Was in däm Buech schtoht

S 1. Kapitel

Nehemias truuert un bätet fir Jerusalem

*Gemeint isch des zwanzigste Johr vum Kenig Artaxerxes, 445 vor Chr.

S 2. Kapitel

Nehemia gregt vum Kenig de Erlaubnis, nohch Jerusalem z reise

Nehemia undasuecht d Zueschtand vu d Muurene Jerusalems

Nehemia schwätzt mit d vürnehme Männa

2,19 Wo des aba Sanballat, d Horoniter, un Tobija, d ammonitische Knecht, un Geschem, d Araber, ghärt hän, vuschpotte un schellte sie uns un sage: Was isch des, was ihr do mache? Welle ihr vum Kenig abfalle? 2,20 Do gib i ne zantwort: Dr Gott des Himmels wird's uns glinge losse; denn mir, sini Knecht, hän uns ufgmacht un baue (bäue) wida uf. Fir äich git's kei Adeil, kei Arecht noh Gdenke in Jerusalem.

S 3. Kapitel

Dr Bau dr Schtadtmuure un d Lischte dr Baulit

Maßnahmä zuem Schutz vum Muurebau

3,36 (4,4) Hähr, unsa Gott, we vuachtet mir sin! Loss ihr Hohn uf ihr Kopf kumme, daß dü sie d Plinderig priesgibsch in nem Land, in des ma sie gfange fihrt! 3,37 (4,5) Deck ihri Missetate nit zue, un ihri Sinde tilg nit vor dir; denn sie hän de Baulit gläschtert! - 3,38 (4,6) Aba mir baue (bäue) de Muure un schlesse sie bis halba Hoch. Un des Volk gwinnt näji (naii) Muet zuem schaffe.

*3,26-27: D Zsammehang erfordert de vorgnummeni Umschtellig un Ufteilig vu Vers 26.

S 4. Kapitel

Feinde plane ä Agriff

4,1 (7) Wo aba Sanballat un Tobija un de Araber un Ammonita un Aschtotiter ghärt hän, daß de Muurene Jerusalems üsbessert wäre, wel de Luckene agfange hän sich z schleße, wäre sie arg (söll) bes (wuetig) 4,2 (8) un vuschwore sich alli mitänanda hinzgo, um gege Jerusalem z schtritte un bi uns Vuwirrig azichte. 4,3 (9) Mir aba bätete zue unsam Gott un schtelle gege sie Dag un Nacht Wache uf zuem Schutz vor ne. 4,4 (10) Un des Volk vu Juda sait: De Kraft vu d Träga isch zue schwach, un d Schutt isch viel zue viel; mir kenne an d Muure nit widabaue (bäue). 4,5 (11) Unser Feind aba het denkt: Sie solle's nit härä noh säh, bis mir midde unda sie kumme un sie umbringe un däm Gschäfft ä End mache.

4,6 (12) Wo etze d Jude, de nooch bi nene huuse, kumme un uns wohl zehnmol sage: Üs alle Derfa (Käffa), wo sie um uns huuse, zehn sie gege uns rah, - 4,7 (13) do schtellte ma sich uf unde hinda d Muure an d offene Schtelle, un i ha des Volk aträte lo nohch sinene Gschlechta mit Schwerter, Schpieß un Boge. 4,8 (14) Un wo i ihri Angscht sieh, mach i mi uf un sag zue d Vürnehme un Rotsherre un däm ibrige Volk: Firchte äich nit vor ne; denkt an d Herrn, (a) der wo groß un furchtbar isch, un schtrittet fir äiri Breda, Buebä , Techtare, Wieba un Hiisa!

4,9 (15) Wo aba unsari Feinde ghärt hän, daß ses uns kundgworde war, un Gott so ihren Rot znicht gmacht het, kehre mir alli wida zue d Muure zruck, jeda zue sinere Arbet. 4,10 (16) Un s isch bassiert etze, daß de Hälfti mina Lit am Bau gschafft het, di anderi Hälfti aba haltet Schpieße, Schilde, Boge un Panza parat un schtoht hinda däm ganze Huus Juda, 4,11 (17) des an d Muure baut het. De wo do Laschte trage, schaffte so: mit d eine Hand hän sie d Arbet gmacht, un mit d andere hebe sie d Waffe. 4,12 (18) Un jeda, der wo baut het, het si Schwert um d Lende girtlet un het so baut; un der wo de Trumpete z blose het, schtoht näbe mir.

