Wida dra gsi am:23.03.2012 18:20:33
Zruck zue d Alemannische Bibel (Markgräflerland Eschbach)

S BUECH NEHEMIA

1. Kapitel

Nehemias Träuer um Jerusalem un si Gebet

1,1 Des isch de Gschichte Nehemias, vum Bue(Suhn) Hachaljas. S isch bassiert im Monet Kislew vum zwanzigsten Johr*, als i(ich) in dr Festung Susa war, *Gemeint isch des zwanzigste Johr vum Kenig Artaxerxes, 445 vor Chr. 1,2 do kummt Hanani, eina wägä ma(mir) Breda, mit ä baar Manne(Männa) üs Juda. Un i(ich) het gfrogt sie, we s d Jude goht, d Vudwischte, de üs dr Gfangeschaft zurückgwischt ware, un we s Jerusalem goht. 1,3 Un sie sag zue ma(mir): Di Vudwischte, de zurückgwischt sin üs dr Gfangeschaft, sin dert im Land in großem Ungliick un in Schmach; (a) de Muurene Jerusalems liege vubroche, un sini Tore sin mit Fiir vubrennt. 1,4 Als i(ich) aba de Wort ghärt het, (a) het sich anekockt i(ich) mi ane un hiilt un trait Leid tagelang un fastete un bäte vor rem Gott vum Himmel 1,5 un sait: Ach, HERR, Gott vum Himmel, (a) dü große un furchtbarer Gott, dr do hebet (haltet) d Packt(Abkumme) un de Treui däne, de nen liebe un sini Gebote hebed! 1,6 Loß doch di Ohre horche un di Aug uff si, daß dü des Gebet vu dinem Knecht hersch, des i(ich) etzed vor dir bäte Dag un Nacht fir de Israeliten, di Knecht, un bekenne de Sinde dr Israeliten, de ma(mir) a dir doe hän; un i(ich) un vu minem Vada (Babbe) Huus hän au gsindigt. 1,7 Mir hän schlecht a dir doe, daß ma(mir) nit ghalte hän de Gebote, Befehle un Rechte, de dü bpfohle hesch dinem Knecht Moses. 1,8 Bedenk aba doch vum Wortes, des dü dinem Knecht Moses gebotest un saisch: Wenn ihr ma(mir) de Treui brecht, so (a) will i(ich) äich unda de Velka vuschtreue. 1,9 Wenn ihr äich aba zue ma(mir) bekehrt un mi Gebote hebet (haltet) un sie den, so will i(ich), (a) au wenn ihr versprengt wäret bis a vum Himmel End, äich doch vu do sammle un will äich bringe a d Platz, d i(ich) üsgwählt ha, dmit mi Name dert wohne. 1,10 Sie sin jo doch di Knecht un di Volk, des dü erlest hesch durch di großi Kraft un di mächtige Hand. 1,11 Ach, Herr, loß di Ohre horche uf des Gebet vu dinem Knecht un uf des Gebet dinere Knecht, de vu Herz di Name firchte. Un loß s dinem Knecht hiit gelingen un git nem Gnade vor däm Ma! - Denn i(ich) war vum Kenig Mundschenk.

2. Kapitel

Nehemia gregt vum Kenig de Erlaubnis, noh Jerusalem zue reisen

2,1 Im Monet Nisan vum zwanzigsten Johr vum Kenig Artahsasta*, als Wi vor nem schtoht, nimmt i(ich) d Wi un git nen däm Kenig, un i(ich) schtoht trurig vor nem. *Griechisch: Artaxerxes. 2,2 Do sait dr Kenig zue ma(mir): Wurum siehsch dü so trurig drein? Dü bisch doch nit krank? Das isch's nit, sundern sicha bedrückt di ebis. I(Ich) aba firchtet mi arg 2,3 un sait zum Kenig: Der Kenig läbt ewig! Sollte i(ich) nit trurig driluege? Di Schtadt, in dr mi Vädare beerdige sin, lit wescht, un ihri Tore sin vum Fiir gässä(vuzehrt). 2,4 Do sait dr Kenig zue ma(mir): Was begehrst dü denn? Do bäte i(ich) zum Gott vum Himmel 2,5 un sait zum Kenig: Gefällt s däm Kenig un het di Knecht Gnade gfunde vor dir, so wollest dü mi noh Juda reisen losse, in de Schtadt, wo mi Vädare beerdige sin, dmit i(ich) sie wieda aufbaue. 2,6 Un dr Kenig sait zue ma(mir), während de Kenigin näbe nem hockt: We lang wird di Reise dauern, un wenn wirsch dü wiedakumme? Un als s däm Kenig gfallt, mi reisen zue losse, gheiße het i(ich) nem ä bschtimmt Ziit 2,7 un sait zum Kenig: Gefällt s däm Kenig, so gib ma ma(mir) Bref a de Schtadthaltr gegeiba vum Euphrat, dmit sie ma(mir) Geleit ge, bis i(ich) noh Juda kummt, 2,8 un au Bref a Asaf, d oberschte Ufbassa iba de Wälder vum Kenig, dmit da(er) ma(mir) Holz gib zue Balkä fir de Pforten dr Burg bim Tempel un fir de Stadtmauer un fir des Huus, in des i(ich) izeh soll. Un dr Kenig git sie ma(mir), wel (a) de gnädige Hand vu minem Gottes iba ma(mir) war. 2,9 Un als i(ich) zue d Schtatthalta gegeiba vum Euphrat kummt, git i(ich) nene de Bref vum Kenig. Der Kenig het aba Hauptlit un Rieta mit ma(mir) gschickt. 2,10 Als des hän ghärt Sanballat, dr Horoniter, un Tobija, dr ammonitische Knecht, ärgert`s sie arg, daß eina kumme war, dr fir de Israeliten Guetes suecht.

Nehemia untersucht d Zustand dr Muurene Jerusalems

2,11 Un als i(ich) noh Jerusalem kummt un dräi Däg do gsi war, 2,12 macht i(ich) mi in dr Nacht uf un wenig Manne(Männa) mit ma(mir); denn i(ich) het keinem Mensch gsait, was ma(mir) mi Gott eingegeben het, fir Jerusalem zue doe; un s war kei Tierli bi ma(mir) üßa däm, uf däm i(ich) ritt. 2,13 Un i(ich) ritt zum Taltor üsä bi Nacht un am Drachenquell vorbi un a des Misttor un forschte gnau, wo de Muurene Jerusalems eingerissen ware un de Tore vum Fiir gässä(vuzehrt). 2,14 Un i(ich) ritt niba zum (a) Quelltor un zue vum Kenig Teich, un s war do kei Platz, daß mi Tierli mit ma(mir) weiterkommen ka. 2,15 Do schtiegt i(ich) bi Nacht des Bachtal nuf un achtete gnau uf de Muurene un kehrt um un kummt durch des Taltor wieda heim. 2,16 Un de Ratsherren wißte nit, wohi i(ich) gange war un was i(ich) gmacht het; denn i(ich) het bis dohi d Jude, nämlich d Prieschta (Pfarra), d Vürnehmen un d Ratsherren un d anderem, de am Gschafftes schaffe solle, nigs gsait. 2,17 Un i(ich) sait zue nene: Ihr luege des Ungliick, in däm ma(mir) sin, daß Jerusalem wescht lit un sini Tore mit Fiir vubrennt sin. Kummt, len uns(us) de Muurene Jerusalems wieda ufbäue, dmit ma(mir) nit wieda ä Gespött sin! 2,18 Un i(ich) gsait het nene, we gnädig de Hand vu minem Gottes iba ma(mir) gsi war, dzue au de Wort vum Kenig, de na(er) ma(mir) gsait het. Un sie sag: Uf, len uns(us) bäue! Un sie nähmä des gueti Gschafftes in de Hand.

2,19 Als des aba Sanballat, dr Horoniter, un Tobija, dr ammonitische Knecht, un Geschem, dr Araber, hän ghärt, vuschpotte un schellte sie uns(us) un sag: Was isch des, was ihr do macht? Wollt ihr vum Kenig abfege? 2,20 Do git zantwort i(ich) nene: Der Gott vum Himmel wird s uns(us) gelingen losse; denn ma(mir), sini Knecht, hän uns(us) aufgemacht un bäue wieda uf. Fir äich git s kei Adeil, kei Arecht noh Gedenken in Jerusalem.


