|
Zurück zue d Markgräfler Alemannische Bibel (Markgräflerland Eschbach)
D zweite Bref vum Paulus an Thessalonicher
Was in däm Buech schtohtWas Paulus iba di letschte Däg vu d Erde denkt un d Gläubige in Thessalonich in sinem erschte Bref mitdeilt het, isch zuem Deil mißvuschtande wore.
Under'm Druck vu d Vufolgig hän ä baar Chrischte nur noh dodruf gwartet, daß Jesus in unmiddelbara Zuekunft noh mol kumme doet.
Wägädäm bschribt Paulus etze üsfihrlich, was vor d Ereigniss am End noh alles bassiere mueß: Paulus macht d Thessalonicher einewäg Muet, um trotzdäm am Glaube feschtzhalte. Er schribt im Kapitel 2, Vers 16 un 17: "Er aba, unsa Herr Jesus Chrischtus, un Gott, unsa Vada, der wo uns gliebt (leb ka het) un uns ä ewige Trost ge het un ä gueti Hoffnig durch Gnade, der trescht äiri Herze un schtärkt äich in allem guete Gschäfft un Wort."
We des Buech ufbaut isch
Die Einleitungen und der Aufbau von Dieter Zimmer hier --->
S 1. KapitelD Paulus greßt de Thessalonicher1,1 Paulus un Silvanus un Timotheus a de Gmeinde in Thessalonich in Gott, unsam Vada, un däm Herrn Jesus Chrischtus: (a)1,2 Gnade isch mit äich un Friide vu Gott, unsam Vada, un däm Herrn Jesus Chrischtus! Jesus rettet un richtet1,3 Mir müen Gott alliziit fir äich danke, lebi Breda, we sich's kert. Denn äira Glaube wagst sehr (arg) , un äiri gegesietigi Lebi nimmt zue bi äich alle. (a) 1,4 Drum (a) rehme mir uns äira unda d Gmeinde Gottes wägä äira Geduld un äires Glaube in alla Vufolgig un Not, de ihr erdulde, 1,5 ä Azeiche dfir, daß Gott recht richte wird un ihr wirdig sin däm Rich Gottes, fir des ihr au liede. (a) 1,6 Denn (a) (b) s isch Grecht bi Gott, Vufolgig zruck z ge däne, de äich agriffä, 1,7 (a) (b) (c) äich aba, de ihr Vufolgig liede, Rueh z ge mit uns, wenn dr Herr Jesus sich zeige (offenbare) wird vum Himmel her mit d Engel sinere Macht 1,8 in Fiirflamme, Vugeltig z ebe a däne, de Gott nit kenne un de (a) nit folge däm Evangelium unsares Herrn Jesus. 1,9 De wäre Schtrof liede, des ewige End, vum Agsicht vum Herrn her un vu sinere herrliche Macht, 1,10 wenn na (er) kumme wird, daß sa (er) vuherrlicht wer bi sinene Heilige un wundabar erschient bi alle Gläubige, a däm Dag; denn was miräi beziigt hän, des häm ihr glaubt.
Paulus bätet fir d Thessalonicher1,11 Wägä däm bäte mir au alliziit fir äich, daß unsa Gott äich bruchba macht dr Bruefig un vollbringt alle Wohlgfalle a Guetem un des Gschäfft am Glaube in Kraft, 1,12 dmit in äich vuherrlicht wer dr Name unsares Herrn Jesus un ihr in nem, nohch dr Gnade unsares Gottes un vum Herrn Jesus Chrischtus.S 2. KapitelD Mensch dr Bosget2,1 Was etze (a) des Kumme unsares Herrn Jesus Chrischtus agoht un unsri Vubindig mit nem, so bitte miräi, lebi Breda, 2,2 daß ihr äich in äirem Sinn nit so schnell wacklig wäre noh erschrecke len - nit durch ä Weissagig noh durch ä Wort odr (a) ä Bref, der vu uns si soll -, als isch dr Dag vum Herrn scho do. 2,3 Len äich (a) vu nemads vufihre, in kei Art; denn zvor mueß d Abheldig (Abfall) vu Gott kumme un d (b) Mensch dr Bosget sich zeige (offenbare), d Suhn vum Vuderbe. 2,4 Er isch dr Feind (Gegna), der (a) sich groß macht iba alles, was Gott odr Gottesdenscht heißt, so daß sa (er) (b) sich in d Tempel Gottes hockt [we ä Gott] un vorgit, na (er) isch Gott. 2,5 Erinnere ihr äich nit dra, daß i äich des gsait ha, als i noh bi äich war? 2,6 Un ihr wißt jo, was nen noh ufhaltet, bis sa (er) zeigt wird zue sinere Ziit. 2,7 Denn s regt sich scho des Gheimnis dr Bosget; nur mueß der, der's etze noh ufhaltet, wägdoe wäre, 2,8 un deno wird dr Bese zeigt wäre. Sella wird dr Herr Jesus (a) (b) umbringe mit däm Häuch vu sinem Muul un wird nem ä End mache durch sini Erschinig, wenn na (er) kummt. 