4,13 (19) Un i sag zue d Vürnehme un Rotsherre un zuem ibrige Volk: Des Gschäfft isch groß un wiet, un mir sin uf d Muure wiet vuschtrait un wiet vuänanda. 4,14 (20) Woher ihr etze de Trumpete papare härt, derthi sammle äich zue uns. (a) Unsa Gott wird fir uns schtritte. 4,15 (21) So schaffte mir am Bau, während d Hälfti d Schpieß parat haltet, vum Ufgang vu d Morgeröti, bis d Schterne vorkumme.

4,16 (22) Au sag i dertmols zuem Volk: Jeda blieb mit sinene Lit iba Nacht in Jerusalem, dmit mir in d Nacht fir de Wache Lit hän un am Dag fir d Arbet. 4,17 (23) Aba i un mini Breda un mini Lit un d Wache, de mir folge, mir zehn unsari Kleida nit üs; un jeda het si Schpieß zuer d Rechte.

S 5. Kapitel

Nehemia ruumt de Beschwerde vu d Arme üs

5,6 Wo i aba ihr Gschrei (Brellä) un de Worte ghärt ha, wir i arg (söll) wuetig (bes, zornig). 5,7 Un i heb (haltt) Rot mit mir selba un schalt de Vürnehme un de Rotsherre un sag zue nene: Welle ihr eina gege d andere (a) Wucha tribä? Un i bring ä großi Vusammlig gege sie zsämme 5,8 un sag zue nene: Mir hän unsari jüdischen Breda loskauft, (a) de wo an d Heide vukauft ware, soweit's uns meglich war; welle ihr etze äiri Breda vukaufe, dmit mir sie wida zruckkaufe messe? Do schwiege sie un find nigs z sage. 5,9 Un i sag: S isch nit guet, was ihr den. Sollte ihr nit in dr Angscht Gottes wandle um wägäm Hohn vu d Heide, de jo unsari Feinde sin? 5,10 I un mini Breda un mini Lit hän unsari Breda au Geld gliehe un Korn ; (a) mir wen nene doch d Schuld erlosse! 5,11 Gen nene noh hiit ihri Äckere, Wiberg, Elgärtene un Hiisa zruck un erlenn nene d Schulde an Geld, Korn , Wi un El, de ihr vu nene z fordare hän. 5,12 Do sage sie: Mir wen's zruckge un wen nigs vu nene fordare un wen doe, was dü gsait hesch. Un i rueft d Prieschta un nimm ä Eid vu nene, daß sie's so doe solle. 5,13 Au schittlete i mi Gwand (Häß) üs un sag: So schittlet Gott jede üs sinem Huus un üs sinem Hab un Guet üs, der wo des Wort nit haltet: so isch scha (er) üsgschittelt un leer! Un di ganz Gmeinde sait "Amen" un lobt d HERRN. Un des Volk doet's so.

Nehemias het kei Eigenutz (isch nit eigenitzig)

5,19 Bedenk, mi Gott, zue minem Beschte an alles, was i fir des Volk doe ha!

S 6. Kapitel

Nehemia begegnet d Nohchschtellige vu sinere Feinde

6,10 Un i kumm ins Huus Schemajas, däm Suhn Delajas, d Suhn Mehetabels, der wo grad vuhindat war, un er sait: Loss uns zsämmekumme im Huus Gottes go, in's Innere vum Tempel, un de Direne vum Tempel zueschleße; denn sie wäre kumme, dich umzbringe, in d Nacht wäre sie kumme, dmit sie dich umbringe. 6,11 I aba gsait: Sollt ä Ma we i vudlaufe (fliehe)? Sollt ä Ma we i in d Tempel go, um am Läbä z bliebe? I will nit inegoh. 6,12 Denn i ha gmerkt, daß nit Gott nen gschickt het. Denn er het de Weissagig iba mi gsait, wel Tobija un Sanballat nem Geld ge hän, 6,13 dmit i mi firchte un so handle un mi vufehle soll, daß ä beses Gschwätz ufkäm, dmit sie mi vuhöhne kennte.

6,14 Gedenk, mi Gott, an Tobija un Sanballat nohch däne ihre Tate, au dr Prophetin Noadja un d andere Prophete, de mi abschrecke wen. (a)

D Schtadtmuure wird fertig baut

S 7. Kapitel

D Schtadt wird gsichert

Vuzeichnis vu däne üs Babel Zruckkummene

(Esr 2)

D Prieschta un Levite, de heimkumme sin

7,39 D Prieschta: d Buebä Jedaja, nämlich des Huus Jeschua, 973; 7,40 d Buebä imma 1052; 7,41 d Buebä Paschhur 1247; 7,42 d Buebä Harim 1017.