3. Kapitel

Der Bäu dr Stadtmauer un de Lischte dr Bäulit

3,1 Un (a) Eljaschib, dr Hohepriester, macht sich mit sinene Breda, d Prieschta (Pfarra), uf, un sie bäue des Schaftor. Sie deckten s un hocke sini Direne ä. Sie bäue aba wida bis a d Turm Mea un bis a d (b) Turm Hananel. 3,2 Neben nene bäue de Manne(Männa) vu Jericho. Un dnäbe bäut het Sakkur, dr Bue(Suhn) Imris. 3,3 Aba des Fischdor bäue de Buebä(Sühn) Senaa; sie deckten s un hocke sini Direne ä, sini Schlösser un Riegel. 3,4 Neben nene bäut het Meremot, dr Bue(Suhn) Urias, vum Bue(Suhn) vum Hakkoz. Neben nem bäut het Meschullam, dr Bue(Suhn) Berechjas, vum Bue(Suhn) Meschesabels. Neben nem bäut het Zadok, dr Bue(Suhn) Baanas. 3,5 Neben nem bäue de Lit vu Tekoa, aba ihri Vürnehmen beugten ihrem Knick nit zum Denscht fir ihri Herren. 3,6 Das alte Dor bäut het Jojada, dr Bue(Suhn) Paseachs; un Meschullam, dr Bue(Suhn) Besodjas; sie deckten s un hocke sini Direne ä, sini Schlösser un Riegel. 3,7 Neben nene bäue Melatja vu Gibeon un Jadon vu Meronot, de Manne(Männa) vu Gibeon un vu Mizpa, de unda de Herrschaft vum Schtatthalta gegeiba vum Euphrat ghert hän. 3,8 Daneben bäut het Usïl, dr Bue(Suhn) Harhajas, dr Goldschmied. Neben nem bäut het Hananja, dr zue d Salbenbereitern ghärt . Sie bäue in Jerusalem bis a de breite Muche. 3,9 Neben nene bäut het Refaja, dr Bue(Suhn) Hurs, dr Vorschteha vum halbe Bezirkes vu Jerusalem. 3,10 Neben nem bäut het Jedaja, dr Bue(Suhn) Harumafs, gegeiba sinem Huus. Neben nem bäut het Hattusch, dr Bue(Suhn) Haschabnejas. 3,11 Aba Malkija, dr Bue(Suhn) Harims, un Haschub, dr Bue(Suhn) Pahat-Moabs, bäue ä wietares Schtuck bis zum Ofenturm. 3,12 Daneben bäut het Schallum, dr Bue(Suhn) vum Lohesch, dr Vorschteha vum anderem halbe Bezirkes vu Jerusalem, er un sini Techta. 3,13 Das Taltor bäue Hanun un de Birga vu Sanoach; sie bäue s un hocke sini Direne ä, sini Schlösser un Riegel - un däusend Ellen a dr Muche bis a des Misttor. 3,14 Das Misttor aba bäut het Malkija, dr Bue(Suhn) Rechabs, dr Vorschteha vum Bezirkes vu Bet-Kerem; er bäut het s un het sich anekockt sini Direne ä, sini Schlösser un Riegel. 3,15 Aba des (a) Quelltor bäut het Schallun, dr Bue(Suhn) Kolhoses, dr Vorschteha vum Bezirkes vu Mizpa; er bäut het s un deckte s un het sich anekockt sini Direne ä, sini Schlösser un Riegel, dzue de Muche am (b) (c) Teich dr Wasserleitung bi däm Garte vum Kenig bis a de Schtöfä, de vu dr Schtadt David hinabführen. 3,16 Nohch nem bäut het Nehemja, dr Bue(Suhn) Asbuks, dr Vorschteha vum halbe Bezirkes vu Bet-Zue d, bis gegeiba d Gräbern David un bis a d Teich, d ma aglegt het, un bis a des Huus dr Kriegsleute. 3,17 Nohch nem bäue de Leviten: Rehum, dr Bue(Suhn) Banis. Neben nem bäut het Haschabja, dr Vorschteha vum halbe Bezirkes vu Keïla, fir sinene Bezirk. 3,18 Nohch nem bäue ihri Breda, unda Binnui, däm Bue(Suhn) Henadads, däm Vorschteha vum anderem halbe Bezirkes vu Kegila. 3,19 Neben nem bäut het Eser, dr Bue(Suhn) Jeschuas, dr Vorschteha vu Mizpa, ä wietares Schtuck a däm Eck gegeiba däm Ufgang zum Zeughaus. 3,20 Nohch nem zum Berg hi bäut het Baruch, dr Bue(Suhn) Sabbais, ä wietares Schtuck vum Eck bis a de Huusdire (a) Eljaschibs, vum Hohenprieschta. 3,21 Nohch nem bäut het (a) Meremot, dr Bue(Suhn) Urias, vum Bue(Suhn) vum Hakkoz, ä wietares Schtuck vu dr Huusdire Eljaschibs bis a des End vum Huus Eljaschibs. 3,22 Nohch nem bäue de Prieschta, de Manne(Männa) üs dr Gegend am Jordan. 3,23 Nohch nene bäue Benjamin un Haschub, gegeiba ihrem Huus. Nohch nene bäut het Asarja, dr Bue(Suhn) Maasejas, vum Bue(Suhn) Ananjas, näbe sinem Huus. 3,24 Nohch nem bäut het Binnui, dr Bue(Suhn) Henadads, ä wietares Schtuck vum Huus Asarjas bis a d Eck un bis a de Ecke. 3,25 Palal, dr Bue(Suhn) Usais, bäut het gegeiba däm Eck un däm oberen Turm, dr vum Königshause hervortritt bi däm (a) Wachthof. Nohch nem bäut het Pedaja, dr Bue(Suhn) vum Parosch, 3,26 b *bis gegeiba däm Wassertor im Oschte un däm Turm, dr hervortritt. *Der Zusammenhang erfordert de do vorgenommene Umstellung vum halbe Verses. 3,27 Nohch nem bäue de Lit vu Tekoa ä wietares Schtuck gegeiba däm große Turm, dr hervortritt, un bis a de Muche vum Ofel. 3,28 a Am Ofel huuste de Tempelsklaven. 3,29 Aba oberhalb vum (a) Roßtors bäue de Prieschta, ä jeda gegeiba sinem Huus. 3,30 Nohch nene bäut het Zadok, dr Bue(Suhn) Immers, gegeiba sinem Huus. Nohch nem bäut het Schemaja, dr Bue(Suhn) Schechanjas, dr Torhüter vum Osttors. 3,31 Nohch nem bäue Hananja, dr Bue(Suhn) Schelemjas, un Hanun, dr sechste Bue(Suhn) Zalafs, ä wietares Schtuck. Nohch nene bäut het Meschullam, dr Bue(Suhn) Berechjas, gegeiba vu sinere Kamma. 3,32 Nohch nem bäut het Malkija, dr zue d Goldschmieden ghärt , bis a des Huus dr Tempelsklaven un dr Händla gegeiba däm Wachttor un bis a des Obagmach a dr Mauerecke. 3,33 Un zwische däm Obagmach a dr Ecke un däm Schaftor bäue de Goldschmiede un de Händla.

Maßnähmä zum Schutz vum Mauerbaus

3,34 *Als aba (a) Sanballat ghärt het, daß ma(mir) de Muche bäue, wird da(er) zornig un arg entrüstet un spottete iba de Jude 3,35 un sait vor sinene Breda un d Kriegsleuten in Samaria: Was mache de ohnmächtigen Jude? Wird ma sie gewähren losse? Wär sie s mit Opfa einweihen? Wär sie s in däne Däg scho z end bringe? Wär sie üs d Schutthaufen de Schtei (Wackes) lebändig mache, de doch vubrennt sin? 3,36 Aba Tobija, dr Ammonita, schtoht näbe nem un sait: Loß sie nur bäue; wenn ä Fuchs uf ihri schteinerni Muche hinaufspringt, rißt er sie ä.

3,37 Höre, unsa Gott, we vuachtet sin ma(mir)! Loß ihrem Hohn uf ihrem Schädel kumme, daß dü sie dr Plünderung preisgibst in nem Land, in des ma sie gfange fihrt! 3,38 Decke ihri Missetat nit zue, un ihri Sinde tilge nit vor dir; denn sie hän de Bäulit gläschtert! - 3,39 Aba ma(mir) bäue de Muche un schlossen sie bis zue d halbe Hechi. Un des Volk gwinnt näji(naii) Muet zue schaffe.


4. Kapitel

4,1 Als aba Sanballat un Tobija un de Araber un Ammonita un Aschdoditer hän ghärt, daß de Muurene Jerusalems ausgebessert wäre, wel de Lücken agfange hän sich zue schließen, wäre sie arg zornig 4,2 un vuschwore sich alli mitänanda hinzuziehen, um gege Jerusalem zue schtrietet un bi uns(us) Vuwirrig anzuerichte. 4,3 Mir aba bäte zue unsam Gott un schtelle gege sie Dag un Nacht Wachen uf zum Schutz vor nene. 4,4 Un des Volk vu Juda sait: Di Kraft dr Träga isch zue schwach, un dr Schutt isch zue viel; ma(mir) kenne a dr Muche nit weiterbauen. 4,5 Unsere Find aba denkt hän: Sie soll's nit härä noh aluege, bis ma(mir) midde unda sie kumme un sie umbringe un däm Gschafftes ä End mache.

4,6 Als etze de Jude, de nooch bi nene huuste, kumme un uns(us) wohl zehnmol sage: Üs ällei Derfa (Käffa), wo sie um uns(us) huuse, zeh sie gege uns(us) rah, - 4,7 do schtellt ma sich uf nab hinda dr Muche a d offenen Stellen, un i(ich) glo hän des Volk antreten noh sinene Gschlechta mit Schwertern, Spießen un Bogen. 4,8 Un als i(ich) ihri Angscht luegt, macht i(ich) mi uf un sait zue d Vürnehmen un Ratsherren un däm ibrige Volk: Firchte äich nit vor nene; gedenket a d Herrn, (a) dr groß un furchtbar isch, un schtrietet fir äiri Breda, Buebä(Sühn), Techta, Wieba un Hiisa!

4,9 Als aba unsari Gegna(Feinde) hän ghärt, daß s uns(us) kundgeworden war, un Gott so ihrem Rot znicht gmacht het, kähre ma(mir) alli wieda zue d Muche zruck, ä jeda zue vu sinere Arbet. 4,10 Un s isch bassiert etze, daß de Hälfti wägä ma(mir) Lit am Bäu arbeitete, de andere Hälfti aba hebet (haltet) Spieße, Schilde, Bogen un Panza parat un schtoht hinda däm ganze Huus Juda, 4,11 des a dr Muche bäut het. Di do Laschte trage, arbeiteten so: mit dr ä Hand gmacht hän sie de Arbet, un mit dr anderem halte sie de Waffe. 4,12 Un ä jeda, dr bäut het, het si Schwert um de Lenden girtlet un bäut het so; un dr de Päpere zue blose het, schtoht näbe ma(mir).

4,13 Un i(ich) sait zue d Vürnehmen un Ratsherren un zum ibrige Volk: Das Gschafftes isch groß un wiet, un ma(mir) sin uf dr Muche wiet vuschtrait un wiet vuänanda. 4,14 Woher ihr etze de Päpere tönen härt, derthi sammlet äich zue uns(us). (a) Unsa Gott wird fir uns(us) schtrietet. 4,15 So arbeiteten ma(mir) am Bäu, während de Hälfti de Spieße parat hebet (haltet), vum Ufgang dr Morgeröti, bis de Schterne hervorkamen.

