26,32 un sini Breda, angesehene Manne(Männa), zweitausendsiebenhundert, Kepf dr Sippen, iba de Rubeniter, Gaditer un d halbe Schtamm Manasse zue ällei Denscht Gottes un vum Kenig.

27. Kapitel

Di Führer dr Abteilungen vum Heeres, de Schtammesfirschte un de

kenigliche Beamten

27,1 Des sin de Manne(Männa) Israels noh ihra Zahl, de Kepf dr Sippen un de Obaschte iba däusend un iba hundat un de Amtlit, de däm Kenig dene. Vu ällei Ordnige, de ab- un zuzogen, jede Monet ä, in ällei Monet vum Johr, het jede vierundzwanzigtausend.

27,2 ber de erschte Ordnig, fir d erschte Monet, war bschtimmt Joschobam, dr Bue(Suhn) Sabdïls, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,3 Na(Er) war vu d Sehn Perez un war dr Erschte alli Hauptlit vum Heeres im erschte Monet. Ü27,4 ber de Ordnig vum zweite Monet war bschtimmt Dodai, dr Ahoachiter, un Miklot war dr Vorschteha vu sinere Ordnig, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,5 Der dritte Feldhauptmann, fir d dritte Monet, war (a) Benaja, dr Bue(Suhn) vum Hohenprieschta Jojada, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,6 Das isch dr Benaja, dr Held dr Dreißig un iba de Dreißig, un sini Ordnig war unda sinem Bue(Suhn) Ammisabad. 27,7 Der vierte, fir d vierten Monet, war aAsaël, Joabs Brueda, un noh nem si Bue(Suhn) Sebadja, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,8 Der fünfte, fir d fünften Monet, war Schamhut, dr Serachiter, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,9 Der sechste, fir d sechste Monet, war (a) Ira, dr Bue(Suhn) vum Ikkesch, üs Tekoa, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,10 Der siebte, fir d siebte Monet, war (a) Helez, dr Peletiter, vu d Sehn Ephraim, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,11 Der achte, fir d achte Monet, war (a) (b) Sibbechai, dr Huuschatiter, üs d Serachitern, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,12 Der ninti, fir d ninte Monet, war aAbïser, dr Anatotiter, vu d Sehn Benjamin, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,13 Der zehnte, fir d zehnten Monet, war (a) Mahrai, dr Netofatiter, üs d Serachitern, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,14 Der elfte, fir d elften Monet, war (a) Benaja, dr Piratoniter, vu d Sehn Ephraim, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend. 27,15 Der zwölfte, fir d zwölften Monet, war Heldai, dr Netofatiter, vu d Nohchkumme Otnïls, un in vu sinere Ordnig ware vierundzwanzigtausend.

27,16 ber de Schtämm Israels ware de bschtimmt: bi d Rubenitern war Firscht: Elïser, dr Bue(Suhn) Sichris; bi d Simeonitern Schefatja, dr Bue(Suhn) Maachas; 27,17 bi d Leviten Haschabja, dr Bue(Suhn) Kemuëls; bi d Aaronitern Zadok; 27,18 bi Juda Elihu, eina dr Breda David; bi Issachar Omri, dr Bue(Suhn) Michaels; 27,19 bi Sebulon Jischmaja, dr Bue(Suhn) Obadjas; bi Naftali Jeremot, dr Bue(Suhn) Asrïls; 27,20 bi d Sehn Ephraim Hoschea, dr Bue(Suhn) Asasjas; bim halbe Schtamm Manasse Joel, dr Bue(Suhn) Pedajas; 27,21 bim halbe Schtamm Manasse in Gilead Jiddo, dr Bue(Suhn) Secharjas; bi Benjamin Jaasïl, dr Bue(Suhn) Abners; 27,22 bi Dan Asarel, dr Bue(Suhn) Jerohams.

.Das sin de Firschte dr Schtämm Israels.

27,23 Aba David nimmt de Zahl dera nit uf, de zwanzig Johr un drunda ware; denn (a) dr HERR het zuegsait, Israel zue mehren we de Schterne am Himmel. 27,24 Joab, dr Bue(Suhn) dr Zeruja, het agfange zue zehle, aba na(er) vollendete s nit; denn (a) deswegen kummt ä Zorn (Wuet) iba Israel. Drum kummt de Zahl nit in de Chronik vum Kenig David.