7,43 D Levite: d Buebä Jeschua, nämlich Kadmïl, Binnui un Hodawja, 74.

7,44 D Sänga: d Buebä Asaf 148.

7,45 D Doorheta: D Buebä Schallum, d Buebä Ater, d Buebä Talmon, d Buebä Akkub, d Buebä Hatita, d Buebä Schobai, insgesamt 138.

7,46 D Tempelsklave: d Buebä Ziha, de Buebä Hasufa, de Buebä Tabbaot, 7,47 d Buebä Keros, d Buebä Sia, d Buebä Padon, 7,48 d Buebä Lebana, d Buebä Hagaba, d Buebä Salmai, 7,49 d Buebä Hanan, d Buebä Giddel, d Buebä Gahar, 7,50 d Buebä Reaja, d Buebä Rezin, d Buebä Nekoda, 7,51 d Buebä Gasam, d Buebä Usa, d Buebä Paseach, 7,52 d Buebä Besai, d Buebä vu d Mëuniter, d Buebä vu d Nefusiter, 7,53 d Buebä Bakbuk, d Buebä Hakufa, d Buebä Harhur, 7,54 d Buebä Bazlut, d Buebä Mehida, d Buebä Harscha, 7,55 d Buebä Barkos, d Buebä Sisera, d Buebä Temach, 7,56 d Buebä Neziach, d Buebä Hatifa.

7,57 D Nohchkumme vu d Sklave Salomos: d Buebä Sotai, d Buebä Soferet, d Buebä Peruda, 7,58 d Buebä Jaala, d Buebä Darkon, d Buebä Giddel, 7,59 d Buebä Schefatja, d Buebä Hattil, d Buebä Pocheret-Zebajim, d Buebä Amon. 7,60 Alli Tempelsklave un Nohchkumme vu d Sklave Salomos ware 392.

7,61 Un des sin de Lit, de au mit rufzoge sin vu Tel-Melach, Tel-Harscha, Kerub-Addon un imma, aba nit age kenne, ob ihri Sippene un dere Nohchkumme üs Israel schtammte: 7,62 de Buebä Delaja, de Buebä Tobija un de Buebä Nekoda 642. 7,63 Un vu d Prieschta (Pfarra): de Buebä Habaja, de Buebä Hakkoz, de Buebä Barsillai, dere Urahn eina vu d Techtare vum Gileaditers Barsillai zuem Wieb gnumme het un nohch däm si Name gnennt wird. 7,64 De suechte ihri Gschlechtsregischta, un wo sie's nit finde, wäre sie fir des Prieschtatum fir untauglich erklärt. 7,65 Un d Schtadthaltr bifehlt ne, sie solle nit ässä vum (a) Hochheilige, bis ä Prieschta fir des (b) (c) heilige Lose "Lecht un Recht" ufschtoht.

Di gsammte Lit un alli Schpende

S 8. Kapitel

S Gsetz wird vorgläse vum Esra

8,9 Un Nehemia, dr (a) Schtadthaltr, un Esra, dr Prieschta un Schriftglehrte, un de Levite, de des Volk undawiese, sag zue allem Volk: Der Dag isch heilig däm HERRN, äirem Gott; drum sin nit truurig un hiile nit! Denn s ganze Volk hiilt, wo sie de Wort vum Gsetz ghärt hän . 8,10 Drum sait da (er) zue nene: Gehn hi un ässä fetti Schpeise un trinke seße Trunk un schicke dvu au däne, de nigs fir sich gmacht hän; denn der Dag isch heilig unsam Herrn. Un sin nit truurig; denn de Fräid am HERRN isch äiri Schtärke. 8,11 Un d Levite hän alles Volk treschtet un sage: Sin schtill, denn der Dag isch heilig; sin nit truurig! 8,12 Un alles Volk goht hi, um z ässä, z trinke un dvu üszdeile um ä großes Freudefescht zue mache; denn sie hän de Wörta vuschtande, de ma ne kundgmacht het.