4,16 Au sait i(ich) dertmols zum Volk: Jeda blieb mit sinene Lit iba Nacht in Jerusalem, dmit ma(mir) in dr Nacht fir de Wache Lit hän un am Däg fir de Arbet. 4,17 Aba i(ich) un mi Breda un mi Lit un de Wache, de ma(mir) goht, ma(mir) zehn unsari Kleida nit üs; ä jeda het sinene Spieß zue d Rechte.


5. Kapitel

Nehemia beseitigt de Beschwerden dr Ärm

5,1 Un s erhob sich ä großes Gschrei (Geblär) dr Lit üs däm Volk un ihra Wieba gege ihri jüdischen Breda. 5,2 Di ä sag: Unsere Buebä(Sühn) un Techta meße ma(mir) verpfänden, um Korn (Getreide) zue kaufe, dmit ma(mir) ässä un läbä kenne. 5,3 Di anderem sag: Unsere Äcker, Wiberge un Hiisa meße ma(mir) versetzen, dmit ma(mir) Korn (Getreide) kaufe kenne in der Hungasziit. 5,4 Un wieda andere sag: Mir hän uf unsari Äcker un Wiberge Geld ufnähmä meße, um däm Kenig Schtiire (Zinsgrosche) zahle zue kenne. 5,5 Etze sin ma(mir) doch we unsari Breda, vu gleichem Fleisch un Bloet, un unsari Kinda sin we ihri Kinda; un lueg, ma(mir) meße unsari Buebä(Sühn) un Techta als Sklaven dene losse, un scho sin ä baar unsera Techta niedrig gmacht worde, un ma(mir) kenne nigs dgege doe, un unsari Äcker un Wiberge ghäre anderem. (a) (b) (c) (d) (e)

5,6 Als i(ich) aba ihr Brellä un de Wort ghärt het, wird i(ich) arg zornig. 5,7 Un i(ich) hebet (haltet) Rot mit ma(mir) selbscht un schalt de Vürnehmen un de Ratsherren un sait zue nene: Wollt ihr eina gege d anderem (a) Wucher tribä? Un i(ich) hole ä großi Vusammlig (Bagasch) gege sie zsämme 5,8 un sait zue nene: Mir hän unsari jüdischen Breda losgekauft, (a) de d Heide vukauft ware, soweit s uns(us) meglich war; wen ihr etze äiri Breda vukaufe, dmit ma(mir) sie wieda zurückkaufen meße? Do schwiege sie un find nigs zue sage. 5,9 Un i(ich) sait: S isch nit guet, was ihr den. Solltet ihr nit in dr Angscht Gottes wandle um vum Hohnes dr Heide wille, de jo unsari Gegna(Feinde) sin? 5,10 I(Ich) un mi Breda un mi Lit hän unsari Breda au Geld geliehen un Korn (Getreide); (a) ma(mir) wen nene doch de Schuld erlosse! 5,11 Gen nene noh hiit ihri Äcker, Wiberge, Ölgärten un Hiisa zruck un erlenn nene de Schuld a Geld, Korn (Getreide), Wi un El, de ihr vu nene zue fordare hän. 5,12 Do sag sie: Mir wen s zurückgeben un wen nigs vu nene fordare un wen doe, we dü gsait hesch. Un i(ich) reft de Prieschta un nimmt ä Eid vu nene, daß sie so doe solle. 5,13 Au schüttelte i(ich) mi Gwand (Häß) üs un sait: So schüttle Gott ä jede üs sinem Huus un üs sinem Hab un Guet, dr des Wort nit hebet (haltet): so isch scha(er) ausgeschüttelt un leer! Un de ganzi Gmeinde sait «Amen» un lobt d HERRN. Un des Volk doet so.

Nehemias Uneigennützigkeit

5,14 Un vu dr Ziit a, als ma(mir) bfohle wird, ihr Schtadthaltr zue si im Land Juda, nämlich vum zwanzigsten Johr a bis in des zweiunddreißigste Johr vum Kenig Artahsasta, des sin zwöelf Johr, verzichtete i(ich) fir mi un mi Breda uf mi Einkünfte als Schtadthaltr. 5,15 Denn de frehere Schtadthaltr, de vor ma(mir) gsi ware, hän des Volk belastet un hän fir Brot un Wi jede Dag vierzig Silbaschtickle vu nene gnumme; au ihri Lit ware gewalttätig mit däm Volk umgegangen. I(Ich) aba doet nit so um dr Angscht Gottes wille. 5,16 Au arbeitete i(ich) a dr Muche un kaufte kei Acka, un alli mi Lit mußten sich dert zue d Arbet vusammle. 5,17 Dozue ware vu d Jude, nämlich d Ratsherren, hundertfünfzig a minem Disch un au de, de zue uns(us) kumme üs d Mensch, de um uns(us) her huuste. 5,18 Un dfir bruucht ma jede Dag ä Schtier un sechs üsgläsini Schof un Geflügel un jeweils fir zehn Däg ä bschtimmt Lit Wi. Trozdäm forderet i(ich) nit de Einkünfte vumä Schtatthalta; denn dr Denscht lit scho schwer gnoe uf däm Volk.

5,19 Bedenk, mi Gott, zue minem Beschte a ällei, was i(ich) fir des Volk doe ha!a


6. Kapitel

Nehemia begegnet d Nohchschtellige vu sinere Gegna(Feinde)

6,1 Un als Sanballat, Tobija un Geschem, dr Araber, un unsari anderem Gegna(Feinde) erfuhren, daß i(ich) de Muche bäut het un keini Lücke me drin isch, wewohl i(ich) de Direne zue der Ziit noh nit in de Tore ghängt het, 6,2 schickte Sanballat un Geschem zue ma(mir) un len ma(mir) sag: Kumm un loß uns(us) in Kefirim im Tal Ono zsämmekomme! Sie denke ma(mir) aba Beses anzutun. 6,3 I(Ich) aba schickt Laufbursch(Bote) zue nene un glo hän nene sag: I(Ich) hab ä großes Gschafftes auszuerichte, i(ich) ka nit hinabkommen; s kennt des Gschafftes liegenbleiben, wenn i(ich) de Hand abdät un zue äich hinabkäme. 6,4 Sie schickte aba viermal zue ma(mir) in der Art, un i(ich) git zantwort nene in dr gliche Art. 6,5 Do schickt Sanballat zum fünftenmal sinene Diena zue ma(mir) mit nem offenen Bref in vu sinere Hand. 6,6 Dodrin war gschriebe: Unter d Lit goht des Gschwätz, un (a) Geschem het's gsait, daß dü un de Jude abfege wen, daß dü drum au (b) de Muche bäusch, un dü wollest ihr Kenig wäre; 6,7 un dü habest dir Prophete bestellt, de in Jerusalem vu dir üsruefe un sag soll: Na(Er) isch dr Kenig in Juda! Etze, des wird vor d Kenig kumme. So kumm etze un loß uns(us) mitänanda Rot hebed! 6,8 I(Ich) aba schickt zue nem un glo hän nem sag: S isch nigs vum bassiere, was dü do saisch; dü hesch s dir in dinem Herz ausgedacht. 6,9 Denn sie alli wen uns(us) furchtsam mache un denkt hän: Sie soll de Hand abtun vum Gschafftes, dmit s nit parat wäre. Do schtärkt i(ich) um so me mi Händ(Pfode).

6,10 Un i(ich) kummt ins Huus Schemajas, vum Bue(Suhn) Delajas, vum Bue(Suhn) Mehetabels, dr gerad vuhindat war, un er sait: Loß uns(us) zsämmekomme im Huus Gottes, im Innern vum Tempel, un de Direne vum Tempel zueschleße; denn sie wäre kumme, di zue umbringe, in dr Nacht wäre sie kumme, dmit sie di umbringe. 6,11 I(Ich) aba sait: Sollte ä Ma we i(ich) fliehen? Sollte ä Ma we i(ich) in d Tempel go, um am Läbä zue bliebe? I(Ich) will nit inegoh. 6,12 Denn i(ich) gmerkt het, daß nit Gott nen gschickt het. Denn er gsait het de Wissagig iba mi, wel Tobija un Sanballat nem Geld ge hän, 6,13 dmit i(ich) mi firchte un so handle un mi vufehle soll, daß ä beses Gschwätz aufkäme, dmit sie mi verhöhnen kennte.

6,14 Bedenk, mi Gott, vum Tobija un Sanballat noh däm ihrem Den, au dr Prophetin Noadja un dr anderem Prophete, de mi abschrecken wen. (a)

Vollendung vum Mauerbaus

6,15 Un de Muche wird am fünfundzwanzigsten Däg vum Monet Elul in zweiundfünfzig Däg parat. 6,16 Un als alli unsari Gegna(Feinde) des ghärt hän , firchte sich alli Velka, de um uns(us) her huuste, un dr Muet entfiel nene; denn sie gmerkt het, daß des Gschafftes vu Gott war. 6,17 Au schickte vieli Vürnehme üs Juda a däne Däg Bref a Tobija, un vu Tobija kumme Bref zue nene. 6,18 S git nämlich vieli in Juda, de sich nem vuschwore hän; denn er war ä Schwiegersohn Schechanjas, vum Bue(Suhn) Arachs, un si Bue(Suhn) Johanan het zue d Wieb de Dochta Meschullams, vum Bue(Suhn) Berechjas. 6,19 Un sie sage vor ma(mir) Guetes vu nem un trage nem mi Wort zue. Do schickt Tobija Bref, um mi abzschrecke.

7. Kapitel

Sicherung dr Schtadt

7,1 Als ma(mir) etze de Mure bäut hän, hängt i(ich) de Direne ä, un s wäre de Torhüter, Sänger un Leviten igsetzt. 7,2 Un i(ich) het sich anekockt iba Jerusalem minem Brueda Hanani un d Burgvogt Hananja, dr ä treue Ma war un gottesfirchtig vor vieli anderem. 7,3 Un i(ich) sait zue nene: Ma soll de Tore Jerusalems nit ufden, bvor de Sunne heiß schient; un während sie noh am Himmel schtoht, soll ma de Tore schließen un verriegeln. Un ma soll Wachen ufschtelle üs d Lit(Bürga) Jerusalems, de ä bi ihra Wachmannschaft, de anderem ihrem Huus gegeiba.