27,25 ber de Vorräte vum Kenig war bschtimmt Asmawet, dr Bue(Suhn) Adïls, un iba de Vorräte uf däm Land, in d Schtädt, Derfa (Käffa) un Türmen war bschtimmt Jonatan, dr Bue(Suhn) Usijas; ü27,26 ber de Ackalit, de des Land bebauten, war bschtimmt Esri, dr Bue(Suhn) Kelubs; ü27,27 ber de Wiberge Schimi, dr Ramatiter; iba de Vorräte a Wi in d Weinbergen Sabdi, dr Schifmiter; ü27,28 ber de Elbaium un Maulbeerbäume im Hiigelland Baal-Hanan, dr Gederiter; iba de Ölvorräte Joasch; ü27,29 ber de Rinda in dr Scharon-Ebene Schitrai, dr Scharoniter, aba iba de Rinda in d Tälern Schafat, dr Bue(Suhn) Adlais; ü27,30 ber de Kamele Obil, dr Ismaeliter, iba de Esel Jechdeja, dr Meronotiter; ü27,31 ber de Schof Jasis, dr Hagariter. De alli ware Vorschteha iba de Sache vum Kenig David. 27,32 Jonatan aba, David Oheim, war Rotgeba, ä verschtändiger un schriftkundiger Ma. Un Jehïl, dr Bue(Suhn) Hachmonis, war bi d Sehn vum Kenig. 27,33 aAhitofel war au Rotgeba vum Kenig. (a) (b) Huuschai, dr Arkiter, war vum Kenig Fründ(Freund). 27,34 Nohch Ahitofel ware s Jojada, dr Bue(Suhn) Benajas, un Abjatar. aJoab aba war Feldhauptmann vum Kenig.


28. Kapitel

David stellt däm Volk Salomo als sinene Nohchfolga vor

28,1 Un David vusammlet noh Jerusalem alli Obere Israels, nämlich de Firschte dr Schtämm, de Obaschte iba de Ordnige, de däm Kenig dene, de Obaschte iba däusend un iba hundat, de Vorschteha iba de Sache un Herden vum Kenig un vu sinere Buebä(Sühn), sowie de Kämmerer, de Helden un alli angesehenen Manne(Männa). 28,2 (a) (b) (c) Un dr Kenig David schtoht uf un sait: Häre ma(mir) zue, mi Breda un mi Volk! I(Ich) het ma(mir) vorgnumme, ä Huus zue bäue als Ruehstätte fir de Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN un fir d Schemel dr Feß unsares Gottes, un het mi angeschickt, s zue bäue. 28,3 Aba Gott glo hän ma(mir) sag: (a) Nit dü sollsch minem Name ä Huus bäue; denn dü bisch ä Kregsma un hesch Bloet vuschittet. 28,4 Etze het dr HERR, dr Gott Israels, mi üsgwählt üs vu minem Vada (Babbe) ganzem Huus, daß i(ich) Kenig iba Israel si soll imma. Denn na(er) het aJuda üsgwählt zum Firschte un im Schtamm Juda vu minem Vada (Babbe) Huus, un (a) unda vu minem Vada (Babbe) Sehn het da(er) a ma(mir) Gfalle ka, daß sa(er) mi zum Kenig macht iba ganz Israel. 28,5 Un vu ällei minem Sehn - denn dr HERR het ma(mir) vieli Buebä(Sühn) ge - (a) het da(er) minem Bue(Suhn) Salomo üsgwählt, daß sa(er) hocke soll uf däm Thron vum Königtums vum HERRN iba Israel, 28,6 un na(er) het zue ma(mir) gsait: (a) Di Bue(Suhn) Salomo soll mi Huus un mi Vorhef bäue; denn i(ich) ha nen ma(mir) üsgwählt zum Bue(Suhn), un i(ich) will si Vada (Babbe) si 28,7 un will si Kenigrich bestätigen ewiglich, wenn na(er) dra festhält, zue doe noh minem Gebote un Rechte, we s hiit bassiert. 28,8 Etze denn - vor d Aug ganz Israels, dr Gmeinde vum HERRN, un vor d Ohre unsares Gottes -: Haltet un suecht alli Gebote vum HERRN, äires Gottes, dmit ihr des gueti Land besitzt un uf äiri Kinda noh äich fir alli Ziit vererbt! 28,9 Un dü, mi Bue(Suhn) Salomo, erkenne d Gott vu dinem Vada (Babbe) un dene nem mit ganzem Herz un mit williger Seele. Denn dr HERR erforscht alli Herz un vuschtoht ällei Dichten un Trachten dr s denke. (a) Wirsch dü nen sueche, so wirsch dü nen find; (b) wirsch dü nen aba vulo, so wird er di vuwerfe ewiglich! 28,10 So lueg etze zue, denn dr HERR het di üsgwählt, daß dü ä Huus bäusch als Heiligtum. Kasch froh si un richte s üs!