S Laubhittefescht wird gfyrt

S 9. Kapitel

D Israelite erkenne ihri Schuld

D Sinde wäre gsait

9,16 Aba unsari Vädare wäre schtolz un (a) bockig, so daß sie dine Gebote nit ghorche, 9,17 un weigare sich z härä un denke au nit an dini Wunda, de dü a nene doe hescht, sundern sie wäre bockig un nähmä sich fescht vor, zue ihra Knechtschaft in Ägypte zruckzkehre. Aba dü, mi Gott, vugisch ne un (a) warsch gnädig, barmherzig, geduldig un vu großa Güte un vuloßesch sie nit. 9,18 Un (a) obwohl sie ä gossenes Kalb mache un sage: "Des isch di Gott, der wo dich üs Ägypteland gfihrt het" un großi Läschterige schwätze, 9,19 vuloßesch dü sie doch nit in d Wüschte nohch dinere große Barmherzigkeit, un de Wolkesiile wich nit vu nene am Dag, um sie uf däm Wäg z fihre, noh de Fiirsiile in dr Nacht, um ne uf däm Wäg z laichte, wo sie zehn. 9,20 Un (a) dü hesch ne di guete Geischt ge, um sie z undawiese, un (b) (c) di Manna vusagschtesch dü nit ihrem Muul un (d) (e) hesch ne Wassa ge, wo sie durscht ka hän. 9,21 (a) Vierzig Johr vusorgschtesch dü sie in d Wüschte, so daß ne nigs gmanglet het. Ihri Kleida sin nit vufalle, un ihri Feß schwellte nit a. 9,22 Un dü hesch ne Kenigrich un Velka ge un deiltesch sie ne zue, daß sie des Land (a) Sihons, vum Kenig vu Heschbon, inähme un des Land (b) Ogs, vum Kenig vu Baschan. 9,23 Un dü mehrtesch ihri Kinda we de Schterne am Himmel un hesch sie ins Land brocht, des dü ihre Vädere zuegsait hesch, daß sie dert izeh un s inähme solle. 9,24 Un de Kinda zehn inä un nähmä des Land i. Un dü demuetigtescht vor ne de Iwohna vum Land, de Kanaanita, un hesch sie in ihri Händ ge, ihri Kenig un de Velka im Land, daß sie mit ne däte nohch ihrem Wille. (a) 9,25 Un sie eroberte (a) feschti Schtädt un ä fettes Land un nähmä Hiisa volla Sache in Hab un Guet, üsghaueni Brunne, Wiberge, Elgärte un Obstbaim in Fülle, un sie ässä un wäre (b) satt un fett un läbte in Wunne durch dini großi Güte.

9,26 Aba sie wäre bockig un ghorche nit dir un werfe di Gsetz hinda sich un bringe dini Prophete um, de sie vumahnte, daß sie sich zue dir umkehre solle, un schwätze großi Läschterige. 9,27 (a) (b) Drum hesch dü sie in de Hand ihra Feinde ge, de sie s firchte lähre. Un zue d Ziit ihra Angscht brellä sie zue dir, un dü erhersch sie vum Himmel, un durch dini großi Barmherzigkeit gisch dü ne ä Retta, wo nene üs d Hand ihra Feinde ghulfe het. 9,28 Wenn sie aba zuer Rueh kumme, hän sie wida schlechtes vor dir doe. Do hesch dü sie hi ge in ihra Feinde Hand, daß de iba sie herrsche. So brellä sie deno wida zue dir, un dü erhersch sie vum Himmel her un errettesch sie nohch dinere große Barmherzigkeit vieli Mol. 9,29 Un dü vumahntesch sie, um sie zue dinem Gsetz zruckzfihre. Aba sie ware schtolz un ghorche dine Gebote nit un sindigte an dine Rechte, (a) durch de d Mensch läbt, wenn na (er) sie doet, un kehre dir d Rucke zue un wäre bockig un ghorche nit. 9,30 Un dü hesch vieli Johr Geduld mit ne un warntesch sie durch di Geischt in dine Prophete, aba (a) (b) sie nähme's nit z Ohr. Drum hesch dü sie in de Hand vu d Velka in d Lända ge. 9,31 Aba nohch dinere große Barmherzigkeit hesch dü mit ne kei ä End gmacht noh sie vulo; denn dü bisch ä (a) (b) gnädige un barmherzige Gott.