Verzeichnis dr üs Babel Zue dückgwischten

(vgl. Esr 2,1-67)

7,4 Di Schtadt aba war wiet un groß, aba weng Volk drinne, un Hiisa ware noh nit wieda bäut. 7,5 Un mi Gott git ma(mir) ins Herz, daß i(ich) de Vürnehmen un de Ratsherren un des Volk vusammlet, um sie aufzuzeichnen noh Gschlechta. Un i(ich) findet des Geschlechtsregister dera, de zerscht heimgwischt ware, un findet drin gschriebe: 7,6 Des sin de Lit dr Landschaft Juda, de üs dr Gfangeschaft rabzoge sin, de Nebukadnezar, dr Kenig vu Babel, wäggfihrt het, un de wieda noh Jerusalem un noh Juda zurückkehrten, ä jeda in sini Schtadt, 7,7 un de kumme sin mit Serubabbel, Jeschua, Nehemja, Asarja, Raamja, Nahamani, Mordochai, Bilschan, Misperet, Bigwai, Rehum un Baana. Des isch de Zahl dr Manne(Männa) vum Volk Israel: 7,8 de Buebä(Sühn) Parosch 2172; 7,9 de Buebä(Sühn) Schefatja 372; 7,10 de Buebä(Sühn) Arach 652; 7,11 de Buebä(Sühn) Pahat-Moab, nämlich de Buebä(Sühn) Jeschua un de Buebä(Sühn) Joab, 2818; 7,12 de Buebä(Sühn) Elam 1254; 7,13 de Buebä(Sühn) Sattu 845; 7,14 de Buebä(Sühn) Sakkai 760; 7,15 de Buebä(Sühn) Binnui 648; 7,16 de Buebä(Sühn) Bebai 628; 7,17 de Buebä(Sühn) Asgad 2322; 7,18 de Buebä(Sühn) Adonikam 667; 7,19 de Buebä(Sühn) Bigwai 2067; 7,20 de Buebä(Sühn) Adin 655; 7,21 de Buebä(Sühn) Ater, nämlich de Buebä(Sühn) Hiskia, 98; 7,22 de Buebä(Sühn) Haschum 328; 7,23 de Buebä(Sühn) Bezai 324; 7,24 de Buebä(Sühn) Harif 112; 7,25 de Manne(Männa) vu Gibeon 95; 7,26 de Manne(Männa) vu Bethlehem un Netofa 188; 7,27 de Manne(Männa) vu Anatot 128; 7,28 de Manne(Männa) vu Bet-Asmawet 42; 7,29 de Manne(Männa) vu Kirjat-Jearim, Kefira un Beerot 743; 7,30 de Manne(Männa) vu Rama un Geba 621; 7,31 de Manne(Männa) vu Michmas 122; 7,32 de Manne(Männa) vu Bethel un Ai 123; 7,33 de Buebä(Sühn) vum anderem Nebo 52; 7,34 de Buebä(Sühn) vum anderem Elam 1254; 7,35 de Buebä(Sühn) Harim 320; 7,36 de Manne(Männa) vu Jericho 345; 7,37 de Manne(Männa) vu Lod, Hadid un Ono 721; 7,38 de Buebä(Sühn) Senaa 3930.

7,39 Di Prieschta: de Buebä(Sühn) Jedaja, nämlich des Huus Jeschua, 973; 7,40 de Buebä(Sühn) Immer 1052; 7,41 de Buebä(Sühn) Paschhur 1247; 7,42 de Buebä(Sühn) Harim 1017.

7,43 Di Leviten: de Buebä(Sühn) Jeschua, nämlich Kadmïl, Binnui un Hodawja, 74.

7,44 Di Sänger: de Buebä(Sühn) Asaf 148.

7,45 Di Torhüter: Di Buebä(Sühn) Schallum, de Buebä(Sühn) Ater, de Buebä(Sühn) Talmon, de Buebä(Sühn) Akkub, de Buebä(Sühn) Hatita, de Buebä(Sühn) Schobai, insgesamt 138.

7,46 Di Tempelsklaven: de Buebä(Sühn) Ziha, de Buebä(Sühn) Hasufa, de Buebä(Sühn) Tabbaot, 7,47 de Buebä(Sühn) Keros, de Buebä(Sühn) Sia, de Buebä(Sühn) Padon, 7,48 de Buebä(Sühn) Lebana, de Buebä(Sühn) Hagaba, de Buebä(Sühn) Salmai, 7,49 de Buebä(Sühn) Hanan, de Buebä(Sühn) Giddel, de Buebä(Sühn) Gahar, 7,50 de Buebä(Sühn) Reaja, de Buebä(Sühn) Rezin, de Buebä(Sühn) Nekoda, 7,51 de Buebä(Sühn) Gasam, de Buebä(Sühn) Usa, de Buebä(Sühn) Paseach, 7,52 de Buebä(Sühn) Besai, de Buebä(Sühn) dr Mëuniter, de Buebä(Sühn) dr Nefusiter, 7,53 de Buebä(Sühn) Bakbuk, de Buebä(Sühn) Hakufa, de Buebä(Sühn) Harhur, 7,54 de Buebä(Sühn) Bazlut, de Buebä(Sühn) Mehida, de Buebä(Sühn) Harscha, 7,55 de Buebä(Sühn) Barkos, de Buebä(Sühn) Sisera, de Buebä(Sühn) Temach, 7,56 de Buebä(Sühn) Neziach, de Buebä(Sühn) Hatifa.

7,57 Di Nohchkumme dr Sklaven Salomos: de Buebä(Sühn) Sotai, de Buebä(Sühn) Soferet, de Buebä(Sühn) Peruda, 7,58 de Buebä(Sühn) Jaala, de Buebä(Sühn) Darkon, de Buebä(Sühn) Giddel, 7,59 de Buebä(Sühn) Schefatja, de Buebä(Sühn) Hattil, de Buebä(Sühn) Pocheret-Zebajim, de Buebä(Sühn) Amon. 7,60 Alli Tempelsklaven un Nohchkumme dr Sklaven Salomos ware 392.

7,61 Un des sin de Lit, de au mit heraufzogen vu Tel-Melach, Tel-Harscha, Kerub-Addon un Immer, aba nit angeben kenne, ob ihri Sippe un dere Nohchkumme üs Israel stammten: 7,62 de Buebä(Sühn) Delaja, de Buebä(Sühn) Tobija un de Buebä(Sühn) Nekoda 642. 7,63 Un vu d Prieschta (Pfarra): de Buebä(Sühn) Habaja, de Buebä(Sühn) Hakkoz, de Buebä(Sühn) Barsillai, dere Urahn ä vu d Techtare vum Gileaditers Barsillai zue d Wieb gnumme het un noh däm si Name gnennt wird. 7,64 De suechte ihr Geschlechtsregister, un als sie s nit find, wäre sie fir des Prieschtatum als untauglich erklärt. 7,65 Un dr Schtadthaltr bfehlt nene, sie solle nit ässä vum (a) Hochheiligen, bis ä Prieschta fir de (b) (c) heilige Lose «Lecht un Recht» aufstände.

7,66 Di ganzi Gmeinde zählte insgesamt 42 360, 7,67 üsgnumme ihri Sklaven un Sklavinnen; de ware 7337, dzue 245 Sänger un Sängerinnen. 7,68 Un sie hän 736 Ross, 245 Maultiere, 435 Kamele, 6720 Esel.

Fräiwilligi Beiträge zum Tempelbäu

(vgl. Esr 2,68.69)

7,69 *Un ä baar Kepf dr Sippen gän fir des Gschafftes. Der Schtadthaltr git zum Schatz däusend Gulden, fuchzig Becken, fünfhundertdreißig Priesterkleider. *Abweichende Verszählung schtatt 68 b-72: 69-73. 7,70 Un ä baar Kepf dr Sippen gän zum Schatz fir des Gschafftes zwanzigtausend Gulden, zweitausendzweihundert Pfund Silba. 7,71 Un des ibrigi Volk git zwanzigtausend Gulden un zweidusig Pfund Silba un siebenundsechzig Priesterkleider. 7,72 Un de Prieschta un de Leviten, de Torhüter, de Sänger un ä baar andere Lit un de Tempelsklaven un ganz Israel len sich in ihrem Schtädt ane.

8. Kapitel

Vorlesung vum Gsetz durch Esra

8,1 Als etze dr siebte Monet rakumme war un de Israelite in ihrem Schtädt ware, vusammlet sich des ganzi Volk we ä Ma uf däm Platz vor rem Wassertor, un sie sag zue (a) Esra, däm Schriftglehrti, er soll des Buech vum Gsetz vum Moses holen, des dr HERR Israel bpfohle het. 8,2 Un Esra, dr Prieschta, (a) hole des Gsetz vor de Gmeinde, Manne(Männa) un Wieba un alli, de s vuschtoh kenne, am erschte Däg vum siebte Monet 8,3 un las drus uf däm Platz vor rem Wassertor vum lichten Morge a bis zum Mittag vor Manne(Männa) un Wieba un wer's vuschtoh ka. Un de Ohre vum ganze Volks ware däm Gesetzbuch zugwischt. 8,4 Un Esra, dr Schriftglehrti, schtoht uf eina hölzernen Kanzel, de sie dfir gmacht hän, un s gschtande sin näbe nem Mattitja, Schema, Anaja, Uria, Hilkija un Maaseja zue vu sinere Rechte, aba zue vu sinere Linke Pedaja, Mischaël, Malkija, Haschum, Haschbaddana, Secharja un Meschullam. 8,5 Un Esra doet des Buech uf vor alli Aug, denn er überragte ällei Volk; un als er's ufgmacht het, schtoht ällei Volk uf. 8,6 Un Esra lobt d HERRN, d große Gott. Un ällei Volk git zantwort: «Amen! Amen!" un sie hoben ihri Händ(Pfode) nuff un bucke sich un bäte d HERRN a mit däm Üsgsäh zue d Erde. 8,7 Un de Leviten Jeschua, Bani, Scherebja, Jamin, Akkub, Schabbetai, Hodija, Maaseja, Kelita, Asarja, Josabad, Hanan, Pelaja undawiese des Volk im Gsetz, un des Volk schtoht uf sinem Platz. 8,8 Un sie lege des Buech vum Gsetz Gottes klar un verständlich üs, so daß ma vuschtande het, was gläse worde war.

