Wida dra gsi am:23.03.2012 18:20:33
Zruck zue d Alemannische Bibel (Markgräflerland Eschbach)

S BUECH ESRA

1. Kapitel

Erlaubnis zue d Heimkehr un zum Tempelbau

(vgl. 2. Chr 36,22.23)

1,1 Im erschte Johr vum Kyrus, vum Kenig vu Persien, erweckte dr HERR - (a) (b) dmit erfillt wird des Wort vum HERRN, des durch d Mul (Gosch) Jeremias gsait war - d Geischt vum Kyrus, vum Kenig vu Persien, daß sa(er) in sinem ganze Kenigrich mündlich un au schriftlich vuzehle glo hän: 1,2 So sait Kyrus, dr Kenig vu Persien: Der HERR, dr Gott vum Himmel, het ma(mir) (a) alli Kenigrich dr Erde ge, un (b) er het ma(mir) bfohle, nem ä Huus zue Jerusalem in Juda zue bäue. 1,3 Wer etze unda äich vu sinem Volk isch, mit däm isch si Gott, un na(er) zeht nuf noh Jerusalem in Juda un bäut des Huus vum HERRN, vum Gottes Israels; des isch dr Gott, dr zue Jerusalem isch. 1,4 Un wo au imma eina ibrigbliebe isch, däm soll de Lit vum Orts, a däm ma(er) als Fremdling gläbt het, helfe mit Silba un Gold, Guet un Viecha üßa däm, was sie üs freiem Wille fir des Huus Gottes zue Jerusalem ge.

1,5 Do mache sich uf de Kepf dr Sippen üs Juda un Benjamin un de Prieschta un Leviten, alli, dere Geischt Gott gweckt het, um hinaufzuziehen un des Huus vum HERRN zue Jerusalem zue bäue. 1,6 Un alli, de um sie her huuste, halfen nene mit ällei, mit Silba un Gold, mit Guet un Viecha un Kleinoden üßa däm, was sie fräiwillig gän.

1,7 Un dr Kenig Kyrus git üsä de Geräte vum Huus vum HERRN, (a) de Nebukadnezar üs Jerusalem gnumme un in des Huus vu sinem Gottes brocht het. 1,8 Un Kyrus, dr Kenig vu Persien, ibagit sie däm Schatzmeister Mitredat; dr zählte sie (a) Scheschbazar, däm Firschte Judas, vor. 1,9 Un des war ihri Zahl: Dreißig goldeni Becken un tausendneunundzwanzig silberne Becken, 1,10 driißig goldeni Becha un vierhundertzehn silberne Becha un däusend andere Geräte. 1,11 Alli Geräte, goldeni un silberne, ware fünftausendvierhundert*. Alles hole Scheschbazar nuf, als ma üs dr Gfangeschaft vu Babel noh Jerusalem hinaufzog. *Durch spätere Abänderungen entspricht de Gesamtzahl etzed nimi dr Summe dr Einzelangaben.


2. Kapitel

Verzeichnis dr Heimkehrer

(vgl. Neh 7,5-72)

2,1 Des sin de Lit dr Landschaft Juda, de heraufzogen üs dr Gfangeschaft, de Nebukadnezar, dr Kenig vu Babel, noh Babel wäggfihrt het, un de noh Jerusalem un Juda zurückkehrten, ä jeda in sini Schtadt. 2,2 Sie kumme mit Serubbabel, Jeschua, Nehemja, Seraja, Reelaja, Mordochai, Bilschan, Misperet, Bigwai, Rehum un Baana. Des isch de Zahl dr Manne(Männa) vum Volk Israel: 2,3 de Buebä(Sühn) Parosch 2172; 2,4 de Buebä(Sühn) Schefatja 372; 2,5 de Buebä(Sühn) Arach 775; 2,6 de Buebä(Sühn) Pahat-Moab, nämlich de Buebä(Sühn) Jeschua un de Buebä(Sühn) Joab, 2812; 2,7 de Buebä(Sühn) Elam 1254; 2,8 de Buebä(Sühn) Sattu 945; 2,9 de Buebä(Sühn) Sakkai 760; 2,10 de Buebä(Sühn) Bani 642; 2,11 de Buebä(Sühn) Bebai 623; 2,12 de Buebä(Sühn) Asgad 1222; 2,13 de Buebä(Sühn) Adonikam 666; 2,14 de Buebä(Sühn) Bigwai 2056; 2,15 de Buebä(Sühn) Adin 454; 2,16 de Buebä(Sühn) Ater, nämlich de Buebä(Sühn) Hiskia, 98; 2,17 de Buebä(Sühn) Bezai 323; 2,18 de Buebä(Sühn) Jorah 112; 2,19 de Buebä(Sühn) Haschum 223; 2,20 de Buebä(Sühn) Gibbar 95; 2,21 de Manne(Männa) vu Bethlehem 123; 2,22 de Manne(Männa) vu Netofa 56; 2,23 de Manne(Männa) vu Anatot 128; 2,24 de Manne(Männa) vu Bet-Asmawet 42; 2,25 de Manne(Männa) vu Kirjat-Jearim, Kefira un Beerot 743; 2,26 de Manne(Männa) vu Rama un Geba 621; 2,27 de Manne(Männa) vu Michmas 122; 2,28 de Manne(Männa) vu Bethel un Ai 223; 2,29 de Buebä(Sühn) Nebo 52; 2,30 de Buebä(Sühn) Magbisch 156; 2,31 de Buebä(Sühn) vum anderem Elam 1254; 2,32 de Buebä(Sühn) Harim 320; 2,33 de Manne(Männa) vu Lod, Hadid un Ono 725; 2,34 de Manne(Männa) vu Jericho 345; 2,35 de Buebä(Sühn) Senaa 3630.

2,36 Di Zahl dr Prieschta: de Buebä(Sühn) Jedaja, nämlich des Huus Jeschua, 973; 2,37 de Buebä(Sühn) Immer 1052; 2,38 de Buebä(Sühn) Paschhur 1247; 2,39 de Buebä(Sühn) Harim 1017.

2,40 Di Zahl dr Leviten: de Buebä(Sühn) aJeschua, nämlich Kadmïl, Binnui un Hodawja, 74.

2,41 Di Zahl dr Sänger: de Buebä(Sühn) Asaf 128.

2,42 Di Zahl dr Torhüter: de Buebä(Sühn) Schallum, de Buebä(Sühn) Ater, de Buebä(Sühn) Talmon, de Buebä(Sühn) Akkub, de Buebä(Sühn) Hatita un de Buebä(Sühn) Schobai, insgesamt 139.