9,32 Etze, unsa Gott, dü großa Gott, dü Mächtiga un Furchtbara, (a) (b) (c) der wo d Abmachig (s Abkumme) un Treui hebsch, acht all des Elend nit gring, des uns troffe het, unsari Kenig, Firschte, Prieschta, Prophete, Vädare un di ganzes Volk sit d Ziit vu d Kenig vu Assur bis uf dän Dag. 9,33 Dü bisch Grecht in allem, was dü iba uns brocht hesch; denn dü hesch recht doe, mir aba sin gottlos gsi. (a) 9,34 Un unsari Kenig, Firschte, Prieschta un Vädare hän nit nohch dinem Gsetz doe un nit achtgha uf dini Gebote un Ordnige, de dü ne hesch beziige losse. 9,35 Un sie hän dir nit dent zue d Ziit ihra Macht bi all dinere große Güte, de dü ne erwiese hesch, in däm wiete un fette Land, des dü nene ge hesch, un hän sich vu ihrem bese Doe nit abkehrt. 9,36 Lueg, mir sin hiit Knecht; un in däm Land, des dü unsare Vädere ge hesch, sini Fricht un Sache z genieße, lueg, in nem sin mir Knecht. 9,37 Un all si Ertrag bringt dr Kenige große Gwinn, de dü iba uns bschtimmt hesch um unsera Sinde wille; un sie herrsche iba unsari Lyb un unsa Viecher nohch ihrem Wille, un mir sin in großa Not.

S 10. Kapitel

S Volk vupflichtet sich, s Gsetz z hebe

10,10 (9) D Levite aba sin: Jeschua, d Suhn Asanjas, Binnui vu d Sehn Henadads, Kadmiël, 10,11 (10) un ihri Breda: Schechanja, Hodija, Kelita, Pelaja, Hanan, 10,12 (11) Micha, Rehob, Haschabja, 10,13 (12) Sakkur, Scherebja, Schebanja, 10,14 (13) Hodija, Bani un Beninu.

10,15 (14) Di Obere vum Volks sin: Parosch, Pahat-Moab, Elam, Sattu, Bani, 10,16 (15) Bunni, Asgad, Bebai, 10,17 (16) Hadonia, Bigwai, Adin, 10,18 (17) Ater, Hiskia, Asur, 10,19 (18) Hodija, Haschum, Bezai, 10,20 (19) Harif, Anatot, Nebai, 10,21 (20) Magpiasch, Meschullam, Hesir, 10,22 (21) Meschesabel, Zadok, Jaddua, 10,23 (22) Pelatja, Hanan, Anaja, 10,24 (23) Hoschea, Hananja, Haschub, 10,25 (24) Lohesch, Pilha, Schobek, 10,26 (25) Rehum, Haschabna, Maaseja, 10,27 (26) Ahija, Hanan, Anan, 10,28 (27) Malluch, Harim un Baana.

10,29 (28) Un des ibrigi Volk, Prieschta, Leviten, Doorheta, Sänga, Tempelsklave, un alli, de sich vu d Mensche dr Lända abgsundert hän un sich zuem Gsetz Gottes halte, samt ihre Wieba, Sehn un Techtare, alli, de's vuschtoh kenne: 10,30 (29) Selli soll sich ihre Breda, d Mächtige unda ne, aschleße un d Abmachig baiträte un sich mit nem Eid vupflichte, z wandle im Gsetz Gottes, des durch Moses, däm Knecht Gottes, ge isch, un alli Gebote, Rechte un Satzige des HERRN, unsares Herrschers, zue hebe un z doe.

10,31 (30) Mir wen (a) unsari Techtare nit d Velka (Lit) vum Land ge un (b) (c) ihri Techtare nit fir unsari Buebä nähm.

10,32 (31) Mir wen nit vu d Velka (Lit) vum Land (a) (b) am Sabbat un an d heilige Däg Sache (Ware) un allaläi Korn nähmä, wenn sie de am Sabbatdag zuem Vukauf bringe.

Mir wen uf de Abgabe in jedäm siebte Johr un uf (c) (d) Schuldforderige jeda Art vuzichte.

10,33 (32) Mir wen uns des Gebot uflege, (a) (b) jährlich d dritte Deil vumä Silbaschtickli zuem Denscht im Huus unsares Gottes z ge, 10,34 (33) nämlich fir de (a) Schaubrot, fir des dagwise Schpeiseopfa, fir des dagwise Brandopfa, fir de Opfa am Sabbat un Näimond, fir de Feschtdäg, fir des Hochheilige un fir des Sündopfa, womit fir Israel Sühne gschafft wird, un fir alli Arbet im Huus unsares Gottes;

10,35 (34) mir wen des Los unda d Prieschta (Pfarra), d Levite un däm Volk werfe, in wela Reihefolge unsari Sippene jedes Johr (a) des Brennholz fir des Huus unsares Gottes zue na bschtimmte Ziit ge soll, dmit ma's uf däm Altar des HERRN, unsares Gottes, vubrenne ka, we's im Gsetz gschribe schtoht;