8,9 Un Nehemia, dr (a) Schtadthaltr, un Esra, dr Prieschta un Schriftglehrti, un de Leviten, de des Volk undawiese, sag zue ällei Volk: Des Dag isch heilig däm HERRN, äirem Gott; drum sin nit trurig un hiile nit! Denn ällei Volk hiilt, als sie de Wort vum Gsetz ghärt hän . 8,10 Drum sait da(er) zue nene: Gehn hi un ässä fette Speisen un trinkt seße Getränke un sendet dvu au däne, de nigs fir sich gmacht hän; denn der Dag isch heilig unsam Herrn. Un sin nit trurig; denn de Fräid(Freud) am HERRN isch äiri Schtärk. 8,11 Un de Leviten tröschtet hän ällei Volk un sag: Sin schtill, denn dr Dag isch heilig; sin nit trurig! 8,12 Un ällei Volk goht hi, um zue ässä, zue trinke un dvu auszuteilen un ä großes Freudenfest zue mache; denn sie hän de Wort vuschten, de ma nene kundgmacht het.

Feier vum Laubhüttenfestes

8,13 Un am zweite Däg vusammle sich de Kepf dr Sippen vum ganze Volks un de Prieschta un Leviten bi Esra, däm Schriftglehrti, dmit er sie in d Wort vum Gsetz unterrichte. 8,14 Un sie find im Gsetz gschriebe, daß dr HERR durch Moses bpfohle het, daß de Israelite (a) am Fäscht im siebte Monet (b) in Laubhitte huuse solle. 8,15 Do len sie s kunddoe un üsruefe in ällei ihrem Schtädt un in Jerusalem un sag: Gehn üsä uf de Berg un (a) holt Ölzweige, Balsamzweige, Myrtenzweige, Palmenzweige un Zwiegli vu Laubbaim, daß ma Laubhitte mache, we s gschriebe schtoht. 8,16 Un des Volk goht üsä un holte sie un macht sich Laubhitte, ä jeda uf sinem Dach un in sinem Hof un in d Vorhöfen am Huus Gottes un (a) uf däm Platz am Wassertor un uf däm Platz am Dor Ephraim. 8,17 Un de ganzi Gmeinde dera, de üs dr Gfangeschaft wiedakumme ware, macht Laubhitte un gwohnt het drin. Denn des hän de Israelite sit dr Ziit Josuas, vum Bue(Suhn) Nuns, bis uf däne Dag nimi doe. Un s war ä arg großi Fräid(Freud). 8,18 Un s wird jede Dag üs däm Buech vum Gsetz Gottes vorgläse, vum erschte Dag a bis zum letschte. Un sie halte des Fäscht siebä Däg un am achte Däg de Vusammlig (Bagasch), we sich's kert.

9. Kapitel

Bußgebet vum Volk

9,1 Am vierundzwanzigsten Däg des Monet kumme de Israelite zue nem Faschte zsämme, in Säck gehüllt un mit Erde uf ihrem Kepf. 9,2 Un s sonderten sich de Nohchkumme Israels vu ällei fremdi Volk ab un kumme hi un bekannten ihri Sinde un de Missetaten ihra Vädare. 9,3 Un sie gschtande sin a ihrem Platz uf, un ma las vor üs däm Buech vum Gsetz vum HERRN, ihrem Gottes, dräi Stunden lang, un dräi Stunden bekannten sie un bäte zum HERRN, ihrem Gott. 9,4 Un uf däm erhöhten Platz fir de Leviten gschtande sin Jeschua, Bani Kadmïl, Schebanja, Bunni, Scherebja, Bani un Kenani un brellä lut zue däm HERRN, ihrem Gott. 9,5 Un de Leviten Jeschua, Kadmïl, Bani, Haschabneja, Scherebja, Hodija, Schebanja, Petachja sag: Uf! lobet d HERRN, äire Gott, vu Ewigkeit zue Ewigkeit! Un ma lobe di herrliche Name, dr erhaben isch iba ällei Pries un Ruhm! 9,6 HERR, dü bisch's ällei, dü hesch gmacht d Himmel un alli Himmel Himmel mit ihrem ganze Heer, d Bode un ällei, was druf isch, de Meere un ällei, was drinne isch; dü machsch ällei lebändig, un des himmlische Heer bäte den di a. 9,7 HERR, dü bisch Gott, dr dü Abram üsgwählt hesch un nen üs (a) Ur in Chaldäa gfihrt un (b) Abraham gnennt hesch 9,8 un hesch si Herz treu erfunden vor dir un ä Packt(Abkumme) mit nem gschlosse, (a) sinene Nohchkumme z ge des Land dr Kanaanita, Hetita, Amorita, Perisita, Jebusita un Girgasiter, un hesch di Wort ghalte; denn dü bisch Grecht. 9,9 Un dü hesch des Elend unsera Vädare in Ägypte agsähne un ihr Brellä am Schilfmeer erhörta 9,10 un Zeiche un Wunda doe am Pharao un ällei sinene Greschte un a däm ganze Volk vu sinem Land - denn dü erkenntst, daß sie (a) gege Israel vumesse ware - un hesch dir ä Name gmacht, so we na(er) hiit isch. 9,11 Un dü hesch (a) des Meer vor nene zerdeilt, so daß sie midde durchs Meer troche hindurchgingen, un (b) hesch ihri Vufolga in de Defi gworfe we Schtei (Wackes) in mächtige Wassa 9,12 un hesch sie gfihrt am Däg in eina Wolkensäule un vum Nacht in eina Fiirsiile, um nene zue laichte uf däm Wäg, d sie zehn. 9,13 Un dü bisch (a) herabgestiegen uf d Berg Sinai un hesch mit nene vum Himmel her gsait un (b) ä wahrhaftiges Recht un rechti Gsetze un gueti Satzige un Gebote nene ge 9,14 un hesch di heilige Sabbat nene kundgmacht un Gebote, Satzige un Gsetz nene bpfohle durch di Knecht Moses 9,15 un hesch nene (a) Brot vum Himmel ge, als sie hunga ka het, un (b) Wassa üs däm Felse fleße losse, als sie durscht ka het, un nene bpfohle, sie solle higo un des Land inähme, iba des dü di Hand zum Schwur erhobst, um s nene z ge.

9,16 Aba unsari Vädare wäre schtolz un (a) bockig, so daß sie di Gebote nit ghorche, 9,17 un weigerten sich zue härä un denke au nit a di Wunda, de dü a nene tatest, sundern sie wäre bockig un nähmä sich fescht vor, zue ihra Knechtschaft in Ägypte zruckzkähre. Aba dü, mi Gott, vergabst un (a) warsch gnädig, barmherzig, geduldig un vu große Güte un verließest sie nit. 9,18 Un (a) obwohl sie ä gegossenes Kalb mache un sag: «Das isch di Gott, dr di üs Ägypteland gfihrt hat» un großi Läschterunge schwätze, 9,19 verließest dü sie doch nit in dr Wüschte noh dinere große Barmherzigkeit, un de Wolkesiile wich nit vu nene am Däg, um sie uf däm Wäg zue fihre, noh de Fiirsiile in dr Nacht, um nene uf däm Wäg zue laichte, d sie zehn. 9,20 Un (a) dü gabst nene di guete Geischt, um sie zue undawiese, un (b) (c) di Manna versagtest dü nit ihrem Mul (Gosch) un (d) (e) gabst nene Wassa, als sie durscht ka het. 9,21 (a) Vierzig Johr versorgtest dü sie in dr Wüschte, so daß nene nigs mangelte. Ihre Kleida zerfielen nit, un ihri Feß schwollen nit a. 9,22 Un dü gabst nene Kenigrich un Velka un deiltest sie nene zue, daß sie des Land (a) Sihons, vum Kenig vu Heschbon, einnahmen un des Land (b) Ogs, vum Kenig vu Baschan. 9,23 Un dü mehrtest ihri Kinda we de Schterne am Himmel un brachtest sie ins Land, des dü ihrem Vädere zuegsait hesch, daß sie dert izeh un s inähme solle. 9,24 Un de Kinda zehn inä un nähmä des Land ä. Un dü dämütigtest vor nene de Bwohna vum Land, de Kanaanita, un gabst sie in ihri Händ(Pfode), ihri Kenig un de Velka im Land, daß sie mit nene dätn noh ihrem Wille. (a) 9,25 Un sie eroberten (a) feste Schtädt un ä fettes Land un nähmä Hiisa volla Sache in Hab un Guet, ausgehauene Brunne, Wiberge, Ölgärten un Obstbäume in Massig(Fülle), un sie ässä un wäre (b) satt un fett un läbte in Wunne durch di großi Güte.