2,43 Di (a) Zahl dr Tempelsklaven: de Buebä(Sühn) Ziha, de Buebä(Sühn) Hasufa, de Buebä(Sühn) Tabbaot, 2,44 de Buebä(Sühn) Keros, de Buebä(Sühn) Sia, de Buebä(Sühn) Padon, 2,45 de Buebä(Sühn) Lebana, de Buebä(Sühn) Hagaba, de Buebä(Sühn) Akkub, 2,46 de Buebä(Sühn) Hagab, de Buebä(Sühn) Salmai, de Buebä(Sühn) Hanan, 2,47 de Buebä(Sühn) Giddel, de Buebä(Sühn) Gahar, de Buebä(Sühn) Reaja, 2,48 de Buebä(Sühn) Rezin, de Buebä(Sühn) Nekoda, de Buebä(Sühn) Gasam, 2,49 de Buebä(Sühn) Usa, de Buebä(Sühn) Paseach, de Buebä(Sühn) Besai, 2,50 de Buebä(Sühn) Asna, de Buebä(Sühn) dr Mëuniter, de Buebä(Sühn) dr Nefusiter, 2,51 de Buebä(Sühn) Bakbuk, de Buebä(Sühn) Hakufa, de Buebä(Sühn) Harhur, 2,52 de Buebä(Sühn) Bazlut, de Buebä(Sühn) Mehida, de Buebä(Sühn) Harscha, 2,53 de Buebä(Sühn) Barkos, de Buebä(Sühn) Sisera, de Buebä(Sühn) Temach, 2,54 de Buebä(Sühn) Neziach, de Buebä(Sühn) Hatifa.

2,55 Di Zahl dr Nohchkumme dr (a) Sklaven Salomos: de Buebä(Sühn) Sotai, de Buebä(Sühn) Soferet, de Buebä(Sühn) Peruda, 2,56 de Buebä(Sühn) Jaala, de Buebä(Sühn) Darkon, de Buebä(Sühn) Giddel, 2,57 de Buebä(Sühn) Schefatja, de Buebä(Sühn) Hattil, de Buebä(Sühn) Pocheret-Zebajim, de Buebä(Sühn) Ami. 2,58 Alli (a) Tempelsklaven un Nohchkumme dr Sklaven Salomos ware zsämme 392.

2,59 Un vu däne, de heraufzogen üs Tel-Melach, Tel-Harscha, Kerub-Addon un Immer, kenne nit angeben, ob ihri Sippe un ihri Nohchkumme üs Israel stammten: 2,60 de Buebä(Sühn) Delaja, de Buebä(Sühn) Tobija, de Buebä(Sühn) Nekoda, 652. 2,61 Un vu d Prieschta (Pfarra): de Buebä(Sühn) Habaja, de Buebä(Sühn) Hakkoz, de Buebä(Sühn) Barsillai, dere Urahn ä vu d Techtare vum Gileaditers (a) (b) Barsillai zue d Wieb gnumme het un noh däm si Name gnennt wird. 2,62 Di suechte ihri Geschlechtsregister un find sie nit; drum wäre sie fir des Prieschtatum als untauglich erklärt. 2,63 Un dr Schtadthaltr bfehlt nene, sie solle nit ässä vum (a) Hochheiligen, bis ä Prieschta fir de (b) (c) heilige Lose «Lecht un Recht» aufstände.

2,64 Di ganzi Gmeinde zählte insgesamt 42 360, 2,65 üsgnumme ihri Knecht un Mägde; de ware 7337; dzue 200 Sänger un Sängerinnen. 2,66 Un sie hän 736 Ross, 245 Maultiere, 2,67 435 Kamele un 6720 Esel.

2,68 Un als ä baar Kepf dr Sippen zum Huus vum HERRN in Jerusalem kumme, gän sie fräiwillig fir des Huus Gottes, dmit ma's a vu sinere frehere Platz erbaue, 2,69 un gän noh ihrem Vumöge zum Schatz fir des Gschafftes 61 000 Gulden un 5000 Pfund Silba un 100 Priesterkleider.

2,70 So len sich de Prieschta un de Leviten un ä baar andere Lit in Jerusalem ane un de Sänger un de Torhüter un de Tempelsklaven in ihrem Schtädt un alli ibrige üs Israel in ihrem Schtädt.


3. Kapitel

Errichtig vum Brandopfaaltar un Beginn vum Opferdienstes

3,1 Un als dr siebte Monet do isch un de Israeliten etze in ihrem Schtädt ware, vusammlet sich des ganzi Volk we ä Ma in Jerusalem. 3,2 Un s mache sich uf aJeschua, dr Bue(Suhn) Jozadaks, un sini Breda, de Prieschta, un Serubbabel, dr Bue(Suhn) Schealtïls, un sini Breda un bäue d Altar vum Gottes Israels, um Brandopfa druf zue opfare, (a) (b) we s gschriebe schtoht im Gsetz vum Moses, vum Ma Gottes. 3,3 Un sie richteten d Altar wieda her a vu sinere frehere Platz - denn s war Angscht iba sie kumme vor d Mensch vum Land - un opferten däm HERRN Brandopfa druf vum Morge un vum Obend. 3,4 Un sie halte des (a) Laubhittefäscht, we gschriebe schtoht, un bringe Brandopfa dar alli Däg noh dr Zahl, we sich's kert un jeda Dag s erforderte, 3,5 dnohch au des tägliche Brandopfa un de Opfa fir de Neumonde un alli heilige Festtage vum HERRN un was sunscht eina däm HERRN fräiwillig darbrachte. 3,6 Am erschte Däg vum siebte Monet fange sie a, däm HERRN Brandopfa zue bringe. Aba dr Grund vum Tempel vum HERRN war noh nit glegt. 3,7 Un sie gän Geld d Steinmetzen un Zimmerleuten un Ässä un Trank un El d Lit vu Sidon un Tyrus, dmit sie Zedernholz vum Libanon zue d See noh Jafo brächten, we s nene Kyrus, dr Kenig vu Persien, recht het. (a)

Beginn vum Tempelbaus

3,8 Im zweite Johr noh ihra Akunft(Itreffä) bim Huus Gottes in Jerusalem, im zweite Monet, fange a Serubbabel, dr Bue(Suhn) Schealtïls, un Jeschua, dr Bue(Suhn) Jozadaks, un de ibrige ihra Breda, Prieschta un Leviten, un alli, de üs dr Gfangeschaft noh Jerusalem kumme ware, de Leviten vu zwanzig Johr a un driba zue bschtelle, dmit sie de Arbet am Huus vum HERRN leiteten. 3,9 Un aJeschua mit sinene Sehn un sinene Breda Kadmïl, Binnui un Hodawja kumme imetig a, um de Arbeita am Huus Gottes anzuleiten, dzue de Buebä(Sühn) Henadads mit ihrem Sehn un ihrem Breda, de Leviten. 3,10 Un als de Bäulit d Grund lege zum Tempel vum HERRN, schtelle sich de Prieschta uf in ihrem Amtskleidern mit Trompeten un de Leviten, de Buebä(Sühn) Asaf, mit Zimbeln, um d HERRN zue lobe noh dr Ordnig David, vum Kenig vu Israel. 3,11 Un sie stimmten d Lobpreis a un dankten däm HERRN: Denn (a) (b) er isch gütig, un sini Barmherzigkeit währt ewiglich iba Israel. Un des ganzi Volk jauchzte lut bim Lobe vum HERRN, wel dr Grund zum Huus vum HERRN glegt war. 3,12 Un vieli vu d betagten Prieschta (Pfarra), Leviten un Sippenhäuptern, de (a) des frehere Huus noh gsähne hän, hiilä lut, als etze des Huus vor ihrem Aug gegründet wird. Vieli aba jauchzten mit Fräid(Freud), so daß des Gschrei (Geblär) lut hallt. 3,13 Un ma ka des Jauchzen mit Fräid(Freud) un des laute Hiile im Volk nit unterscheiden; denn des Volk jauchzte lut, so daß ma d Schall weithin ghärt het.