10,36 (35) mir wen alljährlich de (a) Erschtlinge unsares Lands un de Erschtlinge alla Fricht vu alle Baim zuem Huus des HERRN bringe;

10,37 (36) mir wen de (a) Erschtgiburt unsera Buebä un unsarem Vieh, we's im Gsetz gschribe schtoht, un de Erschtgiburt unsera Rinda un unsera Schof zuem Huus unsares Gottes zue d Prieschta (Pfarra) bringe, de im Huus unsares Gottes dene;

10,38 (37) mir wen (a) d erschte Deil vu unsam Brotdeig un unsari Abgabe un Fricht vu alle Baim, vum Wi un El fir d Prieschta in de Kammere am Huus unsares Gottes bringe un (b) d Zehnte vu unsarem Land fir d Levite; de solle d Zehnte inähme üs alle unsare Derfa (Käffa) mit Ackaland. 10,39 (38) Un ei Prieschta, ä Suhn Aarons, soll bi d Levite si, wenn sie d Zehnte inähme, un (a) d Levite solle d Zehnte vu ihrem Zehnte rufbringe zuem Huus unsares Gottes in de Kammere im Vorrotshuus. 10,40 (39) Denn d Israelit un d Levite solle d Abgabe vum Korn , Wi un El uffe in de Kammere bringe. Dert sin de heilige Geräte un de Prieschta, de do dene, un de Doorheta un Sänga. So wen ma's(mir's) im Huus unsares Gottes an nigs fehle losse.

*Abweichend schtatt 10,1-40: 9,38 - 10,39.

S 11. Kapitel

De Lit, de in Jerusalem huuse (wohne)

(1Chr 9,2-17)

11,3 Des sin de Obere vu d Landschaft Juda, de in Jerusalem un in d Schtädt Judas huuse; sie huuse aba jeda in sinem Eigentum in ihre Schtädt: Israelite, Prieschta, Levite, Tempelsklave un de Nohchkumme dr Sklave Salomos.

11,4 In Jerusalem huuse ä baar vu d Sehn Juda un ä baar vu d Sehn Benjamin. Vu d Sehn Juda: Ataja, d Suhn Usijas, d Suhn Secharjas, d Suhn Amarjas, d Suhn Schefatjas, d Suhn Mahalalels, vu d Sehn Perez; 11,5 un Maaseja, d Suhn Baruchs, d Suhn Kolhoses, d Suhn Hasajas, d Suhn Adajas, d Suhn Jojaribs, d Suhn Secharjas, vu d Sehn Schela. 11,6 Alli Nohchkumme vum Perez, de in Jerusalem huuse, ware 468, agsäheni Männa (Manne). 11,7 Vu d Sehn Benjamin: Sallu, d Suhn Meschullams, d Suhn Joëds, d Suhn Pedajas, d Suhn Kolajas, d Suhn Maasejas, d Suhn Itiëls, d Suhn Jesajas, 11,8 un sini Breda Gabbai, Sallai, 928. 11,9 Un Joel, d Suhn Sichris, war ihr Vorschteha, un Juda, d Suhn Senuas, war als Zweite iba de Schtadt bschtimmt.

11,10 Vu d Prieschta (Pfarra): Jedaja, Jojarib, Jachin 11,11 un Seraja, d Suhn Hilkijas, d Suhn Meschullams, d Suhn Zadoks, d Suhn Merajots, d Suhn Ahitubs, dr Vorschteha im Huus Gottes, 11,12 un ihri Breda, de am Huus Gottes Denscht gmacht hän, 822; un Adaja, d Suhn Jerohams, d Suhn Pelaljas, d Suhn Amzis, d Suhn Secharjas, d Suhn Paschhurs, d Suhn Malkijas, 11,13 un sini Breda, Hauptlit vu d Sippene, 242; un Amaschsai, d Suhn Asarels, d Suhn Achsais, d Suhn Meschillemots, d Suhn Immers, 11,14 un ihri Breda, tichtigi Männa (Manne), 128; un ihr Vorschteha war Sabdïl, d Suhn Haggadolims.

11,15 Vu d Leviten: Schemaja, d Suhn Haschubs, d Suhn Asrikams, vum Suhn Haschabjas, d Suhn Bunnis, 11,16 un Schabbetai un Josabad vu d Häupta dr Levite fir d üßere Denscht am Huus Gottes, 11,17 un Mattanja, d Suhn Michas, d Suhn Sabdis, d Suhn Asafs, het bim Gebet d Lobgsang azschtimme, un Bakbukja war unda sinene Breda dr Zweite in däm Denscht, - un Abda, d Suhn Schammuas, vum Suhn Galals, d Suhn Jedutuns. 11,18 Alli Levite in d heilige Schtadt ware 284.