David git Salomo d Entwurf vum Tempel

28,11 Un David git sinem Bue(Suhn) Salomo (a) ä Entwurf fir de Vorhalle vum Tempel un fir sinene Bäu, sini Gemächer un Obergemächer un inneren Kammern un fir d Platz vum Gnadenthrones; 28,12 dzue Entwiirf fir ällei, was nem durch d Geischt in d Sinn (Gmeht) kumme war: fir de Vorhef am Huus vum HERRN un alli Gemächer ringsum, bschtimmt fir de Schätz im Huus Gottes un fir de Schätz dr geheiligten Gaben 28,13 un fir de Ordnige dr Prieschta un Leviten un fir alli Gschäft(Handel) un Geräte vum Denscht im Huus vum HERRN. 28,14 Un na(er) het sich anekockt fescht des Goldgewicht fir alli Geräte je noh ihrem Zweck un ällei Silbergewicht fir alli Geräte je noh ihrem Zweck 28,15 un des Gwicht fir de goldene Laichta un goldene Lampe (Funzle), fir jede Laichta un sini Lampe (Funzle) si Gwicht, au fir de silbernen Laichta, fir jede Laichta un sini Lampe (Funzle), noh rem Zweck vumä jede Laichta. 28,16 Au het sich anekockt er des Goldgewicht fescht fir de Tische dr Schaubrot, fir jede Disch si Gwicht; ebeso au des vum Silbers fir de silbernen Tische; 28,17 un fir de Gabeln, Becken un Kannen vu lauterem Gold un fir de goldene Becha, fir jede Becha si Gwicht, un fir de silbernen Becha, fir jede Becha si Gwicht, 28,18 un fir d Räuchaaltar vum allerlautersten Gold si Gwicht. Au git da(er) ä Entwurf vum Thronwagens mit d goldene Cherubim, de sich ausbreiteten un obe de Lade vum Packt(Abkumme) vum HERRN bedeckten. 28,19 - Das ällei schtoht in eina Schrift, ge vu dr Hand vum HERRN, dr mi unterwies iba alli Werke vum Entwurfes. 28,20 Un David sait zue sinem Bue(Suhn) Salomo: (a) (b) Kasch froh si un unvuzagt un richte s üs! Fircht di nit un loß di nit erschrecken! Gott dr HERR, mi Gott, wird mit dir si un wird de Hand nit abziehen un di nit vulo, bis dü jedes Gschafftes fir d Denscht im Huus vum HERRN gmacht hesch. 28,21 Lueg, do sin de Ordnige dr Prieschta un Leviten zue jeda Denscht im Huus Gottes; au hesch dü zue jeda Gschafftes Lit, de willig un wies sin zue jeda Denscht, dzue au de Firschte un ällei Volk zue ällei, was dü doe wirsch.

29. Kapitel

Lända vu Beisteuer zum Tempelbau un David Dankgebet

29,1 Un dr Kenig David sait zue dr ganze Gmeinde: Gott het (a) Salomo, ä wägä ma(mir) Buebä(Sühn), üsgwählt, dr noh jung un zart isch. Das Gschafftes aba isch groß; denn s isch nit de Wohnig vumä Mensch, sundern Gottes, vum HERRN. 29,2 I(Ich) aba ha üs ällei minem Kräfte herbeigeschafft zum Huus Gottes Gold zue goldenem, Silba zue silbernem, Kupfa zue kupfernem, Ise zue isernem, Holz zue hölzernem Grät, Onyxschtei un igfaßti Schtei (Wackes), Rubine un bunte Schtei (Wackes) un manchali Edelschtei un Marmorsteine de Lit. 29,3 Üs Wohlgfalle am Huus vu minem Gottes aba un do i(ich) noh eignes Guet a Gold un Silba ha, 29,4 gib i(ich) fir des Huus vu minem Gottes üßa ällei, was i(ich) scho zum heilige Huus beschafft ha, draidusig Zentna Ofirgold un siebedusig Zentna lauteres Silba, um de Wände vum Huus zue ibazeh, (a) (b) 29,5 daß golden wäre, was golden, un silbern, was silbern si soll, un zue ällei Gschafftes durch de Hand dr Werkmeister. Un wer isch etze willig, hiit sini Hand mit eina Gabe fir d HERRN zue fille? 29,6 Do ware de Kepf dr Sippen, de Firschte dr Schtämm Israels, de Obaschte iba däusend un iba hundat un de Vorschteha iba vum Kenig Besitzungen willig, 29,7 un sie gän zue d Arbet am Huus Gottes fünfdusig Zentna Gold un zehndusig Gulden un zehndusig Zentna Silba, achtzehntausend Zentna Kupfa un hunderttausend Zentna Ise. 29,8 Un wer imma bi sich (a) edle Schtei (Wackes) het, dr git sie zum Schatz vum Huus vum HERRN unda de Hand Jehïls, vum Gerschoniters.