4. Kapitel

Behinderung vum Tempelbaus

4,1 Als aba de Find Judas un Benjamins ghärt hän , daß de, de üs dr Gfangeschaft zruchkumme ware, däm HERRN, däm Gott Israels, d Tempel bäue, 4,2 kumme sie zue Serubbabel, Jeschua un d Sippenhäuptern un sag zue nene: Mir wen mit äich bäue; denn au ma(mir) sueche äire Gott un (a) hän nem gopfart sit dr Ziit (b) (c) Asarhaddons, vum Kenig vu Assur, dr uns(us) dona brocht het. 4,3 Aba Serubbabel un Jeschua un de anderem Kepf dr Sippen in Israel antworteten nene: S ziemt sich nit, daß ihr un ma(mir) mitänanda des Huus unsares Gottes bäue, sundern ma(mir) ällei wen bäue däm HERRN, däm Gott Israels, we uns(us) Kyrus, dr Kenig vu Persien, bpfohle het. 4,4 Do macht des Volk vum Land de Jude mutlos un schreckte sie vum Bauen ab. 4,5 Un sie dingten Rotgeba gege sie un hinderten ihr Vorhaben, solang Kyrus, dr Kenig vu Persien, läbt, (a) bis zue d Herrschaft vum Darius, vum Kenig vu Persien.

4,6 Un als Ahasveros* Kenig war, im Afang vu sinere Herrschaft, schribt ma ä Aklag gege de Bewohner vu Juda un Jerusalem. *Griechisch: Xerxes.

4,7 Un zue d Ziit Artahsastas* schrieben Bischlam, Mitredat, Tabeel un ihri anderem Genossen a Artahsasta, d Kenig vu Persien. Der Bref war in aramäischer Schrift gschriebe un ins Aramäische übertragen. *Griechisch: Artaxerxes. 4,8 Der Kanzla Rehum un dr Schrieba Schimschai schrieben ä Bref gege Jerusalem a d Kenig Artahsasta: 4,9 Mir, Rehum, dr Kanzla, un Schimschai, dr Schrieba, un de anderem Genossen, de Richta, de Befehlshaber, de Schrieba, de Beamten, de Manne(Männa) vu Erech, vu Babel, vu Susa, des sin de Elamiter, 4,10 un de anderem Velka, de dr großi un berühmte Asenappar* herbrocht un in d Schtädt Samariens un in d anderem Derfa (Käffa) gegeiba vum Euphrat* angesiedelt het. *Asenappar isch Asarhaddon (Vers 2). Mit «jenseits vum Euphrat» wird de persische Provinz westlich vum Euphrat bezeichnet. 4,11 Un des isch de Abschrift vum Briefes, d sie a nen schickte: An Kenig Artahsasta, di Knecht, de Manne(Männa) gegeiba vum Euphrat. 4,12 Un etze isch däm Kenig kundgmacht, daß de Jude, de vu dir rabzoge un zue uns(us) noh Jerusalem kumme sin, de aufrührerische un bese Schtadt wieda ufbäue wen; sie hän begonnen, de Muurene zue errichten, un de Fundamente sin scho glegt. 4,13 So isch etze däm Kenig kundgmacht: Wenn de Schtadt wieda aufgebaut wird un de Muurene wieda errichtet wäre, so wäre sie Schtiire (Zinsgrosche), Abgaben un Zoll nimi ge, un zletscht wird s d Kenige Schadä bringe. 4,14 Wel ma(mir) aba des Salz vum Königshauses ässä un de Schmach vum Kenig nit länga aluege wen, drum schicken ma(mir) hi un losse s d Kenig wisse. 4,15 Ma lasse in d Chroniken dinere Vädare sueche, so wirsch dü in d Chroniken find un härä, daß de Schtadt aufrührerisch isch un Kenige un Ländern Schadä brocht het un ma in ihr au vu alters her Ufruhr gmacht het, - drum isch de Schtadt au kappüt worde. 4,16 Un etze doe ma(mir) däm Kenig kund, daß dü dnoh nigs bhalte wirsch vum, was gegeiba vum Euphrat lit, wenn de Schtadt wieda aufgebaut wird un ihri Muurene wieda errichtet wäre.

4,17 Do schickt dr Kenig folgende Antwort: An Rehum, d Kanzla, un Schimschai, d Schrieba, un ihri anderem Genossen, de in Samaria huuse un in d anderem Derfa (Käffa) gegeiba vum Euphrat: Friede zvor! 4,18 Un etze, dr Bref, d ihr uns(us) zugeschickt hän, isch ma(mir) Wort fir Wort vorgläse worde. 4,19 Un uf minem Bfehl het ma nachgeforscht, un ma findet bschtätigt, daß de Schtadt vu alters her gege de Kenig sich empört het un Ufruhr un Wäggoh in ihr bassiere isch. 4,20 Au het s mächtige Kenig zue Jerusalem ge, de gherrscht hän iba ällei, was gegeiba vum Euphrat isch, so daß nene Schtiire (Zinsgrosche), Abgaben un Zoll ge wäre. 4,21 So gen etze d Bfehl, daß ma däne Manne(Männa) wehre, dmit de Schtadt nit wieda aufgebaut wäre, bis vu ma(mir) dr Bfehl ge wird! 4,22 Luege äich vor, daß ihr nit lässig hierin sin, dmit nit d Kenige große Schadä entstehe!

4,23 Als etze dr Bref vum Kenig Artahsasta gläse wird vu Rehum un däm Schrieba Schimschai un vu ihrem anderem Genossen, zehn sie schnell hi noh Jerusalem zue d Jude un wehrten nene mit Gwalt. 4,24 Do ghärt het de Arbet am Huus Gottes in Jerusalem uf un bliebt liege bis ins zweite Johr vum Darius, vum Kenig vu Persien. (a) (b)


5. Kapitel

Wiederaufnahme vum Tempelbaus

5,1 S weissagten aba de Prophete (a) Haggai un (b) Sacharja, dr Bue(Suhn) Iddos, d Jude, de in Juda un Jerusalem huuste, im Name vum Gottes Israels, dr iba nene war. 5,2 Do mache sich uf Serubbabel, dr Bue(Suhn) Schealtïls, un Jeschua, dr Bue(Suhn) Jozadaks, un fange a, des Huus Gottes zue Jerusalem aufzubauen, un mit nene de Prophete Gottes, de sie stärkten.