11,19 Un de Doorheta: Akkub un Talmon un ihri Breda, de an d Door Wache hebe, 172.

11,20 Des ibrigi Israel aba, Prieschta un Levite, bliebe in alle Schtädt Judas, jeda uf sinem Erbdeil. 11,21 Un de Tempelsklave huuse am Ofel, un Ziha un Gischpa ware iba de Tempelsklave bschtimmt. 11,22 D Vorschteha vu d Levite aba in Jerusalem war Usi, d Suhn Banis, d Suhn Haschabjas, d Suhn Mattanjas, d Suhn Michas, vu d Sehn Asaf, de bim Denscht im Huus Gottes z singe hän. 11,23 Denn s git ä Gebot vum Kenig fir sie un ä feschti Abmachig, an welem Dag jeda z singe het.

11,24 Un Petachja, d Suhn Meschesabels, vu d Sehn Serachs, vum Suhn Judas, schtoht däm Kenig zuer Site in allem, was des Volk betrofe het.

De Lit, de uf fem Land huuse (wohne)

11,31 D Buebä Benjamin aba huuse in Geba, Michmas, Ajja, (a) Bethel un sinene Ortschafte 11,32 un in Anatot, Nob, Ananja, 11,33 Hazor, Rama, Gittajim, 11,34 Hadid, Zeboïm, Neballat, 11,35 Lod un Ono un im Dal dr Zimmalit.

11,36 Un vu d Levite huuse Ordnige au in Juda un in Benjamin.

S 12. Kapitel

Lischte vu d Prieschta (Pfarra) un Levite

12,8 D Levite aba ware de: Jeschua, Binnui, Kadmïl, Scherebja, Juda un Mattanja; sella un sini Breda ware fir de Danklieda igsetzt, 12,9 Bakbukja aba, Unni un ihri Breda sin nene gegeiba gschtande bim Denscht.

12,10 Jeschua zeugt (ziigt) Jojakim, Jojakim zeugt (ziigt) (a) Eljaschib, Eljaschib zeugt (ziigt) Jojada, 12,11 Jojada zeugt (ziigt) Johanan, Johanan zeugt (ziigt) Jaddua.

12,12 Un zue d Ziit Jojakims ware de de Hauptlit dr Sippene unda d Prieschta (Pfarra): nämlich vu d Sippe Seraja: Meraja; vu Jirmeja: Hananja; 12,13 vu Esra: Meschullam; vu Amarja: Johanan; 12,14 vu Malluch: Jonatan; vu Schebanja: Josef; 12,15 vu Harim: Adna; vu Meremot: Helkai; 12,16 vu Iddo: Secharja; vu Ginneton: Meschullam; 12,17 vu Abija: Sichri; vu Mijamin: *Do fehlt ä Name; vu Maadja: Piltai. 12,18 vu Bilga: Schammua; vu Schemaja: Jonatan; 12,19 vu Jojarib: Mattenai; vu Jedaja: Usi; 12,20 vu Sallu: Kallai; vu Amok: Eber; 12,21 vu Hilkija: Haschabja; vu Jedaja: Netanel.

12,22 Un zue d Ziit Eljaschibs, Jojadas, Johanans un Jadduas wäre ufzeichnet de Hauptlit dr Sippnee unda d Levite un d Prieschta bis zue d Herrschaft vum Darius, däm Kenig vu Persien. 12,23 S wäre aba vu d Levite de Hauptlit vu d Sippene ufzeichnet in eina Chronik bis zue d Ziit Johanans, däm Suhn Eljaschibs. 12,24 Un des ware de Häupta (Kepf) vu d Levite: Haschabja, Scherebja un Jeschua, Binnui, Kadmïl; un ihri Breda sin nene gegeiba gschtande, (a) zuem lobe un zuem danke, we's David, dr Ma Gottes, bifohle het, Chor um Chor, 12,25 nämlich Mattanja, Bakbukja un Obadja. Aba Meschullam, Talmon un Akkub, de (a) Doorheta, hän d (b) Wache an d Vorrotskammere vu d Door.

12,26 De zue d Ziit Jojakims gläbt hän, däm Suhn Jeschuas, d Suhn Jozadaks, un zue d Ziit vum Schtadthaltr Nehemia un vum Prieschta Esra, vum Schriftglehrte.