2,9 Dr Bese aba wird in d Macht vum Sadan ufträte mit großa Kraft un vulogene Zeiche un Wunda 2,10 un mit jeda Vufihrig zuer Ungrechtigkeit bi däne, de vulore wäre, wel sie de Lebi zuer Wohret nit agnumme hän, des sie grettet hätt. 2,11 Drum schickt ne Gott de Macht vu d Vufihrig, so daß sie däm Luug glaube, (a) 2,12 dmit grichtet sin alli, de d Wohret nit glaube, sundern Luscht hän an d Ungrechtigkeit.Bliebe fescht im Glaube!2,13 (a) Mir aba müen Gott alliziit fir äich danke, vum Herrn gliebti Breda, daß Gott äich als erschti zuer Seligkeit üsgwählt het, in dr Heiligung durch d Geischt un im Glaube a d Wohret, 2,14 wozue na (er) äich au bruefe het durch unsa Evangelium, dmit ihr de Herrlichkeit unsares Herrn Jesus Chrischtus gregä. 2,15 So schtehn etze fescht, lebi Breda, un (a) halte äich a de Lehr, in der ihr durch uns undawiese wore sin, s isch durch Wort odr Bref vu uns. 2,16 Er aba, unsa Herr Jesus Chrischtus, un Gott, unsa Vada, der uns gliebt (leb ka het) un uns ä ewige Trost ge het un ä gueti Hoffnig durch Gnade, 2,17 der trescht äiri Herze un schtärkt äich in allem guete Werk un Wort.S 3. KapitelBäte fir uns!3,1 Wida, lebi Breda, den bäte fir uns, daß des Wort vum Herrn lauft un globt wird we bi äich 3,2 un daß mir erlest wäre vu d falsche un bese Mensche; denn dr Glaube isch nit jedama's Sach. 3,3 Aba (a) dr Herr isch treu; der wird äich schtärke un (b) bwahre vor rem Bese. 3,4 Mir hän aba des Vuträue zue äich in däm Herrn, daß ihr doe den, was mir gebiete. (a) (b) 3,5 Dr Herr aba richt äiri Herze üs uf d Lebi Gottes un uf de Geduld Chrischti.Wer nit schaffe will, der soll au nit ässä!3,6 Mir sage äich aba, lebi Breda, im Name unsares Herrn Jesus Chrischtus, daß ihr äich zrückzehn vu jedäm Brueda, der schludrig läbt un nit (a) (b) (c) nohch dr Lehr, de ihr vu uns gregt hän. 3,7 Denn ihr wißt jo, (a) we ihr uns nohchfolge solle. Denn mir hän nit schludrig bi äich gläbt, 3,8 hän au nit umsunscht Brot vu ebber gnumme, sundern (a) mit Meh un Plog hän mir Dag un Nacht gschafft, um keinem vu äich zuer Lascht z flalle. 3,9 Nit, daß mir dzue nit s Recht ka hän, sundern (a) (b) (c) mir wen uns selbscht äich zuem Vorbild ge, dmit ihr uns nohchfolge. 3,10 Denn scho als mir bi äich ware, bifohle miräi: Wer nit schaffe will, der soll au nit ässä. 3,11 Denn mir härä, daß ä baar unda äich schludrig läbä un nigs schaffe, sundern unnützi Sache tribä. 3,12 Solche aba sage ma's (mir's) scho un vumahne nen in däm Herrn Jesus Chrischtus, daß sa (a) schtill sinare Arbet nohchgo un si eignes Brot ässä soll. 3,13 Ihr aba, lebi Breda, len's äich nit madig mache (vusäue), Guetes z doe. (a)
Ä Ermahnig an alli3,14 Wenn aba ebber unsa Wort in däm Bref nit härä will, den merke äich un hän nigs mit nem z schaffe, dmit da (er) schamrot wird. 3,15 Doch haltet nen nit fir ä Feind, sundern (a) wiese nen zrecht als ä Brueda. 3,16 (a) Er aba, dr Herr vum Friide, gib äich Friide alliziit un uf alli Art. Dr Herr isch mit äich alle!Paulus winscht Gottes Sege3,17 D Größ vu mir, vum Paulus, mit d Hand. Des isch des Zeiche in alle Bref; so schrib i. (a) (b) (c) 3,18 D Gnade unsares Herrn Jesus Chrischtus isch mit äich alle!Des isch ä Bäitrag vu Dietmar Wiesler fir me Evangelium im Netz (Copyright) Dez. 1999 Letschte Änderungen Januar 29, 2006 by Dietmar Wiesler |