5,3 Zue der Ziit kumme zue nene Tattenai, dr Schtadthaltr vum Gebietes gegeiba vum Euphrat, un Schetar-Bosnai un ihri Genossen un sag: Wer het äich bfohle, des Huus aufzubauen un de Muurene zue errichten? 5,4 Dann(Dnoh) sage sie zue nene: We heiße de Manne(Männa), de däne Bäu aufführen? 5,5 Aba (a) (b) des Aug ihrem Gottes war iba d Älteschte dr Jude, so daß nene nit gwehrt wird, bis ma d Bericht a Darius glange losst un driba ä Bref käme.

5,6 Des isch de Abschrift vum Briefes Tattenais, vum Schtatthalta gegeiba vum Euphrat, un Schetar-Bosnais un ihra Genossen, dr Beamten, de gegeiba vum Euphrat ware, a d Kenig Darius. 5,7 Di Botschaft, de sie nem schickte, lautete: Dem Kenig Darius ällei Friede! 5,8 S isch däm Kenig kundgmacht, daß ma(mir) ins jüdische Land kumme sin zue däm Huus vum große Gottes; des bäut het ma mit behauenen Schtei (Wackes) un legt Balkä in de Wände, un de Arbet goht unda ihra Hand frisch vonstatten. 5,9 Mir aba hän de Älteschte gfrogt un zue nene gsait: Wer het äich bfohle, des Huus zue bäue un de Muurene zue errichten? 5,10 Au froge ma(mir), we sie hießen, dmit ma(mir) s dir kunddätn un de Name dr Manne(Männa) aufschrieben, de a ihra Schpitze schtoh. 5,11 Sie aba gän uns(us) des zue d Antwort: Mir sin Knecht vum Gottes vum Himmel un dr Erde un bäue des Huus wieda uf, des dertmols vor vieli Johr do gschtande un des ä große Kenig Israels bäut un gmacht het. 5,12 Aba als unsari Vädare d Gott vum Himmel gergaret hän(erziirntet), (a) git da(er) sie in de Hand Nebukadnezars, vum Kenig vu Babel, vum Chaldäers; dr (b) zerstörte des Huus un fihrt des Volk wäg noh Babel. 5,13 Aba im erschte Johr vum Kyrus, vum Kenig vu Babel, bpfiehlt dr Kenig Kyrus, des Huus Gottes wieda zue bäue. (a) 5,14 Au de goldene un silbernen Geräte im Huus Gottes, de Nebukadnezar üs däm Tempel zue Jerusalem gnumme un in d Tempel zue Babel brocht het, nimmt dr Kenig Kyrus üs däm Tempel zue Babel un git sie (a) Scheschbazar, d er zum Schtadthaltr einsetzte, 5,15 un sait zue nem: Nimm de Geräte, zeh hi un bringe sie in d Tempel zue Jerusalem, un des Huus Gottes soll bäut wäre a vu sinere frehere Platz. 5,16 Do kummt selle Scheschbazar un legt d Grund zum Huus Gottes zue Jerusalem. Siet dr Ziit bäut ma, un s isch noh nit gmacht. 5,17 Gefällt s etze däm Kenig, so lasse er in Babel im Schatzhaus vum Kenig sueche, (a) ob s vum Kenig Kyrus bfohle isch, des Huus Gottes zue Jerusalem wieda aufzubauen, un ma schick uns(us) vum Kenig Meinig driba.


6. Kapitel

Der Erlaß vum Kyrus iba d Tempelbau

6,1 Do bpfiehlt dr Kenig Darius, daß ma in Babel in d Schatzhäusern, in däne de Becha ufbwahrt (ufghebt) wäre, nachforschen soll. 6,2 Do findet ma in dr Festung Achmeta, de in Medien lit, ä Schriftrolle, uf dr gschriebe schtoht: Aufzeichnung. 6,3 Im erschte Johr vum Kenig Kyrus bpfiehlt dr Kenig Kyrus, des Huus Gottes in Jerusalem wieda aufzubauen als ä Platz, a dr ma opfart, un sinene Grund zue lege: sini Hechi sechzig Ellen un sini Breite au sechzig Ellen, 6,4 un dräi Schichten vu behauenen Schtei (Wackes) un ä Schicht vu Holz, un de Mittel soll vum Huus vum Kenig ge wäre. 6,5 Au soll ma zurückgeben de goldene un silbernen Geräte vum Huus Gottes, de Nebukadnezar üs däm Tempel zue Jerusalem wäggnumme un noh Babel brocht het; ma soll sie zruckbringe in d Tempel zue Jerusalem a ihri Platz im Huus Gottes.

Vollendung vum Tempelbaus unda Darius

6,6 So hebet (haltet) äich etze wiet vu der Sach, dü, Tattenai, Schtadthaltr gegeiba vum Euphrat, un Schetar-Bosnai mit äire Genossen, ihr Beamten, de ihr gegeiba vum Euphrat sin! 6,7 Len sie schaffe am Huus Gottes, dmit dr Schtadthaltr dr Jude un ihri Älteschte des Huus Gottes a vu sinere frehere Platz wieda ufbäue. 6,8 Au isch vu ma(mir) bfohle worde, was ihr d Älteschte dr Jude darreichen sollt, um des Huus Gottes zue bäue, nämlich daß ma üs vum Kenig Schatz vum, was einkommt üs dr Landschaft gegeiba vum Euphrat, mit Sorgfalt nihmt un gib d Lit regelmäßig, was sie bruche. 6,9 Un was sie bruche a Schtier, Widdern un Lämmern zum Brandopfa fir d Gott vum Himmel, a Weize, Salz, Wi un El noh rem Wort dr Prieschta in Jerusalem, des soll ma nene jede Dag ge, un s soll nit lässig bassiere, 6,10 dmit sie opfare zum lieblichen Gruch däm Gott vum Himmel un bitte fir des Läbä vum Kenig un vu sinere Buebä(Sühn). 6,11 Ferner wird vu ma(mir) bfohle: Wenn irgend jemads däne Erlaß übertritt, so soll ä Balkä üs sinem Huus herausgerissen un na(er) dra aufrecht angeschlagen wäre, un si Huus soll um vu sinere Tat wille zum Schutthaufen gmacht wäre. 6,12 Der Gott aba, dr sinene Name dert huuse losst, bringe jede Kenig um un jedes Volk, des sini Hand ausreckt, däne Erlaß zue ibaträte un des Huus Gottes in Jerusalem zue himache. I(Ich), Darius, ha däne Bfehl ge, dmit da(er) gnau befolgt wäre.