D Schtadtmuure wird igweiht

12,31 Un i ha de Obere vu Juda obe uf d Muure schtiege lo un schtell zwei großi Dankchöre uf. Di eine gehn Rechts obe uf d Muure zuem Mistdoor hi, 12,32 un hinda ne her gehn Hoschaja un de Hälfti dr Obere vu Juda 12,33 un Asarja, Esra, Meschullam, 12,34 Juda, Benjamin, Schemaja un Jirmeja 12,35 un ä baar vu d Prieschta mit Trompete, nämlich Secharja, d Suhn Jonatans, d Suhn Schemajas, d Suhn Mattanjas, d Suhn Michajas, d Suhn Sakkurs, d Suhn Asafs, 12,36 un sini Breda, Schemaja, Asarel, Milalai, Gilalai, Maai, Netanel un Juda, Hanani, mit d Saitenschpiele Davids, däm Ma Gottes; Esra aba, dr Schriftglehrte, goht vor ne her. 12,37 Un sie zehn zuem Quelldoor hi un schtiege gradus de Schtufä zue d Schtadt David nuf, wo de Muure obahalb vum Huus David bis an des Wassadoor im Oschte vulauft. 12,38 D andere Dankchor goht Links hi, un i gang hinda nem her un di anderi Hälfti dr Obere vum Volk obe uf d Muure obahalb vum Ofenturm bis an de breiti Muure 12,39 un obahalb vum Door Ephraim zuem alde Door un zuem Fischdor un zuem Turm Hananel un zuem Turm Mea bis an des Schafdoor, un sie bliebe am Wachtdoor schtoh. 12,40 So sin de beide Dankchöre am Huus Gottes gschtande un i un de Hälfti vu d Rotsherre mit mir12,41 un de Prieschta, nämlich Eljakim, Maaseja, Mijamin, Michaja, Eljoënai, Secharja, Hananja mit Trompete, 12,42 un Maaseja, Schemaja, Eleasar, Usi, Johanan, Malkija, Elam un Eser. Un de Sänga sange lut, un Jisrachja schtoht ne vor. 12,43 Un s wäre an däm Dag großi Opfa darbrocht, un sie ware frehlich, denn Gott het ne ä großi Fräid gmacht, so daß sich au Wieba un Kinda freue, un ma het de Fräid Jerusalems scho vu wietem ghärt.

Amtlit fir d Abgabe an d Prieschta un Levite

S 13. Kapitel

Alli Fremde wäre üsgschiede

Nehemia bsietigt Mißständ im Tempel

13,10 Un i wir gwar, daß (a) de Andeil vu d Levite nit igange ware un sellewäg d Levite un Sänga, de d Denscht üsrichte solle, furtgange ware, jeda uf si Land. 13,11 Do schalt i d Rotsherre un sag: Wurum wird des Huus Gottes vunohchlässigt? Un i ha sie zruck gholt un schtellt sie wida in ihr Denscht. 13,12 Do bringt ganz Juda d Zehnte vum Korn , Wi un El in de Vorrotskammere. (a) 13,13 Un i bschtell iba de Vorrät d Prieschta Schelemja un Zadok, d Schriba, un vu d Levite Pedaja un nene z d Hand Hanan, d Suhn Sakkurs, d Suhn Mattanjas; denn sie galte als zuevulässig, un nene wird bifohle, ihre Breda üszdeile.

13,14 Bedenk, mi Gott, wägä däm an mi un lesch nit üs, was i in Treui am Huus vu minem Gott un fir d Denscht in nem doe ha!

Nehemia setzt d Sabbat durch

Mi Gott, (a) denk au wägä däm an mi un bi mir gnädig nohch dinere große Barmherzigkeit!

Nehemia vubietet d Ehe mit üsländische Wieba

13,28 Un eina vu d Sehn Jojadas, d Suhn (a) Eljaschibs, vum Hohenprieschta, war d Schwiegasuhn vum Horoniter (b) Sanballat; aba i ha nen vu ma gjagt.

13,29 Bedenk ihra, mi Gott, daß sie des Prieschtatum bfleckt un (a) d Bund (Abkumme) vum Priestertum un (b) vu d Levite broche hän!

13,30 So reinigte i sie vu allem Üsländischem un ha de Ämter vu d Prieschta un Levite gordnet, fir jede nohch sinem Denscht, 13,31 un de Lieferig vum Brennholz zue d bschtimmte Ziit un d Abgabe vu d Erschtling.

Gedenke ma's (mir's), mi Gott, zuem Beschte!