29,9 Un des Volk war frehlich, daß sie so willig ware; denn sie gän's däm HERRN fräiwillig vu ganzem Herz. Un dr Kenig David war hocherfreut, 29,10 un na(er) lobt d HERRN vor dr ganze Gmeinde un sait:

.Gelobt bisch dü, HERR, Gott Israels, unsares Vada (Babbe), vu Ewigkeit zue Ewigkeit! 29,11 (a) (b) Di, HERR, isch de Majeschtät un Gwalt, Herrlichkeit, Sieg un Hoheit. Denn ällei, was im Himmel un uf Erde isch, des isch di. Di, HERR, isch des Rich, un dü bisch hoch gmacht zum Schädel iba ällei. 29,12 Richtum un Ehri kummt vu dir, dü herrschest iba ällei. (a) In dinere Hand schtoht Kraft un Macht, in dinere Hand schtoht s, jeda groß un stark zue mache. 29,13 Etze, unsa Gott, ma(mir) danken dir un rehme di herrliche Name. 29,14 Denn was bi i(ich)? Was isch mi Volk, daß ma(mir) fräiwillig so viel zue ge vumochte? Vu dir isch ällei kumme, un vu dinere Hand hän ma(mir) dir's ge. 29,15 Denn (a) (b) ma(mir) sin Fremdlinge un Gäscht vor dir we unsari Vädare alli. Unsa Läbä uf Erde isch (c) we ä Schatte un bleibet nit. 29,16 HERR, unsa Gott, all des Vieli, des ma(mir) herbeigebracht hän, dir ä Huus zue bäue, dinem heilige Name, isch vu dinere Hand kumme, s isch ällei di. 29,17 I(Ich) wiß, mi Gott, daß dü (a) des Herz prefsch, un Aufrichtigkeit isch dir agnehm. Drum ha i(ich) des ällei üs aufrichtigem Herz fräiwillig ge un ha etzed mit Fräid(Freud) gsähne, we di Volk, des do vor dir schtoht, dir ällei fräiwillig ge het. 29,18 HERR, Gott Abrahams, Isaaks un Israels, unsera Vädare, druf ufbasse fir imma däne Sinn (Gmeht) un solchi s denke im Herz vu dinem Volks un richte ihri Herz uf di! 29,19 Un minem Bue(Suhn) Salomo git ä rechtschaffenes Herz, daß sa(er) halte di Gebote, Ordnige un Rechte un daß sa(er) ällei ausführe un de Wohnig bäut, de i(ich) gmacht ha.

29,20 Un David sait zue d ganze Gmeinde: Lobet d HERRN, äire Gott! Un de ganzi Gmeinde lobt d HERRN, d Gott ihra Vädare, un sie bucke sich un flege ane vor rem HERRN un vor rem Kenig 29,21 un opferten däm HERRN Schlachtopfa. Un am anderem Morge opferten sie däm HERRN Brandopfa, däusend jungi Schtier, däusend Widder, däusend Lämma un ihri Trinkopfa, sowie Schlachtopfa in Lit fir ganz Israel. 29,22 Un sie ässä un trinke am selben Däg vor rem HERRN mit große Fräid(Freud) un (a) mache zum zweitenmol Salomo, d Bue(Suhn) David, zum Kenig un salbten nen däm HERRN zum Firschte un Zadok zum Prieschta. 29,23 So (a) (b) het sich anekockt sich Salomo uf d Thron vum HERRN als Kenig a vu sinem Vada (Babbe) David Schtatt un findet Anerkennung. Un ganz Israel wird nem hörig. 29,24 Un alli Obaschte un Helden, au alli Buebä(Sühn) vum Kenig David schtelle sich unda d Kenig Salomo. 29,25 Un dr HERR macht Salomo imma greßa vor ganz Israel un git nem ä herrliches Kenigrich, we s keina vor nem iba Israel ka het.

29,26 So isch etze David, dr Bue(Suhn) Isais, Kenig gsi iba ganz Israel. 29,27 Di Ziit aba, de na(er) Kenig iba Israel gsi isch, isch vierzig Johr. Zue Hebron regierte er siebä Johr un zue Jerusalem draiedrießig Johr. (a) 29,28 Un na(er) schtirbt in guetem Altr, (a) (b) (c) (d) satt a Läbä, Richtum un Ehri. Un si Bue(Suhn) Salomo wird Kenig a sinere Schtatt. 29,29 De Gschichte aba vum Kenig David, de freheri un de schpeteri, lueg, de schtoht gschriebe in dr Gschichte Samuels, vum Seher, un in dr Gschichte vum Prophete Nathan un in dr Gschichte (a) Gads, vum Seher, 29,30 dzue au sini Regierung un sini tapfere Tade sowie de Geschehnisse, de iba nen un Israel un iba de Kenigrich in alle Lande higange (vuzehlt wore) sin.


Letschte Änderungen 07.08.2017 07:26:57 by Dietmar Wiesler (Copyright)
Des isch ä Bäitrag vum Dietmar Wiesler fir me Evagelium im Netz (Copyright) Dez. 1999