6,13 Do gmacht hän Tattenai, dr Schtadthaltr gegeiba vum Euphrat, un Schetar-Bosnai un ihri Genossen gnau noh rem, was dr Kenig Darius nene bfohle het. 6,14 Un de Älteschte dr Jude bäue, un s goht vonstatten durch de Wissagig dr Prophete Haggai un Sacharja, vum Bue(Suhn) Iddos, un sie bäue un vollendeten s noh rem Bfehl vum Gottes Israels un noh rem Bfehl vum Kyrus, Darius un Artahsasta, dr Kenig vu Persien, 6,15 un sie vollendeten des Huus bis zum dritte Dag vum Monet Adar im sechste Johr dr Herrschaft vum Kenig Darius. 6,16 Un de Israeliten, de Prieschta, de Leviten un de anderem, de üs dr Gfangeschaft zruchkumme ware, halte (a) de Einweihung vum Huus Gottes mit Fräid(Freud) 6,17 un (a) opferten zue d Einweihung vum Huus Gottes hundat Schtier, zweihundat Widder, vierhundat Lämma un zum Sündopfa fir ganz Israel zwöelf Ziegenböcke noh dr Zahl dr Schtämm Israels 6,18 un beschtelle de Prieschta noh ihrem Abteilungen un de Leviten noh ihrem Ordnige zum Denscht am Huus Gottes in Jerusalem, (a) we s im Buech vum Moses gschriebe schtoht.

Feier vum Passafescht

6,19 Un de, de üs dr Gfangeschaft zruchkumme ware, (a) halte Passa am vierzehnten Däg vum erschte Monet. 6,20 Denn de Leviten hän sich sufa gmacht Ma fir Ma, so daß sie alli sufa ware, un schlachteten des Passa fir alli, de üs dr Gfangeschaft zruchkumme ware, un fir ihri Breda, de Prieschta, un fir sich. 6,21 Un (a) s ässä des Passa de Israelite, de üs dr Gfangeschaft zruchkumme ware, un alli, de sich zue nene abgesondert hän vu dr Dreck dr Heide im Land, um d HERRN, d Gott Israels, zue sueche. 6,22 Un sie halte des Fäscht dr ungsiirte Brot siebä Däg lang mit Fräid(Freud); denn dr HERR het sie frehlich gmacht un des Herz vum Kenig vu Assur* nene zugewandt, dmit sie gschtärkt däte zue d Arbet am Huus vum Gottes, dr dr Gott Israels isch. *Gemeint isch dmit dr Kenig vu Persien.

7. Kapitel

Esras Beauftragung durch Artaxerxes

7,1 Nohch däne Gschichte zeht unda dr Regierung vum Artahsasta*, vum Kenig vu Persien, Esra ruf, dr Bue(Suhn) (a) Serajas, vum Bue(Suhn) Asarjas, vum Bue(Suhn) Hilkijas, 7,2 vum Bue(Suhn) Schallums, vum Bue(Suhn) Zadoks, vum Bue(Suhn) Ahitubs, 7,3 vum Bue(Suhn) Amarjas, vum Bue(Suhn) Asarjas, vum Bue(Suhn) Merajots, 7,4 vum Bue(Suhn) Serachjas, vum Bue(Suhn) Usis, vum Bue(Suhn) Bukkis, 7,5 vum Bue(Suhn) Abischuas, vum Bue(Suhn) vum Pinhas, vum Bue(Suhn) Eleasars, vum Bue(Suhn) Aarons, vum Hohenprieschta. 7,6 Des Esra zeht vu Babel ruf. Na(Er) war ä Schriftglehrte, kundig im Gsetz vum Moses, des dr HERR, dr Gott Israels, ge het. Un dr Kenig git nem ällei, was sa(er) erbat, wel (a) (b) (c) de Hand vum HERRN, vu sinem Gottes, iba nem war. 7,7 Un mit nem zehn ruf ä baar vu d Israelite un vu d Prieschta (Pfarra) un Leviten, vu d Sängern, Torhütern un Tempelsklaven noh Jerusalem im siebte Johr vum Kenig Artahsasta. 7,8 Un na(er) kummt noh Jerusalem im fünften Monet, im siebte Johr vum Kenig. 7,9 Am erschte Däg vum erschte Monet nämlich het da(er) bschlosse, vu Babel heraufzuziehen, un am erschte Däg vum fünften Monet kummt er noh Jerusalem, wel de gnädige Hand Gottes iba nem war. 7,10 Denn Esra richte si Herz druf, des Gsetz vum HERRN zue erforschen un dnohch zue doe un Gebote un Rechte in Israel zue lehre.

Erlaß vum Kenig Artaxerxes iba Esras Vollmacht

7,11 Un des isch de Abschrift vum Schreibens, des dr Kenig Artahsasta Esra git, däm Prieschta un Schriftglehrti, dr kundig war in d Wort dr Gebote un Satzige vum HERRN fir Israel: 7,12 Artahsasta, dr Kenig alli Kenig, a Esra, d Prieschta un Beauftragten fir des Gsetz vum Gottes vum Himmel: Friede zvor! 7,13 Un etze, vu ma(mir) isch bfohle worde, daß alli, de vum Volk Israel un d Prieschta (Pfarra) un Leviten in minem Rich willig sin, noh Jerusalem zue zeh, mit dir zeh kenne, 7,14 wel dü vum Kenig un sinene siebä Räten gschickt bisch, um uf Grund vum Gsetz vu dinem Gottes, des in dinere Hand isch, nachzuforschen, we s in Juda un Jerusalem schtoht, 7,15 un hinzubringen Silba un Gold, des dr Kenig un sini Räte fräiwillig ge däm Gott Israels, däm si Wohnig zue Jerusalem isch, 7,16 un was dü sunscht a Silba un Gold erhältst in dr ganze Landschaft Babel samt däm, was des Volk un de Prieschta fräiwillig ge fir des Huus ihrem Gottes zue Jerusalem. 7,17 Alles des nimm un kaufe mit Sorgfalt vu däm Geld Schtier, Widder, Lämma un Schpeiseopfa un Trinkopfa dzue, dmit ma sie opfa uf däm Altar vum Huus äires Gottes zue Jerusalem. 7,18 Dozue, was dir un di Breda mit däm ibrige Gelde zue doe gfallt, des den noh rem Wille äires Gottes. 7,19 Un de Geräte, de dir ge sin zum Denscht im Huus vu dinem Gottes, übergib alli vor Gott in Jerusalem. 7,20 Au was dü sunscht noh brauchst fir des Huus vu dinem Gottes, was dü ausgeben mueß, des bekommst dü üs d Schatzhäusern vum Kenig. 7,21 I(Ich), Kenig Artahsasta, ha ällei Schatzmeistern gegeiba vum Euphrat bfohle: Alles, was Esra, dr Prieschta un Beauftragte fir des Gsetz vum Gottes vum Himmel, vu äich fordert, des den mit Sorgfalt, 7,22 bis zue hundat Zentna Silba un hundat Sack Weize un hundat Eima Wi un hundat Eima El, un Salz in jeda Lit. 7,23 Alles, was dir Gott bfohle het, daß s ge wäre, des soll fir des Huus vum Gottes vum Himmel mit Hingabe geleistet wäre, dmit nit dr Zorn (Wuet) iba des Rich vum Kenig un vu sinere Buebä(Sühn) kummt. 7,24 Un äich isch kundgmacht, daß ihr nit Macht hän, Schtiire (Zinsgrosche), Abgaben un Zoll zue lege uf irgendeinen Prieschta, Leviten, Sänger, Torhüter, Tempelsklaven, uf alli, de im Huus des Gottes Denscht doe. 7,25 Dü aba, Esra, hock noh dr Gschidheit vu dinem Gottes, de in dinere Hand isch, Richta un Rechtspfleger ä, de ällei Volk Recht schwätze, des gegeiba vum Euphrat wohnt, nämlich ällei, de des Gsetz vu dinem Gottes kennen; un wer s nit kennt, d sollt ihr s lehre. 7,26 Aba jeda, dr nit gnau des Gsetz vu dinem Gottes un des Gsetz vum Kenig hebet (haltet), dr soll si Urdeil gregt, s isch Dod odr Acht odr Buße a Hab un Guet odr Gfängnis (Loch).