9,26 Aba sie wäre unghorsam un widerstrebten dir un werfe di Gsetz hinda sich un umbringe däte di Prophete, de sie vermahnten, daß sie sich zue dir umkähre solle, un schwätze großi Läschterunge. 9,27 (a) (b) Drum gabst dü sie in de Hand ihra Gegna(Feinde), de sie ängsteten. Un zue d Ziit ihra Angscht brellä sie zue dir, un dü erhörtest sie vum Himmel, un durch di großi Barmherzigkeit gabst dü nene Retter, de nene üs dr Hand ihra Gegna(Feinde) halfen. 9,28 Wenn sie aba zue d Rueh kumme, gmacht hän sie wieda schlecht vor dir. Do gabst dü sie dohi in ihra Gegna(Feinde) Hand, daß de iba sie herrschten. So brellä sie dann(dnoh) wieda zue dir, un dü erhörtest sie vum Himmel her un errettetest sie noh dinere große Barmherzigkeit vieli Male. 9,29 Un dü vermahntest sie, um sie zue dinem Gsetz zurückzuführen. Aba sie ware schtolz un ghorche di Gebote nit un sündigten a di Rechte, (a) durch de dr Mensch läbt, wenn er sie den, un kähre dir d Rucke zue un wäre bockig un ghorche nit. 9,30 Un dü hesch vieli Johr Geduld mit nene un warntest sie durch di Geischt in di Prophete, aba (a) (b) sie nähme's nit zue Ohre. Drum hesch dü sie ge in de Hand dr Velka in d Ländern. 9,31 Aba noh dinere große Barmherzigkeit hesch dü mit nene nit ä End gmacht noh sie vulo; denn dü bisch ä (a) (b) gnädiger un barmherziger Gott.

9,32 Etze, unsa Gott, dü große Gott, dü Mächtiger un Furchtbarer, (a) (b) (c) dr dü Packt(Abkumme) un Treui hebsch, achte all des Elend nit gring, des uns(us) getroffen het, unsari Kenig, Firschte, Prieschta, Prophete, Vädare un di ganzes Volk sit dr Ziit dr Kenig vu Assur bis uf däne Dag. 9,33 Dü bisch Grecht in ällei, was dü iba uns(us) brocht hesch; denn dü hesch recht doe, ma(mir) aba sin gottlos gsi. (a) 9,34 Un unsari Kenig, Firschte, Prieschta un Vädare hän nit noh dinem Gsetz doe un nit achtgehabt uf di Gebote un Ordnige, de dü nene hesch beziige losse. 9,35 Un sie hän dir nit dene zue d Ziit ihra Macht bi all dinere große Güte, de dü nene erwiesen hesch, in däm weiten un fetten Land, des dü nene ge hesch, un hän sich vu ihrem bese Den nit umkehrt. 9,36 Lueg, ma(mir) sin hiit Knecht; un in däm Land, des dü unsari Vädere ge hesch, sini Fricht un Sache zue genießen, lueg, in nem sin ma(mir) Knecht. 9,37 Un all si Ertrag hole d Kenige große Gwinn, de dü iba uns(us) bschtimmt hesch um unsera Sinde wille; un sie herrsche iba unsari Leiba (Ranze) un unsa Viecha noh ihrem Wille, un ma(mir) sin in große Not.


10. Kapitel

Das Volk verpflichtet sich zue d Beobachtung vum Gsetz

10,1 *Un drum wen ma(mir) ä feste Abmachung treffen, sie ufschriebe, un unsari Firschte, Leviten un Prieschta soll sie versiegeln un unterschreiben: *Abweichende Verszählung schtatt 10,1-40: 9,38 - 10,39. 10,2 nämlich Nehemia, dr Schtadthaltr, dr Bue(Suhn) Hachaljas, un Zedekia, 10,3 Seraja, Asarja, Jirmeja, 10,4 Paschhur, Amarja, Malkija, 10,5 Hattusch, Schebanja, Malluch, 10,6 Harim, Meremot, Obadja, 10,7 Daniel, Ginneton, Baruch, 10,8 Meschullam, Abija, Mijamin, 10,9 Maasja, Bilga un Schemaja; des sin de Prieschta.

10,10 Di Leviten aba sin: Jeschua, dr Bue(Suhn) Asanjas, Binnui vu d Sehn Henadads, Kadmïl, 10,11 un ihri Breda: Schechanja, Hodija, Kelita, Pelaja, Hanan, 10,12 Micha, Rehob, Haschabja, 10,13 Sakkur, Scherebja, Schebanja, 10,14 Hodija, Bani un Beninu.

10,15 Di Obere vum Volks sin: Parosch, Pahat-Moab, Elam, Sattu, Bani, 10,16 Bunni, Asgad, Bebai, 10,17 Hadonia, Bigwai, Adin, 10,18 Ater, Hiskia, Asur, 10,19 Hodija, Haschum, Bezai, 10,20 Harif, Anatot, Nebai, 10,21 Magpiasch, Meschullam, Hesir, 10,22 Meschesabel, Zadok, Jaddua, 10,23 Pelatja, Hanan, Anaja, 10,24 Hoschea, Hananja, Haschub, 10,25 Lohesch, Pilha, Schobek, 10,26 Rehum, Haschabna, Maaseja, 10,27 Ahija, Hanan, Anan, 10,28 Malluch, Harim un Baana.

10,29 Un des ibrigi Volk, Prieschta, Leviten, Torhüter, Sänger, Tempelsklaven, un alli, de sich vu d Mensch dr Lända abgesondert hän un sich zum Gsetz Gottes hebed, samt ihrem Wieba, Sehn un Techtare, alli, de s vuschtoh kenne: 10,30 sie soll sich ihrem Breda, d Mächtigen unda nene, anschließen un dr Abmachung beitreten un sich mit nem Eid verpflichten, zue wandle im Gsetz Gottes, des durch Moses, d Knecht Gottes, ge isch, un alli Gebote, Rechte un Satzige vum HERRN, unsares Herrschers, zue hebed un zue doe.

10,31 Mir wen (a) unsari Techta nit d Mensch vum Land ge un (b) (c) ihri Techta nit fir unsari Buebä(Sühn) nähmä;

10,32 ma(mir) wen nit vu d Mensch vum Land (a) (b) am Sabbat un a d heilige Däg Waren un allaläi Korn (Getreide) nähmä, wenn sie de am Sabbatdag zum Verkauf bringe;

.wir wen uf de Abgaben in jeda siebte Johr un uf (c) (d) Schuldforderungen jeda Art verzichten;

10,33 ma(mir) wen uns(us) des Gebot uflege, (a) (b) jährlich d dritte Deil vumä Silberstücks zum Denscht im Huus unsares Gottes z ge, 10,34 nämlich fir de (a) Schaubrot, fir des tägliche Schpeiseopfa, fir des tägliche Brandopfa, fir de Opfa am Sabbat un Neumond, fir de Festtage, fir des Hochheilige un fir des Sündopfa, womit fir Israel Sühne geschafft wird, un fir alli Arbet im Huus unsares Gottes;

10,35 ma(mir) wen des Los unda d Prieschta (Pfarra), d Leviten un däm Volk werfe, in wela Reihenfolge unsari Sippen jedes Johr (a) des Brennholz fir des Huus unsares Gottes zue d bestimmten Ziit ge soll, dmit ma s uf däm Altar vum HERRN, unsares Gottes, vubrenne ka, we s im Gsetz gschriebe schtoht;

10,36 ma(mir) wen alljährlich de (a) Erschtling unsares Land un de Erschtling alli Fricht vu ällei Baim zum Huus vum HERRN bringe;

10,37 ma(mir) wen de (a) Erschtgeburt unsera Buebä(Sühn) un unsares Viehs, we s im Gsetz gschriebe schtoht, un de Erschtgeburt unsera Rinda un unsera Schof zum Huus unsares Gottes zue d Prieschta (Pfarra) bringe, de im Huus unsares Gottes dene;

10,38 ma(mir) wen (a) d erschte Deil vu unsam Brotteig un unsari Abgaben un Fricht vu ällei Baim, vu Wi un El fir de Prieschta in de Kammern am Huus unsares Gottes bringe un (b) d Zehnte unsares Land fir de Leviten; de soll d Zehnte inähme üs ällei unsari Derfa (Käffa) mit Ackerland. 10,39 Un ä Prieschta, ä Bue(Suhn) Aarons, soll bi d Leviten si, wenn sie d Zehnte inähme, un (a) de Leviten soll d Zehnte ihra Zehnte heraufbringen zum Huus unsares Gottes in de Kammern im Vorratshuus. 10,40 Denn de Israelite un de Leviten soll de Abgaben vu Korn (Getreide), Wi un El ruf in de Kammern bringe. Dert sin de heilige Geräte un de Prieschta, de do dene, un de Torhüter un Sänger. So wen ma(mir) s im Huus unsares Gottes a nigs fehlen losse.


11. Kapitel

Verzeichnis dr Inwohna Jerusalems un dr Landbewohner

(vgl. 1. Chr 9,2-17)

11,1 Un de Obere vum Volks huuste in Jerusalem. Das ibrigi Volk aba wirft des Los drum, wer vu jeweils zehn noh Jerusalem, in de heilige Schtadt, zeh soll, um dert zue huuse, un de nin in d anderem Schtädt. 11,2 Un des Volk segnet alli de Manne(Männa), de fräiwillig in Jerusalem huuse wen.

11,3 Des sin de Obere dr Landschaft Juda, de in Jerusalem un in d Schtädt Judas huuste; sie huuste aba jeda in sinem Eigentum in ihrem Schtädt: Israelite, Prieschta, Leviten, Tempelsklaven un de Nohchkumme dr Sklaven Salomos.

11,4 In Jerusalem huuste ä baar vu d Sehn Juda un ä baar vu d Sehn Benjamin. Vu d Sehn Juda: Ataja, dr Bue(Suhn) Usijas, vum Bue(Suhn) Secharjas, vum Bue(Suhn) Amarjas, vum Bue(Suhn) Schefatjas, vum Bue(Suhn) Mahalalels, vu d Sehn Perez; 11,5 un Maaseja, dr Bue(Suhn) Baruchs, vum Bue(Suhn) Kolhoses, vum Bue(Suhn) Hasajas, vum Bue(Suhn) Adajas, vum Bue(Suhn) Jojaribs, vum Bue(Suhn) Secharjas, vu d Sehn Schela. 11,6 Alli Nohchkumme vum Perez, de in Jerusalem huuste, ware 468, angesehene Manne(Männa). 11,7 Vu d Sehn Benjamin: Sallu, dr Bue(Suhn) Meschullams, vum Bue(Suhn) Joëds, vum Bue(Suhn) Pedajas, vum Bue(Suhn) Kolajas, vum Bue(Suhn) Maasejas, vum Bue(Suhn) Itiëls, vum Bue(Suhn) Jesajas, 11,8 un sini Breda Gabbai, Sallai, 928. 11,9 Un Joel, dr Bue(Suhn) Sichris, war ihr Vorschteha, un Juda, dr Bue(Suhn) Senuas, war als Zweiter iba de Schtadt bschtimmt.