7,27 Globt isch dr HERR, dr Gott unsera Vädare, dr des däm Kenig eingegeben het, daß sa(er) des Huus vum HERRN in Jerusalem so herrlich mache, 7,28 un dr ma(mir) de Gunscht vum Kenig un vu sinere Räte un alli mächtigen Obere vum Kenig zugewandt het! Un i(ich) ward getroscht, wel (a) de Hand vum HERRN, vu minem Gottes, iba ma(mir) war, un sammlet üs Israel Sippenhäupter, daß sie mit ma(mir) hinaufzögen.


8. Kapitel

8,1 Des sin de Kepf dr Sippen mit ihrem Geschlechtsregistern, de mit ma(mir) heraufzogen vu Babel zue d Ziit, als dr Kenig Artahsasta regierte. (a) 8,2 Vu d Sehn Pinhas: Gerschom; vu d Sehn Itamar: Daniel; vu d Sehn David: Hattusch, dr Bue(Suhn) (a) Schechanjas; 8,3 vu d Sehn (a) Parosch: Secharja un mit nem verzeichnet hundatfuchzig Manne(Männa); 8,4 vu d Sehn (a) Pahat-Moab: Eljoënai, dr Bue(Suhn) Serachjas, un mit nem zweihundat Manne(Männa); 8,5 vu d Sehn (a) Sattu: Schechanja, dr Bue(Suhn) Jahasïls, un mit nem draihundat Manne(Männa); 8,6 vu d Sehn Adin: Ebed, dr Bue(Suhn) Jonatans, un mit nem fuchzig Manne(Männa); 8,7 vu d Sehn Elam: Jesaja, dr Bue(Suhn) Ataljas, un mit nem siebzig Manne(Männa); 8,8 vu d Sehn Schefatja: Sebadja, dr Bue(Suhn) Michaels, un mit nem achtzig Manne(Männa); 8,9 vu d Sehn Joab: Obadja, dr Bue(Suhn) Jehïls, un mit nem zweihundertundachtzehn Manne(Männa); 8,10 vu d Sehn (a) Bani: Schelomit, dr Bue(Suhn) Josifjas, un mit nem hundertundsechzig Manne(Männa); 8,11 vu d Sehn Bebai: Secharja, dr Bue(Suhn) Bebais, un mit nem achtdzwanzig Manne(Männa); 8,12 vu d Sehn Asgad: Johanan, dr Bue(Suhn) Katans, un mit nem hundatzehn Manne(Männa); 8,13 vu d Sehn Adonikam: de letschte, un sie hießen: Elifelet, Jeïël un Schemaja, un mit nene sechzig Manne(Männa); 8,14 vu d Sehn Bigwai: Utai, dr Bue(Suhn) Sabbuds, un mit nem siebzig Manne(Männa).

Vorbereitung zum Ufbruch noh Jerusalem

8,15 Un i(ich) vusammlet sie am Fluß, dr noh Ahawa fleßt, un ma(mir) bliebe dert dräi Däg. Un i(ich) luegt wohl Volk un Prieschta, aba i(ich) findet keini Leviten. 8,16 Do schickt i(ich) hi Elïser, Ariël, Schemaja, Elnatan, Jarib, Elnatan, Nathan, Secharja un Meschullam, verschtändige Sippenhäupter, 8,17 un schickt sie zue Iddo, däm Vorschteha in Kasifja, dmit sie uns(us) Diena fir des Huus unsares Gottes holten. Un i(ich) legt nene in d Mul (Gosch), was sie schwätze solle mit Iddo un sinene Breda, de in Kasifja ware. 8,18 Un sie bringe uns(us), wel (a) de gnädige Hand unsares Gottes iba uns(us) war, ä schlaue Ma vu d Sehn Machlis, vum Bue(Suhn) Levis, vum Bue(Suhn) Israels, nämlich Scherebja mit sinene Sehn un Breda, achzehn; 8,19 un Haschabja un Jesaja, sinene Brueda, vu d Sehn Merari un ihri Buebä(Sühn), zwanzig; 8,20 un vu d (a) Tempelsklaven, de David un de Obere bschtimmt hän, d Leviten zue dene, zweihundertundzwanzig. Sie alli sin mit Name aufgezeichnet.

8,21 Un i(ich) glo hän dert am Fluß bi Ahawa ä Faschte üsruefe, dmit ma(mir) uns(us) vor unsam Gott dämütigten, um vu nem ä Reise ohni Gefahren zue erbitten fir uns(us) un unsari Kinda un alli unsari Habe. 8,22 Denn i(ich) schämte mi, vum Kenig Geleit un Rieta zue fordare, um uns(us) uf däm Wäg vor Gegna(Feinde) zue helfe. Denn ma(mir) hän däm Kenig gsait: (a) Di Hand unsares Gottes isch zum Beschte iba ällei, de nen sueche, un sini Schtärk un si Zorn (Wuet) gege alli, de nen vulo. 8,23 So fasteten ma(mir) un erbaten des vu unsam Gott; un na(er) erhörte uns(us).

8,24 Un i(ich) sonderte zwöelf dr oberschte Prieschta üs, dzue Scherebja un Haschabja un mit nene zehn vu ihrem Breda, 8,25 un wog nene dar des Silba un Gold un de Geräte als Abgabe fir des Huus unsares Gottes, de dr Kenig un sini Räte un Obere un ganz Israel, soviel ihra ware, ge hän. 8,26 I(Ich) wog nene dar un git in ihri Hand sechshundertundfünfzig Zentna Silba un a silbernen Geräten hundat Zentna un a Gold hundat Zentna, 8,27 zwanzig goldeni Becha, däusend Gulden wert, un zwei scheni Töpf üs goldglänzendem Kupfa, so koschtbar we Gold, 8,28 un sait zue nene: Ihr sin heilig däm HERRN, un de Geräte sin heilig, un des Silba un Gold sin ä fräiwilligi Gabe fir d HERRN, d Gott äira Vädare. 8,29 Sin etze wachsam un bwahrt s, bis ihr s darwägt in Jerusalem in d Kammern vum Huus vum HERRN vor d oberschte Prieschta (Pfarra) un Leviten un d Sippenhäuptern in Israel. 8,30 Do nähmä de Prieschta un Leviten des dargewogene Silba un Gold un de Geräte, um sie noh Jerusalem zum Huus unsares Gottes zue bringe.

Akunft(Itreffä) in Jerusalem

8,31 Dann(Dnoh) breche ma(mir) uf vum Fluß bi Ahawa am zwölften Däg vum erschte Monet, um noh Jerusalem zue zeh. Un de Hand unsares Gottes war iba uns(us) un rettet uns(us) vor Gegna(Feinde) un vor däne, de uns(us) uf däm Wäg nohchschtelle. 8,32 Un ma(mir) kumme noh Jerusalem un ruhten dert dräi Däg üs. 8,33 Aba am vierten Däg wäre im Huus unsares Gottes des Silba un Gold un de Geräte dargewogen däm Prieschta Meremot, däm Bue(Suhn) Urias, un mit nem Eleasar, däm Bue(Suhn) vum Pinhas, un mit nene d Leviten Josabad, däm Bue(Suhn) Jeschuas, un Noadja, däm Bue(Suhn) Binnuis, 8,34 noh Zahl un Gwicht vumä jede Stückes; un des ganzi Gwicht wird ufgschriebe. 8,35 Zue der Ziit opferten de Lit, de üs dr Gfangeschaft kumme ware, Brandopfa däm Gott Israels, zwöelf jungi Schtier fir ganz Israel, sechsundneunzig Widder, siebenundsiebzig Lämma, (a) zwöelf Böcke zum Sündopfa, ällei zum Brandopfa fir d HERRN.

8,36 Un sie (a) (b) ibagen de Befehle vum Kenig d Amtleuten vum Kenig un d Schtatthalta gegeiba vum Euphrat. Un de halfen däm Volk un däm Huus Gottes.


9. Kapitel

Esras Bußgebet wägä dr Mischehen

9,1 Als des ällei ausgerichtet war, kumme de Obere zue ma(mir) un sag: Das Volk Israel un de Prieschta un Leviten hän sich nit abgesondert vu d Mensch vum Land mit ihrem Greueln, nämlich vu d Kanaanita, Hetitern, Perisita, Jebusita, Ammonitern, Moabitern, Ägypta un Amorita; 9,2 denn (a) (b) (c) sie hän dere Techta gnumme fir sich un fir ihri Buebä(Sühn), un des heilige Volk het sich vumischt mit d Mensch vum Land. Un de Obere un Ratsherren ware de erschte bi däm Treubruch. 9,3 Als i(ich) des ghärt het, vuriß i(ich) mi Häß(Kleid) un minem Mandel un raufte ma(mir) Haupthaar un Bart un het sich anekockt mi bestürzt hi. 9,4 Un s vusammle sich bi ma(mir) alli, de iba de Wort vum Gottes Israels erschrocken ware wägä vum Treubruchs dera, de üs dr Gfangeschaft kumme ware; un i(ich) hockt bestürzt do bis zum Abendopfer.

9,5 Un um des Abendopfer langt i(ich) mi un schtoht uf in minem zerrissenen Häß(Kleid) un Mandel, flegt uf mi Knie un breitet mi Händ(Pfode) üs zum HERRN, minem Gott, 9,6 un sait: Mi Gott, (a) i(ich) schäm mi un schiech mi, mi Aug ufzhebe zue dir, mi Gott; denn unsari Missetat isch iba unsa Schädel gwachse, un unsari Schuld isch groß bis a d Himmel. 9,7 Vu dr Ziit unsera Vädare a sin ma(mir) in große Schuld gsi bis uf däne Dag, un um unsera Missetat wille sin ma(mir) un unsari Kenig un Prieschta in de Hand dr Kenig dr Lända ge worde, ins Schwert, ins Gfängnis (Loch), zum Raub un zue d Schmach, so we s hiit isch. 9,8 Etze aba isch uns(us) ä kleinen Nuu Gnade vor rem HERRN, unsam Gott, bassiere, daß sa(er) uns(us) noh Errettete ibrigglo un uns(us) ä feschte Halt a vu sinere heilige Platz ge het, um unsari Aug aufleuchten un uns(us) ä weng aufleben zue losse in unsera Knechtschaft. 9,9 Denn ma(mir) sin Knecht, aba unsa Gott het uns(us) nit vulo in unsera Knechtschaft un het uns(us) de Gunscht dr Kenig vu Persien zugewandt, daß sa(er) uns(us) wieda aufleben losst, um des Huus unsares Gottes aufzubauen un s üs sinene Trümmern wieda ufzrichte, dmit da(er) uns(us) ä Bollwerk in Juda un Jerusalem gib.

9,10 Un etze, unsa Gott, was soll ma(mir) noh alledem sag? Mir hän di Gebote vulo, 9,11 de dü durch di Knecht, de Prophete, ge hesch, als sie sage: Das Land, in des ihr kummt, um s in Hab un Guet z neh, isch ä (a) unreines Land durch de Dreck dr Velka vum Land mit ihrem Greueln, mit däne sie s vu nem End bis zum anderem End in ihra Dreck angefüllt hän. 9,12 So (a) sollt ihr etze äiri Techta nit ihrem Sehn ge, un ihri Techta sollt ihr nit fir äiri Buebä(Sühn) nähmä. Un len sie nit zue Friede un Wohlstand kumme ewiglich, dmit ihr mächtig d un des Guet vum Land ässä un s äire Kinda vererbt uf ewige Ziit. - 9,13 Aba noh ällei, was iba uns(us) kumme isch um unsera bese Werke un große Schuld wille - un dü, unsa Gott, hesch unsari Missetat nit bschtroft, we ma(mir)'s vudent het, un hesch uns(us) de Schar vu Erretteten ge -, 9,14 solle ma(mir) nomol di Gebote ibaträte, daß ma(mir) uns(us) vermischten mit d Mensch, de de Greuel doe? Wirsch dü nit iba uns(us) zürnen, bis s ganz üs isch, so daß s nit ä Rescht noh Entronnene git? 9,15 HERR, Gott Israels, dü bisch treu; denn ma(mir) sin ibrigbliebe als Errettete, we s hiit isch. Lueg, do sin ma(mir) vor dir in unsera Schuld; drum kenne ma(mir) nit bschtoh vor dinem Gsicht(Visasch).