11,10 Vu d Prieschta (Pfarra): Jedaja, Jojarib, Jachin 11,11 un Seraja, dr Bue(Suhn) Hilkijas, vum Bue(Suhn) Meschullams, vum Bue(Suhn) Zadoks, vum Bue(Suhn) Merajots, vum Bue(Suhn) Ahitubs, dr Vorschteha im Huus Gottes, 11,12 un ihri Breda, de am Huus Gottes Denscht gmacht hän, 822; un Adaja, dr Bue(Suhn) Jerohams, vum Bue(Suhn) Pelaljas, vum Bue(Suhn) Amzis, vum Bue(Suhn) Secharjas, vum Bue(Suhn) Paschhurs, vum Bue(Suhn) Malkijas, 11,13 un sini Breda, Kepf dr Sippen, 242; un Amaschsai, dr Bue(Suhn) Asarels, vum Bue(Suhn) Achsais, vum Bue(Suhn) Meschillemots, vum Bue(Suhn) Immers, 11,14 un ihri Breda, tüchtige Manne(Männa), 128; un ihr Vorschteha war Sabdïl, dr Bue(Suhn) Haggadolims.

11,15 Vu d Leviten: Schemaja, dr Bue(Suhn) Haschubs, vum Bue(Suhn) Asrikams, vum Bue(Suhn) Haschabjas, vum Bue(Suhn) Bunnis, 11,16 un Schabbetai un Josabad vu d Kepf dr Leviten fir d üßere Denscht am Huus Gottes, 11,17 un Mattanja, dr Bue(Suhn) Michas, vum Bue(Suhn) Sabdis, vum Bue(Suhn) Asafs, het bim Gebet d Lobgsang anzustimmen, un Bakbukja war unda sinene Breda dr Zweite in däm Denscht, - un Abda, dr Bue(Suhn) Schammuas, vum Bue(Suhn) Galals, vum Bue(Suhn) Jedutuns. 11,18 Alli Leviten in dr heilige Schtadt ware 284.

11,19 Un de Torhüter: Akkub un Talmon un ihri Breda, de a d Tore (Dummköpf) Wache halte, 172.

11,20 Das ibrigi Israel aba, Prieschta un Leviten, bliebt in ällei Schtädt Judas, ä jeda uf sinem Erbdeil. 11,21 Un de Tempelsklaven huuste am Ofel, un Ziha un Gischpa ware iba de Tempelsklaven bschtimmt. 11,22 Der Vorschteha dr Leviten aba in Jerusalem war Usi, dr Bue(Suhn) Banis, vum Bue(Suhn) Haschabjas, vum Bue(Suhn) Mattanjas, vum Bue(Suhn) Michas, vu d Sehn Asaf, de bim Denscht im Huus Gottes zue singen hän. 11,23 Denn s git ä Gebot vum Kenig fir sie un ä feste Abmachung, a welem Dag jeda zue singen het.

11,24 Un Petachja, dr Bue(Suhn) Meschesabels, vu d Sehn Serachs, vum Bue(Suhn) Judas, schtoht däm Kenig zue d Site in ällei, was des Volk betraf.

11,25 Un ä baar vu d Sehn Juda huuste druße in Hef uf ihrem Fluren in (a) Kirjat-Arba un sinene Ortschaften un in Dimona un sinene Ortschaften un in Kabzeel un sinene Gehöften 11,26 un in Jeschua, Molada, Bet-Pelet, 11,27 Hazar-Schual, Beerscheba un sinene Ortschaften 11,28 un in (a) Ziklag un Mechona un sinene Ortschaften 11,29 un in En-Rimmon, Zora, Jarmut, 11,30 Sanoach, Adullam un ihrem Gehöften, in Lachisch un sinene Fluren, in Aseka un sinene Ortschaften. So len sie sich ane vu Beerscheba bis zum Tal Hinnom.

11,31 Di Buebä(Sühn) Benjamin aba huuste in Geba, Michmas, Ajja, (a) Bethel un sinene Ortschaften 11,32 un in Anatot, Nob, Ananja, 11,33 Hazor, Rama, Gittajim, 11,34 Hadid, Zeboïm, Neballat, 11,35 Lod un Ono un im Tal dr Zimmerleute.

11,36 Un vu d Leviten huuste Ordnige au in Juda un in Benjamin.


12. Kapitel

Lischten vu Prieschta (Pfarra) un Leviten

12,1 Des sin de Prieschta un Leviten, de mit Serubbabel, däm Bue(Suhn) Schealtïls, un Jeschua zurückgwischt ware: Seraja, Jirmeja, Esra, 12,2 Amarja, Malluch, Hattusch, 12,3 Schechanja, Rehum, Meremot, 12,4 Iddo, Ginneton, aAbija, 12,5 Mijamin, Maadja, Bilga, 12,6 Schemaja, Jojarib, Jedaja, 12,7 Sallu, Amok, Hilkija un Jedaja. Das ware de Kepf dr Prieschta un ihra Breda zue d Ziit Jeschuas.

12,8 Di Leviten aba ware de: Jeschua, Binnui, Kadmïl, Scherebja, Juda un Mattanja; er un sini Breda ware fir de Danklieder igsetzt, 12,9 Bakbukja aba, Unni un ihri Breda gschtande sin nene gegeiba bim Denscht.

12,10 Jeschua ziigt (zeugt) Jojakim, Jojakim ziigt (zeugt) (a) Eljaschib, Eljaschib ziigt (zeugt) Jojada, 12,11 Jojada ziigt (zeugt) Johanan, Johanan ziigt (zeugt) Jaddua.

12,12 Un zue d Ziit Jojakims ware de de Kepf dr Sippen unda d Prieschta (Pfarra): nämlich vu dr Sippe Seraja: Meraja; vu Jirmeja: Hananja; 12,13 vu Esra: Meschullam; vu Amarja: Johanan; 12,14 vu Malluch: Jonatan; vu Schebanja: Josef; 12,15 vu Harim: Adna; vu Meremot: Helkai; 12,16 vu Iddo: Secharja; vu Ginneton: Meschullam; 12,17 vu Abija: Sichri; vu Mijamin: . . . ;* vu Maadja: Piltai; *Do isch ä Name üsgfalle. 12,18 vu Bilga: Schammua; vu Schemaja: Jonatan; 12,19 vu Jojarib: Mattenai; vu Jedaja: Usi; 12,20 vu Sallu: Kallai; vu Amok: Eber; 12,21 vu Hilkija: Haschabja; vu Jedaja: Netanel.

12,22 Un zue d Ziit Eljaschibs, Jojadas, Johanans un Jadduas wäre aufgezeichnet de Kepf dr Sippen unda d Leviten un de Prieschta bis zue d Herrschaft vum Darius, vum Kenig vu Persien. 12,23 S wäre aba vu d Leviten de Kepf dr Sippen aufgezeichnet in eina Chronik bis zue d Ziit Johanans, vum Bue(Suhn) Eljaschibs. 12,24 Un des ware de Kepf dr Leviten: Haschabja, Scherebja un Jeschua, Binnui, Kadmïl; un ihri Breda gschtande sin nene gegeiba, (a) zue lobe un zue danken, we s David, dr Ma Gottes, bpfohle het, Chor um Chor, 12,25 nämlich Mattanja, Bakbukja un Obadja. Aba Meschullam, Talmon un Akkub, de (a) Torhüter, hän de (b) Wache a d Vorratskammern dr Tore.

12,26 De läbte zue d Ziit Jojakims, vum Bue(Suhn) Jeschuas, vum Bue(Suhn) aJozadaks, un zue d Ziit vum Schtatthalta Nehemia un vum Prieschta Esra, vum Schriftglehrti.

Iweihig dr Stadtmauer

12,27 Un bi dr Iweihig dr Mure Jerusalems holte ma de Leviten üs ällei ihrem Derfa (Käffa) noh Jerusalem, um Iweihig zue hebed mit Fräid(Freud), mit Danken un Singe, mit Zimbeln, Psaltern un Harfe. 12,28 Un s vusammle sich de Sänger üs dr Gegend um Jerusalem un vu d Gehöften dr Netofatiter 12,29 un vu Bet-Gilgal un vu d Fluren um Geba un Bet-Asmawet; denn de Sänger hän sich rings um Jerusalem her Gehöfte bäut. 12,30 Un de Prieschta un Leviten reinigten sich un reinigten des Volk, de Tore un de Mure.