10. Kapitel

Auflösung dr Mischehen

10,1 Un we etze Esra vor rem Huus Gottes uf d Knien lit un weinend bäte un bekannte, sammlet sich um nen üs Israel ä arg großi Gmeinde vu Manne(Männa), Wieba un Kinda; denn des Volk hiilt arg. 10,2 Un Schechanja, dr Bue(Suhn) Jehïls, vu d Sehn Elam, hebt a un sait zue Esra: Mir hän unsam Gott de Treui broche, als ma(mir) uns(us) fremde Wieba vu d Mensch vum Land gnumme hän. Etze, s isch trotz ällei noh Hoffnig fir Israel! 10,3 So len uns(us) etze mit unsam Gott ä Packt(Abkumme) schleße, daß ma(mir) alli fremdi Wieba un de Kinda, de vu nene uf d Welt kumme sin, hinaustun noh däm Rot vu minem Herrn un dera, de de Gebote unsares Gottes firchte, daß ma doets noh rem Gsetz. 10,4 So schtand etze uf! Denn dir kert's zue handle, un ma(mir) wen mit dir si. Kasch froh si un doe s! 10,5 Do schtoht Esra uf un nimmt ä Eid vu d oberschte Prieschta (Pfarra), d Leviten un ganz Israel, daß sie noh däm Wort doe solle. Un sie schworen. 10,6 Un Esra goht furt vum Platz vor rem Huus Gottes un goht in de Kamma Johanans, vum Bue(Suhn) Eljaschibs. Un na(er) bliebt dert iba Nacht, ißt kei Brot un trinkt kei Wassa; denn na(er) trait Leid um d Treubruch dera, de üs dr Gfangeschaft kumme ware.

10,7 Un ma glo hän üsruefe in Juda un Jerusalem fir alli, de in dr Gfangeschaft gsi ware, daß sie sich in Jerusalem vusammle solle; 10,8 un wer nit in dräi Däg noh rem Rotschluß dr Obere un Älteschte käme, däm si ganzi Habe soll däm Bann vufalle un na(er) selbscht ausgeschlossen si üs dr Gmeinde dera, de üs dr Gfangeschaft kumme ware. 10,9 Do vusammle sich alli Manne(Männa) vu Juda un Benjamin in Jerusalem uf d dritte Dag, d zwanzigsten im ninte Monet. Un ällei Volk hockt uf däm Platz vor rem Huus Gottes, zitternd wägä dr Sach un vum strömenden Regens. 10,10 Un Esra, dr Prieschta, schtoht uf un sait zue nene: Ihr hän däm Herrn de Treui broche, als ihr äich fremde Wieba gnumme un so de Schuld Israels gemehrt hän. 10,11 Bekennt sie etze däm HERRN, däm Gott äira Vädare, un den sinene Wille un schiedet äich vu d Mensch vum Land un vu d fremdi Wieba. 10,12 Do git zantwort de ganzi Gmeinde un sait mit luta Schtimm: S gschiht, we dü uns(us) gsait hesch! 10,13 Aba s isch viel Volk do, un s isch Regenzeit, un ma ka nit druße schtoh; au isch s nit in ä odr zwei Däg doe, denn ma(mir) hän in der Sach viel gsindigt. 10,14 Unsere Obere soll de ganzi Gmeinde vertreten, daß alli, de sich in unsari Schtädt fremde Wieba gnumme hän, zue bestimmten Ziit kumme un mit nene de Älteschte eina jede Schtadt un ihri Richta, bis dr Zorn (Wuet) unsares Gottes um der Sach wille vu uns(us) gewendet wäre. 10,15 Nur Jonatan, dr Bue(Suhn) Asaëls, un Jachseja, dr Bue(Suhn) Tikwas, widersetzten sich, un Meschullam un Schabbetai, dr Levit, halfen nene. 10,16 Doch de üs dr Gfangeschaft kumme ware, gmacht hän, we sie versprochen hän. Un dr Prieschta Esra sonderte sich Manne(Männa) üs, de Kepf ihra Sippen, alli namentlich gnennt, un sie kumme zsämme am erschte Däg vum zehnten Monet, um de Sach zue visitiere. 10,17 Un sie bringe's zum Abschluß bi ällei Manne(Männa), de fremde Wieba hän, bis zum erschte Däg vum erschte Monet.

10,18 Un s wäre gfunde unda d Prieschta (Pfarra), de sich fremde Wieba gnumme hän: bi d Sehn aJeschuas, vum Bue(Suhn) Jozadaks, un sinene Breda: Maaseja, Elïser, Jarib un Gedalja, 10,19 un sie gän de Hand druf, daß sie ihri Wieba üsschtoße un ä Widder fir ihri Schuld als Schuldopfa ge wen; 10,20 bi d Sehn Immer: Hanani un Sebadja; 10,21 bi d Sehn Harim: Maaseja, Elia, Schemaja, Jehïl un Usija; 10,22 bi d Sehn Paschhur: Eljoënai, Maaseja, Jismael, Netanel, Josabad un Elasa; 10,23 unda d Leviten: Josabad, Schimi un Kelaja, des isch (a) (b) Kelita, Petachja, Juda un Elïser; 10,24 unda d Sängern: Eljaschib; unda d Torhütern: Schallum, Telem un Uri. 10,25 Unter d ibrige Israelite: bi d Sehn Parosch: Ramja, Jisija, Malkija, Mijamin, Eleasar, Haschabja un Benaja; 10,26 bi d Sehn Elam: Mattanja, Secharja, Jehïl, Abdi, Jeremot un Elia; 10,27 bi d Sehn Sattu: Eljoënai, Eljaschib, Mattanja, Jeremot, Sabad un Asisa; 10,28 bi d Sehn Bebai: Johanan, Hananja, Sabbai un Atlai; 10,29 bi d Sehn Bigewai: Meschullam, Malluch, Adaja, Jaschub, Scheal un Jeremot; 10,30 bi d Sehn Pahat-Moab: Adna, Kelal, Benaja, Maaseja, Mattanja, Bezalel, Binnui un Manasse; 10,31 bi d Sehn Harim: Elïser, Jischija, Malkija, Schemaja, Simeon, 10,32 Benjamin, Malluch un Schemarja; 10,33 bi d Sehn Haschum: Mattenai, Mattatta, Sabad, Elifelet, Jeremai, Manasse un Schimi; 10,34 bi d Sehn Bani: Maadai, Amram, Uël, 10,35 Benaja, Bedja, Keluhi, 10,36 Wanja, Meremot, Eljaschib, 10,37 Mattanja, Mattenai, Jaasai; 10,38 bi d Sehn Binnui: Schimi, 10,39 Schelemja, Nathan, Adaja, 10,40 Machnadbai, Schaschai, Scharai, 10,41 Asarel, Schelemja, Schemarja, 10,42 Schallum, Amarja un Josef; 10,43 bi d Sehn Nebo: Jeïël, Mattitja, Sabad, Sebina, Jaddai, Joel un Benaja. 10,44 De alli hän sich fremde Wieba gnumme; un etze entließen sie Wieba un Kinda.


Letschte Änderungen Oktober 26, 2005 by Dietmar Wiesler (Copyright)
Des isch ä Bäitrag vum Dietmar Wiesler fir me Evagelium im Netz (Copyright) Dez. 1999