12,31 Un i(ich) glo hän de Obere vu Juda obe uf de Mure schtiege un schtellt zwei großi Dankchöre uf. Di ä gehn zue d Rechte obe uf dr Mure zum Misttor hi, 12,32 un hinda nene her gehn Hoschaja un de Hälfti dr Obere vu Juda 12,33 un Asarja, Esra, Meschullam, 12,34 Juda, Benjamin, Schemaja un Jirmeja 12,35 un ä baar dr Prieschta mit Trompeten, nämlich Secharja, dr Bue(Suhn) Jonatans, vum Bue(Suhn) Schemajas, vum Bue(Suhn) Mattanjas, vum Bue(Suhn) Michajas, vum Bue(Suhn) Sakkurs, vum Bue(Suhn) Asafs, 12,36 un sini Breda, Schemaja, Asarel, Milalai, Gilalai, Maai, Netanel un Juda, Hanani, mit d Saitenschpiele David, vum Ma Gottes; Esra aba, dr Schriftglehrti, goht vor nene her. 12,37 Un sie zehn zum Quelltor hi un schtiege geradeaus de Schtöfä zue d Schtadt David nuf, wo de Mure oberhalb vum Huus David bis a des Wassertor im Oschte verläuft. 12,38 Der andere Dankchor goht zue d Linke hi, un i(ich) goht hinda nem her un de andere Hälfti dr Obere vum Volks obe uf dr Mure oberhalb vum Ofenturms bis a de breite Mure 12,39 un oberhalb vum Tores Ephraim zum alte Dor un zum Fischdor un zum Turm Hananel un zum Turm Mea bis a des Schaftor, un sie bliebe am Wachttor schtoh. 12,40 So gschtande sin de beidi Dankchöre am Huus Gottes un i(ich) un de Hälfti dr Ratsherren mit ma(mir) 12,41 un de Prieschta, nämlich Eljakim, Maaseja, Mijamin, Michaja, Eljoënai, Secharja, Hananja mit Trompeten, 12,42 un Maaseja, Schemaja, Eleasar, Usi, Johanan, Malkija, Elam un Eser. Un de Sänger sangen lut, un Jisrachja schtoht nene vor. 12,43 Un s wäre a däm Däg großi Opfa darbrocht, un sie ware frehlich, denn Gott het nene ä großi Fräid(Freud) gmacht, so daß sich au Wieba un Kinda freut, un ma ghärt het de Fräid(Freud) Jerusalems scho vu wietem.

Bestellung vu Amtleuten fir de Abgaben a de Prieschta un Leviten

12,44 Zue der Ziit wäre Manne(Männa) iba de Kammern bestellt fir de Vorräte, fir de Abgaben, Erschtling un Zehnte, um in nene de Anteile vu d Äckern um de Schtädt her zue sammle, de noh rem Gsetz fir de Prieschta un Leviten bschtimmt ware; denn Juda het sini Fräid(Freud) a d Prieschta (Pfarra) un Leviten, de im Amt gschtande sin, 12,45 daß sie d Denscht Gottes un d Denscht dr Sufa wäre versahen. Un au de Sänger un Torhüter gmacht hän noh rem Gebot David un vu sinem Bue(Suhn) Salomo. 12,46 Denn scho zue d Ziit David un Asafs wäre de Vorschteha dr Sänger igsetzt, um Gott zue lobe un zue danken. (a) 12,47 Un zue d Ziit Serubbabels un zue d Ziit Nehemias git ganz Israel d Sängern un Torhütern Adeil a d heilige Gaben Dag fir Dag; denn Israel git des Geheiligte d Leviten, (a) (b) de Leviten aba gän dvu d heilige Adeil d Sehn Aaron.

13. Kapitel

Alli Fremde wäre üs däm Gottesvolk ausgeschieden

13,1 Un in der Ziit las ma üs däm Buech vum Moses vor d Ohre vum Volks un findet drin gschriebe, daß (a) de Ammonita un Moabita nemols in de Gmeinde Gottes kumme dürften, 13,2 wel sie d Israelite nit mit Brot un Wassa entgegenkamen, un (a) gege sie Bileam dingten, dmit da(er) sie verfluche; aba unsa Gott drillt d Fluech in Segen. 13,3 Als sie etze des Gsetz ghärt hän , schiede sie ällei fremde Volk üs Israel üs.

Nehemia beseitigt Mißstände im Tempel

13,4 Un s het dertmols dr Prieschta Eljaschib, dr iba de Kammern bestellt war am Huus unsares Gottes, ä Vuwandte vum (a) Tobija, 13,5 däm ä großi Kamma ge, in de ma freher de Schpeiseopfa glegt het, d Weihrauch, de Geräte un d Zehnte vum Korn (Getreide), Wi un El, de Gebühr fir de Leviten, Sänger un Torhüter, dzue de Abgaben fir de Prieschta. 13,6 Aba bi alledem war i(ich) nit in Jerusalem; denn im zweiunddreißigsten Johr Artahsastas, vum Kenig vu Babel, war i(ich) zum Kenig greist un het erscht noh längerer Ziit d Kenig gfrogt, daß sa(er) mi wieda zeh losst. 13,7 Un als i(ich) noh Jerusalem kummt, gmerkt het i(ich), daß s Unrecht war, was Eljaschib fir Tobija doe het, als sa(er) nem ä Kamma im Vorhof vum Huus Gottes git. 13,8 Un s ärgat(vudroß) mi arg, un i(ich) wirft ällei Huusrat vum Tobija üsä vor de Kamma 13,9 un bpfiehlt, daß sie de Kamma reinigten. Un i(ich) hole wieda inä, was zum Huus Gottes ghärt het, Schpeiseopfa un Weihrauch.

13,10 Un i(ich) wird gwar, daß (a) de Anteile dr Leviten nit eingegangen ware un sellewäg de Leviten un Sänger, de d Denscht üsrichte solle, furtgange ware, ä jeda uf si Land. 13,11 Do schalt i(ich) de Ratsherren un sait: Wurum wird des Huus Gottes vernachlässigt? Un i(ich) holte sie zruck un schtellt sie wieda in ihrem Denscht. 13,12 Do hole ganz Juda d Zehnte vum Korn (Getreide), Wi un El in de Vorratskammern. (a) 13,13 Un i(ich) bestellte iba de Vorräte d Prieschta Schelemja un Zadok, d Schrieba, un vu d Leviten Pedaja un nene zue d Hand Hanan, d Bue(Suhn) Sakkurs, vum Bue(Suhn) Mattanjas; denn sie galten als zuverlässig, un nene wird bfohle, ihrem Breda auszuteilen.

13,14 Bedenk, mi Gott, wägä dem a mi un lösche nit üs, was i(ich) in Treui am Huus vu minem Gottes un fir d Denscht in nem doe ha!a

Nehemia hockt de Heiligung vum Sabbats durch

13,15 Zue d selben Ziit luegt i(ich) in Juda, (a) daß ma am Sabbat de Kelter kummt un Korn (Getreide) herbeibrachte un uf Esel lud un au Wi, Triebel, Fiege un allaläi Lascht noh Jerusalem hole am Sabbatdag. Un i(ich) verwarnte sie a däm Däg, als sie de Ässä vukaufe. 13,16 S huuste au Tyrer dert; de bringe Fisch un allaläi Ware un vukaufe sie am Sabbat d Lit in Juda un in Jerusalem. 13,17 Do schalt i(ich) de Vürnehmen vu Juda un sait zue nene: Was isch des fir ä bese Sach, de ihr do den, un entheiligt d Sabbatdag? 13,18 Tade des nit au äiri Vädare, un unsa Gott hole all des Unheil iba uns(us) un iba de Schtadt? Un ihr hole noh me Zorn (Wuet) iba Israel dodurch, daß ihr (a) d Sabbat entheiligt! 13,19 Un vor rem Anbruch vum Sabbats, als s in d Tore (Dummköpf) Jerusalems dunkel wird, glo hän i(ich) de Tore schleße un bpfiehlt, ma soll sie erscht noh däm Sabbat ufden. Un i(ich) schtellt ä baar wägä ma(mir) Lit a de Tore, dmit ma keini Lascht hereinbringe am Sabbatdag. 13,20 Do bliebe de Händla un Vukäufa vu allaläi Ware iba Nacht druße vor Jerusalem, ein- odr zweimol. 13,21 Do verwarnte i(ich) sie un sait zue nene: Wurum bliebe ihr iba Nacht vor dr Mure? Werdet ihr des noh eimol doe, so wäre i(ich) Hand a äich lege. Vu dr Ziit a kumme sie am Sabbat nimi. 13,22 Un i(ich) bpfiehlt d Leviten, daß sie sich reinigten un kämehn un de Tore bwacht hän, um d Sabbatdag zue heilige.

.Mein Gott, (a) denk au wägä dem a mi un isch ma(mir) gnädig noh dinere große Barmherzigkeit!

Nehemia vubietet de Ehe mit ausländischen Wieba

13,23 Zue der Ziit luegt i(ich) au Jude, de sich Wieba gnumme hän üs Aschdod, Ammon un Moab. 13,24 Un de Hälfti ihra Kinda sait aschdodisch odr in dr Schproch vumä dr anderem Velka, aba jüdisch kenne sie nit schwätze. 13,25 Un i(ich) schalt sie un fluchte nene un schlat ä baar Manne(Männa) un packte sie bi d Hoor un beschwor sie bi Gott: (a) Ihr sollt äiri Techta nit ihrem Sehn ge noh ihri Techta fir äiri Buebä(Sühn) odr äich selbscht nähmä. 13,26 Het nit Salomo, dr Kenig vu Israel, gerad dmit gsindigt? Un s war doch unda vieli Mensch kei Kenig nem gli, un na(er) war sinem Gott leb(lieb), un Gott het sich anekockt nen zum Kenig iba ganz Israel. (a) Trozdäm verleiteten nen de ausländischen Wieba zue d Sinde. 13,27 Un vu äich mueß ma des härä, daß ihr ä so großes Unrecht den un unsam Gott de Treui brecht dmit, daß ihr äich ausländische Wieba riße?

13,28 Un eina vu d Sehn Jojadas, vum Bue(Suhn) (a) Eljaschibs, vum Hohenprieschta, war dr Schwiegersohn vum Horoniters (b) Sanballat; aba i(ich) jagte nen vu ma(mir).

13,29 Bedenk ihra, mi Gott, daß sie des Prieschtatum bfleckt un (a) d Packt(Abkumme) vum Priestertums un (b) dr Leviten broche hän!

13,30 So reinigte i(ich) sie vu ällei Ausländischen un ordnete de Ämter dr Prieschta un Leviten, fir ä jede noh sinem Denscht, 13,31 un de Lieferung vu Brennholz zue bestimmten Ziit un de Abgabe dr Erschtling.

.Gedenke ma(mir)'s, mi Gott, zum Beschte!


Letschte Änderungen November 2, 2005 by Dietmar Wiesler (Copyright)
Des isch ä Bäitrag vum Dietmar Wiesler fir me Evagelium im Netz (Copyright) Dez. 1999